หอคัมภีร์ใครจะเชื่อว่าภายในสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน จะมีสถาปัตยกรรมที่โอ่อ่า ใหญ่โต และงดงามได้ถึงขนาดนี้เหมือนนกได้ฟ้า เหมือนปลาได้น้ำ ชอนกระโจนเข้าใส่ชั้นตำราอย่างร่าเริง~เขาเล็งไปที่ ..ตำราวิชาตัวเบาขั้นกลาง และ ตำราวิชาตัวเบาขั้นสูง หากซื้อเองมันมีราคาถึง 1,000 และ 10,000 แต้มเลยทีเดียวเขาอ่านรวดเดียวทั้งเล่ม 2 และเล่ม 3 !!พักสายตาครู่เดียวจากนั้นอ่านซ้ำเล่ม 2 แล้วเริ่มทดสอบท่าร่างตามตำรา ... เล่ม 3 ทำซ้ำๆเช่นเดิมพักสายตาซักครู่ เอาตำราไปเก็บที่เดิมให้เรียบร้อย ..ชอนรักการอ่าน และรักหนังสือมากๆ ย่อมไม่ใช่รักเทิดทูนเอาวางไว้บนหิ้ง แต่เขาอ่านมันอ่านถนอมเพื่อเก็บรักษาไว้เพื่อคนอื่น และคนรุ่นถัดๆไป ทบทวนท่าร่างต่างๆ แล้วใช้ออกไป ซ้ำๆ ซ้ำๆ และซ้ำๆ "เราสามารถพัฒนามันได้ ...หากมีองค์ความรู้ที่มากกว่านี้" ความพอใจในสิ่งที่เรามีเป็นสิ่งที่ดี แต่เป็นคนละเรื่องกับการเรียนรู้มนุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐ พระพุทธองค์จำแนกเป็นเวไนยสัตว์ (สัตว์ที่สอนได้) เราต่างจากสัตว์เดรัจฉาน (ติรจฺฉาน) เพราะมีธาตุรู้ การเรียนรู้ตลอดชีวิต / การศึกษาตลอดชีวิต (Lifelong Learning) จึงไม่ใช่เพียงนักเรียน/นักศึกษาที่ต้องใช้ แต่เป็นทักษะที่มนุษย์ทุกคนควรฝึกฝน เด็กหนุ่มเดินเลือกดูในชั้นหนังสือ โดยเน้นที่เข้ากับจริตของตน -ชอนชอบทะเล คลื่น และลมทะเล-มีตำราท่าร่างท่องคลื่น ตำราท่าร่างลมทะเลหยิบทั้งสองเล่มออกมานั่งอ่านอย่างตั้งใจ ...อ่านจบรอบแรก .."เหมือนจะขาดอะไรไปบ้าง ..ฟิว ..ฟิลลิ่ง "(ฟิลลิ่ง : feeling อารมณ์ ความรู้สึก)เสืยบหูฟังบลูทูธ แล้วเปิดเพลงเพราะๆ .... เสียงคลื่น ซัดสาด มองเห็นไกลสุดขอบฟ้า มีทะเลทุกเวลา แต่บางทีไม่มีเธอ...♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪(เพลง : คิดถึง | ศิลปิน : พี่ปู พงษ์สิทธิ์ คำภีร์)..เคลิ้มๆ..จินตนากร เข้ากับท่าร่างชอนลุกขึ้นเต้นในเพลงซึ้งๆ ???มันบ้ามากๆ เพราะไม่เข้ากับจังหวะอะไรในโลกนี้เลย มันดูมั่วๆยุ่งเหยิงกว่าเกลียวคลื่น เดาทิศทางไม่ได้ และรวดเร็วสูงยิ่งกว่าสายลมทะเลเสียอีกเป็นอะไรที่ใหม่สุดๆ เดาทางยาก ว่องไว รวดเร็ว! ..อันที่จริงไม่สามารถคาดเดาการเคลื่อนไหวอะไรได้เลยมากกว่า.. ชอนแสงผู้คิดค้น.......ท่าร่างคลื่นลม