ตอนที่ 2 เปิดลมปราณ
"ตอนนี้ลูกเราเป็ยังไงบ้าง ข้าว่าอีกไม่กี่วัน จะให้ลูกๆเปิดลมปราณในตัวเอง แล้วเริ่มฝึกลมปราณกัน" เ้าสำนัก กล่าวออกมา
"ลูกเราทั้งสองล้วนแล้วแต่เป็อัจฉริยะทั้งนั้นท่านพี่ ่นี้ท่านมัวแต่ยุ่งเกี่ยวกับสำนักเลยไม่ค่อยมีเวลากับครอบครัว จนข้าไม่ได้มีโอกาสบอกท่าน ท่านเลยไม่รู้ว่าลูกเราสามารถใช้ลมปราณกันได้แล้ว" ภรรยา พูดออกมาอย่างดีใจ
"เื่จริงงั้นรึ พวกลูกเราเปิดเส้นลมปราณกันได้ไง ถ้าไม่มีคนไปกระตุ้นเส้นลมปราณให้เปิดออกมา ก็ไม่มีทางที่จะฝึกลมปราณได้ หรือว่าเ้าเป็คนเปิดลมปราณให้ลูกเรากัน" เ้าสำนัก ที่ไม่คิดว่าลูกแฝดทั้งสองจะฝึกลมปราณได้เร็วแบบนี้ นอกจากว่าจะมีภรรยาเปิดเส้นลมปราณให้ตื่นขึ้น
"ไม่ใช่ข้าท่านพี่ พวกลูกๆล้วนเปิดออกมากันได้เอง แล้วข้าจึงแนะนำการฝึกฝนลมปราณให้พวกลูกไปฝึกกัน" ภรรยา ตอบออกมา
"นี้เปิดเส้นลมปราณกันได้เองเลยหรอ ช่างเป็พรสววรค์ทางธรรมชาติที่หาได้ยากยิ่งนัก" เ้าสำนัก ที่คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้ยินเื่เช่นนี้จากลูกตัวเอง
การเปิดเส้นลมปราณ จะต้องมีคนใช้ลมปราณเพื่อไปกระตุ้นลมปราณที่อยู่ในตัวให้ตื่นขึ้นมา จึงสามารถใช้ลมปราณฝึกฝนได้
แต่หากมีคนที่สามารถเปิดเส้นลมปราณได้เอง จะถือว่าเป็พร์ที่เหนือกว่าคนทั่วไปยิ่งนัก จึงมีน้อยคนที่จะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นมา
"เร็วเข้า ข้าขอไปดูลูกหน่อย" เ้าสำนัก ดีใจจนรีบไปหาลูกทันที
ณ.ลานฝึกของสำนัก ภายในพื้นที่อาศัยเ้าสำนัก
"น้องเฟิ่ง เ้ายังอ่อนซ้อมนัก ต้องฝึกลมปราณมากกว่านี้" หยางหลง แนะนำน้องสาวตนออกมา
"โธ่ ท่านพี่ ท่านเกิดก่อนข้า ก็ย่อมต้องมีลมปราณเหนือกว่าข้่าน่ะสิ" หยางเฟิ่ง กล่าวด้วยความน้อยใจ
"เ้าพูดไรกัน ข้าเกิดเ้าไม่กี่นาทีเอง ท่านแม่ก็คนพูดออกมาเอง เพียงแค่ไม่กี่นาที ข้าจะมีลมปราณเหนือกว่าเ้าขนาดนั้นเลยรึ" หยางหลง ที่ปฏิเสธคำกล่าวอ้างออกมาทันที
"งั้นท่านพี่เป็ผู้ชาย ก็ย่อมต้องมีลมปราณเหนือกว่าผู้หญิงอย่างข้าอยู่แล้ว" หยางเฟิ่ง ที่เห็นว่าเื่ยกเหตุผลของการเกิดก่อนไม่ได้ผลมากนัก จึงต้องหาเื่อื่นมาอ้างแทน
"งั้นแบบนี้ผู้ชายทุกคนย่อมต้องมีลมปราณเหนือกว่าผู้หญิงทุกครั้งงั้นสิ" หยางหลง ที่ไม่อยากเชื่อเลยว่าน้องสาวตนจะหัวรั้นไม่ยอมตนง่ายๆเช่นนี้
"ลูกหลง,ลูกเฟิ่ง พวกเ้ายังฝึกกันอีกหรอ พักผ่อนกันบ้างนะ วันนี้ท่านพ่อเ้ามาหาเ้าด้วยละ" ภรรยาเ้าสำนัก เดินตรงเข้ามาหาลูกๆของตนทันที
"ท่านพ่อ ไม่ได้เจอกันนานเลย ่นี้ไม่โผล่ออกมาลูกบ้างเลย" หยางเฟิ่ง วิ่งเข้าไปหาท่านพ่อตัวเองทันที
"คราวะท่านพ่อ" หยางหลง เดินเข้ามาคราวะท่านพ่อของตัวเองทันที
"อืม ่นี้พ่องานยุ่งน่ะ เลยไม่มีเวลามาหาพวกลูกๆ จริงสิเห็นแม่เ้าบอกว่าพวกลูกๆฝึกลมปราณกันได้แล้วงั้นหรอ" เ้าสำนัก ถามออกมาทันที
"ใช่แล้ว ท่านพ่อข้าฝึกลมปราณจนมาอยู่ระดับแรกเริ่มขั้นกลางแล้ว" หยางเฟิ่ง พูดออกมา
"ว่าไงนะ เ้าอยู่ลมปราณแรกเริ่มขั้นกลางแล้ว" เ้าสำนัก ที่ได้ยินเช่นนั้น จึงใออกมาอย่างมาก
"แล้วเ้าละ หยางหลง ระดับลมปราณเท่าใด" เ้าสำนัก ถามออกมา
"ที่จริงข้าไม่ต้องบอกท่าน ท่านก็สามารถใช้ลมปราณตรวจสอบข้าได้อยู่แล้ว" หยางหลง ที่ััลมปราณที่ท่านพ่อตัวเองปล่อยออกมาเพื่อสำรวจได้ จึงตอบออกไป
"นี้เ้ารู้ด้วยงั้นรึ ว่าข้าตรวจสอบลมปราณเ้าอยู่" เ้าสำนัก ที่ไม่อยากเชื่อว่าลูกชายจะจับััลมปราณที่ตัวเองแอบปล่อยออกมาเพื่อตรวจสอบลมปราณบุตรชายตนได้เช่นนี้
"ก็สามารถััได้นิดหน่อย ท่านพ่อ นี้เป็ครั้งแรกของข้าที่มีลมปราณคนอื่นมาััลมปราณข้าแบบนี้ ข้าเลยคิดว่าคงเป็ลมปราณที่้าตรวจสอบลมปราณคนอื่นแบบไม่ให้อีกฝ่ายจับได้ โดยการปล่อยลมปราณของตนออกมาแบบบางเบาเพื่อไปััลมปราณคนอื่นเท่านั้น" หยางหลง ที่ไม่เคยถูกใครใช้ลมปราณตรวจสอบตนเองมาก่อน จึงเป็ครั้งแรกที่ตัวเองสามารถััลมปราณที่แตกต่างจากตน ที่ถูกปล่อยออกมาจากท่านพ่อตัวเองมาััโดนลมปราณตนได้
207K
