ตอนที่ 2
Game Start
เมฆที่นั่งเกะกล่องอุปกรณ์ในห้องอยู่นานในที่สุดเขาก็สามารถเตรียมทุกอย่างพร้อม ชุดอุปกรณ์ที่ใช่ในการเล่นเกมส์Ac Online โดยอุปการณ์ในการเล่นก็มีแค่ หมวกที่มีรูปร่างคล้ายๆกับหมวกกันน็อคสีดำ มันคือเครื่องเล่นเกมส์ที่จะมีสายฟ้าให้ต่อกับเน็ตเพื่อเชื่อมเข้ากับระบบเน็ตเวิร์ค แล้วผมเล่นก็แค่สวมใส่หมวกไว้ที่ศีรษะแค่นั้นก็ได้สามารเข้าเล่นเกมส์ได้แล้ว
เมฆได้นำสายที่อยู่ที่หมวกไปเสียบกับอินเตอร์ตรงข้างๆเตียงนอน ก็ที่เขาจะมานอนลงที่เตียงของตนเอง เมฆได้สวมอุปกรณ์การเล่นเกมส์ไว้ที่ศีรษะของตนเอง เขานั้นค่อยๆล้มตัวลงไปนอนที่เตียงอย่างช้าๆ
“ Game Start ”
ทันทีที่เอ่ยคำนั้นระบบเกมส์ก็ได้ดึงเมฆเข้าสู่หน้าล็อกอิน
นี้คือหน้าสร้างตัวละคร
ภายในเกมส์มีเผ่าต่างๆให้เล่นมากมาย แต่ดูเหมือนว่าเมฆจะไม่สนใจกับเผ่าอื่นเลย เขานั้นเลือกเผ่ามนุษย์อย่างไม่คิดเลยแม้สักนิด โดยระบบนั้นจะให้ผู้เล่นสามารถสร้างใบหน้าขึ้นมาเองก็ได้หรือสามารถเลือกใช้หน้าต่างของตนเองในโลกจริงก็ได้
เมฆได้เลือกให้หน้าต่างของตนเองในโลกจริง แต่เขานั้นได้เปลี่ยนสีของดวงตา โลกจริงนั้นเมฆมีสีดวงตาที่เป็สีดำแต่เขานั้นเปลี่ยนสีดวงตาในเกมส์ให้เป็สีแดง จากนั้นเมฆได้กดเริ่มเกมส์ทันที
ระบบจะนำคุณไปสู่เมืองแห่งการเริ่มต้น......
เสียงดังกล่าวดังขึ้นจากนั้นมันก็ได้ดึงเมฆเข้าสู่เกมส์
เมฆในร่างตัวละครของเขาได้ถูกวาร์ปมาอยู่ในเมืองแห่งการเริ่มต้น รูปร่างหน้าที่ของตัวละครนั้นได้เหมือนกับใบหน้าของเมฆในโลกแห่งความจริงพอสมควรแต่ผิดกันที่สิ่งของดวงตาที่เป็สีแดง โดยตัวละครของเมฆนั้นได้สวมใส่ชุดผ้าสีน้ำตาลที่เป็เหมือนกับชุดธรรมดาของคนยุโรปสมัยก่อน ร่างของเขาได้ยืนการถนนที่มีผู้เล่นคนอื่นเดินพลุ่งพลาน แต่ร่างกายของเขานั้นกลับยังขยับไม่ได้จนมีข้อความจากระบบนั้นดึงขึ้นมาอีกครั้ง
กรุณาตั้งชื่อตัวละคร.......
เมื่อเมฆเห็นข้อความดังกล่าวมันก็ทำให้เขานั้นหยุดชะงัก พลางกับทำหน้าครุ่นคิดไปในขนาดเดียวกัน
“ เวรแล้วไง.....เราจะตั้งชื่อว่าอะไรดีล่ะเนี่ย”
เมฆได้ยืนครุ่นคิดอยู่สักพักใหญ่ก่อนจะทำท่าทางราวกับตัดสินใจได้ขึ้นมา
เขานั้นได้เรียกแป้นพิมพ์ออกมา จากนั้นเมฆก็ได้ใช้นิ้วของตนเองกดไปทีแป้นพิมพ์ที่ลอยอยู่ในอากาศ จากนั้นเขาก็กดตกลงทีทัน
ยินดีด้วยท่านตั้งชื่อสำเร็จ
ยินดีต้อนรับท่าน No Name ( ไร้ชื่อ) สู่เกมส์Ac Online
เมื่อได้เห็นชื่อของตนเองใช้ได้เมฆที่อยู่ในร่างของตัวละครก็ได้เผยรอยยิ้มที่มุมปากของตนเองออกมา
ทันทีที่สามารถขยับร่างกายของตนเองได้เมฆได้พยายาม หันซ้ายหันขวาเพื่อมองรอบๆตัว ผู้เล่นมากมายต่างเดินกันอยู่บนถนนแห่งนี้ คนที่เดินอยู่มันเยอะซะจนเมฆรู้สึกอึดอัด
เมืองแห่งนี้มีชื่อว่าเมืองแห่งการเริ่มต้น โดยสร้างก่อสร้างของเมืองนั้นเป็พวกบ้านที่ถูกสร้างจากพวกอิฐหรือหินซะส่วนใหญ่ แต่ก็ใช้ไม้ในการช่วยในการสร้างด้วยเหมือนกัน
ผู้เล่นมากมายที่เดินพลุ่งพล่านอยู่ในเมืองแห่งนี้
แน่นอนว่านี้เป็แค่ส่วนหนึ่งชองผู้เล่นเท่านั้นเพราะว่า นี้เป็เชิฟเวอร์ที่ทั้งโลกใช้รวมกันวันนี้เป็วันแรกที่เกมส์เปิด ยอดขายในวันนี้ก็ขายไปได้ ไม่ต่ำกว่า100ร้อยล้านชุดแล้วซึ่งก็หมายความว่าวันนี้มีผู้เป็ไม่ต่ำกว่า 100 ร้อยล้านคนอยู่ในเชิฟเวอร์นี้
แต่เมืองแห่งนี้มีผู้เล่นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น เพราะว่าเพื่อรองรับผู้เล่นที่มากมาย โลกแห่งAc Online แห่งนี้จะแบ่งออกเป็ 6 ทวีปใหญ่ แล้วแต่ในทวีปนั้นมีเมืองอยู่เป็ร้อยๆเมือง เอาง่ายๆว่าผู้เล่นหลายคนต่างกระจายไปในทีต่างๆ แต่ถึงอย่างงั้นสำหรับเมืองแห่งนี้คนก็ยังคงเยอะอยู่ดี
เมฆได้เริ่มทดสอบระบบการควบคุมร่างกาย เขานั้นได้พยายามหมุนร่างกายส่วนต่างๆ หรือแม้กระทั่งการเดินหรือการวิ่งเมฆก็ได้ทดสอบพวกมันทั้งหมด การะโ การกลิ้ง เมื่อเมฆได้ทดสอบทั้งหมดเสร็จแล้วเขาก็ได้มาอยู่ที่เก้าอี้ข้างถนนแห่งหนึ่ง เมฆได้นั่งลงไปที่เก้าอี้นั้น
จากการทดสอบเบื้องต้นเมฆพบว่าระบบเกมส์นั้นมันทำเื่การเคลื่อนไหวออกมาได้ดีเกินไปด้วยซ้ำ
“ สุดยอดเหมือนกับกำลังเคลื่อนไหวร่างกายจริงๆอยู่เลย ไม่รู้สึกถึงความแปลกเลยสักนิด สามารถทำได้ขนาดนี้เลยงั้นเหรอ”
เมฆได้เอ่ยออกมาด้วยความใในระบบ
จากนั้นเมฆก็ได้ใช้มือของตนเองเลือนไปในอากาศเพื่อเรียกหน้าต่างสเตตัสออกมา
‘ จากที่ดูแล้วก็มีอ่านคู่มือการเล่นมาเบื้องต้น เกมส์นี้เป็เกมส์ออนไลน์ที่แปลกกว่าเกมส์อื่น เป็เกมส์แนวMMORPGแท้ๆ แต่กลับไม่มีทั้งเลเวลและก็อาชีพ‘
เมฆได้ใช้มือเลือนดูเมนูต่างๆไปด้วยขนาดที่ตนเองกำลังทำความเข้าใจเื่ระบบต่างๆของเกมส์
‘ โดยความสามารถของเกมส์นี้จะแบ่งตาม Rank เป็ไปตามนี้Rank F = ชาวบ้านRank E = นักผจญภัยฝีกหันRank D = นักผจญภัยRank C = นักผจญภัยขั้นกลางRank B = นักผจญภัยขั้นสูงRank A = นักผจญภัยขั้นพิเศษRank S = นักผจญภัยระดับตำนาน เกมส์นี้ไม่มีค่าสเตตัสเหมือนเกมส์อื่นๆโดยความสามารถของตัวละครจะเพิ่มขึ้นตาม Rank ที่ตนเองนั้นเป็อยู่’
‘ ส่วนเื่สกิลนั้นก็....ตัวละครสามารถเลือกเล่นสกิลได้อย่างอิสระไม่มีข้อจำกัด ส่วนวิธีการเล่นนั้นก็คือการนำ ไอเทมที่เป็คัมภัร์ก็เรียนสกิลนั้นมากดใช้กับตัวละคร ตัวละครของเราก็จะได้รับสกิลนั้น ซึ่งสกิลเองก็จะสามารถดรอปได้จากมอนเตอร์ เกมส์ๆนี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าวาร์ปเหมือนเกมส์ๆอื่น ’
ในขนาดที่เมฆนั้นคิดไปพลางกับเลือนดูหน้าต่างของระบบอย่างพอใจแล้วเขาก็ได้ปิดมันลง
“ หื้อ!!!!! คนที่สร้างเกมส์ๆนี้ขึ้นมาคงจะอยากให้มันเป็โลกแฟนตาซีมากกว่าเกมส์นี้สิ ตอนนี้ที่เราต้องทำก็คือการ....”
เมฆได้กดไปบนหน้าต่างระบบในอากาศ
เรียกใช้อาวุธ.....
ดาบยาวเล่มหนึ่งได้ปรากฏขึ้นในมือของเมฆ
มันเป็เพียงดาวยาวเล่มหนึ่งที่ดูธรรมดามากๆ คมดาบสีเงินที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยคมสักเท่าไหร่ เมฆได้นำดาบที่อยู่ในมือมาไว้ตรงหน้าของตนเอง เขานั้นได้ใช้สายตาของตนเองจ้องมันทำให้ระบบนั้นปรากฏข้อมูลของไอเทมให้
ชื่อไอเทม ดาบยาวเก่าๆ ไอเทมระดับ สีเทา(ขยะ)
เมื่อสวมใส่ พลังโจมตีกายภาพ + 10
“ นี่เป็ไอเทมที่ผู้เล่นใหม่จะได้รับกันทุกคน แล้วก็....”
เมฆได้ใช้มือซ้ายที่ว่างอยู่ในตนเองเรียกไอเทมอีกชิ้นที่อยู่ในกระเป๋าของเขาออกมา ไอเทมดังกล่าวได้ปรากฏขึ้นอยู่ในมือซ้ายของเขาที่ว่างอยู่
มันเป็ขวดแก้วที่เล็กๆที่มีของเหลวสีแดงบรรจุอยู่ภายใน เมฆได้ทำเช่นเดียวกับที่ทำการดาบในมือ เขาได้นำมันมาจ้องเพื่อดูข้อมูล
ชื่อไอเทม ยาเืขวดเล็กสุด ไอเทมระดับ สีเทา(ขยะ)
เมื่อใช้ได้รับ HP(พลังชีวิต) เพิ่มขึ้น 5% จากHP ทั้งหมด
“ แล้วก็มียาให้อีกสิบขวด ”
“ เฮ้อ!!! ”
เมฆได้ถอนหายใจออกมา
“ พวกเกมส์ก็คงมีให้ประมาณนี้แหละ ต่อจากนี้ก็คงหาทางเอง ว่าแต่เราจะเอาอย่างไงดีเนี่ย เดินออกไปนอกเมืองก่อนแล้วกันค่อยคิด”
สิ้นสุดคำพูดเมฆได้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งแล้วเดินไป
ขนาดที่เดินนั้นเมฆได้พยายามสังเกตรอบตัวเองไปด้วย เขาได้เริ่มซึมซับบรรยากาศภายในเกมส์ ซึ่งต้องบอกเลยว่าเกมส์นี้มันทำออกมาได้สมจริงมาก ทั้งมีสายลมพัด และเขานั้นได้กลิ่นแถมยังมีความรู้สึกอีกด้วย เรียกง่ายๆว่าประสาทััทั้งห้าเกมส์ๆนี้สามารถเรียกมาใช้ในเกมส์ได้ทั้งหมด
เมฆได้เดินผ่านออกมาที่นอกเมืองทางทิศตะวันตก
สถานที่แห่งนี้เป็ป่าทึบที่แสงอาทิตย์ส่องผ่านเข้าไปได้เพียงเล็กน้อย
อันที่จริงทางทิศอื่นของเมืองนั้นเมฆก็ได้เดินไปดูหมดแล้ว แต่ที่อื่นนั้นก็มีคนมากมายอาจจะเพราะที่อื่นมันเป็ ลานกว้างด้วยเพราะอย่างนั้นผู้คนเลยนิยมกันเก็บเลเวลตรงนั้น
แต่เมฆนั้นคิดต่างเมื่อมีคนอยู่กันเยอะอย่างนั้น ถึงแม้จะเป็ที่ที่สะดวกในการเก็บเลเวลแต่มันก็จะพาให้เวลช้าอยู่ดี เมฆได้เดินที่มาที่นี้
ภายในป่าทึบไม่เห็นแม้จะเงาของผู้เล่นคนแห่งสักคน
“ เหลือแต่ที่นี้สินะ.... ”
‘ คงจะเป็เพราะพื้นที่เป็พื้นที่แบบป่าทึบผู้เล่นคนอื่นอาจจะเห็นว่า มันเสี่ยงเกินไปในการที่จะเข้ามาสู้กับมอนเตอร์ในที่แบบนี้เพราะว่าพวกเขายังไม่คุ้นชินกับระบบเกมส์แล้วไม่มีผู้เล่นคนอื่นเข้ามาเลยสินะ’
‘ แล้วอีกอย่างดูจากสถานที่แล้วมีโอกาสเจอมอนเตอร์ระดับสูงเช่นกัน ’
ใช่แล้วพวกมอนเตอร์เองก็แบ่งออกเป็ระดับเช่นเดียวกัน โดยมอนเตอร์นั้นจะแบ่งออกเป็Rank เช่นเดียวกับ Rank ของผู้เล่น โดยความแข็งแกร่งของมอนเตอร์นั้นจะไล่ั้แ่ F จนถึงS แต่เป็มอนเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในเกมส์
เมฆได้มองลึกเข้าไปในป่าทึบนั้น
เขานั้นมองไม่เห็นอะไรเลยสักจากความมืดที่อยู่ภายในป่า
ในขนาดที่เมฆยืนอยู่ตรงนั้นอยู่เขา เขาได้ยิ้มออกมา
“ คิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ”
“ ถึงฉันในโลกแห่งความเป็จริงจะล้มเหลวแค่ไหน แต่ถ้าเป็กมส์ละก็.......”
“ ฉันไม่แพ้ใครทั้งนั้นแหละ”
เมฆได้ก้าวเท้าเดินตรงเข้าไปในป่าทึบที่ไร้ผู้คน
การที่เล่นเกมส์ๆนี้จะทำให้ชีวิตของเขาจะดีขึ้นจริงๆงั้นเหรอ เื่นั้นไม่มีใครรู้ได้หรอก
จบตอน
5K
