ปากร้อนจัดงับเนื้อนุ่มที่ต้นคอเบาๆแต่กระนั้นกลับทำให้เลขาสาวสะดุ้งโหยงด้วยความวาบหวิว
“ตอบมาสิ ว่าเราจะ…ทำกันที่ไหน”
เลขาสาวเบี่ยงหน้าหนีอย่างสุดความสามารถในขณะที่ใหญ่ สนุกอยู่กับการแกล้งหล่อนให้หวามไหว
“ตอบสิ ทำไมไม่ตอบล่ะ ยืนให้ฉันกอดนิ่งทำไม หรือว่าติดใจที่ผนังห้อง”
“พี่ใหญ่บ้า”
“อุ๊ย… ปล่อยมะลินะคะ”
“ก็ไม่เลือกสักทีนี่”
“ฉันเลือกให้เองแล้วกัน”
เขาพูดกลั้วหัวเราะพร้อมกับเดินออกไปจากห้องพักของเลขาสาว “ไปห้องนอนฉันดีกว่าเตียงใหญ่กว่าห้องเธอเยอะ และฉันก็จะได้ไม่ต้องออมแรงด้วย”
“ปล่อยมะลินะคะ พี่ใหญ่”
“ไม่… จนกว่าฉันจะได้ทำกับเธอ”
“แต่… แต่พี่ใหญ่ก็ลงโทษมะลิไปตั้งสี่รอบแล้วนี่คะ”
คนตัวเล็กหน้าแดงก่ำยามถูกถึงจำนวนครั้งที่ถูกจากซาตานสุดหล่อที่เคยจัดการหล่อนไปแล้ว
ใหญ่อมยิ้มวางร่างอรชรให้ยืนบนบันได จากนั้นก็ดันร่างเล็กจนชนกับผนังด้านหลังในขณะเดินขึ้นห้องของเขาเอง
“คุณ… พี่ใหญ่จะทำอะไร… คะ…”
“จูบ”
“จูบ… ตรง… ตรงนี้บันไดนี่เหรอคะ”
“มะ ไม่นะคะ อื้อ…”
ใหญ่ฟังคำทัดท้านของหล่อนที่ไหนกันล่ะไม่ช้าปากร้อนรุ่มก็บดคลึงลงมาหาด้วยความหิวกระหายลิ้นแกร่งจ้วงลึกเข้ามาในอุ้งปากสาว เร่งเร้าให้หล่อนตอบสนองด้วยอารมณ์เดียวกัน
“ฉัน้าเธอ…ตอนนี้”
เสียงห้าวแหบพร่าขณะปลดเปลื้องชุดนอนออกจากร่างสาวอวบอิ่มขาวโพลนพร้อมกับใช้สองมือรูดชุดนอนบางเบาออก
“อย่า…”
มือเล็กยกขึ้นปิดบังปทุมถันเอาไว้อย่างอับอายแต่ั์ตาคมกริบกลับจ้องมองมาด้วยความพึงพอใจก่อนจะกระชากมือเล็กออกจากการบดบังทันที
“เธอเป็ของฉัน มะลิ” เป็ของฉันคนเดียว
เขาประกาศสิทธิ์และถอนใจแ่เบาอย่างยอมแพ้จ้องมองเลขาสาวน้อยอย่างหลุ่มหลงไม่แพ้กับเธอเอง
“สวยเหลือเกิน”
“พี่ใหญ่… อย่า…”