เคียวเดินเข้าไปใกล้ปีศาจวัว เขาใช้ดาบเคาะไปที่พื้นเสียงดังสนั่นภายในถ้ำ จนทำให้มันตื่นขึ้นมา มันลุกขึ้นยืนและคำรามใส่เคียวและเอลล่า
"พวกเ้ากล้าดียังไงมาปลุกข้า!" ปีศาจวัวะโถามพร้อมเสียงคำราม
"พวกข้ามาที่นี่เพื่อหยุดเ้ายังไงล่ะ" เคียวตอบ
"หยุดข้า?" ปีศาจวัวหัวเราะ "พวกเ้าคิดว่าจะหยุดข้าได้หรือ?"
"จะยากหรือจะง่าย พวกข้าก็ต้องหยุดเเกให้ได้" เคียวตอบ
ปีศาจวัวไม่รอช้าพุ่งเข้าใส่เคียวและเอลล่า พวกเขาหลบการโจมตีของมันได้อย่างหวุดหวิด
"เอลล่า..โจมตีมัน!" เคียวะโ
เคียวและเอลล่าโจมตีมันพร้อมกัน เคียวใช้ดาบฟันไปที่ขาของมัน ส่วนเอลล่าใช้เวทมนตร์โจมตีไปที่ลำตัวของมัน
จนทำให้มันร้องโหยหวนด้วยความเ็ป มันหันกลับมาโจมตีเคียวและเอลล่า
การต่อสู้เริ่มดุเดือด ปีศาจวัวมันมีพลังและความดุร้ายที่น่าสะพรึงกลัว เคียวและเอลล่าต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีในการต่อสู้กับมัน
เคียวใช้พลังธาตุแสงของเขาในการโจมตีปีศาจวัว เขาสร้างลูกบอลแสงขนาดใหญ่และปล่อยไปที่มัน
เอลล่าใช้พลังธาตุน้ำของเธอในการโจมตีปีศาจวัว เธอสร้างกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากและปล่อยไปที่มันอย่างรวดเร็ว
จนทำให้ปีศาจวัวได้รับาเ็สาหัส แต่มันก็ยังไม่ยอมแพ้ มันใช้พลังทั้งหมดที่มีในการโจมตีเคียวและเอลล่าอีกครั้ง
"พลังของข้าและเ้าใกล้จะอ่อนลงทุกที พวกเราต้องจบมันให้ไวที่สุด!" เคียวะโ
เคียวและเอลล่ารวบรวมพลังทั้งหมดที่มี พวกเขาสร้างลูกบอลแสงและกระแสน้ำที่ทรงพลังที่สุด และปล่อยมันไปที่ปีศาจวัวพร้อมกัน จนเกิดเป็พลังที่รวมกันและทวีความรุนแรงอย่างมหาศาล
"ตูม!" เสียงะเิดังสนั่น มันร้องโหยหวนด้วยความเ็ป และล้มลงกับพื้นดินแน่นิ่งทันที
เคียวและเอลล่ามองไปที่ปีศาจวัว พวกเขาเห็นว่ามันตายแล้วจริงๆ จากนั้นร่างของมันก็ค่อยๆสลายหายไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา
"พวกเราทำได้แล้ว" เอลล่ากล่าว
"ใช่" เคียวตอบ "พวกเราหยุดมันได้แล้ว"
ทั้งคู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกเขาเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ แต่พวกเขาก็ดีใจที่สามารถหยุดปีศาจวัวที่แข็งแกร่งมากที่สุดในดินแดนเหนือแห่งนี้ได้
หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินออกจากถ้ำ และพบว่าท้องฟ้านั้นเริ่มสว่างแล้ว
"เรากลับไปแจ้งข่าวให้กับชาวเมืองเอลเดอร์ฟอร์ทกันเถอะ" เคียวกล่าว
"อืม" เอลล่าตอบ
ทั้งคู่เดินทางกลับเมืองเอลเดอร์ฟอร์ท พวกเขาเล่าเื่ราวการต่อสู้กับปีศาจวัวพันปีให้คนในเมืองฟัง
คนในเมืองรู้สึกขอบคุณเคียวและเอลล่ามาก พวกเขาได้รับการยกย่องให้เป็วีรบุรุษ
เคียวและเอลล่ารู้สึกดีใจที่ได้ช่วยเหลือคนในเมือง พวกเขาเริ่มรู้สึกว่าพวกเขาเป็ส่วนหนึ่งของโลกเอลเดอร์เรีย
หลังจากที่เคียวและเอลล่าเดินทางกลับถึงเมืองเอลเดอร์ฟอร์ท พวกเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากชาวเมือง พวกเขาได้รับการยกย่องให้เป็วีรบุรุษที่สามารถกำจัดปีศาจวัวพันปี สัตว์ประหลาดที่น่าหวาดกลัวได้สำเร็จ
"พวกท่านคือผู้กอบกู้ของเรา" นายกเทศมนตรีกล่าว "พวกท่านได้นำความสงบสุขกลับคืนมาสู่เมืองของเรา"
เคียวและเอล่ายิ้มรับคำชม พวกเขารู้สึกดีใจที่ได้ช่วยเหลือผู้คน
หลังจากนั้น พวกเขาได้ใช้เวลาพักผ่อนในเมืองเอลเดอร์ฟอร์ท พวกเขาได้พบปะพูดคุยกับชาวเมือง และได้เรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของเมือง
วันหนึ่ง เอลล่าได้ชวนเคียวไปเดินเล่นในสวนสาธารณะของเมือง
"ท่านคิดว่าเราควรทำอะไรต่อไป?" เอลล่าถาม
"ข้าไม่รู้" เคียวตอบ "ข้ายังไม่รู้ว่าข้าเป็ใคร และข้ามาจากไหน"
"ท่านไม่คิดที่จะหาความทรงจำของท่านหรือ?" เอลล่าถาม
"ข้าเคยคิด" เคียวตอบ "แต่ข้าไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไร"
"ข้าจะช่วยท่าน" เอลล่ากล่าว "เราจะเดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ และตามหาเบาะแสเกี่ยวกับความทรงจำของท่าน"
"ขอบคุณท่านมาก" เคียวตอบ "ข้าดีใจที่ได้เ้ามาอยู่เคียงข้าง"
ทั้งคู่เดินจับมือกันไปตามทางเดินในสวนสาธารณะ พวกเขารู้สึกถึงความอบอุ่นและความผูกพันที่มีต่อกัน
หลังจากนั้น พวกเขาได้ออกเดินทางอีกครั้ง พวกเขาเดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ ในเอลเดอร์เรีย พวกเขาได้พบกับผู้คนมากมาย และได้เรียนรู้เกี่ยวกับโลกแห่งนี้มากขึ้น…
ณ คืนหนึ่ง พระจันทร์เต็มดวงส่องแสงสว่างเจิดจ้า เคียวและเอลล่าพักผ่อนอยู่ในบ้านพักเล็กๆ กลางป่าลึก หลังจากเดินทางมาอย่างยาวนาน พวกเขาคิดว่าพวกเขาปลอดภัย แต่ความจริงแล้ว ไม่อาจรู้ได้ว่่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา
เงาดำทะมึนเคลื่อนไหวอยู่ภายนอกบ้าน มันคือกลุ่มนักเวทเงามืดที่้าพลังธาตุแสงของเคียว พวกมันเชื่อว่าพลังนั้นสามารถมอบอำนาจอันยิ่งใหญ่ให้กับพวกมันได้
หัวหน้าของกลุ่มนักเวทเงามืด "ซาร์กอน" เป็นักเวทที่ชั่วร้ายและกระหายอำนาจ มันเคยพยายามขโมยพลังของนักเวทคนอื่น ๆ มาแล้ว แต่ไม่สำเร็จ คราวนี้มันมั่นใจว่ามันจะสามารถขโมยพลังของเคียวได้
ซาร์กอนสั่งให้ลูกน้องของมันล้อมบ้านพักไว้ มันร่ายเวทมนตร์สร้างเกราะป้องกันเพื่อป้องกันไม่ให้เคียวและเอลล่าหลบหนี
"เตรียมตัวให้พร้อม" ซาร์กอนกระซิบ "คืนนี้พวกเราจะต้องได้พลังธาตุแสงของมันมาครองให้ได้"
ลูกน้องพยักหน้ารับคำสั่ง พวกมันชักอาวุธออกมาและเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี
เคียวและเอลล่ารู้สึกถึงอันตราย พวกเขารีบลุกขึ้นและเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้
"พวกมันมาแล้ว" เคียวกล่าว "เตรียมตัวให้พร้อม"
เอลล่าพยักหน้า เธอร่ายเวทมนตร์สร้างเกราะป้องกันเพื่อป้องกันบ้านพักจากการโจมตี
นักเวทเงามืดพุ่งเข้ามาในบ้านพัก พวกมันโจมตีเคียวและเอลล่าด้วยเวทมนตร์และอาวุธ
เคียวใช้ดาบของเขาในการต่อสู้ เขาฟันดาบไปที่นักเวทเงามืด จนพวกมันล้มลงกับพื้น
เอลล่าใช้เวทมนตร์ธาตุน้ำของเธอในการโจมตีนักเวทเงามืด เธอสร้างกระแสน้ำที่มีรูปทรงเหมือนเชือกและตวัดมันไปที่พวกมัน
จนได้รับาเ็สาหัสหลายคน พวกมันเห็นดังนั้นจึงรีบมันถอยหลังไปตั้งหลัก
ซาร์กอนโกรธมาก มันร่ายเวทมนตร์ที่ทรงพลังที่สุดของมัน มันสร้างลูกบอลพลังงานเงามืดขนาดใหญ่และปล่อยมันไปที่เคียว
เคียวใช้พลังธาตุแสงของเขาในการต่อสู้ เขาสร้างลูกบอลแสงขนาดใหญ่และปล่อยมันไปที่ลูกบอลพลังงานเงามืด
ลูกบอลแสงและลูกบอลพลังงานเงามืดปะทะกัน เกิดการะเิขนาดใหญ่
เคียวและซาร์กอนกระเด็นถอยหลังไป
ซาร์กอนลุกขึ้นยืน มันมองเคียวด้วยความโกรธ
"เ้าจะต้องเสียใจที่ขัดขวางข้า" ซาร์กอนกล่าว
ซาร์กอนร่ายเวทมนตร์อีกครั้ง มันสร้างเงาขนาดใหญ่และปล่อยมันไปที่เคียว
เงาพุ่งเข้าใส่เคียวอย่างรวดเร็ว เคียวหลบเงานั้นได้อย่างว่องไว
เคียวใช้พลังธาตุแสงของเขาในการโจมตีซาร์กอน เขาปล่อยลำแสงแสงไปที่ซาร์กอน
ลำแสงพุ่งเข้าใส่ซาร์กอนอย่างแม่นยำ จนทำให้มันได้รับาเ็สาหัส
ซาร์กอนล้มลงกับพื้น เเละหมดสติ
นักเวทเงามืดที่เหลือใ พวกมันรีบวิ่งหนีไป
เคียวและเอลล่ามองไปที่ซาร์กอน พวกเขารู้ว่าตัวเองนั้นยังไม่ปลอดภัย
"พวกเราต้องไปจากที่นี่" เคียวกล่าว "ข้าเชื่อว่า พวกมันจะกลับมาแก้แค้นพวกเราอีกครั้ง"
เอลล่าพยักหน้า พวกเขารีบออกจากบ้านพักและเดินทางต่อไป…
15K
