พิภพเทพเจ้า

ในห้วงมิติอันไกลโพ้นบนดาวดวงหนึ่งที่พลังวิญญานของความตายปกคลุม หลังมิติที่ถูกฉีกขาด ทำการปิดตัวลง
" ข้าหวังว่าเจ้าร็อคจะส่งขาวการยกทัพของมารจูเนียร์ ไม่งั้นเหล่าดวงดาวนอกวิถีเกิดหายนะครั้งใหญ่เร็วๆนี้แน่ "
เสียงที่แก่ชราถูกเปล่งออกมาจากร่างของสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายคนมีแขนและขาเป็นกิ่งของต้นใม้ขนาดใหญ่มีใบหน้าที่แก่ชราโผล่ออกมาที่ลำต้นของต้นไม้

ข่าวของหอกแพ่รกระจ่ายไปทั่วภายในตระกูล เจ้าคนต้นเรื่องกลับห้องไปฝึกพลังวิญญาณแบบไม่รู้สึกถึงเร่ืองที่เกิด
จ้าวหลงกลับถึงห้องเขานั่งทำสมาธิอยู่ภายในห้องมิติ ภายในมิติเป็นห้องที่สร้างจากหยกชั้นสูงใช้พลังผนึกวิญญาณขั้นสูงสร้างขึ้น ทำให้มีพลังวิญญาญนับหลายล้านปี จ้าวหลงนั่งอยู่ในนี้สิบปี ร้อยปี พลังวิญญาณก็ยังมีพอให้เขาฝึกพลังวิญญาณได้
ในห้องโถง
" พี่ใหญ่ ท่านเห็นเป็นอย่างไรบ้างเจ้าหนุ่มคนนี้ เห็นใหมข้าบอกแล้วข้าดูคนไม่ผิด มันจะต้องนำความรุ่งเรื่องมาสุ่ตระกูลหู และอนาคตอันใกล้นี้มันจักต้องยิ่งใหญ่อยู่เหนือผู้ใดเป็นแน่ แล้วใหนจะจี้หยก นั้นอีก ...ข้าว่าข้าจะรับมันเป็นบุตรบุญธรรม ท่านเห็นว่างัย "
หูหลง พูดด้วยใบหน้าเบิกบาน
" ข้าว่าเจ้าจะไม่ใจร้อนไปหน่อยนะ เรารอดูต่อไปอีกหน่อยไม่ดีกว่ารึ ข้ายังต้องการตรวจสอบหาต้นกำเนิดมันอีกสักหน่อย ต้นกำเนิดของมันยังไม่แน่ชัดเลย เกิดมันเป็นเป็นคนของทางจักรววดิ อาจจะแย่เอาได้ "
หูหลงได้ยินเช่นนั้นจากหน้าตาเบิกบานก็กลับมาเคร่งขรึม
" งั้นเราจะควรทำเช่นไรกันดีพี่ใหญ่ "
หูหลงมองออกไปนอกหน้าตางทิศนั้นเป็นทิศที่พักของจ้าวหลง
" จับตาดูการกระทำของของเขาไว้ อีกสิบวันก็จะถึงการสอบเขาโรงเรียนผู้ผนึกอสูร จบลงค่อยว่ากันอีกที่"
หูตงเหลยมองไปในทิศทางเดียวกับ หูหลง
หลังจากจบเรื่อง ' หอกเฒ่าหวย ' จ้าวหลงได้นังทำสมาธิเพิ่มพลังวิญญาณสร้างดวงจิตดวงที่ห้าสามวันหลังจากจบเรื่องหอก
รุ่งอรุณมาเยือนยาทเช้า
" พี่เฒ่าหวยอยู่ใหม ข้าจะมาชวนท่านออกไปเดินตลาด "
ด้านนอกที่พักของจ้าวหลง หนานกงหลัว มาหาเจ้าหลงแต่เช้า นางต้องการพาจ้าวหลง ไปเดินชมตลาดต้าหลาน ในตำบลต้าหลาน จะมีตลาดขนาดกลาง ไม่ใหญ่ไม่เล็ก แต่ก็ถือเป็นตลาดที่ใหญที่สุดในตำบลต้าหลาน ของใช้ต่างๆก็สามารถหาซื้อได้ที่นี้ ที่นี้ยังมี สาขาหงค์เทียนมาเปิดทำการเช่นกัน และยังมีร้านยามนีสวรรค์ อีกด้วย สาขาหงค์เทียนมีสาขาเกือบทุกที่ไม่แพ้ ร้านหง์เทียนเรียกได้ว่าที่ใดมีหงค์เทียนที่นั้นต้องมีมนีสวรรค์
แต่ถ้าต้องการจะเข้าไปในตลาดภายในเมืองต้าเทียน ต้องใช้เวลา เกือบหนึ่งวันในการเดินทาง
พอดีกับที่จ้าวหลงต้องการนำชิ้นส่วนของเจ้าเกล็ดนิลไปขายเขาต้องการเงินตราไว้ใช้ระหว่างฝึกยุทธ และยังต้องการจะซื้อวัสดุสร้างยานภาวิญญาณ ยานภาวิญญาณเป็นยาที่ใช้ขวบคู่กับการฝึกกายาพื้นฐานหากไม่มียานภาวิญญาณ กายาพื้นฐานจะฝึกออกมาสูงสุดได้เพียงแปดส่วน
แต่แปดส่วนนี้ เป็นของตามตำรายาว่าไว้ ในปัจจุบันการฝึกกายาพื้นฐานเป็นเป็นเพียงฝึกเพื่อให้ไปต่อได้ในวิชาอื่น พลังที่แสดงออกมาก็เพียงแค่ห้าส่วนการฝึกกายาพื้นฐานต่างๆในปัจจุบันจึ้งเป็นเพียงแค่ทางผ่าน
ตลาดตำบลต้าหลานมีร้านข้าแผงลอย วางอยู่ตามข้างทางซ้ายขวาของถนน ตรงกลางจะแบ่งพื้นที่ให้คนสัญจรไปมาตลอดแนว ริมขอบถนนจะมีร้านใหญ่ๆเปิดทำการค้าขาย ผู้คนจะพุกพ่านในช้วงเช้าของวันเพราะจะมีพวกนักล่าอสูรเอาชิ้นส่วนสัตว์อสูรใหม่ๆมาขายและยังมีเกษตกรปลูกผักมาจำนาย พวกร้านอาหารก็จะมาหาซื้อชิ้นส่วน สดๆใหม่จากร้านค้าแผงลอยพวกนี้ด้วยเช่นกันแม้แต่พวกวัสดุปรุงยาก็หาได้จากที่นี้
" พี่เฒ่าฮวย ท่านอยากได้อะไรเป็นพิเศษใหม "
หนานกงหลัวพาจ้่าวหลงเดินลัดเลาะมาถึงหน้าตลาดแต่ก่อนที่จะเข้าตลาดกลับได้ยินเสียงคนทะเลาะกันดังลั่นมาจากหน้าตลาด
" ข้าบอกว่าข้าไม่ซื้องัย ใครมันจะบ้าไปซื้อต้นหญ้ากันข้าไม้เอา "
ด้านหน้าตลาดมีรถเข่นผักจอดอยู่ มีชายชรายืนอยู่ด้านข้างพร้อมกับยืนขอร้องชาวยุทธที่เดินผ่านไปผ่านมาให้ซื้อของบนรถเขนของตน
" ลุงคนนี้แก่มีชื่อว่า ถังกู๋ แก่ชอบเอาพวกหญ้าหรือผลไม้แปลกๆมาขายท่านบอกว่าเป็นของดี ที่ท่านเซียน เคยให้เขาปลูก เริ่มแลกคนก็แห่ซื้อกันแต่พอซื้อแล้วนำไปใช้ นำไปปรุงยาก็ไม่ได้ผลอะไร ผู้คนเลยคิดว่าแก่กุเรื่องเซียนขึ้นมา "
จ้าวหลงฟังเรื่องราวเขาจึงเลิกให้ความสนใจไป กำลังจะเดินเข้าตลาด
" เอะ " แต่ขณะที่เขากำลังเดินผ่านรถเข่นสายตากลับมองผ่านเข้าไปในรถเข่นที่ ถังกู่ ขายอยู่นั้น
" ของในรถเขนพวกนั้นเป็นแค่ต้นหญ้า ผลไม้ ไม่มีประโยชน์จริงรึ "
เขาถามหนานกงหลัวแต่สายตายังอยู่ที่รถเขนพิจารณา ของบนรถอย่างระเอียดอยู่นานที
" เขาขายยังไงหรือ ราคาเท่าไหร " จ้าวหลงยังมองเข้าไปในรถยิ่งวิเคาะห์ ดวงตายิ่งแหลมคม
" เมื่อก่อนตอนใหม่ๆราคาพุุ่งสูงมาก แต่พอรู้ว่ามันไรประโยชน์ มันก็แทบจะไม่มีราคาอีกเลย ลุงถัง ท่านหน้าจะขายตั้นละ ห้าทองแดง "
เมื่อจ้าวหลงได้ยินราคาเกือบล้มทั้งยืน ตาโตเป็นไข่ห่าน เมื่อหนานกงหลัว เห็นท่าทีของจ้าวหลงกตื่นตกใจไม่น้อยเช่นกัน
" ท่านรู้อย่างงั้นรึ ว่ามันใช้ทำอะไร "
หนานกงหลัว มองจ้าวหลงด้วยสายตาคมดังพญาเหยี่ยว

จ้าวหลงไม่ตอบคำถามทำหน้าใช้ความคิดอยู่ชั่วครู่
" ในตลาด มีร้านยามนีสวรรค์อยู่ใหม"
หนานกงหลัวพาจ้าวหลงไปยังร้านยามนีสวรรค์ ร้านยาอยู่ถัดไปจากประตูตลาดเพียงเดินไปร้อยเก้าก็ถึงเขาเดินเข้าไปในร้าน กลิ่นอายภายในเป็นกลิ่นอายของตัวยาโชยออกมาอ่อนๆพร้อมกับกลิ่นของกำยาน
ภายในร้านมีลูกค้าอยู่บ้างประปรายเมื่อทุกคนเข้ามาจะมีพนักงานขายเดินออกมาต้อนรับ ที่ชั้นสองด้านหน้าระเบียงชายชรานั่งหลับตาอยู่จ้าวหลงสังเกตุเห็นพลังที่ปลอยออกมาเป็นพื้นฐานขั้นสูง เป็นผู้ตรวจตรารักษาคามปลอดภัยภายในร้าน เมื่อจ้าวหลงเดินเข้ามาชายชราลืมตาตื่นขึ้น พิจารณาจ้าวหลงเเพียงครู่ก็หลับตาทำสมาธิต่อ

พนักงานเมื่อเห็นการแต่งตัวจ้าวหลงกับหนานกงหลัว ก็เดินไปหาจ้าวหลงพร้อมกับใบหน้าที่ให้ความเคารพขึ้นชื่อว่ามาจากตระกูลหูย่อมไม่ธรรดาเป็นแน่
" คุณลูกค้าท่านต้องการมาซื้อ หรือ มาขาย "
พนักงานถามด้วยใบหน้ายิ้มแยม
" ทั้งซื้อและขาย ข้าต้องการต้นม้ากระทืบโรง กับต้นกำลังเสือโคร่ง "
จ้าวหลงตอบไปด้วยในนิ่งเรียบ
แต่ต่างกันกับพนักงานขายกับมีใบหน้า ตื่นตกใจพาลมองไปทางหนานกงหลัว โดยปริยาย หนานกงหลัว ก็ตกใจไม่แพ้กันนางกับมีใบหน้าที่แดงซานขึ้นมาทันที
" ท่านจะเอาไปทำอะไรรึ "
พนักงานถามด้วยความสนใจหากนำไปใช้เรื่องอย่างว่าเขาจะแนะนำตัวยาที่ดีกว่า
" พี่เฒ่าท่านต้องการมันไป ทำ .....ทำ อะไรรึ "
นางมีน้ำเสียงติดๆขัดๆซำใบหน้าแดงซ้านเป็นลูกตำลึงไปถึงใบหูแล้ว
จ้าวหลงยืนคิดชั่วครู่ถึงอาการณ์แสดงออกของทั้งสองคน
" ไม่ใช้อย่างที่พวกท่านคิดกันหลอก ข้าจะเอาไปใช้เกียวกับการจับอสูรวิญญาณ"
พนักงานรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ใช้อย่างที่เขาคิด
" เป็นเช่นนี้เอง ข้าก็ว่าอยู่ ท่านยังหนุ่มยังแน่นไม่หน้าจะต้องใช้ตัวช้วย ไม่เหมือนข้าต้องใช้ตัวช้วยประจำ "
พนักงานตอบกลับไปด้วยใบหน้าเขินอายเล็กน้อย
หนานกงหลัวหลังจากที่ถูกเข้าใจผิด ใบหน้ากับมาเป็นปกติแต่ยังมีสีแดงระเรื่ออยู่เล็กน้อย
" คุณลูกค้าต้องการเท่าไหรหรือ "
" ราคาต้นละเทาไหรรึ "
" ม้ากระทืบโลง ต้นละสิบทองแดง ต้นกำลังเสือโคร่ง ต้นละ ห้าทองแดง"
" ข้าต้องการอย่างละห้าต้น" จ้าวหลงรับสิ่งของที่ต้องการ
หลังจากนั้นเขายืนมองภายในร้าน ยืนคิดอยู่ชั่วครุ่
" ท่านรับซี้อชินส่วนสัตว์อสุรรึไม่"
จ้าวหลงต้องการเงินในการฝึกยุทธของเขา ตอนนี้เขาเหลือเงินอยู่ห้าเหรียญทองกว่าๆ ได้มาจากการเก็บสะสมการขายปลาและขายเกล็ดนิล
"ทางร้านรับชิ้นส่วนของสัตว์อสูรที่ใช้ในการทำยา และยังให้ราคาที่สูงด้วย คุณลูกค้ามีชิ้นส่วนอะไรของอสูรงั้นรึ"
พนักงานถ่ามออกไปด้วยใบหน้าสนใจ ขึ้นชื่อว่ามาจากตะกูลหูต้องเป็นสิ่งที่หาให้ได้ยากอย่างแน่และก็มีบ้างบางครั้งที่คนจากตระกูลหูแอบนำของพวกชิ้นส่วนอสูรออกมาขายน้ำเงินเที่ยวห่อโคมเขียวบ้างไปกินเหล้าบ้าง ทำให้เขาได้กำไลจากของพวกนี้ไม่น้อย
จ้าวหลง สบัดมือทั้งสองข้าง ข้างซ้ายมีหัวใจศิลาจากการบำเพ็ณ หนึ่งก้อนอายุมองจากภายนอกไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันปี พญางูเกล้ดนิลมีชื่อที่โดงดังไปทั่วทุกสารทิศ ในหมู่อสูรด้วยกันมันถือเป็นจ้าวอสูรผู้ยิงใหญ่ตนหนึ่ง
ในมือขวาจะมีขวดอยู่หนึ่งขวดภายในบรรจุเลือดของพญาเกล็ดนิลอยู่เต็มขวดเมื่อพนักงานเห็นหัวใจศิลาจากใบหน้าที่ยิ้มแย้มก็เปลียนเป็นเงียบขรึมขึ้นมาทันที่ หนานกงหลัว ตกใจไม่แพ้กัน ต้องเข้าใจด้วยว่าอสูรระดับจ้าวอสูรร้ายกาจป่านใด และยังพบได้ยากอย่างยิ่ง ทุกวันนี้วิญญาณยังหาได้ง่ายกว่าตัวเป็นๆ
ตัวเป็นๆราวกับเป็นเพียงตำนาน เพราะชิ้นส่วนของมันมีราคา และเป็นที่ต้องการอย่างมากในทุกวันนี้ จึงเกิดการไร่ล่าจนแทบจะเกือบจะสูญพันธุ์ ปัจจุบันยังมีถึงขั้นเปิดเป็นฟามสัตว์อสูรก็ยังมี อสูรที่หาได้ทั่วไปทุกวันนี้จะเป็นเพียงสัตว์อสูรทั่วไประดับต่ำทีหาได้ง่าย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ม้ากระทืบโลง ตอนที่20

นิยายแนะนำ

พิภพเทพเจ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ม้ากระทืบโลง ตอนที่20

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้