ตอนที่ 8 การเดินทางไปร้านสะดวกซื้อ 2
[ ติ๊ง!!! ]
[แผ่นเพิ่มค่าประสบการณ์ x2 ระยะเวลา 1 ชั่วโมง ]
[้าเปิดใช้งานหรือไม่]
ได้ยินเสียงของระบบดังขึ้น ดังนั้นริวจิใและนึกถึงเกมMMORPG ที่เขาเคยเล่น ริวจิได้อุทานขึ้นมา
"เฮ้ย สุดยอดนี้มันเหมือนกับเกมเลยนี่หว่า"
ริวจิอดใจไม่ได้ที่จะตื่นเต้น เขายิ้มขึ้นมาลาวกับได้ไอเทมล่ำค่า
ฮ่าๆ
อายูเห็นริวจิยิ้มและหัวเราะอดถามไม่ได้
"นายบ้าไปแล้วหรือไง อย่าบอกนะว่านายจะเอามากิน นายกินคนไม่ได้นะ ถึงแม้พวกเขาจะเป็ซอมบี้ไปแล้วก็ตาม"
อายูไม่ได้เห็นแผ่นเพิ่มค่าประสบการณ์ เขาเห็นแต่ริวจิได้ยืนอยู่หน้าศพซอมบี้ยิ้มและหัวเราะอยู่ต่อหน้า เธอจึงคิดว่าริวจิจะเอามากิน
หลังจากริวจิได้ยิน เขาได้เปลี่ยนอารมณ์ทันทีและกลายเป็หน้าบูดทันที ริวจิคิดกับตัวเอง
"ผู้หญิงคนนี้คิดว่าฉันจะกินพวกบ้านี่งั้นหรอ แหวะะะ "
"นายติดเชื้องั้นหรอ อย่าเข้ามานะ หน้านายดูแย่มาก" อายูพูด
"ถ้าเธอยังว่าร้าย และะโเสียงดังอีกละก็ ฉันจะโยนเธอให้ซอมบี้กินซะนะ "
ริวจิพูดพร้อมกับทำสีหน้าจริงจังและหันคว้ากระเป๋าทางด้านหลังดูเวลาที่นาฬิกาปลุกของเขาเพื่อดูเวลา ซึ่งตอนนี้มันก็จะเป็เวลาเกือบ 7 โมงเช้าแล้ว
ได้ยินแบบนั้นเด็กสาวปิดปากเงียบสนิททันที หน้าของเธอมองไปที่ริวจิ ความคิดต่างๆนาๆเข้ามาในหัว เด็กสาวรีบเอ่ยขอโทษ
"ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ อย่าโยนฉันให้ซอมบี้เลยนะ "
เด็กสาวรู้ว่าถ้าชายหนุ่มจะทิ้งเธอไว้กับซอมบี้ เธอจะต้องตายแน่ๆ
"เอองั้นก็ดี เราเสียเวลามามากละ "
หลังเด็กหนุ่มพูดจบพร้อมหันหลังหลังลงชั้นเดินลงชั้นใต้ดิน
[คุณ้าใช้แผ่นค่าประสบการณ์ x2 หรือไม่ ]
เสียงระแบบดังขึ้นอีกครั้ง
ริวจิได้ลืมเื่แผ่นค่าประสบการณ์ไปเลย เด็กหนุ่มจึงถามว่า.
"ถ้าบอกว่าไม่มันจะสูญหายไปมั้ย "
[ติ๊ง ]
หมายเหตุ: แผ่นค่าประสบการณ์ ยังคงอยู่และจะไม่เปิดใช้งาน ตราปใดที่ผู้เล่นยังไม่ฉีกมันหรือทำลายแผ่นค่าประสบการณ์
ริวจิพยักหน้าแสดงถึงความเข้าใจและเลือกที่จะไม่ใช้มันตอนนี้เพราะถ้าเขารีบใช้ ผลอาจจะไม่คุ้มค่า ริวจิจึงเลือกที่เก็บแผ่นกระดาษสีเขียวไว้ในกระเป๋า
"ไปกันเถอะ"
"อืม"
อายูพยักหน้าเดินตามไป แต่ยังคงรักษาระยะห่างจากริวจิไว้ที่ประมาณ3-5 เมตร
แต่เมื่อถึงชั้นใต้ดินกลับซอมบี้แม้แต่ตัวเดียว เด็กหนุ่มรู้สึกแปลกใจอย่างมาก แต่เขาไม่ได้ใส่ใจอะไร
"คงจะเพราะว่าประตูทางลงชั้นใต้ดินมันแ่ามากละมั้ง ซอมบี้ถึงลงไปไม่ถึง " เด็กหนุ่มได้คิดในใจ
เดินมาสักพักก็มาถึงเห็นของอายูรถBMW สีดำ เด็กหนุ่มไม่รู้ว่ามันราคาเท่าไหร่แต่เค้าเดาเอาว่ามันน่าจะแพงมากและผู้หญิงคนนี้น่าจะรวยมาก ครอบครัวของเธอน่าจะมีอิทธิพลมากก่อนหน้านี้ แต่ริวจิไม่ได้ถามเกี่ยวกับเื่นี้ เขาถามเื่อื่นแทน
"เธอขับเป็แน่นะ"
ริวจิถามย้ำอีกครั้ง ถ้าไม่จำเป็ริวจิไม่อยากเอาชีวิตมาไว้กับคนอื่นแบบนี้ แต่เนื่องจากเขาไม่มีทางเลือก เพราะเด็กหนุ่มต้องรีบไปช่วยน้องและแม่ของเขาให้ไว้ที่สุด และการเดินทางต้องใช้อาหารจำนวนมาก
[ ฉันขับเป็น่าา ] เด็กสาวพูดพร้อมทำหน้าตาอวดดี
" เอองั้นก็ดี ฉันขอถามคำถามสุดท้ายก่อนเดินทาง มันเป็อะไรที่สำคัญมาก รถของเธอมีอะไรที่สามารถทำให้เสียงเครื่องยนต์ของเธอให้มันเบาที่สุดบ้างมั้ย "ริวจิถามเพราะว่านอกจากกลิ่นเืแล้ว เสียงที่ดังเกินไปจะดึงดูดซอมบี้เช่นกัน
[ เอ่ออออ น่าจะมีอยู่นะ]
อายูเอียงคอพร้อมตอบกลับเด็กหนุ่มไป
"โอเคเดี๋ยวฉันจะไปเปิดประตูทางออกให้" ริวจิเดินไปประตูทางออกชั้นใต้ดิน ริวจิเปิดประตู
แอ๊ดดดดดดด !!(เสียงประตู)
อายูขับรถมาถึงประตูทางออกพร้อมกับรถริวจิขึ้นไป พร้อมกับพูด
"ออกรถ"รถไม่มีเสียงเนื่องจากมี Quiet mode
รถเสียงเงียบมากทำให้ไม่มีเสียงทั้งสองคนมาถึงร้านสะดวกซื้อโดยไม่ยากเย็นอะไร
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ฝากกดติดตามและหัวใจให้ด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ