บทที่ 24
คำสัตย์ปฏิญาณ
“ เอ๋?” เสียงประหลาดใจ ดังมาออกจากด้านหลังต้นไม้ใหญ่ ที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตร จากนั้นร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น มันคือเซียวหลาง ผู้บัญชาการเจ็ดของตระกูลเซียว
อันที่จริง เซียวหลางได้พบร่องรอยของเซียวหลงแล้ว แม้แต่การตายของเซียวเหวิน และคนอื่น ๆ ก็ถูกค้นพบโดยเขา
เมื่อเซียวหลงสังหารเซียวจู้ ผู้นำสาม เซียวหลงรู้ทันทีว่า สาเหตุที่เซียวหลางไม่ยอมออกมาในทันที ก็คือ ้าเห็นความแข็งแกร่งของเซียวหลงด้วยสายตาของตนเอง!
“ เ้าเดาได้อย่างไรว่าเป็ข้า?” เซียวหลางมองไปที่ เซียวหลง จากระยะไกล ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เซียวหลงตะคอกและถามขึ้นว่า“ ยังมีผู้ใดอีก นอกจากเ้า ภายในป่าเฮยเหิง ซึ่งมีระดับพลัง ระดับสองของขั้นกงหวู่?
เซียวหลางตกตะลึงเล็กน้อย และดูเหมือนจะประหลาดใจกับคำตอบของเซียวหลง
จากนั้นเขาก็หัวเราะเบา ๆ และพูดอย่างเ็า“ ดูเหมือนว่าความสามารถในการรับรู้ของเ้า ยังคงเฉียบแหลมมาก! สมควรแล้วที่มีพร์ในการฝึกฝนสามารถไปถึงอาณาจักร์ได้
เซียวหลงกล่าวอย่างแ่เบา:“ เมื่อเทียบกับเวลานั้นแล้ว ความสามารถในการรับรู้ปัจจุบันของข้า นั้นแย่กว่ามาก นอกจากนี้การรับรู้ของเ้า คงไม่ได้ด้อยไปกว่าข้า
เซียวหลางไม่เห็นด้วย หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็พูดว่า "ครั้งหนึ่งเ้าเคยถูกเรียกว่าอัจฉริยะคนแรกของเมืองลั่วหยุน ครั้งหนึ่งในรอบศตวรรษ หากจำไม่ผิด ในตอนนั้นเ้ามาถึงระดับที่ห้า ของอาณาจักร์ใช่หรือไม่?
แข็งแกร่งเป็อันดับสาม ในเมืองลั่วหยุนทั้งหมด
"ใช่เซียวหลงพยักหน้าเบา ๆ " ข้ายังจำได้ว่า ในตอนนั้นเ้านั้นภักดีต่อข้ามาก และไม่เคยละเมิดความปรารถนา และคำสั่งของข้า! "
เซียวหลางพยักหน้าเช่นกัน ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่เซียวหลง ในขณะที่เขาตระหนักถึง พลังการฝึกฝนของเซียวหลงอย่างถี่ถ้วน เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น: "หากข้าเดาไม่ผิด เ้าคงจะไม่เพียงไม่ได้รับความสำเร็จของเ้ากลับคืนมาเท่านั้น
แต่ยังรวมถึงพร์และคุณสมบัติ รวมทั้งพร์ของเ้าอีกด้วย ไม่เช่นนั้น เ้าคงไม่สามารถเลื่อนระดับ จาก "ขยะ" มาเป็ผู้ฝึกตนขั้นเหลียนตี้ ระดับ 7 ในปัจจุบัน ด้วยระยะเวลาเพียงไม่กี่วัน
แม้เ้าจะสามารถก้าวข้ามขอบเขตเพื่อฆ่าศัตรูได้ แม้แต่ผู้นำเซียวเหวินก็สามารถสังหารมันได้! ข้าเกรงว่า....ความสามารถและคุณสมบัติของเ้า ดีกว่าเมื่อก่อนเสียอีก "
เมื่อพูดถึงเื่นี้ ดวงตาของเซียวหลางก็แจ่มชัด ราวกับตัดสินใจได้ เขากล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำ ๆว่า: "เช่นนั้น...เ้าต้องถูกสังหาร!"
"เพราะเหตุใด?" เซียวหลงขมวดคิ้วและงงงวย: "ในฐานะผู้นำตระกูล ยิ่งแข็งแกร่ง ก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือ เ้ารู้ชัดเจนว่า ข้าได้รับความแข็งแกร่งกลับคืนมา และยังกลายเป็" อัจฉริยะ " เหตุใดถึงต้องสังหารข้า
เ้าควรขบคิดเสียใหม่ หากตัดสินใจใหม่ ข้าจะไม่สังหารเ้า! "
"เราไม่สามารถกลับไปเป็เช่นเดิมได้อีก เซียวหลางถอนหายใจ และดูเหมือนจะมีร่องรอยความเสียใจอยู่ภายในดวงตาของเขา:" เราให้คำมั่นสัญญาว่า จะจงรักภักดีต่อผู้าุโใหญ่! ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีการลงนาม "คำสัตย์ิญญา"
ทันทีที่เราเลือกที่จะทรยศ เราจะตายด้วยจิติญญาที่แตกสลาย
เมื่อถึงจุดนี้เสียงของเซียวหลางก็กลายเป็แข็งกระด้าง: "เช่นนั้น เ้าจะต้องตาย และเ้าต้องตายเท่านั้น เราจึงจะปลอดภัย! ไม่เช่นนั้นเราจะต้องสละชีวิตเพื่อแลกชีวิตของเ้า มันคุ้มกันหรือ?”
เซียวหลงเงียบเป็เวลานาน จากนั้นเขาก็สูดหายใจเข้ายาว ๆ ทันใดนั้นเซียวหลงก็ยิ้มออกมา อารมณ์ก็ผ่อนคลายลงมาก
"เ้ารู้หรือไม่?" ท่าทางของเซียวหลง ราวกับกำลังสนทนากับสหาย เขาพูดอย่างมีความสุขว่า“ ก่อนหน้านั้น ตอนที่ข้าจะสังหารพวกเ้า ภายในใจนั้น มีความรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก เนื่องจากไม่ว่าอย่างไร ทุกคนคือ ตระกูลเซียวของข้าอยู่ดี
แต่ตอนนี้ข้าไร้ซึ่งความรู้สึกผิดอีกต่อไปแล้ว คิดว่าข้าเองก็เหมือนกับเ้า การสังหารเ้า จะไม่ทำให้ข้ารู้สึกผิด มันคือความจริงที่ข้าจะต้องยอมรับให้ได้”
“ เ้าจะคิดเช่นนั้นก็ได้!” เซียวหลางชักดาบออกมา และชี้ไปที่ปลายจมูกของเซียวหลง: "เ้ามีอะไรจะสั่งเสียก่อนตายหรือไม่?"
“ ข้าคิดว่า ควรเป็ข้าที่พูดเช่นนั้น?” เซียวหลงถือดาบเขี้ยวพยัคฆ์ในมือของเขา "ในฐานะผู้นำตระกูลเซียว ข้ามีสิทธิ์ทำความสะอาดตระกูล มีคำสั่งเสียหรือไม่ ก่อนที่ข้าจะลงโทษเ้า"
“ ใครจะอยู่หรือตายกันแน่?!” ดวงตาของเซียวหลาง ปลดปล่อยความรู้สึกที่แข็งแกร่งในเจตนาสังหารทันที "เมื่อเ้าตาย้าแสวงหาความตาย เนื่องจากเ้าไม่มีคำสั่งเสีย จงไปตายซะ!
เมื่อสิ้นเสียงของเขา ดาบก็เหวี่ยงออกไป
ดาบในมือของเซียวหลาง ส่งเสียงครวญครางออกมาพร้อมกับสายลม และลมคลื่นกระโชกแรงที่น่ากลัว และคำรามไปยังทิศทางของเซียวหลง ดวงตาของเซียวหลงหยุดนิ่งเล็กน้อย และกลายเป็จริงจังในชั่วพริบตา
ศัตรูคือเซียวหลาง ขั้นกงหวู่ เซียวหลงไม่กล้าประมาท มีความแตกต่างกันมากเกินไป ในความแข็งแกร่งในปัจจุบันของพวกเขา หากประมาทเล็กน้อย เซียวหลงจะต้องตายอย่างแน่นอน!
“ สวบสาบ!” ร่างกายของเซียวหลงเคลื่อนไหวชั่วพริบตา และเข้าโจมตีไปที่เซียวหลางโดยตรง
อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของเซียวหลงนั้นไม่ใช่เซียวหลาง แต่เป็คนสองคนที่หลบซ่อนตัวไม่ห่างจากที่แห่งนี้ นั่นคือ: ผู้นำสี่และ ผู้นำเจ็ด! เซียวหลงได้สังเกตเห็นแล้วว่า มีลมปราณที่อ่อนแอทั้งสอง รอบตัวของเซียวหลาง
ตอนนี้ผู้นำจำนวนแปดคนของเซียวหลาง ถูกเซียวหลงสังหาร ดังนั้นนอกจากผู้นำสี่และผู้นำเจ็ดแล้ว จะเป็ผู้ใดไปได้ที่หลบซ่อนตัว?
"ไม่...เขาพบเราแล้ว!" ใบหน้าของผู้นำสี่ เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และทันใดนั้นร่างกายของเขาก็ถอยกลับพยายามหลีกเลี่ยงการโจมตีของเซียวหลง
อย่างไรก็ตาม ผู้นำเจ็ดกัดฟัน และยกดาบขึ้นเพื่อพบกับเผชิญหน้ากับเซียวหลง น่าเสียดายที่ผู้นำเจ็ด ระดับพลังอยู่ในระดับ 10 ของอาณาจักรถงซวน และไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวหลงอีกต่อไป
"เพลิงพิโรธแห่งพู่กันเทพ เรียกใช้งาน!"
"คำสาปพู่กันเทพเ้า! สับ! สับ! สับ! สับ
เซียวหลงไม่มีร่องรอยของการลังเลใจ เขาแสดงท่าทางที่แข็งแกร่งที่สุด และโจมตีอย่างรุนแรง!
"พรึ่บ!" ทวารทั้งเดของผู้นำเจ็ด มีโลหิตไหลซึมออกมา เขากระอักเื เกราะซวนกังพังทลายลงทันที
“ ดาบเขี้ยวพยัคฆ์!” แสงสว่างของดาบวูบวาบจนทำให้ผู้นำเจ็ด ดวงตาพร่ามัว ทันใดนั้น ผู้นำเจ็ดก็รู้สึกได้ถึงโลกที่สั่นะเื ทันใดนั้นเอง ปรากฏร่างศพไร้หัวที่คุ้นเคย!
"ไม่....ข้าตายแล้วหรือ" ในความคิดของผู้นำเจ็ด เป็เสี้ยวสติสุดท้าย เขากำลังงุนงงว่า ตนเองนั้นสิ้นใจแล้วหรือไม่ จากนั้นสติของเขาก็ตกอยู่ในความมืดชั่วนิรันดร์
ในตอนนี้ ผู้นำเจ็ดเสียชีวิตทันที และกลายเป็ "น้ำหมึกดั้งเดิม" และ "ค่าประสบการณ์" ของเซียวหลง
"ให้ตายเถอะ เขามีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ในการโจมตีจิติญญาที่ทรงพลังอยู่ในมือของเขาหรือไม่?" อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเซียวหลางจะใมาก แต่การโจมตีของเขาก็ไม่หยุดลง!
ใน่เวลาที่เซียวหลงสังหารผู้นำเจ็ด ดาบในมือของเซียวหลางก็สับลงบนร่างของเซียวหลงอย่างไร้ความปรานี
“ ฉึก!” ทันใดนั้นเซียวหลง ก็รู้สึกเจ็บแปลบจากหลังของเขา หลังทั้งหมดของเขาถูกเซียวหลางฟันลงไปอย่างกะทันหัน และเผยให้เห็นกระดูกสันหลัง เป็าแลึกน่าหวาดกลัว
หากพลังของอีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่านี้ เกรงว่าร่างกายของเซียวหลงจะถูกฟันขาดครึ่ง!
18K
![ปฏิวัติโลกกลายพันธ์ุ [อ่านฟรี]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719465414_55645582.webp)
