ร่างมอมแมมของลุงคนหนึ่งนอนขดตัวอยู่ระหว่างขั้นบันได เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูสกปรกเหมือนกับไม่ได้ซักมาเป็เดือนๆ ิัของลุงเฒ่าหยาบกร้านดำเมี่ยม เหนียวเคราดกดิบกึ่งดำกึ่งขาวรุงรังไปทั่วใบหน้า เส้นผมพันกันเป็ก้อนมัมวาวเหมือนกับชุบน้ำมาใหม่ๆ
เมื่อคุณหมอสาวสำรวจตรวจตาายคนนี้ั้แ่หัวจรดเท้า เธอก็เข้าใจได้ว่ามันคือชายไร้บ้านที่เที่ยวนอนเตร็ดเตร่ไปทั่วระแวกซอยนี้
“คุณลุง…”
“ไปไกลๆนี่ที่ของกู”
“ม…ไม่ใช่นะคะ คือ…”
“มึงก็ไปหาที่อื่นสิวะ คนจะหลับจะนอน”
“ลุงคะ…หนูเป็เ้าของตึกนี้ค่ะ”
เมื่อชายไร่บ้านได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าดิบเถื่อนของมันก็ลืมตาขึ้นมาด้วยความสะลึมสะลือ ผิวขาวๆที่เปล่งปลั่งออกมาจากหญิงสาวตรงหน้าทำให้ดวงตาสีเหลืองจ้องมองไม่หยุด กลิ่นเหล้าฉุนๆฟุ้งกระจายเมื่อไอ้ดำพยายามลุกขึ้น ท่าทางโซเซของมันทำให้คุณหมอสาวอดใจไม่ไหว เธอเข้าไปช่วยชายไร้บ้านคนนั้นเอาไว้ ก่อนจะเห็นว่าเท้าข้างหนึ่งของมันมีแผล
“คุณลุงาเ็มาหรอคะ”
“อ้อ ครับ…ลุงขอโทษนะ นี่หน้าบ้านหนูหรอ”
“คลีนิคน่ะค่ะ ว่าแต่ คุณลุงโอเคมั้ยคะ”
“ลุงสบายดี”
ไอ้ดำบอกกับสาวรุ่นหลาน
สายตาของมันจ้องมองเรือนร่างอวบอั๋นั้แ่หัวจรดเท้า มือเรียวยาวพยายามจับร่างของมันประคองให้ทรงตัวได้ ท่าทางที่ไม่รังเกียจของเธอทำให้ชายไร้บ้านแปลกใจอย่างมาก แต่สิ่งที่ทำให้มันประหลาดใจไปมากกว่านั้น คือคำพูดอ่อนน้อมแสนหวานที่ชักชวนมันเข้าไปทำแผลด้านในด้วยรอยยิ้มอบอุ่น!
“เข้ามาข้างในก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูทำแผลให้”
“ว…ว่าไงนะหนู”
“คุณลุงาเ็นี่คะ”
“ไม่เป็ไรหรอก แผลเล็กนิดเดียว แค่นี้ลุงสบายมาก”
“อย่างน้อยก็ให้หนูล้างแผลและพันผ้าให้เถอะค่ะ”
“ขอบใจนะ แต่หนูก็รู้ว่าลุงไม่น่าจะมีเงิน”
“เื่เงินเอาไว้ทีหลังเถอะค่ะ เอาเป็ว่าหนูไม่คิดค่ารักษาก็แล้วกัน”
เมื่อไอ้ดำได้ยินเช่นนั้นมันก็ยิ่งซาบซึ้งใจกับความห่วงใยของคุณหมอสาว ชายไร้บ้านเดินเข้าไปในคลีนิคอันมืดมิด เมื่อเ้าของสถานที่เปิดไฟ แสงสว่างก็ทำให้ไอ้ลุงเฒ่าสร่างเมาทันที ชุดนอนรัดรูปของคุณหมอสาวไม่ต่างจากชุดชั้นใน เต้าลูกใหญ่และบั้นท้ายกลมงอนส่ายไปมาจนลุงแก่เกิดกำหนัด
ไอ้ดำขึ้นไปนอนบนเตียงคนไข้ตามคำสั่ง จากนั้นกอหญ้าก็เริ่มทำแผลให้ชายไร้บ้านด้วยมือที่เบาหวิว
“ขอบใจหนูมากนะ”
“ไม่เป็ไรค่ะคุณลุง”
“ไว้ถ้ามีโอกาสลุงจะมาตอบแทนก็แล้วกัน”
“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ”
กอหญ้าส่งรอยยิ้มให้ชายเถื่อน ดวงหน้าของเธอสะกดสายตาคนไร้บ้านจนมันหยุดมองไม่ได้ เนื้อหนังขาวใสเปล่งประกายออกมาเหมือนกับเพชร ไอ้ดำไม่ได้ัักับเรือนร่างผู้หญิงมาเป็สิบๆปี หลังจากที่ได้เจอของดี เป้ากางเกงเก่าก็ค่อยๆลอยฟูตั้งโด่ขึ้นมาเป็ูเาฟูจิออกหน้าออกตา!
“….อ๊ะ?!”
“อะไรหรอหนู”
“ป…เปล่าค่ะ”
เมื่อกอหญ้าหันมาเจอกับการแข็งตัวใต้กางเกง เธอก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมาที่คลีนิคแห่งนี้เพื่อการใด
ของเล่นชิ้นใหญ่อยู่ในตู้เก็บของชั้นบน สัญชาตญาณความเป็หมอทำให้เธอต้องรีบทำการรักษาคนเจ็บป่วย แต่หลังจากที่รู้สึกตัวและได้เห็นเป้าเนื้อของชายไร้บ้านนูนเด่นขึ้นมา รูสวาทก็หลั่งน้ำจนกางเกงขาสั้นสีเทามีอะไรบางอย่างซึมเป็ทางออกมาเป็เต็มร่องก้น!
“ม…มีแผลตรงอื่นอีกมั้ยคะ”
“ไม่มีแล้วหนู ลุงมีแค่ตรงนี้แหละ”
“แน่ใจหรอคะ”
ไอ้ดำมองหน้าคุณหมอคนสวยด้วยความสงสัย
น้ำเสียงหวานๆของเธอเปลี่ยนไป โดยเฉพาะสีหน้าท่าทางที่จ้องมองมายังลำเอ็นของมัน กอหญ้าพ่นระบายลมหายใจร้อนๆพร้อมกับเบียดเสียดเรียวขา เธอเม้มปากระหว่างที่ติดผ้าพันแผลไปมา ครั้งนี้อารมณ์ของเธอมันหนักหนาเกินไป
หมอสาวไม่อาจทำใจที่จะมีอะไรกับชายไร้บ้านที่พึ่งเห็นหน้ากันเพียงห้านาทีได้ แต่ยมทูตแสนร่านในจิตใจ ก็สั่งให้เธอจ้องมองเข้าไปยังเป้าเนื้อที่นูนแข็งอีกที!
“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณลุง”
“ขอบใจหนูมากนะ”
“แน่ใจใช่มั้ยคะ….ว่าไม่มีอะไรให้หนูช่วยแล้ว”
“ไม่มีแล้ว แค่นี้ลุงก็เกรงใจจะแย่”
“แต่….ตรงนี้ เหมือนจะอยากให้หนูช่วยนะคะ”
หมับ!
ลุงแก่สะดุ้งโหย่ง...
อยู่ๆมือเรียวของคุณหมอก็เข้าตะครุบลำเอ็นใต้กางเกงของมันพร้อมกันสองมือ ดวงตาของกอหญ้าเบิกกว้าง ลำเนื้อที่เธอกำลังััมันใหญ่กว่าของคนไข้ชายเมื่อ่เข้าเป็อย่างมาก ยิ่งออกแรงนวดคลึงมันก็ยิ่งพองโตขยายใหญ่ขึ้นมา คุณหมอสาวบีบบี้จนเสียงของชายไร้บ้านรองโอดโอย
กอหญ้าส่ายใบหน้าด้วยความสับสน เธอจ้องมองใบหน้าใของลุงแก่สลับกับเป้าเนื้อที่ตัวเองกำลังขย้ำไว้ จิตใจอีกร่างบอกให้รีบดึงมือกลับคืนมา แต่แรงกระตุกหงึกหงักของหนอนั์ใต้กางเกงมันกลับทำให้หญิงสาว ดึงขอบกางเกงเก่าๆร่นลงมาถึงหัวเข่าดำด้าน
เอ็นสีดำแท่งหนาตั้งโด่ชี้ฟ้าราวกับเสาหลักเมือง กอหญ้าหอบหายใจแรงขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้เธอไม่อาจความคุมอะไรได้ทั้งนั้น!
“หนู ทำอะไรน่ะ!!!”
“….ก็ เก็บค่าทำแผลไงคะ”
“อย่า…อย่าบอกนะ”
“ไม่ไหวแล้ว…หนู…หนูทนไม่ไหวแล้ววว”
“เฮ้ยย ซีดดดดด!!!”
กอหญ้าะโขึ้นไปบนเตียงคนไข้ ร่างอวบอิ่มนั่งอยู่ระหว่างขาของลุงแก่โสโครก ไอ้ดำจ้องมองใบหน้าแดงระเรื่อที่เต็มไปด้วยแววตาหิวกระหาย มือเรียวนุ่มๆกำรูดลำเอ็นเอาไว้พร้อมกับถอกหนังหุ้มปลายสีดำลงไปกองย่นที่โคนฐาน หัวบานดอกเห็ดสีม่วงคล่ำส่งกลิ่นอุบาทว์ออกมาเป็ไอ แต่ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูสดใสกลับแลบลิ้นโลมเลีย และก้มหน้าโขกสับลำเอ็นดำเมี่ยมของชายเร่รอนด้วยความมูมมาม!
771
