Hi ผมนักเขียน Lucy (xkalos)
ก่อนที่ผมจะเริ่มนิยายเื่นี้ ผมจะแจ้งส่วนสำคัญของนิยายเื่นี้ ที่แตกต่างจากนิยายของคนอื่นนิดหน่อย
1.ผมจะบอกชื่อตัวละครและหน้าที่ของเขาก่อนที่จะทำการเริ่มนิยาย
2.ผมอาจจะมี่ทีบรรยายอะไรลงไปเยอะมาก เพราะผม้าสื่อนิยายให้มันออกมาดูให้ ลึกซึ้งเขาไปเห็นภาพในนิยาย
3.นิยายนี้ถูกแต่ขึ้นโดยเจตนารมณ์ของผมมันอาจจะดูแปลกประหลาดจากนิยายทั่วๆไป ถ้าผิดพลาดตรงไหน สามารถติเตียน หรือให้คำแนะผมได้เลยครับ ขอบคุณครับ จาก xkalos
ระดับขั้นพลังในนิยาย
(ระดับมนุษย์ปกติ)
ขั้นรากฐานมนุยษ์
ขั้นหลอมกายา
ขั้นเหนืุ์
ขั้นเหนือธรรมชาติ
ขั้นการแสวงหาพลังเทพ
ขั้นก้าวสู่การจุติเทพ
ขั้นก้าวสู่การบรรลุเทพ
ขั้นกึ่งบรรลุเทพ
ขั้นเทพเ้า
ขั้นราชันเทพ
ขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์
ขั้นจักรพรรดิเทพา
(ระดับเทพมารสยบ์)
การสืบทอดพลังมาร
การสร้างร่างกายเทพมาร
หลอมรวมเทพมาร
แสวงหาพลังเทพมาร
กึ่งเทพมาร
เทพมารจุติ
การหวนคืนของเทพมารที่แท้จริง
เทพมารา
เทพมารบรรกาลที่แท้จริง
พระเ้าแห่งเหล่าเทพมารา
อธิบายตัวละครในบทนี้
บทาในอดีต
ลู่จี้ฝาน=เ้านิกายเทพมารสยบ์รุ่นที่ 16
เสวี่ยจางซุน=จักรพรรดิในอดีต
เหลาซือจิน=ผู้นำฝ่ายธรรมะทั้งหมด
ณ เมือง ซูฟู่จาง ที่ตั้งนิกายเทพมารสยบ์ ได้เกิดหายนะครั้งยิ่งใหญ่ ถูกเหล่าฝ่ายธรรมมะโจมตีจากทุกด้านหลายทาง ฝ่ายธรรมะไม่แม้แต่จะสนใจชีวิตตนเอง ใช้วิชาพลีชีพ ะเิปราณล้างผลาญเหล่าศิษย์ในนิกายเทพมารสยบ์ จนตายตกไปเป็จำนวนมากเพื่อทำลายนิกายเทพมารสยบ์
เ้านิกายที่กำลังฝ่าด่านบรรลุระดับขั้น เลยไม่รู้ว่าภายนอกเกิดอันใดขึ้น จนกระทั่ง ผู้าุโหลักๆในสำนักถูกฆ่าเลย ทำให้หยกชีวิตประจำตัวแตก เ้านิกายจึงรีบกลับมานิกาย แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว นิกายถูกทำลายไม่เหลือแม้แต่ซาก
ศพสูงเป็กองพะเนินดั่งูเาหินภาอยู่ภายหน้าของเ้านิกาย
ลู่จี้ฝาน:พวกเ้าทำสิ่งนี้เพื่อสิ่งใดกัน! ต้องฆ่าเหล่าศิษย์ในนิกายของข้า แม้มิปาน เหล่าผู้าุโของข้า!
เสวี่ยจากซุน:เ้านั้นมีพลังมากเกินไป เป็ภัยต่อยุทธภพ และเ้านั้นหยิ่งผยองต่อพลังที่เ้ามี ฆ่าคนไปมากมายแม้ปีศาจก็มิปาน เ้านั้นสมควรถูกลบหายไปจากยุทธภพ!
ลู่จี้ฝาน:เ้าก็แค่เพียงอิจฉาริษยาในพลังขอข้าเท่านั่นแหละ(นำเสียงโกรธสุดขีด) พวกเ้านั้นโลภมากเกินไปข้าจะฆ่าพวกเ้าให้หมด!
เสวี่ยจางซุน:ดี ดี ดี! เหลาซือจิน ใช้ค่ายกลเต๋ากักขังมาร!
เหลาซือจิน:ค่ายกลเต๋ากักขังมาร(ในนามของ์และโลกข้าขอพลังจาพระพุทธองค์เพื่อสยบมารตนนี้!)
ลู่จี้ฝาน:เทพมารจุติ!
การต่อสู้นี้ลู่จี้ฝานได้บิ่นคอ ผู้คนไปมากมาย ศพสูงเสียดฟ้า เืไหลรินดั่งแม่น้ำ จนท้ายที่สุดการต่อสู้ได้ยืดเยื้อนับอาทิตย์ สุดท้ายลู่จี้ฝานได้พ่ายแพ้ลง
เสวี่ยจางซุน:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮะฮ่าาาา ในที่สุดเ้าก็แพ้ เทพมารรึ!
ก็แค่มดตัวกระจ้อยร่อย ริอาจจะมาสู้กับจักรพรรดิ!
เหลาซือจิน:ในเมื่อเ้าแพ้แล้ว ก็ตายตกไปแต่เสียโดยดีเถอะ จะได้ไม่สร้างบาปกรรมไปมากกว่านี้
หลังลู่จี้ฝานได้ฟังที่ทั้งสองคนพูดเขาก็ได้นำคำเ่าั้ไปครุ่นคิด ในที่สุดเขาก็ยิ้มออกมาแล้วกล่าวไปว่า
ลู่จี้ฝาน:(เส้นทางแห่งเทพมารนั้นมิมีวันจุดจบ เมื่อข้าสิ้นชีพก็จะมีเทพมารตนใหม่เวียนว่ายไม่รู้จบ จนกว่านายเหนือหัวที่แท้จริงจะแสดงตน และบรรลุเหนือเทพมารทุกตน)
ณ วันนี้ข้าจะทำให้นิกายเทพมารสยบ์จารึกลงในแผ่นดิน!
ลู่จี้ฝาน:เทพมารสะท้านพิภพ! วี้บบบบบบบบบบบ ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
เสียงการรวบรวมพลังปราณมหาศาละเิทำลายล้างเมืองซู่ฟู่จางไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวสิ่งมีชีวิต
นับแต่นั้นมาก็ไม่มีชื่อนิกายเทพมารสยบ์อีกเลย
7K
