ลูกสาวนายพลคนโฉด

ลูกสาวนายพลคนโฉด

    ตอน บัตรสะสมแต้มความดี

    รถเก๋งสีขาวแล่นไปตามท้องถนนต่างจังหวัด มีร้านอาหารประปรายระหว่างทางริมคลอง

    ลูกสาวนายพลนั่งเบาะหลังขณะที่ทหารเกณฑ์สองนายนั่งหน้า นายแต้มเป็๲คนขับรถส่วนนายบอลก็ช่วยดูทาง ทั้งคู่ดูจะตื่นเต้นที่ได้ออกมาเที่ยวนอกค่าย

    "ร้านอยู่ไหนนะครับ" หนุ่มผิวแทนหันมาถามขณะสองมือจับพวงมาลัยบังคับรถ

    "ตรงไปเดี๋ยวก็ถึง เอ แวะกินกาแฟก่อนดีกว่า" คุณหนูมินสั่งและล้วงมือถือออกมากดหาร้านคาเฟ่ใกล้ๆ

    รถเก๋งแล่นมาจอดที่คาเฟ่ริมน้ำ เป็๲ร้านกาแฟขนาดใหญ่ที่มีอาคารทรงไทยติดแอร์และยังมีศาลาให้นั่งอยู่ด้านนอกเพื่อรับลม

    คุณหนูร่างบางเดินลงจากรถมานั่งที่ศาลาโดยมีหนุ่มๆวิ่งตามมายืนรอฟังคำสั่ง

    "เอาคาปูชิโน่เพิ่มช็อตนะ เอาหวานน้อย แล้วเค้กมะพร้าวอีกหนึ่ง พวกนายเอาอะไรก็ได้" 

    "ครับผม" สองหนุ่มเอ่ยพร้อมกันเสียงดังลั่น ทำเอาคนที่นั่งศาลาข้างๆหันมาด้วยความ๻๠ใ๽

    สองหนุ่มเดินเข้าร้านไปสั่งกาแฟและเค้ก ครู่ใหญ่ก็เดินออกมาพร้อมกับของกินเต็มมือ นายแต้มกินกาแฟเอสเปรสโซ่เย็นกับแซนวิช นายบอลกินคาปูชิโน่และเค้กเหมือนกับมินเพราะเค้าไม่ค่อยได้กินกาแฟสเลยไม่รู้จะสั่งอะไร

    "มาแล้วครับคุณมิน" บอล

   "ร้านนี้เค้าให้บัตรมาด้วยครับ แสตมป์ตราให้ด้วย สะสมครบสิบแก้วฟรีหนึ่ง" แต้ม

    "อือ ดีแฮะ" 

    คุณหนูเอ่ยขณะนั่งพิมพ์แชทกับเพื่อนขณะที่สองหนุ่มมานั่งตรงข้าม ทั้งคู่อมยิ้มและกระซิบกันเ๹ื่๪๫อะไรซักอย่าง

    "มีอะไร ทำไมไม่พูดให้ฉันรู้ด้วย" มินเอ่ย

    "อ้อ เปล่าครับ" นายบอลตอบ

    "เอ่อ คือคุณมินครับ คืนนี้ผมขอไปนวดให้ได้ไหมครับ" นายแต้มรีบเสนอตัว

    "เหอะ! ฉันเป็๞เ๯้านายนะ จะมาขอเอากันโจ้งๆอย่างนี้เลยรึ" มินบ่นและชักสีหน้าไม่พอใจ

    "เปล่าครับ แค่นวดจริงๆนะครับ" นายแต้มแก้ตัวขณะที่นายบอลก้มดูดกาแฟ ไม่กล้าสบตาคุณหนู

    "นวดหรือนาบ นวดเผื่อได้นาบล่ะสิ"

    "ฉันเป็๞ผู้หญิงนะ ไม่ใช่จะมาขอเอากันง่ายๆ" 

    สาวชุดเดรสชมพูบ่นต่อ

    "ขอโทษครับ ผมผิดไปแล้วครับ ผมไม่ขออะไรแล้วครับ" 

    "ผมก็ขอโทษที่เล่าให้แต้มฟังครับ" 

    นายแต้มกับนายบอลยกมือไหว้ด้วยความสำนึกผิด คนบ้านนอกอย่างนี้ช่างใสซื่อและน่าเอ็นดู

    เหอะ! มินยิ้มแล้วส่ายหน้า

    "ฉันรับทุกวันไม่ไหวหรอก นายสองคนก็ไม่ใช่เล็กๆเลย" 

    ห๊ะ! ครับ! นายแต้มกับนายบอลยืดอกนั่งหูผึ่ง แววตาเปี่ยมความหวัง

    "ก็ถ้าฉันอยากก็จะเรียกเอง ไม่ต้องมาขอมาเสนอตัว" 

    "อ้อ นายสองคนน่ะไปขอบัตรสะสมแต้มมาอีกใบสิ"

    คุณหนูสั่ง

    "เค้าจะให้หรือครับ คือที่ซื้อมาเมื่อกี๊ก็ให้คุณมินไปแล้วนี่ครับ" นายบอลเอ่ยด้วยความซื่อ

    "นายก็ซื้อเพิ่มอีกคนละแก้วสิ แล้วขอบัตรสะสมแต้มอีกใบนึงมา" มินบอก

    ครับ! สองหนุ่มตอบพร้อมกันแล้ววิ่งเข้าร้านไปสั่งกาแฟร้อนมาคนละแก้ว ต่างก็นั่งสงบเสงี่ยมหนีบขาและก้มหน้าจิบกาแฟอย่างผู้ดี ไม่เอ่ยปากพูดรบกวนมินเลยซักคำ

    ครู่ใหญ่ก็มีสายเรียกเข้าจากเพื่อนหนุ่มดังขึ้น มินกดรับสายแล้วพูดเสียงดัง

   "อือ! หุ้นมันตก รอบนี้ขาดทุนบานเลย ถ้าพ่อรู้ฉันตายแน่" 

   คุณหนูคุยกับเพื่อนเ๹ื่๪๫หุ้น น้ำมันและทองจนสองหนุ่มที่ฟังได้ความรู้ไปด้วย ครู่ใหญ่เธอก็วางสายแล้วเอาเค้กไปนั่งกินในรถ

    "นี่ เอาไปคนละใบ" มินเอ่ยขณะยื่นบัตรสะสมแต้มให้กับหนุ่มๆที่นั่งเบาะหน้า

    "เอาไปทำไมครับ พวกผมคงไม่ได้มาอีก" นายเต้มเอ่ย

    "ก็ถ้าพวกนายทำความดีฉันก็จะแสตมป์ให้หนึ่งครั้ง ทำดีครบสิบครั้งฉันจะอนุญาตให้นอนด้วย" คุณหนูเอ่ย

    "ห๊ะ! จริงหรือครับ" นายบอลหันมายิ้มแฉ่ง

    "ผมจะทำความดีทุกวันเลยครับ เอ่อ วันนึงแสตมป์ได้กี่รอบครับ" นายเเต้มเอ่ยอย่างมีแผน

   "ก็นับเป็๞ครั้งที่ทำความดี ไม่เกี่ยวว่าวันละครั้ง" มินตอบ

   หึ! ๆ ๆ สองหนุ่มกำบัตรแนบอกแล้วหันหน้ามองกันอย่างท้าทาย ราวกับจะแข่งกันทำความดีเอาใจคุณหนู

    ครู่ใหญ่รถก็มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวเรือที่ตั้งอยู่ในเรือสำเภาไม้เก่าๆลอยอยู่บนแม่น้ำ มินเข้ามานั่งกินกับสองหนุ่มอย่างเอร็ดอร่อย เธอเล่าความหลังของร้านนี้ที่กินมา๻ั้๫แ๻่สมัยเด็กให้บอลกับแต้มฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ

    "อุ้ย ปากเลอะครับ ขออนุญาตครับผม" นายแต้มเอ่ยแล้วเอาทิชชู่เช็ดปากลูกสาวนายพล

   "ขอบใจ คราวหน้าไม่ต้องนะ เ๹ื่๪๫แค่นี้ไม่แสตมป์ให้หรอก" 

   ฮ่า! ๆ ๆ นายบอลหัวเราะเยาะนายแต้มอย่างชอบใจ

    เมื่อกินอิ่มแล้วมินก็ไปเดินห้างโดยที่มีหนุ่มสองคนเข็นรถเข็นเดินตามหลังต้อยๆ เธอเลือกขนมและของกินยื่นไปข้างหลัง นายแต้มรับมาใส่รถโดยที่นายบอลคอยจัดเรียงให้เข้าที่เข้าทาง

    เมื่อได้ของครบแล้วทุกคนก็กลับบ้าน นายบอลกับนายแต้มรีบตัดหญ้าต่อเพราะกลัวท่านนายพลกลับมาด่าที่งานไม่เสร็จ

   มินขึ้นมานอนดูซีรี่ย์ในห้องนอนและเปิดแอร์เย็นฉ่ำ จู่ๆเธอก็รู้สึกเจ็บน่องและเป็๞ตระคิวที่เท้าจนต้องนอนบิดตัวเกร็ง

    เธอโทรไปหาแต้มแล้วบอกให้ขึ้นมานวดเท้า นายเเต้มจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วลงนั่งปลายเตียง ใช้มือทายาหม่องกับฝ่าเท้าแล้วบีบคลึงวนๆ

    "ดีขึ้นไหมครับ" หนุ่มหน้าคมเข้มเอ่ยถามขณะวางเท้าน้อยๆไว้บนหน้าขา

    "อือ! สงสัยจะเดินเยอะไป" มินตอบ

    "งั้นรบกวนขอความดีหน่อยครับ" นายแต้มเอ่ยแล้วล้วงบัตรสะสมแต้มกาแฟยื่นให้คุณหนูที่นอนหงาย

    "เหอะ! ๆ ไปเอาตราของคุณพ่อมาสิ ที่โต๊ะทำงานชั้นล่างน่ะ" คุณหนูสั่ง

    นายแต้มวิ่งลงชั้นล่างแล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับตราประทับที่เป็๞ชื่อของนายพล คุณหนูรับมาแล้วกดตราน้ำหมึกสีดำปั๊มลงไปกับบัตรสะสมวงที่หนึ่ง

    "ขอบคุณครับ ถ้ามีอะไรให้รับใช้เรียกผมเลยนะครับ ไม่ต้องเรียกบอล" แต้มยืนโค้งคำนับแล้ววิ่งลงไปตัดหญ้าต่อ

    "ฮิ! ๆ แบบนี้ก็ดีนะ" มินนอนอมยิ้มแล้วหยิบไอแพดขึ้นมาเปิดหนังดูต่อ แป๊บๆเธอก็เปิดดูกราฟหุ้นแล้วผลอยหลับไป

    พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็จวนจะเย็น พบว่าคุณพ่อกับคุณแม่ยังไม่กลับจากวัดป่าเพราะว่าวันนี้มีงานบุญใหญ่

    แกร๊ง! ๆ ๆ เสียงถ้วยช้อนและกระทะดังอยู่ในครัว 

    มินเดินลงมานั่งบนโซฟาและเปิดข่าวในทีวีดู จู่ๆนายบอลก็เดินออกจากครัวมาพร้อมกับถาดอาหาร

    "อาหารมาแล้วครับคุณหนู ขอโทษที่ช้า คุณคงหิวแย่เลย" 

    "ห๊ะ! นายทำอาหารเป็๞รึ" มิน๻๷ใ๯งง

    "ครับ มีแกงมัสมั่นไก่ น้ำพริกกะปิปลาทูทอดกับผักลวก"

    "ลาบปลาดุกก็มีนะครับ" นายบอลเอ่ยขณะวางจานชามเรียงรายบนโต๊ะอาหาร

    คุณหนูเดินมายืนท้าวมือกับโต๊ะแล้วเอานิ้วชี้จิ้มๆน้ำพริกก่อนจะดึงขึ้นมาดูดชิม

   หือ! เธอตาโตเมื่อน้ำพริกรสจัดช่างอร่อยถูกปาก

   "อันนี้จะกินได้ไหมนะ" คนสวยเอ่ยขณะตักแกงมัสมั่นขึ้นมาเป่าแล้วชิม

   อื้มมม! เธอตาโตอีกครั้งเมื่อแกงร้อนรสจัดจ้านถูกปาก

   "ตักข้าวให้จานนึง กินเลยละกัน คุณพ่อคุณแม่คงมาช้าแหละ"

    "ได้ครับข้าวครับข้าว ขอแต้มบัตรความดีหน่อยครับ" นายบอลเอ่ยและวางบัตรร้านกาแฟบนโต๊ะก่อนจะเดินเข้าครัวไปตักข้าวสวย

    รุ่งเช้าวันต่อมา

    แว๊ด! ๆ ๆ นายแต้มตัดหญ้ารอบบ้านลามไปถึงถนนที่รกริมน้ำ นายบอลปลูกดอกไม้ในกระถางหน้าบ้านที่ปล่อยร้างเอาไว้

   "มิน มานี่ก่อน" นายพลในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศเอ่ยเรียก ทำเอาลูกสาวที่ก้าวเท้าลงจากบันได๻๷ใ๯

    "ทำไม หรือคะ" คนสวยเดินมายืนหน้าพ่อ

    "อย่าไปใช้งานสองคนนั้นมาก เดี๋ยวมันก็พากันหนีทหารหรอก ให้มันพักผ่อนกันบ้างลูก เดี๋ยวคนอื่นเค้าจะว่าใช้งานลูกน้องเหมือนทาส"

    คุณพ่อกล่าว

    "เปล่า หนูไม่ได้สั่งนะคะ พวกเค้าทำของเค้าเอง" ลูกสาวตอบ

    "อ้าวรึ งั้นก็แล้วไป เหอะ! ๆ ทหารผลัดนี้ขยันดีนะลูกนะ ฮ่า! ๆ ๆ " คุณพ่อตบบ่าน้อยแล้วเดินหัวเราะออกไปหน้าบ้านอย่างอารมณ์ดี