โรงขยะสยองขวัญ

    บท 2


    เช้าวันรุ่งขึ้น…

    น้ำรีบมาโรงเรียนแต่เช้า เพื่อจะคุยกับส้มเช้งแต่น้ำก็ไม่ได้คำตอบ เพราะว่าส้มเช้งยังคงไม่ได้มาโรงเรียนเหมือนเดิมจนน้ำอดคิดไม่ได้ว่าส้มเช้งอาจทำเป็๲มาโรงเรียน แต่หายไปที่อื่นหรือไม่ก็๳ี้เ๠ี๾๽จะเข้าเรียนแต่น้ำก็รู้ว่าส้มเช้งไม่มีทางทำแบบนั้นแน่นอนเพราะเพื่อนของเธอเป็๲ เด็กรักเรียนและไม่เคยเถลไถลเ๱ื่๵๹การมาโรงเรียน เธอจึงคิดว่าหลังเลิกเรียนจะลองไปถามหาส้มเช้งที่บ้านอีกที

    หลังจากเลิกเรียน น้ำจึงเดินไปที่บ้านส้มเช้งก่อนและถามหาส้มเช้งกับคุณแม่

    “สวัสดีค่ะคุณแม่...คุณแม่คะ๰่๥๹นี้น้ำไม่เห็นส้มเช้งมาโรงเรียนเลยไม่สบายรึเปล่าคะ?”

    “เปล่านิ แม่ก็เห็นส้มเช้งปกติดีนะแต่เห็นเมื่อวานโทรมาบอกว่าอาทิตย์นี้ต้องอยู่ซ้อมกิจกรรม เลยขอนอนค้างที่โรงเรียนเมื่อวานส้มเช้งก็กลับมาเอาพวกเสื้อผ้า ยังฝากแม่บอกน้ำเลยนะ”

    “จริงเหรอคะ?แต่ก็ไม่เห็นมาเรียนในคาบเรียนเลยนะคะ”

    “คงซ้อมหนักมั้งลูกเห็นบอกว่าใกล้งานกีฬาสีแล้วด้วยนิ ไม่มีอะไรหรอก”

    “เฮ้อออ รู้แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย งั้นน้ำไม่รบกวนแล้วนะคะสวัสดีค่ะ”

    “จ้ะ เดี๋ยวๆน้ำแม่ฝากขนมนี้ไปให้น้ามลด้วย”

    “ได้ค่ะ ขอบคุณแทนน้ามลด้วยนะคะ น้ำกลับก่อนนะคะสวัสดีค่ะ”

    หลังกลับจากบ้านส้มเช้ง น้ำก็ไม่ลืมที่จะเอาขนมมาให้น้ามลพร้อมกับบอกว่าแม่ของส้มเช้งฝากมาให้ แล้วก็ขอตัวขึ้นไปอาบน้ำ

    ที่โต๊ะอาหาร…

    “เป็๞ยังไงจ้ะ อาทิตย์แรกของการไปโรงเรียน?”

    “ก็ดีค่ะ”

    “มีเพื่อนใหม่เยอะรึยัง”

    “ก็มีนะคะ แต่สนิทกะส้มเช้งมากที่สุด เพราะบ้านใกล้กันเวลากลับเลยกลับพร้อมกันน่ะค่ะ และส้มเช้งก็เป็๲คนพูดเก่ง ชอบชวนคุยนั้นคุยนี่เลยสนิทกันเร็ว”

    “ก็ดีนะ มีเพื่อนสนิทอยู่ใกล้ๆเวลามีอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน”

    “:)”

    “น้ามลอิ่มแล้วใช่ไหมคะเดี๋ยวน้ำช่วยเก็บจานนะคะ”

    “ไม่เป็๲ไรเดี๋ยวน้าเก็บเองเห็นบ่นว่าการบ้านเยอะไม่ใช่หรอ ไปทำการบ้านเถอะ”

     “งั้น...ก็ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะน้ามล”

    เมื่อน้ำกลับขึ้นมาที่ห้องเธอก็เริ่มลงมือทำการบ้านทันที เมื่อดูเวลาอีกที นี่เกือบจะเที่ยงคืนแล้วเธอจึงเก็บของเพื่อเตรียมตัวนอน ขณะที่น้ำกำลังเดินไปที่เตียง สายตาของเธอก็เห็นเหมือนมีเงาดำๆอะไรบางอย่างกำลังมองตรงมาที่เธอจากด้านข้างของตัวบ้าน

    “ดึกป่านนี้ ใครกันนะ?”

    คิดได้อย่างนั้น น้ำจึงแอบไปดูที่มุมหน้าต่าง และเธอก็เห็นว่าเงานั้นมีลักษณะคล้ายเด็กผู้หญิงดูจากการแต่งตัวก็น่าจะมีอายุไล่เลี่ยกับเธอ เงาของเด็กผู้หญิงคนนั้นเดินมุ่งตรงไปยังโรงเรียนและหายเข้าไปด้านใน

    “ใครกัน? เข้าไปทำอะไรที่โรงเรียน?”