.jpg)
:dark coffee
พึ่บ พึ่บ พึ่บ
พรวด!
"อือ..."
"อ่าห์..." จีมินกดคาท่อนเอ็นอุ่นของตนเอาไว้สักพัก ก่อนจะค่อยๆ ถอนกายออกมา ในขณะที่พวกเขายังคงหยุดยืนอยู่ตรงหน้าจองกุก มือเรียวตบลงบนแก้มของรุ่นน้องเบาๆ อยู่สองสามทีด้วยความสะใจ ก่อนจะส่งสายตาพลางยิ้มเยาะออกมาราวกับตนเองเป็ผู้ชนะ
มึงกับกูมันห่างกันคนละชั้นไอ้น้อง
จีมินกับจองกุกชอบทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ จนแทบจะกลายเป็เื่ปกติ แต่ไอ้เื่ที่จีมินเซ็งจนอยากจะซัดหน้ารุ่นน้องแรงๆ ไปสักทีก็ตอนที่เกือบจะโดนจูบในวันที่เขาเผลอกินแก้วยุนเข้าไปนั่นแหละ
เห็นทีว่าวันนี้... ความแค้นเ่าั้จะถูกทำลายลงเรียบร้อยแล้ว
หมับ!
และฝ่ามือเรียวของใครสักคนที่ออกแรงกระชากข้อมือของยุนให้เข้าหาตัวเอง ก็ทำให้จีมินถึงกับเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ
"ตาฉัน... บ้างแล้วนะ" เสียงแหบพร่าของซอกจินบวกกับใบหน้าหล่อเหลาที่เปี่ยมไปด้วยความทรมานทำให้จีมินเข้าใจได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายกำลัง้าอะไร
"อืม" จีมินพยักหน้ารับ ก่อนจะยอมผละออกจากมินยุนกิอย่างง่ายดาย มือหนาเอื้อมไปดึงลูกบอลในปากของอีกฝ่ายออกก่อนจะโยนมันทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ใยดี จากนั้นก็ค่อยๆ ทาบทับริมฝีปากของตนลงไปแทน
"อึก...อืม..." ทันทีที่ริมฝีปากเป็อิสระ ปลายลิ้นเล็กก็ตวัดเข้าหาลิ้นร้อนๆ ด้วยความกระหาย ราวกับไม่สามารถหยุดยั้งความ้าอันดำมืดของตัวเองได้อีกต่อไป
มินยุนกิในเวลานี้แทบไม่สนใจแล้วด้วยซ้ำว่าคนที่กำลังจูบเขาเป็ใคร เขารับรู้เพียงแค่ว่าซอกจินกำลังเดินเข้ามา และนั่นมันก็ทำให้ช่องทางรักสีสวยที่เริ่มมีอาการบวมช้ำขึ้นมาน้อยๆ อันเกิดจากแรงกระแทกเผลอขมิบตัวแน่นด้วยความรู้สึกตื่นเต้น
ให้ตาย... แบบนี้มันจะเร้าอารมณ์มากเกินไปหน่อยไหม
จะใครก็มาเถอะตอนนี้... เขาอยากจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว...
3K
