เชอร์ : ฮัลโหลค่าลุง ลุงจะมารับหนูตอนไหนคะ หนูรอลุงนานแล้วนะเนี่ย
ลุง : เอ่อ....ลุงต้องขอโทษด้วยนะหนู ลุงไปฮับหนูตอนนี้บ่ะได้ บะหู้ด้วยว่าจะไปฮับได้บ่
เชอร์ : อ้าวทำไมลุงพูดแบบนี้อ่ะ หนูต้องรอลุงอีกนานเลยหรอ?
ลุง : งั้นเดี๋ยวลุงให้ลูกลุงไปฮับหนูก็แล้วกันเน้อ ไม่เกินสองชั่วโมง
เชอร์ : ก็ได้ค่ะ ก็ได้ งั้นรีบๆหน่อยนะคะ
ครั้งแรกของการมาต่างจังหวัด ครั้งแรกของการมาเที่ยวคนเดียว ครั้งแรกของการติดแหงกอยู่กับที่มาเกือบสองชั่วโมง นี่มันอะไรกัน! ทำไมทุกอย่างมาถึงวุ่นวายั้แ่ต้น ทำไมชีวิตต้องมาดวงซวยขนาดนี้!!! มันน่าเบื่อมาก ั้แ่ที่เราได้ข่าวเพื่อนสนิทฆ่าตัวตายไล่เลี่ยกันมันก็ยิ่งทำให้สภาพจิตของเรารกหูรกตาขึ้นมาก มีแต่อะไรไม่รู้มารบกวน จนเราต้องหลีกหนีสิ่งแวดล้อมเดิมๆที่อยู่รอบตัวมาเที่ยวเยียวยาจิตใจสักเดือนสองเดือนเดี๋ยวก็โอเค แต่คงไม่ใช่ตอนนี้ ฉันต้องรอรถไปที่พักอีกตั้งสองชั่วโมงแบบนี้ฉันก็ไม่เอานะ!
น้อง : ขอโทษนะคะ พี่ใช่คนที่มารอรถไปม่านผารีสอร์ทรึเปล่าคะ
เชอร์ : เอ่อใช่ค.........
ผู้หญิงคนนี้มันทั้งสวย ทั้งเท่ในคนเดียวกัน บราสปอร์ต เชิ้ตขาว กับกล้ามหน้าท้องที่น่าชวนลูบ อยากจะเอามือเล็กๆไปลูบจัง
น้อง : พี่ค่ะ พี่ พี่
เชอร์ : ห้ะ วะ ว่าไง
น้อง : พี่จะไปมั้ยคะ รถพร้อมแล้วนะ
เชอร์ : ปะ ไปๆ
น้อง : งั้นพี่เอากระเป๋าไว้หลังรถเลยนะคะ แล้วก็นั่งหน้าได้เลย
ระยะทางจากสถานีขนส่งก็ออกจะดูไกลมากๆจากรีสอร์ทแถมก็ดูนานมากๆกับการขับรถ ขนาดออกมาเกือบจะสามสิบนาทีก็ยังไม่ถึง แต่ก็นะสำหรับเรามันไม่นานหรอกเพราะโดนน้องคนนี้ตกเอาแล้วนะสิ
น้อง : พี่ พี่คะ
เชอร์ : อืม ว่าไงหรอ?
น้อง : เอ่อพี่จ้องหน้าหนูนานแล้วนะคะ มีอะไรติดหน้าหนูรึเปล่า?
เชอร์ : ออป่าวๆแพี่แค่มองเฉยๆ ไม่มีอะไรหรอก
น้อง : แล้วพี่ชื่ออะไรหรอคะ
เชอร์ : พี่ชื่อเชอร์
น้อง : พี่เชอร์ ชื่อน่ารักจังเลยนะคะ น่ารักมากๆ
เจ็บ เจ็บแปลกๆ เจ็บหน้าอก หายใจไม่ทัน แค่ได้ยินหัวใจก็เต้นแรงจนเราแทบจะะโจากรถแล้วเอาหน้ามุดดินเลย นั่งบิดไปบิดมาจนฉันไม่รู้ว่าจะเอายังไงต่อ
น้อง : พี่เป็ไรรึเปล่าคะ ดูท่าทางไม่ค่อยสบาย
เชอร์ : ออป่าวๆไม่มีอะไร แล้วเราชื่ออะไรล่ะ
เกน : หนูชื่อเกน
เชอร์ : งั้นยินดีที่ได้รู้จักนะ เกน
เกน : ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกันค่ะ พี่เชอร์
พวกเรานั่งรถกันต่อเกือบอีกชั่วโมงจนในที่สุดเราก็มาถึงสักที ม่านผารีสอร์ท ที่นี่บรรยากาศดี ไม่วุ่นวายมีแต่..........หมาสองตัว...........ไม่คนเลยสักนิดซึ่งเรารู้สึกดีมากๆ แต่เราก็สงสัยว่าคนหายไปไหนกันหมดนะ
เชอร์ : เอ่อ.......เกนไม่ได้พาพี่มาผิดที่ใช่มั้ย? ทำไมมันดูเงียบจังเลยอ่ะ
เกน : ก็ที่นี่แหละพี่เชอรื ม่านผารีสอร์ท ตอนนี้ตาหนูไปทำธุระที่ต่างอำเภอคงจะมีแค่หนูอยู่คนเดียวตอนนี้
เชอร์ : แสดงว่ามีแค่..........
เกน : สามคนค่ะ
เชอร์ : โอเคก็ยังถือว่ามีคนเยอะอยู่
เกน : แต่ว่าหนูน้องที่บ้านพักข้างล่างนะคะ ถ้าพี่มีอะไรติดขัดหรือไม่สะดวกสบาย้าความช่วยเหลือในลงไปติดต่อข้างล่างได้เลยนะคะ
เชอร์ : ที่นี่ไม่มีผีหรือเื่ลี้ลับอะไรใช่มั้ย?
เกน : ไม่มีหรอกค่ะ แต่ก็..........อุ๊บ! ไม่พูดดีกว่า ยังไงก็พักผ่อนให้สนุกนะคะ
เชอร์ : เดี๋ยวก่อนเกน อยู่เป็เพื่อนพี่ก่อน!!!!!!!!
อยู่ๆเกนก็หายตัวไปจากรีสอร์ท เราก็ได้แต่ยืนอึ้งๆอยู่ที่รีสอร์ทคนเดียว แต่จะไปรีสอร์ทก็ดีมากๆ แถมเงียบสงบทำให้ฉันได้ฉุดคิดนั่งทบทวนว่าตลอดเวลาที่ผ่านมามันเกิดขึ้นจริงหลายอย่างมาก ทั้งวันที่เพื่อนสนิททั้งสองของเราะโน้ำฆ่าตัวตายที่สะพานไล่เลี่ยกัน จนกระทั่งถูกแฟนบอกเลิก มีแต่เื่ไม่น่าอภิรมย์มากสักเท่าไรใน่ผ่านๆมาโดยยังไม่ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ แต่ก็ยังไงฉันเอาของไปเก็บแล้วพักผ่อนดีกว่า
เชอร์ : (ก็อกๆ) หืม ใครคะ
นี่ก็ตีสองแล้วนะแต่ก็ดูเหมือนบางคนกำลังป้วนเปี้ยนอยู่ในรีสอร์ท ทั้งๆที่เราอยู่คนเดียว
แปลกหน้า : (ปังปัง) เปิดประตูนะเว้ย!
เราเริ่มรู้สึกแปลกกับคนที่อยู่หน้าห้อง เราเริ่มหวั่นกับเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าอย่างมาก เราเริ่มกลัวเสียงประตูที่ถูกทุบเรื่อมดังและแรงขึ้นเรื่อยๆ เราก็พยายามที่จะหลบไปซ่อนตัวที่มุมห้องจนประตูห้องถูกพังลงจนได้ เราก็ไปเจอเข้ากับผู้หญิงที่สูงเกือบร้อยเจ็ดสิบห้า หุ่งนางแบบ แต่ทำไมเขาถึงดูเมาขนาดนี้
แปลกหน้า : มึงมานี่เลยอีตัวแสบ (ดึงผม)
เชอร์ : เห้ยๆ คุณเป็ใคร ปล่อยเรานะ
แปลกหน้า : อยู่นิ่งๆดิ
เชอร์ : (ล็อกกุญแจมือ) เราไ่ม่รู้จักคุณสักนิด คุณมาล็อกแขนเราได้ไง?
แปลกหน้า : มึงเชิดเงินกูแล้วหนีไปกับผู้ชายหรออีสัส
เชอร์ : ใครเชิดเงินคุณ เราแค่มาเที่ยวเฉยๆนะ
แปลกหน้า : (ตบหน้า) มึงหุบปาก
เชอร์ : (ปลดกระดุม) อย่านะ อย่าทำแบบนี้นะ
แปลกหน้า : เมื่อคืนมึงยังเรียกกูว่าผัวอยู่เลยนะ ใช่รึเปล่า?
เชอร์ : อย่ามาพูดบ้าๆนะ
แปลกหน้า : ไม่ได้พูดบ้า แต่กูเอาจริง
เชอร์ : เกน! เกน! เกนช่วยพี่ด้วย เกน!
แปลกหน้า : อย่าเรียกชื่อคนอื่นตอนเอากับกูสิ
เราโดนผู้หญิงแปลกหน้าไซร้คอ โดนขบที่หู ไหล่ คอ แล้วยังโดยมือใหญ่ๆอุดปากจนเราร้องอู้อี้และใช่มืออีกข้างของผู้หญิงคนนั้นกำลังจะล้วงเข้าไปในจุดซ่อนเร้นของเรา ซึ่งวันนี้กลับเป็วันแรกในชีวิตที่เราไม่ได้ใส่กางเกงในนอนและนั่นมันกลับทำให้ผู้หญิงคนนั้นได้ใจ
แปลกหน้า : เตรียมพร้อมดีหนิ อย่างนี้ต้องเอาให้หนัก
เชอร์ : อือ อื้อ!
ตาเราเบิกโพลงกับสิ่งที่ถูกสวนเข้ามาในร่างกายเรา มันไม่มีแม้แต่ความอ่อนโยนหรือััอะไรทั้งสิ้นและนั่นแหละความบริสุทธิ์ที่เรารักษาไว้ตลอดมาแม้แต่แฟนคนก่อนก็ไม่ได้มีสิทธิ์ที่จะพรากความบริสุทธิ์ของเราไป แต่ทำไม ผู้หญิงคนนี้ถึงกล้าทำกับเราแบบนี้
เชอร์ : เอ็บอะ
แปลกหน้า : ชู่ว ไม่ต้องพูดนะคะคนดี
เธอเริ่มรัวมือแรงและเร็วขึ้นเรื่อยๆจากที่เราไม่ยอมรับสิ่งนี้ที่สวนเข้ามาในร่างกายแต่สุดท้ายเราก็เคลิ้มและตาลอย เรากลับยอมรับมันและยอมให้มันพรากความบริสุทธิ์ของเราไป จนในที่สุดเราก็บังคับให้ร่างตัวเองเสร็จ
แปลกหน้า : หึ! อ่อนว่ะ แค่นี้ทำเป็ปากดี
เกน : (ก็อกๆ) พี่เชอร์ พี่เชอร์
เชอร์ : เกน..............
แปลกหน้า : (เปิดประตู) อะไรว่ะเกน คนจะหลับจะนอน
เกน : พี่เกรซ...........พี่มาทำอะไรห้องลูกค้าเนี่ย
เกรซ : แกว่าไงนะลูกค้าหรอ?
เราแค่ได้ยินเสียงของเกนเรียกใครสักคน แต่ด้วยความเหนื่อยบวกกับความเจ็บที่ถูกรัวใส่อย่างหนักและยิ่งเป็ครั้งแรกมันยิ่งทำให้เราเหนื่อยจนเผลอหลับไป
/////
เกน : พี่เชอร์ พี่เชอร์ ลุกไหวมั้ยคะ?
เชอร์ : เกน.........
เกน : พี่เชอร์ค่อยๆลุกค่ะ เดี๋ยวกินข้าวก่อนนะคะเกนเตรียมมาให้
เชอร์ : อืม
เกน : คือเกนต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะ ที่ทำให้พี่ต้องหมดความสนุกกับการมาเที่ยวครั้งนี้ แล้วก้ขอโทษแทนพี่สาวเกนจริงๆนะคะที่ล่วงเกินพี่
เชอร์ : ไม่เป็ไรหรอก จะประสาอะไรกับคนเมา
เกน : จริงหรอคะ พี่เชอร์พูดจริงหรอ?
เชอร์ : อืม พี่พูดจริงแต่พี่ขออย่างเดียว
เกน : อะไรหรอคะ เกนพร้อมทำตามที่พี่เชอร์สั่งเลยค่ะ
" พี่ขอตบหน้าพี่สาวเกนหน่อยสิ "
10K
