รวมเรื่องสั้น เรื่องเสียวแนวจีนโบราณ

        สีหน้ามุ่งมั่นจ้องผืนผ้าในมือ พลางสนด้ายลงไปตามแบบที่ร่างก่อนดวงหน้าของนางจะเงยมองไปทางหน้าเรือนที่มีเสียงสนุกสนานเฮฮาดังมาให้ได้ยินไม่ขาดแต่ช่วงหัวค่ำ

        ข้าเขยนางดื่มอีกแล้ว

        ก่อนจะก้มลงสนใจผ้าปักในมือต่อ พร้อมถอนหายใจแผ่วด้วยความรู้สึกอึดอัดปนเบื่อหน่ายน้าเขยของนางมักจะดื่มเช่นนี้หลังเขาค้าขายได้กำไรหรือไปล่าสัตว์มีราคามาได้ซึ่งก็คือทุกวัน และหลายครั้งที่ดื่มก็จะเป็นนางที่ต้องอยู่คอยเก็บกวาดแทนน้าสาวที่ระยะนี้ป่วยออดๆ แอ๊ดๆบางวันแทบลุกจากเตียงด้วยซ้ำ

        แต่ถึงจะเพลินขนาดไหนเวลาล่วงเลยมาขนาดนี้แล้วนางก็ต้องง่วงเป็นธรรมดาสมาธิที่อยู่ปลายเข็มเริ่มหายไปทีละน้อยทำคนตัวเล็กเริ่มหงุดหงิดนางลดของในมือลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นหันมองไปทางหน้าบ้านอีกครั้งพร้อมระงับอารมณ์คุกรุ่น

        แต่เพียงไม่นานใบหน้าบูดบึ้งก็หันไปทางหน้าบ้านอีกครั้งพร้อมลดงานในมือด้วยท่าทางหงุดหงิดเปลือกตาบางปรือเล็กน้อยก่อนที่เจ้าตัวจะลงมือเก็บของเพราะสมาธิทั้งหมดที่มีโดยความง่วงกัดกินจนนั่งแทบไม่อยู่

        ‘เงียบไปแล้ว?’

        พลันสีหน้าบูดบึ้งก็กระจ่างขึ้นรอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าของนางพร้อมร่างเล็กลุกขึ้นเดินไปทางหน้าบ้าน จุดที่น้าเขยและสหายนั่งสังสรรค์กัน

        “ไปไหนกันหมด” ปี้ชวนเอ่ยออกมาเสียงเบาหลังตรงวงเหล้าไม่มีใครอยู่ รวมถึงน้าเขยนางก็ด้วยเมื่อเห็นว่าพวกเขาคงจะกลับกันหมดแล้วเด็กสาวจึงเดินไปเก็บของก่อนจะหมุนตัวกลับเรือน นอนหลังทำทุกอย่างเสร็จ

        “ชวนเออร์...เจ้ามาแล้ววว” ปี้ชวนสะดุ้งตกใจดวงตาเบิกกว้างเมื่อหันกลับมาเจอน้าเขยยืนด้านหลังของนางใบหน้าแดงเพราะพิษสุราแดงก่ำยื่นเข้ามาจนแทบจะชิดหน้าของนางกลิ่นสุรารสแรงที่พ่นออกมาพร้อมลมหายใจร้อนทำเด็กสาวคล้ายจะเมาตามไปทั้งที่นางไม่ได้แม้หยดเดียว

        “ท่านน้ายังจะดื่มต่อหรือ?” เด็กสาวเอ่ยถามออกไปเพราะคิดว่ากวนเตาคงออกมาดื่มต่อ

        แต่นางคิดผิดเพราะคนที่เมายืนร่างโงนเงนส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะหยุดแล้วจ้องนางด้วยสายตาที่ไม่ว่าใครเห็นก็คงรู้สึกขนลุกไม่ต่างจากนาง

        “ไม่ดื่มแล้ว..รอเจ้า”

        ชายอายุสี่สิบเอ่ยพร้อมก้าวเข้าหลานสาวภรรยาพร้อมสีหน้าเปลี่ยนไปจากเดิมกลายเป็นหื่นกระหาย

        “เออท่านน้ารอข้าทำไมหรือเจ้าค่ะ”แม้จะหวั่นใจแต่เด็กสาวก็เอ่ยถามออกไปเพราะความอยากรู้เพราะที่ผ่านมายามที่เกากวนเตาเมามักจะอารมณ์แปรปรวนบางครั้งเขาเรียกคนทั้งเรือนกลางดึกไม่สนใจว่านางจะหลับใหลหรือภรรยาป่วยครั้งนี้ปี้ชวนก็คิดว่าคงไม่พ้นเหตุผลสักอย่างที่เขาต้องการก่อกวน

        ทว่านางคิดผิดไปถนัดเมื่อน้าเขยไม่สนใจคำถามนางก้าวเข้ามาชิดร่างพร้อมพ่นลมหายใจเหม็นกลิ่นสุราออกมาใส่นาง ก่อนจะโดนแผ่นอย่างแรง

        “น้าเขยนี่ท่าน... ปล่อยนะ อื้อออ”

        “จุ๊ๆ หากเสียงดังคนทั้งหมู่บ้านคงออกมาแสดงความยินดีที่ข้าจะแต่งหลานสาวเข้าเรือน”

        คำพูดประหลาดของน้าเขยทำปี้ชวนใจหล่นวูบดวงตาตระหนกเหลือบมองชายร่างสูงที่เอามือปิดปากนางแล้วพาเดินเข้าไปในบ้านโดยตัวนางก็จำยอมเพราะไม่อาจจะสู้แรงเขาได้ราวกับว่าน้าเขยของนางไม่ได้เมาหนักอย่างที่เห็นเมื่อครู่

        “อื้ออ อ่อยอ่ะ อั่นอ่อนอ้านะ”

        “เจ้าจะดิ้นให้เหนื่อยไปทำไมเก็บแรงนอนครางใต้ร่างข้างไม่ดีกว่าหรือ”นัยน์ตากลมไหวระริกเหลือบมองใบหน้าแดงของน้าเขยด้วยความรู้สึกกลัวอย่างไม่เคยมีมาก่อนกลิ่นสุรารสแรงที่ติดอยู่ตามมือและร่างกายของเขาทำนางอยากจะสำรอกออกมาจนถึงห้องนอนของนางที่อยู่ด้านหลังติดครัวด้านในบ้านกายเล็กแรงน้อยก็โดนผลักจนล้มลงกับที่นอน

        ก่อนร่างของกวนเตาจะเดินเข้าไปหาหลานสาวภรรยาที่เขาหาเลี้ยงมาแต่นางสิบขวบนัยน์ตาเยิ้มเต็มไปด้วยความกระหายมองร่างกายเล็กบาง อ้อนแอ้นอรชรก็ยกมือลูบขอบปากเขาอดกลั้นความกระหายมานานหลายปี

        “น้าเขยท่านอย่าทำเช่นนี้เลย หาก หากท่านน้าตื่นขึ้นมาท่านจะลำบากนะเจ้าคะ”

        “ฮ่าฮ่า น้าเจ้านะหรือฮ่าฮ่าชวนเออร์สภาพน้าเจ้าเป็นเช่นนั้น เจ้ายังคิดว่านางจะช่วยเจ้าได้หรือ ฮ่าฮ่าเด็กสาวเช่นเจ้านี่ช่างไร้เดียงสาเสียจริง”เกากวนเตาไม่เสียเวลาเสวนาอีกต่อไปเขาคร่อมร่างบนที่นอนทำท่าจะคลานหนี้มือสากกระด้างทั้งสองกดท่อนแขนเล็กเอาไว้ สอนขาก็กดต้นขาทั้งสองของนางไม่ให้ขยับก่อนจะรวบมือทั้งสองข้างของนางให้มาอยู่ในมือเขาข้างเดียว

        “อย่าน้า อื้ออ ปล่อยข้า..อื้ออ”

        “เสียงดังอีก เจ้าร้องไห้ดังอีกให้น้าเจ้าและชาวบ้านมาเห็นว่าข้าและเจ้าเรากำลังทำอะไรอยู่”กวนเตาแสยะยิ้มท้าทายมองคนที่เขารับเลี้ยงมาแต่บิดามารดานางตายด้วยความชอบใจเมื่อเสียงร้องดังลั้นห้องเมื่อครู่เหลือเพียงเสียงสะอื้น พร้อมน้ำตานองหน้า

        “เด็กดีแล้วน้าจะถนอมไม่ให้เจ้าต้องเจ็บ”

        นัยน์ตาไหววูบเต็มไปด้วยความกลัวมองน้าเขยที่กำลังละเลงมือสากไปทั่วร่างของนางก่อนเขาจะสอดมือเข้าไปในชุดตอนตัวบางพลางบีบเฟ้นเนื้อของนางอย่างแรง

        “ซี้ดด สิบปีที่ข้ารอคอยในที่สุดในที่สุดวันนี้ก็มาถึงวันที่เจ้าโตเต็มวัยเป็นสาวสะพรั่ง ซี้ดดด งาม ช่างงดงามเหลือเกิน”

        น้ำเสียงคล้ายคนละเมอเอ่ยออกมาขัดเสียงสะอื้นไห้สายตาเต็มไปด้วยราคะจ้องมองเต้านมนูนพลางกินน้ำลายเหนียวใบหน้าเป็นหลุมสากกร้านเคลื่อนเข้าหาเนื้อนูนก่อนจะอ้าปากครอบเม้มเต้านมกลมทั้งมีเนื้อผ้าขวางอยู่

        “อร้า..น้าเขย อื้ออ หยุดเถิดได้โปรดหากท่านน้ามาเห็นเข้าจะทำเช่นไร”ปี้ชวนวิงวอนเสียงแผ่วนางหวาดกลัวเขาเกินกว่าจะร้องเสียงดังหรือขอความช่วยเหลือจากใครน้ำเสียงของนางขาดห้วงเพราะความรู้สึกแปลกใหม่ขนอ่อนในกายลุกชันทุกครั้งที่ปากของเขาสัมผัสปลายยอดถัน

        ก่อนกายจะกระตุกเมื่อมือกร้านลากผ่านต้นขาด้านในไล้เนื้ออูมของนาง

        “อร้า..ผิวกายเจ้าช่างนุ่มมือเหลือเกินชวนเออร์”

        “น้าเขาข้าขอร้อง ท่านอย่าทำอย่างนี้ อื้ออ ฮึกได้โปรด”

        “ชวนเออร์เด็กดี ข้าว่าเจ้าเก็บเสียงเอาไว้ครางเถิด”

        “อร้างง”

        กายบางสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อก้านนิ้วอวบแทรกเข้ามาในกายนางโดยไม่ทันตั้งตัวดวงตาเยิ้มน้ำตาเหลือกกรอกสูงแอ่นอกเข้าหาปากน้าเขยอย่างไม่รู้ตัวเด็กสาวพยายามหุบท่อนขาถดกายหนีมือสากที่กระแทกเข้ามาในร่องสงวนทว่าไม่ว่าความพยายาของนางจะมากเพียงไรชายมากประสบการณ์ด้านบนก็ดักทางนางได้ทั้งหมด

        กวนเตาใช้ท่อนแขนข้างหนึ่งทับอกนางทั้งยังพันธนาการด้วยมือข้างเดียวใบหน้าแดงซ่านเพราะฤทธิสุรากวาดดมกลิ่นกายเด็กสาวแรกรุ่นไปทั่วเต้านมทั้งสองและหน้าท้องของนางส่วนมืออีกข้างก็เล่นสนุกกับร้องเยิ้มน้ำเสียวจากกายบางไม่หวาดหวั่นว่าเสียงร้องดังลั่นห้องจะปลุกภรรยาหรือเพื่อนบ้านให้ตื่น

        “อืออ อร้างท่านน้า อ้าฮือออ อ่ะ น้าเขย ฮืออฮึกอร้าง.อ่ะ” ดวงหน้าเปื้อน้ำตาสะบัดไปมาอย่างไร้หนทางเสียงร้องของนางขาดห้วงฟังไม่ได้ศัพท์แม้ว่าจะพยายามต่อต้านก็ไม่อาจเอาชนะชายที่แม้ตัวไม่ใหญ่แต่ก็มากไปด้วยเรี่ยวแรง

        “อร้า..ชวนเออร์ ฟอดดดกายเจ้าหอมยิ่งเด็กดีเจ้าอย่าคร่ำครวญเสียใจไปอ่า...ถือเสียว่านี่คือค่าตอบแทนที่ข้าชุบเลี้ยงเจ้าแทบบิดาที่ล่วงลับแล้วกัน”

        ใบหน้านองน้ำตายังส่ายไปมาไม่หยุดถ้อยคำที่น้าเขยเอ่ยออกมานางไม่อาจยอมรับแต่ต้องทำเช่นไรในเมื่อตอนนี้นางไม่อาจจะหลุดออกจากท่อนแขนแข็งแรงราวเหล็กหนานี่ได้ทั้งน้าสาวญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ดันด้วยถึงขึ้นต้องกินยาแรงเพื่อให้หลับอย่างไม่เจ็บปวดฉะนั้นต่อให้นางร้องเสียงดังขนาดไหนนางก็ไม่มีทางตื่นอย่างที่น้าเขยว่า

        “ฮือออท่านน้า ท่านได้โปรดอย่าทำเช่นนี้เลยหากท่านฮึกอยากได้อะไร ท่านบอกมา บอกข้าฮึกขอเพียงเรื่องฮึก อร้า...ข้าให้อื้ออไม่ได้”

        “แต่ที่ข้าต้องการคือเจ้า ฟอดดดชวนเออร์อย่ากลัวรับรองข้าจะถนอมเจ้าอย่างดีเด็กดี”