ตอนที่ยี่สิบเอ็ด เส้นทางสู่ฉู่ที่แสนไกล5
ผมได้เอามือผสานกับลมปราณค่อยๆปัดของเหลวสีดำออกจากร่างกาย
ยิ่งขัดก็ยิ่งรู้สึกว่ากล้ามเนื้อที่ขับของเหลวสีดำออกนั้นขาวเนียนมากขึ้นแม้จะเดินกลางแดดมาตลอดทั้งวันก็ตาม
ความตั้งใจที่จะลองเพ่งไฟทำสมาธิตลอดคืนนั้นค่อยๆหายไปในตอนทำความสะอาดร่างกายที่เริ่มง่วงมากขึ้นในขณะที่สิ่งสกปรกออกจากร่างกายมากขึ้น
เมื่อผมทำความสะอาดร่างกายจนเสร็จก็รู้สึกหนังตาตึงได้พยายามดับไฟ
และนอนหลับ
หิวก็กิน ง่วงก็นอน
เคล็ดลับที่พระภิกษุตอบคำถามที่ว่า
อะไรคือเคล็ดลับของการบรรลุธรรม?
ว่าหากร่างกายไม่ไหวก็ฟังเสียงของร่างกาย
ผมพยายามจะััเสียงสายลมและความมืดด้วยลมหายใจที่ค่อยๆช้าลงช้าลง
ผ่านไปประมาณชั่วครู่หนึ่ง
ผมก็กลับรู้สึกว่าตนเองไม่ได้อยู่ในกองคาราวานนอกนครหลวงอีกต่อไป
แต่มายืนอยู่ตรงวังหลวง
นี่มันคือมุก
ฝันบอกเหตุ
หรือนี่?
นางเอกก็เคยเจอเื่ราวอย่างนี้ในตอนที่พระเอกกำลังจะตกอยู่ในอันตรายและบอกว่ารู้ตัวขึ้นเพราะเหมือนได้ยินเสียงของนางเอกตอนที่จะโดนศัตรูซุ่มโจมตี
คนอื่นอาจจะดีใจที่ตนเองมีพลังพิเศษ
แต่ผมที่ศึกษาจักรวาล
Warhammer
มาพอสมควรรู้ว่าการที่ิญญาออกจากร่างกายคือเื่อันตรายอย่างมหาศาล
ผมพยายามตั้งสติ
เพราะยิ่งหวาดกลัวผลลัพธ์อาจจะร้ายแรงมากยิ่งขึ้น
ผมพยายาม
เพ่งสายตา
ทั้งที่ผมตอนนี้ไม่มีดวงตา
แต่ผมเหมือนกับมีแรงดึงดูดให้อยู่ในเมืองหลวงต่อไปโดยเส้นสายใยสีม่วงสีแดง สีทองที่รัดตรึงตัวผม
ที่ตอนแรกผมไม่รู้สึกตัวว่ามีเส้นสายพวกนี้รัดตรึงตัวผม
แต่พอรู้ตัว
ยิ่งรับรู้ถึงสิ่งเหนือธรรมชาติสิ่งเหนือธรรมชาติก็ยิ่งมีพลังเหนือเรามากขึ้นเรื่อยๆ
ท่าทางสายใยของโชคชะตาจะโมโหที่ผมพยายามจะเดินทางออกนอกนครหลวง
แต่อย่างที่ผมเคยศึกษาตำราของชาวหุยหมวกน้ำเงินมาถึงได้ดำเนินแผนการนี้ั้แ่แรก
การเดินทางเปลี่ยนสถานที่จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเรา
ว่าการทำนายตกฟากต่างๆแท้ที่จริงนอกจากทำนาย
วัน
เวลา
ชะตาตกฟาก
แท้จริงแล้วยังครอบคลุมถึง
สถานที่เกิด
อีกด้วย
ผมกระชากจับเส้นสีม่วงเอาไว้
เส้นของปราณแห่งราชันย์
และตั้งสตินึกถึงร่างกายของผมที่อยุ่ในที่ที่ห่างออกไป
ผมรู้สึกถึงร่างิญญาของผมอยู่ในวังหลวงและอีกร่างกายเนื้อนั้นอยู่ในกองคาราวานในเวลาเดียวกัน
รู้สึกว่าตนเองคือิญญาจกาภายนอกที่พยายามจะควบคุมร่างกายในกองคาราวานของตนให้ฟื้นตื่นขึ้นมาจากภายนอกด้วยตนเอง
ดึงพลังจากเส้นสายสีม่วงที่มีพลังปราณราชันย์ของโอรส์ที่ล่ามเอาไว้ไม่ให้ใครหนีไปจากอำนาจของราชัย์ได้ตามตำราของราชวงศ์โจว
ทุกอย่างที่อยู่ใต้์นั้นอยู่ภายใต้การปกครองของฮ่องเต้ที่เป็โอรส์
ผมกระชากเส้นสายสีม่วงเอาพลังของฟ้า
สายฟ้า
มากระตุ้นหัวใจของตนเองที่อยู่ที่กองคาวาน
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ
เปรี้ยง
ฮ่า
ร่างกายของผมสะท้านทั้งร่างฟันสั่นกระทบดังกึกกัก
ข้าวของรอบกระโจมที่อยู่ก็เต็มไปด้วยรอยไหม้สีดำเป็ลายของสายฟ้ารอบด้าน
แต่ผมกลับเข้าร่างแล้ว แม้ร่างกายทั้งร่างจะสั่นกึกกักและเสื้อกระสอบจะมีรอยเหม็นไหม้
บ้าเอ๊ย
โลกที่มีิญญาหรือพลังปราณนี่มันน่ากลัวจริงๆ