WWO Chapter 5 เปลี่ยนอาชีพ
พงและมะลิเกี่ยวข้าวกันอย่างต่อเนื่อง แม้แต่ใน่เวลาที่พวกชาวบ้านพักผ่อนกัน พวกเขาก็ยังคงเกี่ยวข้าวต่อไป โดยไม่สนใจอะไร
จนกระทั่งถึงเวลา 5 โมงเย็น เสียงจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[ติ๊ง!]
[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหินเหล็กกล้า ทักษะเคียวเกี่ยวข้าวเลื่อนขึ้นเป็ขั้นตอน เลเวล 3 ความเร็วและประสิทธิภาพในการเกี่ยวข้าวสูงขึ้น]
ไม่นานจากนั้น นายบ้านก็เรียกให้ทุกคนหยุดเกี่ยวข้าว และทำการรวบรวมข้าวขึ้นเกวียน เพื่อขนกลับหมู่บ้าน
ที่พวกเขาไม่นวดข้าวกันที่ริมนา มันเป็เพราะพวกเขายังคงเป็กังวลเกี่ยวกับพวกโจร นอกจากนี้ ในหมู่บ้าน ก็มีอุปกรณ์และกำลังคนพร้อมกว่า พวกเขาจึงเลือกที่จะขนข้าวพร้อมลำต้นกลับไปนวดข้าวที่หมู่บ้าน
ขณะขนข้าวขึ้นเกวียน นายบ้านก็มาตรวจเช็คข้าวที่เกี่ยวได้ในวันนี้ และโดยเฉลี่ยแล้ว แต่ละคนจะเกี่ยวข้าวกันได้เต็ม 1 เกวียนพอดี มีเพียงพงเท่านั้น ที่เกี่ยวข้าวคนเดียวได้เต็ม 3 เกวียน ซึ่งมันทำให้ทุกคนอึ้งเป็อย่างมาก อีกด้าน มะลิเองก็ไม่ได้แย่นัก เพราะเธอเองก็เกี่ยวข้าวได้เต็มเกวียนทั้งที่เกี่ยวข้าวเป็ครั้งแรก
ใช้เวลา 1 ชั่วโมง การขนข้าวขึ้นเกวียนก็เสร็จสิ้น นายบ้านเดินไปคุยกับพง ขณะที่สั่งให้ทหารยามช่วยลากเกวียนของเขากลับหมู่บ้าน
“เ้าหนุ่ม ฝีมือเ้าไม่เลวเลยนี่ ตอนแรก ข้าก็คิดว่าเ้าจะทำได้เต็มที่เท่ากับชาวบ้านคนอื่นๆ แต่นี่เ้าทำได้มากกว่าคนอื่นถึง 3 เท่า ดูเหมือนเ้าจะแข็งแรงไม่น้อยเลย สนใจมาเป็ทหารหรือไม่ ข้าจะช่วยฝึกให้เ้าเอง”
ได้ยินเช่นนั้น พงก็รู้ว่านี้คือโอกาสในการเปลี่ยนอาชีพสายต่อสู้ เขาจึงรีบตอบกลับนายบ้านในทันที “ก่อนจะมาเป็พ่อค้า ข้าเคยเป็คนคุ้มกันให้พ่อค้ามาก่อน ข้าเลยเคยฝึกฝนร่างกายกับการใช้อาวุธมาบ้าง จนนายจ้างของข้าเลิกกิจการ ข้าจึงออกมาทำการค้าเอง น่าเสียดาย เพียงครั้งแรกที่ข้าออกมาทำการค้า ข้าก็โดนพวกโจรปล้นเสียแล้ว ตอนนี้ข้าไม่มีเงินหรือสินค้าเหลือแล้ว หากการเป็ทหารจะช่วยให้ข้าเก็บเงินได้ ข้าก็สนใจ”
“ฮ่าๆๆ เื่นั้นเ้าไม่ต้องกังวล ทหารจะได้รับเงินเดือน นอกจากนี้ หากเ้ามีส่วนร่วมในการจัดการกับพวกโจร เ้าก็จะได้รับรางวัลเป็ของที่พวกเรายึดได้จากพวกโจรด้วย เอาล่ะ ทหารเองก็มีหลายแบบ เ้าสนใจจะเป็ทหารสายไหน” นายบ้านถามรายละเอียดมากขึ้น
“ตัวข้าเคยฝึกยิงธนู ใช้มีด และใช้ดาบมาพอสมควร อ้อใช่ ข้าชอบอ่านหนังสือ และข้าทำแผนที่เป็ด้วย แล้วหากเอาที่ความสนใจจริงๆล่ะก็ ข้าอยากจะเป็นักวางกลยุทธ์ ท่านพอจะช่วยข้าได้หรือไม่?”
“ดี ดี ดูเหมือนว่าพวกเราจะดวงสมพงษ์กัน ตัวข้ามีนามว่า ขุนศรี เป็นายบ้านของหมู่บ้านปากปวน เป็หนึ่งในสามนายทหารของหมู่บ้าน และอาชีพของข้าก็คือนักวางกลยุทธ์”
ดวงตาของพงเป็ประกาย ดูเหมือนเกมจะเป็ใจให้เขาจริงๆ “เช่นนั้น ท่านช่วยรับข้าเป็ศิษย์ได้หรือไม่? ท่าน้าให้ข้าเตรียมอะไรบ้าง ข้าจะรีบไปจัดการทันที”
ชายวัยกลางคนหัวเราะเสียงดัง “ฮ่าๆๆ ไม่ต้องรีบร้อนไป รอกลับไปถึงหมู่บ้านก่อน ที่นั่นยังมีนายทหารอีก 2 คน เ้าควรจะลองไปเจอกับพวกเขาดูก่อน หากเ้าไม่คิดจะเปลี่ยนใจค่อยหาพบข้า”
หลังจากกล่าวจบ ชายวัยกลางคนก็เดินไปข้างหน้า กลับไปนำขบวนชาวบ้านกลับหมู่บ้านอีกครั้ง ในขณะเดียวกัน ทหารยามที่มาช่วยพงลากเกวียน ก็มองมาทางเขาด้วยท่าทางชื่นชม พร้อมทั้งพยักหน้าให้เขา ดูเหมือนว่า การได้รับความชื่นชมจากนายบ้านจะเป็อะไรที่พิเศษมากๆ
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ในที่สุด พวกเขาก็กลับมาถึงหมู่บ้าน ซึ่งในตอนนี้ เป็เวลา 6 โมงครึ่งแล้ว นายบ้านสั่งให้ทุกคนส่งข้าวไปลานของหมู่บ้าน เพื่อให้ชาวบ้านที่ไม่ได้ออกไปเกี่ยวข้าว ทำการนวดข้าวและตากข้าว ก่อนจะนำพวกมันไปเก็บในยุ้งฉาง
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็เรียกนายทหารอีก 2 คนของหมู่บ้านมา พร้อมแนะนำพวกเขาให้กับพงและมะลิ
“ทั้งสองคนนี้เป็นายทหารและเป็ผู้ช่วยคนสนิทของข้า คนซ้ายคือ พันเรือง เป็ทหารผ่านศึกที่เชี่ยวชาญทั้งการขี่ม้า การใช้ดาบโล่ หอก และขวาน เขาสามารถฝึกพวกเ้าเป็ทหารมืออาชีพได้ ส่วนคนขวาคือพันฤทธิ์ เขาเคยเป็นักฆ่าในสมัยเด็ก มีทักษะพิเศษในการใช้มีดและการพลางตัว แล้วพวกเ้าก็ไม่ต้องกังวลไป ตอนนี้เขาเป็ทหารที่ดีพร้อมมีครอบครัวที่ดี อ้อใช่ เขายังเป็ผู้ใช้ศิลปะมวยไทด้วย หากพวกเ้า้าจะเรียนกับเขา ก็ฝากตัวเป็ศิษย์ของเขาได้”
ได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของมะลิก็เป็ประกาย เห็นได้ชัดว่าเธอสนใจจะเป็ศิษย์ของนายทหารคนนี้ ในสายตาของพง เขาก็น่าสนใจจริงๆ เป็ทหารที่มีทักษะพิเศษ ทั้งยังมีศิลปะการต่อสู้มวยไท การได้เขาเป็อาจารย์ถือว่าไม่เลวเลย น่าเสียดาย อาชีพของเขาไม่ตรงกับที่พงวางแผนไว้
โดยไม่รอช้า มะลิรีบกล่าวขึ้นในทันทีว่า “ข้าสนใจจะเป็ศิษย์ของพันฤทธิ์ ข้าอยากฝึกศิลปะการต่อสู้มวยไท และอยากฝึกการเป็นักฆ่า อ้อใช่ ท่านไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่ได้จะไปเป็นักฆ่าจริงๆ ข้าแค่สนใจทักษะพิเศษของมันเท่านั้นเอง”
เห็นความกระตือรือต้นของมะลิ พันฤทธิ์ที่เป็ชายวัยกลางคนก็มองไปที่เธอพร้อมพินิจพิจารณา “เ้าน่าจะมากกว่าลูกสาวข้าไม่มากนัก หากเ้าช่วยข้าดูแลลูกสาว ข้าจะฝึกให้เ้า”
ได้ยินเช่นนั้น มะลิก็แทบจะะโโลดเต้น “ข้ายินดีจะดูแลลูกสาวให้ท่าน ท่านอาจารย์”
พันฤทธิ์โบกมือ “ไม่ต้องเติมท่าน เรียกข้าอาจารย์ก็พอ”
“เข้าใจแล้วเ้าค่ะ”
จากนั้น พวกเขาก็เริ่มคุยกันเกี่ยวกับการเปลี่ยนอาชีพและการฝึกของพวกเขา จากที่พงได้ยิน พวกเขาจะฝึกกันใน่กลางคืน ที่พวกเขาว่างจากการทำงานเป็หลัก
ไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป พงหันไปหานายบ้าน ที่ตอนนี้ยังคงยืนรอเขาอยู่ตรงนั้น
“แล้วเ้าล่ะ จะเอาอย่างไร ยังอยากเป็ทหารอยู่หรือไม่ แล้วยังอยากเป็ศิษย์ของข้าอยู่หรือไม่?”
เห็นนายบ้านกล่าวขึ้นเช่นนั้น พันเรืองก็มองมาที่พงด้วยสีหน้าชื่นชม ราวกับคำชื่นชมของนายบ้านเป็สิ่งที่ยากจะพบเห็น
พงไม่รอช้า เขารีบตอบกลับทันที “ข้ายังยืนยันคำเดิม ข้าอยากเป็นักวางกลยุทธ์ และข้าอยากเป็ศิษย์ของท่าน ท่านเป็อาจารย์ของข้าได้หรือไม่?”
“ฮ่าๆๆ ได้ พวกเราเริ่มฝึกกันตอนนี้ได้เลย ข้าจะสอนทักษะศิลปะการต่อสู้ด้วยอาวุธประเภทต่างๆ และความรู้ทางกลยุทธ์ของข้าให้กับเ้า”
[ติ๊ง!]
[ผู้เล่น หินเหล็กกล้า เปลี่ยนอาชีพสายต่อสู้ นักวางกลยุทธ์ เสร็จสิ้น]
[หากคุณ้าเรียนทักษะอาชีพ โปรดเรียนกับอาจารย์ของคุณ]
[หน้าต่างแสดงค่าสถานะเริ่มทำงาน]
[ชื่อ : หินเหล็กกล้า
เลเวล : 1
เื : 260/260
พลังปัญญา : 160/160
เผ่า : มนุษย์(เผ่าอื่นๆจะเปิดใช้งานหลังโลกเสมือนเปิดตัวอย่างเป็ทางการ)
อาชีพสายต่อสู้ : นักวางกลยุทธ์
อาชีพสายทำงาน : พ่อค้า
STR(ความแข็งแกร่ง) : 25
VIT(ร่างกาย) : 25
STA(ความอึด) : 25
AGI(ความคล่องตัว) : 20
INT(ปัญญา) : 15
MAS(ความเชี่ยวชาญ) : 25
CHA(เสน่ห์) : 10
ทักษะอาชีพ : วิถีพ่อค้าขั้นต้น เลเวล 1, คาราวานขั้นต้น เลเวล 1
ทักษะพิเศษ : -]
เห็นค่าสถานะของตัวเอง พงก็คาดเดาว่าว่าเกมอ้างอิงค่าสถานะของผู้เล่นจากสภาพร่างกายด้วย เพราะตามข้อมูลที่เขาได้รับมา ค่าสถานะเบื้องต้นควรจะอยู่ที่ 10-15 แต้ม แต่ของเขากลับสูงถึง 15-25 แต้ม
“จริงสิ วันนี้เ้าทำงานได้ยอดเยี่ยมมากและเ้าก็เป็ศิษย์ของข้าแล้ว เ้าจึงควรจะมีบ้านอยู่ในหมู่บ้าน อืม…”
นายบ้านลูบเคลาขณะคิด ก่อนที่เขาจะหันไปหาพันเรืองและถามว่า “ถ้าข้าจำไม่ผิด ที่ด้านข้างลานฝึก มีบ้านว่างอยู่หลังนึงใช่หรือไม่?”
พันเรืองตอบกลับอย่างฉันไว “ขอรับ เป็บ้านของคนที่ย้ายออกไปเมื่อปีก่อน ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ หากทำความสะอาดสักหน่อยก็ใช้ได้”
นายบ้านพนักหน้าแล้วหันมาหาพง “ดี เช่นนั้นเ้าก็ไปอยู่บ้านนั้น เดี๋ยวข้าจะให้คนไปทำความสะอาดให้ สัก 1 ชั่วโมงก็น่าจะเรียบน้อย ตอนนี้ เ้าไปพักก่อน ว่างแล้วไปหาข้า พวกเราจะเริ่มการฝึกกัน”
พงพยักหน้าอย่างพอใจ “ขอรับ”
เห็นว่าตอนนี้มีเวลาว่าง พงก็เดินสำรวจรอบๆหมู่บ้าน เพื่อสำรวจหมู่บ้าน และดูว่าต่อไปเขาจะทำอะไรได้อีก ระหว่างนั้น เขาก็ช่วยงานเล็กๆน้อยๆ ซึ่งมันทำให้ชาวบ้านชื่นชอบเขาเป็อย่างมาก
ในขณะเดียวกัน มะลิเองก็เริ่มฝึกกับอาจารย์ของเธอแล้ว และดูเหมือนว่า การฝึกของเธอจะเป็ไปได้ดี เห็นได้ชัดว่าเธอเคยเรียนมวยไทและฝึกศิลปะการต่อสู้มาอย่างหลากหลาย ทำให้เธอเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว
ผ่านไป 1 ชั่วโมง บ้านพักก็พร้อม และนายบ้านก็ส่งคนมาแจ้งเื่นี้กับเขา
เดินไปดูบ้าน พงใเล็กน้อย เพราะมันเป็บ้านสำหรับครอบครัวใหญ่ มีห้องนอนถึง 4 ห้อง หลังจากคิดพิจารณาสักพัก เขาก็ตัดสินใจไปชวนมะลิมาพักด้วย เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องเสียเวลาหาที่พัก
ที่ลานฝึก มะลิกำลังฝึกมวยไทกับเด็กสาวอายุ 12-14 ปี แม้ว่าเด็กสาวจะอายุยังน้อย แต่แค่มองก็รู้ว่าเธอมีทักษะที่ไม่ธรรมดา
เห็นเขาเดินเข้ามา สองสาวก็หยุดการฝึกและมองมาที่เขา จากนั้น เด็กสาวรีบวิ่งไปหลบหลังมะลิ เห็นได้ชัดว่าเธอเป็เด็กสาวที่ขี้อาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ชาย
พงไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เขาหันไปหามะลิและกล่าวว่า “ข้าได้บ้านมาจากนายบ้าน เ้าสนใจมาพักที่บ้านข้าหรือไม่?”
“เ้าได้บ้านพักแล้วเหรอ? มีกี่ห้องนอน? ข้าขอห้องส่วนตัวได้หรือไม่? เดี๋ยวข้าจะจ่ายให้ เอาเงินในโลกจริงก็ได้”
พงตอบกลับทันควัน “ไม่เป็ไร ข้าไม่ได้ขัดสนขนาดนั้น ข้าก็แค่้าจะแบ่งปัน ถ้าเ้ามีอะไรเ้าก็แค่แบ่งปันให้กับข้า ข้าชอบแบบนั้นมากกว่า สำหรับบ้าน มันมี 4 ห้องนอน ข้าให้เ้าใช้ 1 ห้องได้ตามสบายเลย”
“เอางั้นก็ได้ ไปดูบ้านกัน”
“ตามมาสิ” ขณะที่กล่าว พงก็หันหลังกลับนำเธอไปยังบ้านใหม่
ในตอนนั้น เด็กสาวเองก็เดินตามมาด้วย เห็นได้ชัดว่าเธอเป็เด็กที่อยากรู้อยากเห็นไม่น้อยเลย
ไม่นานจากนั้น พวกเขาก็มาถึงบ้าน 2 ชั้นหลังหนึ่ง ชั้นบนมีห้องโถงหลัก 1 ห้อง และห้องนอนอีก 2 ห้อง ขณะที่ชั้นล่างมีห้องโถงหลัก 1 ห้อง ห้องครัว 1 ห้อง ห้องเก็บของ 1 ห้อง ห้องนอน 2 ห้อง และห้องน้ำ 1 ห้อง
ถ้านับในสมัยโบราณ บ้านหลังนี้เป็บ้านสำหรับครอบครัวใหญ่ที่รองรับคนได้เกือบ 10 คน ดูเหมือนเ้าของเดิมของบ้านหลังนี้จะมีฐานะค่อนข้างดีทีเดียว
หลังจากเลือกห้องนอนชั้นสองกันคนละห้องแล้ว ทั้งสองก็ล็อกเอ้าท์ออกไป ขณะที่เด็กสาวก็กลับไปบ้านของเธอ
…
ออกจากเครื่องเล่นเกม พงรีบเดินลงไปชั้นล่างเพื่อทานมื้อเที่ยง เขามีเวลา 15 นาที ก่อนจะกลับเข้าเกม เพื่อฝึกทักษะกับอาจารย์ของเขา
และขณะที่เขากำลังทานมื้อเที่ยงที่แม่ทำให้ น้องๆของเขาก็ลงมาจากห้องเพื่อทานมื้อเที่ยงด้วยเช่นกัน พวกเขาพูดคุยถึงสถานการณ์ของแต่ละคนเล็กน้อย
พี่ชายคนรอง พี ถูกส่งไปยังเมืองวังสะพุง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากนครเซไล และห่างจากหมู่บ้านปากปวนไปทางใต้ 70 กิโลเมตร ตามระยะทางในเกม และจากที่พีบอก รวมเขาแล้วในเมืองวังสะพุงมีผู้เล่นอยู่แค่ 2 คน
พี่น้องฝาแฝด พศกับพล และน้องสาวคนเล็ก พัช ถูกส่งไปยังตัวเมืองของนครเซไล และตามที่พวกเขาบอก ในตัวเมืองเซไลรวมพวกเขาแล้ว มีผู้เล่นอยู่แค่ 6 คนเท่านั้น
พงไม่ได้แปลกใจนักที่พื้นที่จังหวัดเลยมีผู้เล่นอยู่พอสมควร นั่นเป็เพราะจังหวัดเลยมีประวัติศาสตร์ที่ค่อนข้างจะน่าสนใจและมีเมืองโบราณอยู่ ตามที่เขาคาดการณ์ น่าจะมีผู้เล่นอยู่ในจังหวัดเลยไม่น้อยกว่า 30 คน หรือคิดเป็ 5% ของทั้งประเทศ
‘เขตทุรกันดารที่อุดมไปด้วยทรัพยากรที่มีคุณค่า ไม่แปลกหรอกที่หลายคนจะสนใจที่นี่’
…
หมายเหตุ :
STR(ความแข็งแกร่ง) : โจมตีกายภาพ
VIT(ร่างกาย) : เื ป้องกันกายภาพ
STA(ความอึด) : เรี่ยวแรงในการต่อสู้และเคลื่อนที่
AGI(ความคล่องตัว) : ความเร็วและความคล่องตัวในการเคลื่อนที่
INT(ปัญญา) : ความเร็วในการเรียนรู้ทักษะและความสามารถ
MAS(ความเชี่ยวชาญ) : ความเชี่ยวชาญในการใช้อาวุธและอุปกรณ์ต่างๆ
CHA(เสน่ห์) : สัมพันธ์กับโชคและการสร้างความสัมพันธ์