ตอนที่21 หลงลืมตัวตน
“เทียนถาง”ชุนจิพยายามที่จะกล่าวถามแต่เมื่อเห็นรอยยิ้มที่อยู่บนหน้าของเทียนถางมันจึงได้หยุดลงและหันไปหาหม๋าจิงเทียน
“ท่านปู่จิงเราไปกันก่อนเถอะท่านจำเป็ที่จะต้องเตรียมการเข้าไปภายในวิหารไม่ใช้หรือตอนนี้เทียนถางยังคงไปกับเราไม่ได้”ชุนจิกล่าวขึ้นทุกคนพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่เทียนถางกับพยักหน้าให้กับพวกมันทุกคนจึงได้มุ่งหน้าจากไป
“เปรี้ยง เปรี้ยง”เทียนถางจ้องมองขึ้นไปยังท้องฟ้าสายอสนีบาตฟาดเข้าใส่เทียนถางไม่หยุดมันเต็มไปด้วยความยินดีเพราะนั้นทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นด้วยความเร็วสูงราชสีห์อสนีบาตจ้องมองมาที่เทียนถางด้วยสีหน้าดุร้ายมันคำรามออกมาและพุ่งเข้าใส่เทียนถางด้วยความเร็วสูง
“วิ้ง ฟุม”เทียนถางหมุนตัวด้วยความเร็วสูงมันไม่ได้แสดงออกถึงความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อยหอกดาราฟาดผ่านร่างกายของราชสีห์อสนีบาตไปได้อย่างง่ายดายแต่เพียงเสี้ยววินาทีมันก็กลับมารวมกันและขย้ำเข้าใส่คอของเทียนถาง
“ย้ากกกก”ราชสีห์อสนีบาตที่เขี้ยวจะเข้าถึงคอของเทียนถางก็ถูกมือของเทียนถางที่เต็มไปด้วยเพลิงั์ฟ้ากระแทกเข้าใส่จนมันลอยขึ้นไปเทียนถางไม่คิดว่าจะมีวิธีรับมือกับสิ่งเช่นนี้นอกจากทักษะ เสียงคำรามเปลี่ยนพิภพแน่ มันคำรามออกมาอย่างดุร้าย
“กรอบกรุบ”ร่างกายของราชสีห์อสนีบาตที่กำลังพยายามที่จะพุ่งเดข้าหามันอีกครั้งค่อยๆเปลี่ยนไปเป็หินอย่างช้าๆเทียนถางยิ้มออมกาก่อนที่จะพุ่งเข้ามาที่ด้านหน้าของราชสีห์อสนีบาตและวางมือไปที่หน้าผากของมันและดูดกลืนพลังจำนวนมหาศาลภายในร่างกายของมันเข้ามาภายในร่างกายของตนเอง
“เปรี้ยง เปรี้ยง”ไม่นานพลังทั้งหมดของราชสีห์อสนีบาตก็ถูกเทียนถางดูดซับไปทั้งหมดทั้งร่างกายของมันเต็มไปด้วยปราณอสนีบาตที่เข้มข้นและทรงพลังดวงตาทั้งสองข้างเทียนถางเปลี่ยนไปเป็ดวงตาของราชีสีห์แต่ก็ยังคงเป็สีฟ้าเช่นเดิม
ภายในตันเถียนของเทียนถางเต็มไปด้วยอสนีบาตจำนวนมหาศาลที่กำลังถูกดูดกลืนเข้าไปภายในดวงดาวตันเถียนไม่นานก็ปรากฏะเิออกมาจากตันเถียนของมันตอนนี้ทั่งทั้งดวงดวงและท้องฟ้าเต็มไปด้วยประกายอสนีบาตที่แข็งแกร่ง
เทียนถางกับขมวดคิ้วเข้าหากันมันััได้ว่าตอนนี้พลังดั่งเดิมของมันกำลังตื่นขึ้นพลังแห่งโอดินกำลังจะตื่นขึ้นจากแต่เดิมที่ไม่สามารถที่จะััได้เลยต้องแต่ที่มันประสานปราณอสนีบาตจนสมบูรณ์แล้วปรากฏราชสีห์อสนีบาตร่างกายที่ใหญ่อยู่ที่พื้นดวงดาวตันเถียนของมันและยังเดินอย่างเฉยชาภายในทะเลเพลิงที่พื้นดวงดาว
และนี้ได้ทำให้เทียนถางเริ่มคิดว่าวิหารฝนเทพอสนีบาตนี้มีสิ่งที่จะสามารถทำให้มันััได้ถึงพลังที่แท้จริงที่อยู่ภายในตัวของมันได้มันจึงได้มุ่งหน้าตามกลุ่มไปด้วยความเร็วสูงสุด ไม่นานก็มาถึงยังวิหารที่มีขนาดใหญ่โตแต่เต็มไปด้วยราชสีห์อสนีบาตจำนวนมากมายมหาศาลที่กำลังนั่งเฝ้าอยู่พวกมันจ้องมองมาที่เทียนถางด้วยสีหน้าดุร้าย
“ข้านี่สิเดียวข้าจะเปิดทางเข้าให้และนี้คือสิ่งที่ข้าเตรียมมามันคือรูปแบบอำพรางพวกมันจะไม่สามารถที่จะััถึงตัวตนของเ้าได้เพราะเช่นนั้นจงรีบเข้าไปภายในวิหารให้ได้และเวลาครึ่งปีพวกเ้าจะมีกลิ่นอายเช่นพวกมันเ้าจะสามารถออกมาได้อย่างง่ายดาย”หม๋าจิงเทียนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจัง
“เพราะเช่นนี้พวกมันแข็งแกร่งมากและยังมีจำนวนมหาศาลต้องรอให้มีกลิ่นอายเช่นพวกมันก่อนจึงจะสามารถออกมาสินะ”ชุนจิกล่าวออกมาเทียนและโซยะพยักหน้าตอบหม๋าจิงเทียนใช้เวลาเตรียมรูปแบบพลังเพียงเล็กน้อยเทียนถาง โซยะ ชุนจิและหม๋าประสานรูปแบบอำพรางเรียบร้อยแล้วพวกมันทั้งสี่หายไปจากสายตาของเหล่าราชสีห์อสนีบาตในทันที
“เอาละลุยเลย”ไม่นานรูปแบบป้องกันก็เกิดช่องว่างขึ้นหม๋าจิงเทียนรีบกล่าวออกมาเทียนถางและกลุ่มมุ่งหน้าเข้าไปภายในวิหารฝนเทพอสนีบาตด้วยความเร็วสูงในทันทีใช้เวลาเล็กน้อยทั้งสี่ก็เข้ามาที่ด้านในได้หม๋าปิดประตูทันทีด้านในเต็มไปด้วยราชสีห์อสนีบาตที่แข็งแกร่งกว่าด้านนอก หม๋าเดินนำทางขึ้นไปตามบันได
เทียนถางจ้องมองรอบๆเพื่อตรวจสอบปรากฏว่าด้านในมีาาแห่งเหล่าราชสีห์อสนีบาตด้วยมันนอนอยู่ตรงกลางพื้นที่ของลานด้านหน้าราชสีห์อสนีบาตจำนวนมหาศาลนั่งอยู่รอบๆลานนั้น ไม่นานทั้งสี่ก็เข้ามาที่ขั้นที่ห้าที่ไม่มีราชสีห์อสนีบาตเลย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เทียนถางโซยะและชุนจิใเพราะทุกคนชั้นมีาาแห่งราชสีห์อสนีบาตทั้งสี่ชั้นที่พวกมันเดินมานั้นยิ่งขึ้นมาราชสีห์อสนีบาตยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาลเลย
“ครึ่งปีต่อจากนี้พวกเราไม่สามารถที่จะขึ้นไปได้หรือลงไปได้เพราะพวกเราอาจจะถูกสังหารอย่างแน่นอนถ้าพวกมันพบเรา”หม๋ากล่าวออกมาไม่นานรูปแบบที่หม๋าจิงเทียนสร้างก็สลายหายไปแต่แท้จริงแล้วเทียนถางสามารถที่จะสร้างรูปแบบที่หม๋าจิงเทียนสร้างได้ในพริบตาเท่านั้นแต่มันแค่ไม่กล่าวออกมา
“เช่นนั้นแยกย้ายกันไปฝึก”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังทุกคนพยักหน้าตอบและเดินแยกย้ายกันออกไปฝึกคนละมุมขึ้นห้องขนาดใหญ่ซึ่งเทียนถางไม่รู้ว่าเหตุใดห้องนี้จึงวางไม่มีราชสีห์อสนีบาตเลยแต่ที่มันรู้คือที่นี้เต็มไปด้วยพลังจากอสนีบาตจำนวนมากมายมหาศาลเลย
และตอนนี้มัน้าที่จะฝึกทักษะประเภทอสนีบาตมากๆมันจึงได้เริ่มนั่งสมาธิฝึกทักษะต่างๆที่เกี่ยวกับอสนีบาตเทียนถางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นเพราะมันเหลือเวลาน้อยเพื่อที่จะพัฒนาตนเอง
สามเดือนต่อมา
เทียนถางในตอนนี้ได้เข้าสู่ระดับเทวะโลกขึ้นที่หนึ่งแล้วด้วยเวลาเพียงแค่สามเดือนเท่านั้นพลังจากการดูดกลืนพลังจำนนมากมายมหาศาลของทำให้มันพัฒนาได้รวดเร็วกว่าคนอื่นมากและพลังจากรูปแบบพลังจำนวนมากของมันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมากรูปแบบของมันเหนือกว่าระดับพระเ้าขั้นสูงสุดไปมากแล้ว
“เปรี้ยง เปรี้ยง”ทั่วร่างกายของเทียนถางปรากฏประกายอสนีบาตสีทองั้แ่เมื่อเดือนก่อนแต่มันกับไม่เข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้มาจากที่ใดมันไม่พบสิ่งใดเลยทั้งภายในหัวใจ สมอง ความทรงจำ ตันเถียนหรือที่ใดๆภายในร่างกายของมันแต่มันััได้ว่าพลังนั้นมาจากตัวของมันในอดีตอย่างแน่นอน
“ในที่สุด”เสียงของโซยะดังขึ้นตอนนี้มันเข้าสู่ระดับเทวะโลกขั้นที่หนึ่งแล้วเช่นกันมันะโอย่ามีความสุขแต่ในด้านของชุนจินั้นตอนนี้อยู่ในระดับเทวะโลกขั้นที่สี่แล้วหม๋าเองก็เข้าสู่ระดับที่มีควรจะมีทั้งแต่มันได้ร่างกายคืนมาแล้วระดับเทวะโลกขั้นที่เก้าและพลังจากรูปแบบพลังของมันก็กำลังแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย
“เ้าได้ยินหรือไม่”เทียนถางยิ้มออกมาอย่างยินดีกับพี่น้องของมันที่กำลังเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วแต่เพียงแค่พริบที่มันไม่ได้คิดถึงเื่ของประกายอสนีบาตนี้เสียงก็ดังขึ้นมันเต็มไปด้วยความตกตะลึงและหันไปจ้องมองรอบๆแต่กับไม่พบผู้ใดเลย
เทียนถางจึงได้เริ่มครุ่นคิดก่อนที่จะกลับมานั่งสมาธิหลับตาลงและทำจิตใจให้ว่าเปล่าไม่นานก็ปรากฏพื้นที่สีขาวขนาดใหญ่ขึ้นมาด้านหน้าของมันและเทียนถางก็เข้ามาสู่ในโลกที่มันไม่รู้มันจ้องมองออกไปปรากฏตัวของมันที่อยู่ในชุดเกราะสีทองและแก่ชรามีดวงตาข้างเดียวและถึงหอกสีทองงดงามอยู่ภายในมือ
“ในที่สุดเราทั้งสองก็ได้พบกันตัวข้า”โอดินที่อยู่ตรงหน้าของเทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขเทียนถางไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อยว่าในตอนนี้ตัวของมันกำลังพบกับสิ่งใดอยู่ทั้งการที่มันพบกับพลังที่หายไปของตนและตัวของมันเองที่กำลังกล่าวคุยกับมัน
“เ้าคงยังไม่เข้าใจทั้งข้าและเ้าคือคนเดียวกันเ้าและข้าที่ใช้ความทรงจำด้วยกันทั้งจากเทียนถางและโอดินเช่นข้าในตอนนี้พวกเราทั้งสองคือหนึ่งแต่เ้าที่ใช้ชีวิตอยู่ในตัวตนของเทียนถางทำให้เ้าลืมไปหรือไม่ว่าเราคือใคร”โอดินกล่าวออมกาอย่างจริงจังแววตาของมันเต็มไปด้วยความ้าที่จะให้เทียนถางในตอนนี้เข้าใจ
“ตัวตนของเราหรือ”เทียนถางตามก่อนที่จะเริ่มครุ่นมันคือเด็กหนุ่มที่เต็มไปด้วยความแข็งแกร่งแล้พร์อันมากมายผู้ที่จะต้องเติบโตมากกว่ามีเพื่อที่จะได้ในสิ่งที่มันไม่มีและมันจะไม่มีวันให้ผู้ใดขวางทางมันได้อย่างแน่นอน
“ข้าคือเทียนถาง”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจแต่เพียงแค่พริบตาหอกของโอดินก็พุ่งเข้าใส่มันด้วยความเร็วสูงเทียนถางสะบัดมือเรียกหอกดาราออกมาการต่อสู้ของทั้งสองจึงได้เริ่มขึ้นพลังของทั้งสองมันเท่ากันด้วยเหตุผลบางอย่าง
“เ้าโง่”โอดินคำรามออกมามันเต็มไปด้วยความโกรธเทียนถางก็ยังไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ปรากฏคลื่นอสนีบาตพุ่งเข้าใส่เทียนถางด้วยความเร็วสูงเทียนถางแทงดาราด้วยทักษะ หอกเหมันทะลวงใจ ออกไปด้วยความเร็วสูงทำลายคลื่นอสนีบาต
“เ้ากำลังจะกล่าวสิ่งใดกับข้ากันแน่”เทียนถางกล่าวถามออกมาแต่โอดินในตอนนี้ไม่ได้สนใจที่จะตอบมันเหวี่ยงหอกด้วยความเร็วสูงพร้อมฟาดลงไปที่พื้นสร้างคลื่นหอกอสนีบาตที่รุนแรงพุ่งเข้าหาเทียนถางอีกครั้งเทียนถางทำใช้กันมันสร้างคลื่นอสนีบาตและแทงออกไปปลดปล่อยคลื่นพลังเข้าปะทะจนเกิดะเิที่รุนแรงขึ้น
“ถ้าเ้านึกไม่ออกข้าและเ้าก็จะต้องตายลงในวันนี้”โอดินคำรามออกมาอีกครั้งแววตาของมันเต็มไปด้วยความดุร้ายอสนีบาตที่รุนแรงพุ่งลงมาที่ร่างกายของมันและสร้างพลังที่รุนแรงและแข็งแกร่งขึ้นมาตอนนี้มันเหนือกว่าเทียนถางแล้ว
“เ้ากำลังจะกล่าวสิ่งใดกันแน่ข้าหลงลืมสิ่งใดไปกัน”เทียนถางกล่าวถามออกมามันเองก็ไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นแต่ว่ามันเองก็ไม่คิดที่จะมาตายที่นี้อย่างแน่นนอนมันะเิพลังจำนวนมหาศาลออกมาแต่ด้วยพลังจากบางอย่างนอกจากพลังแห่งปราณเหมันและอสนีบาตมันไม่สามารถที่จะใช้พลังอย่างอื่นได้เลย
“มันเกิดสิ่งใดขึ้นกัน”เทียนถางคำรามออกมาอย่างดุร้ายแต่ตอนนี้โอดินไม่ได้สนใจแล้วมันเข้ามาด้านหลังของเทียนถางด้วยความเร็วของอสนีบาตและซัดหมัดเข้าใส่หลังของเทียนถางอย่างรุนแรงจนร่างกายของเทียนถางปลิวออกไปกระแทกกับกำแพงอย่างรุนแรงจนะเิออกเทียนถางพยายามที่จะลุกขึ้นจากพื้นแต่กับปรากฏร่างกายของโอดินเข้ามาที่ด้านข้างของมัน
“ตูมมมม”เทียนถางเหวี่ยงหอกดาราเข้าปะทะการต่อสู้ครั้งนี้เต็มไปด้วยความรุนแรงตอนนี้เทียนถางที่ถูกที่พื้นถูกคลื่นพลังกระแทกจนปลิวออกมามัน้าที่จะใช้พลังจากสายโลหิตและพลังจากดาบจ้าวนักล่า แต่มันกลับไม่สามารถที่จะทำสิ่งใดได้เลยแม่แต่น้อยราวกับโลกนี้้าที่จะให้มันถูกสังหาร
“เ้าและข้าคือหนึ่งไม่ใช้สอง”โอดินยังกล่าวออมกาอีกครั้งแต่ในด้านของเทียนถางกับไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นมันจ้องมองไปที่โอดินและกัดฟันแน่นพร้อมกับพุ่งเข้าใส่โอดินด้วยความเร็วสูงด้วยทักษะ ท่าเท้าที่รวดเร็วที่มันได้ฝึกมา นานของมันคือ ย่างก้าวจักรพรรดิเมฆาเป็ทักษะระดับเทวะโลกขั้นสูงสุด
“เ้าก็ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่ข้า้าที่จะกล่าวสิ่งนะ”โอดินกล่าวออกมาพร้อมกับที่พุ่งเข้าปะทะกับเทียนถางเมื่อหอกทั้งสองปะทะกันอีกครั้งร่างกายของเทียนถางถูกส่งปลิวออกไปกระแทกกำแพงอีกครั้งแต่ครั้งนี้ทั่วทั้งกำแพงที่เทียนถางชนะเิออกมาอย่างรุนแรงและพังทลายลง
“อัก....”เทียนถางกระอักโลหิตออกมาจำนวนมหาศาลพร้อมกับปรากฏร่างของโอดินเข้ามาที่ด้านหน้าของมันและแทงหอกพุ่งทะลุอกของมันเทียนถางตกตะลึงเต็มไปด้วยความเ็ปอย่างมหาศาลและจ้องมองไปที่โอดิน
“ข้าไม่คิดว่าเ้าจะไม่เข้าใจ”โอดินกล่าวออกมาดวงตาของมันเต็มไปด้วยความเ็ากลิ่นอายรอบตัวเต็มไปด้วยความเย็นะเืเทียนถางจ้องมองตัวของมันที่อู่ตรงหน้าและพบถึงบางสิ่งที่มันหลงลืมไปเสียนาน
“ข้าคือเทียนถางและข้าคือโอดินเทพแห่งอสนีบาตและา”เทียนถางครุ่นคิดและกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเ็าอีกครั้งตัวตนของมันได้กลับมาอีกครั้งแล้วพลังจำนวนมหาศาลหลั่งไหลกลับเข้าไปภายในร่างกายของเทียนถางด้วยความเร็วสูงไม่นานร่างกายของมันก็กลับมาเป็เช่นเดิมในเวลาเพียงเสี้ยวพริบตา
“ในที่สุดเ้าก็ดึกได้”โอดินที่อยู่ตรงหน้าของมันที่ตอนนี้พื้นที่ทั้งหมดกลายเป็สีขาวสว่างไสวแล้วนั้นได้กล่าวออกมาด้วยอย่างมีความสุข เทียนถางจ้องมองไปที่ตนเองที่กำลังสลายหายไปอย่างช้าๆตัวตนของมันคือตัวของมันเสมอแค่เพียงมันอยู่ที่โลกนี้ในฐานะของเทียนถางมากเสียจนมันลืมตัวตนในอดีตไป
“ข้าเคยคิดเสมอนะว่าวันหนึ่งมันจะต้องเกิดขึ้นแต่ข้ากับไม่เคยรู้สึกตัวเลย”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เฉยชาไร้อารมณ์โอดินพยักหน้าตอบและเดินเข้ามาตบไหล่ของเทียนถาง ทั้งสองจ้องมองที่หน้าของกันและกันก่อนที่โอดินจะยืนหอกในมือให้กับเทียนถาง
“กุงเนียร์ไม่ได้มายังโลกนี้กับเข้าแต่จิติญญาของมันยังอยู่กับเราเสมอเพียงแค่เ้าลืมมันไปเท่านั้น”เทียนถางพยายามที่จะจับหอกแต่มันไม่สามารถที่จะััได้มันทะลุผ่านไปมันจ้องมองไปที่โอดิน และโอดินก็กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม
“เปรี้ยง ฟุม”เทียนถางพยักหน้าตอบมันหลับตาลงก่อนที่จะลืมตาขึ้นและััไปที่หอกกุงเนียร์อีกครั้งซึ่งครั้งนี้มันสามารถที่จะจับได้แล้วกุงเนียร์เปลี่ยนไปเป็แสงและพุ่งเข้ามาภายในมือซ้ายของเทียนถางปรากฏสัญลักษณ์ของกุงเนียร์ที่หลังแขนของมันและเมื่อมันใช้พลังจากอสนีบาตมันยิ่งทรงพลังมากเข้าไปอีก
“เช่นนั้นเ้าคงพร้อมที่จะได้รับมันคืนไปทั้งหมดแล้วสินะ”โอดินกล่าวออกมาอีกครั้งเทียนถางขมวดคิ้วเพราะมันไม่เข้าใจสิ่งที่โอดินกล่าวทั้งหมดที่ว่านั้นคือสิ่งใดโอดินดีดนิ้วปรากฏก้อนพลังขนาดใหญ่โตกว่าก้อนพลังที่ห่อหุ้มหลานเต่อซื่อฉีหลายเท่าเลย
“พลังของเราในอดีตเ้าสามารถที่จะใช้มันได้แต่มันยังไม่สามารถที่จะประสานกับเ้าในตอนนี้ได้แน่เ้ายังอ่อนแอเกิดไป”โอดินกล่าวออกมาและััไปที่ก้อนพลังเทียนถางพยักหน้าตอบมันััได้ถึงพลังจำนวนมหาศาลของมันในอดีตได้
เทียนถางโบกมือเล็กน้อยพลังที่อยู่ภายในเคลื่อนไหวได้ดั่งใจของมันเพราะพลังเหล่านี้คือพลังของมันนั้นเองแต่ตัวของมันกับไม่สามารถที่จะดึงออกมาจากก้อนพลังได้เลยแม้แต่น้อยถึงโอดินจะกล่าวว่ามันสามารถนำมาใช้ได้ก็ตาม
“เ้ายังคงจำทักษะที่พวกเรามีในอดีตไม่ได้ใช่หรือไม่”โอดินกล่าวถามออกมาเทียนถางพยักหน้าตอบเพราะมันลืมเกี่ยวกับตัวตนของมันเกือบทั้งหมดไปแล้วโอดินหัวเราะออกมาพร้อมกับสะบัดมือส่งความทรงจำของมันเข้าไปภายในหัวของมันปรากฏว่ามันคือทักษะ ย่างก้าว ที่เหนือกว่าทักษะระดับเทวะ์ไปหลายขั้นเลย
“แสงอสนีเทพ”เทียนถางกล่าวออกมาพร้อมหัวเราะเพราะตอนนี้มันจำในหลายสิ่งหลายอย่างได้แล้วตัวตนของมันไม่ได้อ่อนแอถึงเพียงนี้มานานแสนนานแล้วมันจ้องมองไปที่โอดินและโบกมือลา โอดินสลายหายไปอย่างสมบูรณ์ตัวของมันในตอนนี้หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งเพราะตอนนี้มันรู้แล้วว่ามันควรที่จะทำสิ่งใดต่อ
1K
