ตลอดทางสวี่มั่วคิดหาวิธีว่าจะทำอย่างไรให้ทำภารกิจนี้สำเร็จ เขาเห็นว่าจำนวนผู้ติดตาม(หรือก็คือจำนวนผู้กดติดตามในห้องไลฟ์) ของจ้าวลี่อิ่งก่อนหน้านี้อยู่ที่ราวๆแปดล้านห้าแสนกว่า จะให้เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแสนภายในห้าชั่วโมง เกรงว่าคงไม่ง่ายนัก
“แถมฉันยังไม่สามารถติดตามสถานการณ์ของไลฟ์ได้เองอีก...ระบบ แกช่วยให้ฉันดูไลฟ์ไปด้วยได้ไหม”
[ได้]
ตอนแรกสวี่มั่วแค่ถามเล่นๆ ไม่คิดว่าระบบจะตอบรับจริงพริบตานั้นตรงหน้าก็ปรากฏจอเสมือนขึ้นมา กลายเป็หน้าเว็บของแพลตฟอร์ม Douyuซึ่งก็คือห้องไลฟ์ของจ้าวลี่อิ่ง
สวี่มั่วพลันตื่นเต้น “ระบบเข้าเน็ตโดยตรงได้ด้วยเหรอแล้วแบบนี้ฉันลองค้นหาข้อมูลอื่นๆ ได้ไหม”
เขาอยากรู้เื่ราวของโลกคู่ขนานแห่งนี้นักจึงอยากค้นดูว่าเื่ราวที่สนใจนั้นมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่
[ระบบจะให้บริการเชื่อมต่อเน็ตฟรีเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวข้องกับภารกิจเท่านั้นหาก้าทำอย่างอื่น ต้องเสียค่าใช้จ่าย ชั่วโมงละ 10 แต้ม]
“เวรเอ๊ย! เก็บค่าเน็ตด้วยเรอะ!”สวี่มั่วถึงกับพูดไม่ออก ถึงแม้สิบแต้มต่อชั่วโมงจะฟังดูถูก แต่ปัญหาคือตอนนี้เขายังไม่มีสักแต้ม!
ช่างมัน! ดูท่าคงต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จก่อนแล้วค่อยว่ากันทีหลัง
สวี่มั่วดูไลฟ์จากจอบนระบบพลางเงยหน้ามองไปรอบๆพร้อมคิดหาวิธีเพิ่มยอดผู้ติดตาม
หลังจากเอาถุงขยะไปทิ้งเรียบร้อยแล้วสวี่มั่วก็ตามจ้าวลี่อิ่งเดินออกไปนอกเขตหมู่บ้าน
“ลี่อิ่ง!”
พอเดินมาถึงลานน้ำพุเล็กๆ หน้าโครงการ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านข้าง
สวี่มั่วหันไป เห็นชายหนุ่มร่างสูงผอมสวมเสื้อผ้าแบรนด์หรูเดินตรงมาข้างกายเขายังมีทิเบตันมาสทิฟสีดำตัวใหญ่สูงเกือบถึงเอวคนอีกด้วย
สวี่มั่วหรี่ตาลงเล็กน้อย เพราะทันทีที่เห็นหนึ่งคนหนึ่งสุนัขเขาก็ััได้ถึงความเป็ศัตรูอย่างชัดเจน โดยเฉพาะเ้าทิเบตันมาสทิฟตัวนั้นสายตาคมดุดันจ้องมาที่เขาราวกับมีเื่แค้นฝังลึกกันมา
จ้าวลี่อิ่งเห็นชายหนุ่มคนนั้น คิ้วเรียวสวยก็ขมวดเล็กน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “โจวเหล่ย? นายมาทำอะไรที่นี่”
ชายหนุ่มที่ชื่อโจวเหล่ยทำเป็ไม่เห็นท่าทีเ็าของเธอเดินยิ้มเข้ามาใกล้ โบกสายจูงในมือพลางพูดว่า “ว่างๆ ก็เลยพาหมามาเดินเล่นน่ะไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอเธอเข้า ลี่อิ่ง เธอก็มาจูงหมาเดินเล่นเหมือนกันเหรองั้นไปด้วยกันสิ”
ข้ออ้างแสนตื้นเขินแบบนี้ยังจะกล้าเอามาใช้อีกไม่ใช่ว่าลอบดูไลฟ์แล้วรู้ว่าฉันออกมาข้างนอก ถึงได้แกล้งทำเป็ ‘บังเอิญเจอ’หรอกเรอะ!
จ้าวลี่อิ่งแอบเม้มปาก พูดเสียงเรียบ “ไม่ละ ฉันนัดคนไว้แล้วต้องไปซื้อของ นายไปจูงคนเดียวเถอะ”
โจวเหล่ยรีบยิ้ม “อ้อ นัดพี่ซือซือเหรอ พอดีเลยฉันก็ไม่ได้เจอเธอมานานแล้ว พวกเธอสองคนเป็ผู้หญิงไปเดินซื้อของกันเองไม่สะดวกหรอกนะ ให้โอกาสฉันได้เป็ผู้พิทักษ์คอยดูแลดีกว่าแถมยังช่วยถือของได้ด้วยไง”
มีนายอยู่ถึงไม่สะดวกต่างหาก! แถมฉันยังไม่ได้พูดถึงพี่ซือซือเลยแบบนี้ก็เท่ากับสารภาพว่าแอบดูไลฟ์ถึงได้ตามมาชัดๆ!
จ้าวลี่อิ่งเดือดดาลอยู่ในใจ แต่ก็พูดแรงๆ ไม่ได้สุดท้ายแล้วทั้งคู่ก็โตมาด้วยกัน ครอบครัวสองฝ่ายก็รู้จักกันดีจะให้เสียมารยาทมากไปคงไม่เหมาะ
“กรร...โฮ่ง!!”
ทันใดนั้น เสียงเห่าก็ทำเอาจ้าวลี่อิ่งสะดุ้ง เธอรีบก้มลงมองเห็นทิเบตันมาสทิฟของโจวเหล่ยกำลังแยกเขี้ยวคำรามใส่ฮัสกี้ที่อยู่ข้างตัวเธอ
เห็นฟันแหลมๆ ของมันแล้ว จ้าวลี่อิ่งอดหวาดหวั่นไม่ได้เผลอก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าว มือจับสายจูงแน่น แต่ฮัสกี้กลับยังยืนนิ่งไม่ไหวติง
“ต้าเวย! อย่าทำให้ลี่อิ่งใสิ!”โจวเหล่ยสะบัดสายจูงในมือ ทำท่าเหมือนดุสุนัขตัวโตนั้นไปหนึ่งประโยคก่อนจะเงยหน้าขึ้นพูดกับจ้าวลี่อิ่งว่า “ลี่อิ่ง ไม่ต้องกลัวไปนะเ้าทิเบตันมาสทิฟของฉันมันแค่อยากทักทายเ้าฮัสกี้ของเธอเท่านั้นเอง”
เขาพูดพลางลูบหัวมันอย่างภาคภูมิใจ พร้อมอวดออกมา“เ้าทิเบตันมาสทิฟตัวนี้ ฉันอุตส่าห์ไปซื้อมาจากทิเบตเลยนะ เป็สายพันธุ์แท้แถมยังเอาไปฝึกในสนามสุนัขของคุณชายหวาตั้งสามเดือน รวมๆ แล้วหมดไปเกือบห้าแสนเพิ่งพากลับมาบ้านเมื่อสองวันก่อนนี่เอง
"เป็ไงบ้าง ไม่เลวใช่ไหมล่ะที่สนามสุนัขต่อสู้ของคุณชายหวา มันชนะรวดมาห้ารอบเลยนะ จริงสิ ลี่อิ่งไว้ฉันจะพาเธอไปดูสุนัขต่อสู้ที่นั่น น่าตื่นเต้นมากๆ รับรองว่าเธอต้องชอบแน่”
ในขณะเดียวกัน บรรยากาศในห้องไลฟ์
ั้แ่เจอโจวเหล่ย จ้าวลี่อิ่งก็วางโทรศัพท์ลง แต่ไม่ได้กดปิดไลฟ์ถึงมุมกล้องจะเอียงไปหน่อย แต่กลับจับภาพไปทางโจวเหล่ยพอดี ดังนั้นผู้ชมในไลฟ์จึงเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่กันหมด
[เฮ้อ พลิกกล้องให้ตรงหน่อยสิ คอฉันจะหักแล้ว]
[รักษาโรคกระดูกคอที่เป็มาหลายปีให้หายได้เลยนะเนี่ย...]
[เวรเอ๊ย! ไอ้บ้านี่เป็ใครวะ!กล้ามายุ่งกับอิ๋งอิ่งของฉัน?]
[หมอนี่เหมือนจะเป็เพื่อนเล่นสมัยเด็กของอิ๋งอิ่งนะก่อนหน้านี้ก็เคยโผล่มาในไลฟ์กลางแจ้งสองสามครั้ง เป็คุณชายบ้านรวยดูท่าจะตามจีบอิ๋งอิ่งอยู่]
[หึ! แค่มองก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดีคิดจะมายุ่งกับอิ๋งอิ่งของฉันงั้นเรอะ หาที่ตายชัดๆ!]
[เขาเป็คุณชายบ้านรวยของจริงนะเว้ยพวกแกมันก็แค่พวกไร้ค่า ไม่ได้ฟังที่เขาพูดเหรอแค่หมาทิเบตันตัวเดียวก็ปาเข้าไปห้าแสนแล้ว แกๆ จะสู้เขาได้เรอะ]
[เชอะ! กระแสหมาทิเบตันก็แค่ถูกปั่นขึ้นมาคนโง่มีเงินถึงได้เลี้ยงกันตามกระแส]
[เขาไม่ได้เลี้ยงหมาหรอก แต่เลี้ยงไว้โชว์บารมี]
[ชิ! หมาทิเบตันแล้วไงอิ๋งอิ่งของพวกเราก็มีฮัสกี้เหมือนกันโว้ย! อย่าไปกลัว! สู้มันเลย!]
[ใช่แล้ว ดูจากฝีมือเ้าฮัสกี้ก่อนหน้านี้มันอาจจะมีสายเืโบราณอยู่ก็ได้ ไม่น่าจะด้อยกว่าหมาทิเบตันตัวนั้นหรอก (ยิ้มกริ่ม)]
[ถุ้ย พวกแกเลิกเพ้อเจ้อเหอะไม่เห็นรึไงว่าฮัสกี้ยืนนิ่งไม่กล้าแม้แต่จะขยับ?]
[เ้าฮัสกี้อย่าไปกลัว! เล่นมันเลย!]
[นั่นมันฮัสกี้นะโว้ย ไม่ใช่พูเดิลทอย...]
[...]
272
