EP5 องค์รัชทายาทที่เ็า
ฉากในวังหลวง
ในห้องประทับขององค์รัชทายาท หลงเจิ้งอวี่ ภายในวังหลวงอันกว้างใหญ่ และหรูหรา เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้โอ๊คสลักลาย ที่เรียบง่ายแต่สง่างาม ตาของเขาสะท้อนแสงไฟ จากโคมไฟทองเหลืองหรูหรา มองออกไปนอกหน้าต่างที่เปิดกว้าง เห็นทิวทัศน์ของพระราชวังที่เงียบสงบ และไกลออกไปทีู่เาเขียวขจี องค์รัชทายาทหลงเจิ้งอวี่ ไม่ได้หันไปมองผู้คนรอบข้าง เขานั่งนิ่งและท่าทีเรียบเฉย ราวกับไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ ที่จะดึงดูดความสนใจของเขาได้ ดวงตาของเขาเ็า และมีแววของความเบื่อหน่ายซ่อนอยู่
นางสนม หานหย่งหลิน ซึ่งได้รับการประทานตำแหน่งนี้จาก ฮ่องเต้ เข้าไปนั่งข้างๆ องค์รัชทายาท เธอพยายามจะพูดคุย เพื่อดึงดูดความสนใจจากเขา
“องค์รัชทายาท ข้ารู้สึกเหนื่อยจากการฝึกฝนวันนี้...”เสียงของนางออกเบาๆ ขณะยิ้มอย่างหวังดี แม้ว่าเธอจะรู้ว่าองค์รัชทายาท ไม่ได้ให้ความสนใจใดๆ กับคำพูดของเธอ
องค์รัชทายาทไม่ตอบ เขากลับนั่งนิ่งๆ ในท่าทางที่ไม่มีอารมณ์ สายตาของเขามองออกไปนอกหน้าต่าง เหมือนไม่ได้ยินคำพูดของนางเลยแม้แต่น้อย
หานหย่งหลิน กลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก ก่อนที่จะลองยิ้มและพูดอีกครั้ง“หากท่านไม่ว่าอะไร ข้าจะนั่งข้างๆ ท่านสักครู่ ข้าคิดว่ามันจะช่วยให้ข้ารู้สึกดีขึ้น...”
องค์รัชทายาทหันไปมองเธอแวบหนึ่ง ด้วยสายตาที่แสดงความไม่สนใจ ก่อนจะพูดออกมาเสียงเรียบ"เ้ารู้สึกเหนื่อยก็ไปพักเสีย"
หานหย่งหลินได้แต่พยักหน้า อย่างระมัดระวังและไม่กล้าตอบโต้ เธอรีบลุกขึ้นจากที่นั่งและเดินไปทางมุมห้อง เงียบๆความรู้สึกขมขื่นเริ่มกัดกินใจเธอทีละน้อย
องค์รัชทายาทยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับ เขารู้สึกเบื่อหน่ายกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นรอบตัว แม้แต่นางสนมที่ได้รับการโปรดปรานจากฮ่องเต้ ก็ไม่สามารถทำให้เขารู้สึกอยากใส่ใจได้เลย
“...เบื่อหน่าย...” องค์รัชทายาทพึมพำเบาๆ เขาไม่เคยมีความสนใจในผู้หญิงใดๆ แม้แต่หานหย่งหลิน ก็ไม่สามารถทำให้เขารู้สึกถึงความพิเศษได้
ในขณะที่เขากำลังนั่งถอนหายใจเบาๆ ความคิดของเขากลับลอยไปที่ ลีฮวา ผู้หญิงที่ได้ยินชื่อมาจากคนในวัง มีข่าวลือเกี่ยวกับฝีมือการทำอาหารของเธอที่โด่งดังไปทั่วเมือง และแม้แต่ชนชั้นสูง ก็ยังยอมจ่ายเงินจำนวนมหาศาล เพื่อให้ได้ลิ้มลองอาหารของเธอ
"ลีฮวา..." องค์รัชทายาทพึมพำชื่อของนาง อย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้ยิน แต่ดวงตาของเขาฉายแววอยากรู้จักเธอมากขึ้น
"ใครกันที่ทำให้ข้ารู้สึกอยากรู้จักขนาดนี้?"เขาเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองในใจ ชื่อของ ลีฮวา ไม่เคยหลุดออกจากความคิดของเขา มาหลายวันแล้ว
“ถ้าเธอสามารถทำให้ข้ารู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้...อาจจะมีสิ่งที่น่าสนใจที่ซ่อนอยู่” เขาพูดกับตัวเองเบาๆ ขณะลุกขึ้นจากที่นั่ง และเดินไปยังมุมห้องอย่างช้าๆ
องค์รัชทายาทหันไปมองหานหย่งหลิน ที่นั่งอยู่เงียบๆ ด้วยท่าทางที่อ่อนล้า เขายิ้มเ็าและคิดในใจว่า"ถ้าเ้ารู้สึกเหนื่อย ก็ไปพักเถอะ... แต่เธอ..."เขาหยุดคิดแค่เพียงนั้น ก่อนที่จะหันกลับไปหาตัวเองอีกครั้ง
การที่องค์รัชทายาทเริ่มสนใจชื่อของ ลีฮวา มากขึ้น ไม่ใช่เื่บังเอิญ...แต่มันเป็การเริ่มต้นของบางสิ่ง ที่เขาเองก็ไม่คาดคิดมาก่อน
557
