ในห้องสลัวรางที่มองเห็นทุกสิ่งได้เพียงเลือนลางสองร่างชายหญิงเปลือยเปล่ากับััชิดใกล้ที่พาให้ทั้งสองรุ่มร้อนด้วยไฟแห่งอารมณ์ราคะหนึ่งหญิงทาบทับอยู่บนร่างใหญ่ของชายหนุ่มที่กำลังนอนนิ่งให้อีกฝ่ายสำรวจร่างกายได้อย่างเต็มที่
มือบางปัดป่ายแ่เบาราวกับขนนกยิ่งสร้างความซาบซ่านไปทั่วร่างของชายหนุ่ม
ร่างบางถอนริมฝีปากออกนั่งตัวตรงจ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มอย่างหลงใหลมือเล็กลูบไล้ทั่วทั้งแผงอกไล่ลงจนถึงหน้าท้องแกร่งที่มีลอนกล้ามเนื้อแน่นหนัน
มีบางสิ่งบางอย่างกำลังดุนดันอยู่ที่บั้นท้ายของเธอแม้จะอยากเล่นด้วยอีกสักหน่อยแต่ว่าตอนนี้อารมณ์ของเธอมันพุ่งพล่านเกินกว่าจะอดทนต่อไปได้แล้ว
ผู้ชายคนนี้ทำเธอร้อนรุ่มไปทั้งตัวเลย
มือเล็กเอื้อมไปด้านหลังจับเข้ากับสิ่งที่แข็งร้อนร่างบางยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยแล้วถูไถส่วนปลายเข้ากับของสงวนของเธอ ไป๋หลันหลันรู้ว่าร่างกายของเธอพร้อมแล้วจึงไม่กังวลว่ามันจะเจ็บ
แต่ใครจะรู้ว่าพอเ้าสิ่งนั้นเข้าไปได้แค่เล็กน้อยก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาเสียอย่างนั้นหรืออาจจะเป็เพราะขนาดที่ใหญ่เกินมาตรฐานของเขานะไป๋หลันหลันไม่สนใจความเ็ปอีกกดทับบั้นท้ายลงมาในครั้งเดียว แต่ความรู้สึกราวกับว่านี่เป็ครั้งแรกที่เธอทำเื่แบบนี้มันเลยทั้งเจ็บทั้งหน่วงอึดอัดไปหมดเลย
“ไหวหรือไม่?” เสียงเข้มถามขึ้น
“ไหว อ๊ะ! คุณอย่าเพิ่งขยับ”ไป๋หลันหลันส่งเสียงร้องเมื่อจู่ๆคนใต้ร่างขยับจนสิ่งที่อยู่ข้างในร่างกายของเธอมันเสียดสีกับโพรงนุ่มนิ่ม ทั้งความเจ็บความเสียวซ่านผสมกันไปหมด
แปลกจริงๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเธอสักหน่อยแต่ทำไมถึงเจ็บแบบนี้ล่ะ
“ฉัน ฉันจะเป็คนขยับเองคุณอยู่เฉยๆ สิคะ”ไป๋หลันหลันพูดอย่างเอาแต่ใจเธออยากเป็คนควบคุมนี่นาการได้นั่งมองใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่เธอกำลังทำเื่ทะลึ่งอยู่น่ะมันดีมากเลยไม่ใช่เหรอ
เมื่อรู้สึกว่าร่างกายผ่อนคลายแล้วไป๋หลันหลันก็ค่อยๆ ขยับส่วนล่างอย่างช้าๆการกระทำที่เนิบช้ายิ่งทำให้รับรู้ถึงความรู้สึกเสียดเสียวได้ชัดเจนขึ้น
จากเชื่องช้าก็กลายเป็เร่งเร้าและเริ่มหนักหน่วงขึ้น
“อ่า~ มันเสียว” เสียงหวานครวญครางหลังจากที่ร่างกายเริ่มปรับตัวได้แล้วแม้จะรู้สึกขัดๆ เล็กน้อยก็เถอะ
ร่างเล็กขยับโยกขึ้นลงอย่างรวดเร็วเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เ้าตัวรู้สึกอายสักนิดเพราะในตอนนี้สิ่งเดียวที่เธอสนใจก็คือคนที่เธอกำลังควบขี่อยู่นี่ต่างหาก
“คุณไม่ชอบเหรอคะ?” ไป๋หลันหลันเอียงหน้าถามเมื่อเห็นคนใต้ร่างที่นอนทำหน้านิ่งราวกับไม่รู้สึกอะไรสักนิด
“ชอบ” เสียงเรียบนิ่งตอบกลับมา
“อื้อ~ แล้วแบบนี้ล่ะชอบหรือเปล่าคะ”ไป๋หลันหลันบดเบียดส่วนล่างมากขึ้นทั้งยังหมุนวนไปมาสร้างความเสียวซ่านยามส่วนที่กำลังเชื่อมต่อเสียดสีกัน
“อือ” คำตอบรับสั้นๆ ทำให้ไป๋หลันหลันไม่ค่อยจะพอใจนักเธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มจะขยับต่อแต่คราวนี้กลับทำแบบครึ่งๆ กลางๆไม่ได้เต็มที่เหมือนก่อนหน้านี้มีบางครั้งที่จู่ๆ ก็หยุดนิ่งไปเฉยๆคล้ายว่าร่างบางกำลังไม่พอใจกับคำตอบถึงได้คิดวิธีกลั่นแกล้งคนแบบนี้ จนเธอรู้สึกได้ถึงแรงบีบที่เอวมากขึ้น
"ไม่ไหวแล้ว อื้อ!!" แต่กลับกลายเป็เธอเองที่ไม่สามารถทนต่อความกระสันซ่านได้เร่งเร้าจังหวะขยับโยกเร็วขึ้นจนในที่สุดก็สามารถส่งตัวเองไปจนถึงฝั่งได้อย่างสุขสมร่างเล็กค่อยๆ หมอบลงราบไปบนร่างหนาหอบหายใจอย่างหนักหน่วงแนบแก้มลงกับอกแกร่งอย่างหมดแรง
“พอใจแล้วใช่หรือไม่?” น้ำเสียงนุ่มนวลดังขึ้นเหนือศีรษะไป๋หลันหลันพยักหน้าแทนการตอบเธอสูญเสียเรี่ยวแรงไปมากจริงๆ
“อ๊า!”ร่างบางที่ถูกจับพลิกทั้งที่ส่วนล่างยังรู้สึกอ่อนไหวก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัวพอตั้งสติได้ก็คิดว่าจะต้องดุเขาสักหน่อยแต่กลายเป็ว่าไม่ทันจะได้ทำอย่างที่ใจคิดอีกฝ่ายก็ขยับส่วนที่กำลังเชื่อมต่อกันอยู่ทันที
“คุณ อ๊า! มันเร็วไป อย่าเพิ่ง อ๊า!”ไป๋หลันหลันไม่สามารถพูดออกมาเป็ประโยคได้อีกเพราะในขณะที่เธอกำลังพูดก็ถูกอีกฝ่ายจูบอย่างไม่สามารถหลบเลี่ยงได้
ััรุนแรงและหนักหน่วงทำให้ไป๋หลันหลันไม่สามารถครองสติต่อไปได้อีกแล้วราวกับนี่เป็ความฝันซ้อนฝันทั้งทรมานทั้งสุขสมผสมปนเปกันไปหมดร่างหนาขยับโยกรวดเร็วและเชื่องช้าสลับสับเปลี่ยนจนร่างบางส่งเสียงครวญครางไม่หยุด
“อื้อ~ อ๊า~ ไม่ไหว” ไป๋หลันหลันรู้สึกว่าตรงส่วนนั้นของเธอมันร้อนทั้งยังกระตุกไม่หยุดเธอไม่เคยรู้สึกอ่อนไหวเท่านี้มาก่อนมันทรมานจนต้องหาที่ระบาย และที่ระบายของเธอก็คือไหล่หนาของคนที่กำลังทำให้เธอทรมาน
งับ!
ไป๋หลันหลันกัดเข้าไปเต็มแรง
“ฮึ่ม!” เสียงเข้มคำรามในลำคอเมื่อถูกฟันซี่เล็กๆกัดแน่นที่ตรงบ่าหากแต่ลิ้นน้อยๆ ของตัวการที่เลียถูกิัของเขากลับทำให้เสียวซ่านหนักยิ่งกว่าเดิม
“หยุด!”
ไป๋หลันหลันที่คิดว่าเขาเจ็บจนต้องบอกให้เธอหยุดก็ยิ่งกัดแน่นไปอีกจนรู้สึกได้ถึงคาวเืที่ปลายลิ้นจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกเห็นเป็รอยฟันพร้อมกับเืที่ซึมออกดูท่าน่าจะเจ็บมากความรู้สึกผิดทำให้เธอทำในสิ่งที่ไม่รู้ว่าเป็อันตรายปลายลิ้นเล็กไล้เลียไปบนรอยฟันของตนอย่างอ่อนโยนราวกับสัตว์ตัวน้อยที่กำลังเลียรักษาแผลอย่างไรอย่างนั้น