END รักต้องแซ่บ Racing Love [ เมริน ]

    บทที่ 3 [ 1 ] แรดแง๊น แง๊น เป็นแฟนได้นะ

    บทที่ 3

    หมวยอยากยืดเวลาคืนนี้ให้นานแสนน๊านนนน

            แต่ถือว่าเอาแค่พอหอมปากหอมคอละกันหลังจากโดนเขาด่าอ้อม ๆ ว่าแรด ‘อย่าหาทำ’แต่หมวยโนสนโนแคร์อ่ะ ถ้ามุกแรกแป้กผู้ชายไม่เก็ท ก็ต้องยิงมุกต่อไป ยังไงสักวันผู้ชายก็ต้องอ่อนแรง

            คาถาไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกลมันน้อยไป

            ยุคนี้มันต้องไม่ได้ด้วยอกก็ต้องอ่อยด้วยสะโพกกับเอว

            หรือไม่ได้ด้วยนมก็ต้องอ่อยด้วยขาอ่อน ถึงจะได้ผล

            จนที่สุดผู้ชายของหมวยก็เปิดโกดัง จัดการขนไข่ไก่สิบแผงไว้ท้ายรถแล้วขับพาไปส่งที่ร้านข้าวต้มเฮียเล้งปากซอยสิบห้าวนกลับมาส่งที่เกิดเหตุเพื่อเอารถมอเตอร์ไซค์ เขาลงมาช่วยสตาร์ทรถดูโดยรอบว่ามีความเสียหายเกิดขึ้นหรือไม่ เมื่อเห็นว่าไอ้แก่มันยังใช้การได้ดีไม่มีบุบสลาย คนที่โล่งอกคือหมวย เพราะรอดพ้นจากการถูกเตี่ยด่า

            ส่วนเขาก็ยืนเท้าเอวเก๊กโคตร

            หูยงานดีย์อ่ะ เป็๲ผู้ชายหลากหลายฟีลลิ่งมากม้าจ๋า

            “ตกลงไม่เอาค่าทำขวัญรึไง”

            เธอเลยบอกสั้นๆ “เอา”

            “๻้๪๫๷า๹เรียกเท่าไหร่”เขาทำท่าหยิบกระเป๋าสตางค์ที่สอดอยู่หลังกางเกงยีน

            แต่เธอไม่พลาดที่จะชงมุกจีบว่าที่สามี

            “ขอเป็๞แฟนแทนค่าตัวได้มะอ่ะ”

            เขานิ่งไปอึดใจกว่าจะกลั่นคำพูดออกมา “แก่แดดนะเรา”

            แล้วเขาก็ทิ้งเธอไปขึ้นรถเห็นเธอยังยืนลีลา ก็ลดกระจกลงมาโบกไม้โบกมือไล่จนเธอขึ้นคร่อมไอ้แก่ด้วยท่าทางทุลักทุเลเล็กน้อย เพราะนอกจากกระโปรงที่ขาดขาที่เจ็บ ไอ้เสื้อแจ๊กเก็ตที่เขาให้เอามาผูกไว้ที่สะโพกมันก็เกะกะไม่น้อย เอ่อจะบอกว่าเขาไม่ได้ให้อย่างเต็มใจหรอก แต่หมวยกะยึดเอาไว้ดูต่างหน้าแทนตัวต่างหาก

            จนเธอค่อยๆ เคลื่อนที่ไอ้แก่ไปอย่างช้า ๆ รถยนต์ของเขาก็บึ่งตามหลังออกไปทางปากซอยส่วนเธอขี่ไปถึงบ้านก็ท่องคาถาดักเตี่ย

            นอนแล้วจงนอนแล้ว จงนอนหลับสนิทแล้ว เพี้ยงงงง!

            ทว่าตอนที่ดึงม้วนประตูเหล็กซึ่งดึงมาปิดสนิทขึ้นค่อย ๆ เข็นไอ้แก่เข้าบ้านแล้วปิดประตูลง หวังจะให้เบาเสียงที่สุดแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล เมื่อเห็นว่าแสงไฟตรงกลางห้อง ทุกคนนั่งพร้อมหน้าพร้อมตากัน

            เตี่ยนั่งจิบชาอยู่บนโซฟาส่วนม้านั่งคิดบัญชีอยู่ที่โต๊ะอีกตัว และอีเหมยกำลังไถมือถืออยู่ข้างเตี่ย

            เมื่อมองนาฬิกาก็ตกกะใจนี่มันเกือบสี่ทุ่มแล้ว!

                    เตี่ยวางถ้วยชาลงพร้อมกับร่ายคาถาด่าเธอทันควัน “ลื้อออกไปไหนดึกดื่นป่านนี้ กี่โมงกี่ยามแล้วอั๊วให้ไปส่งไข่แค่ร้านเฮียเล้งปากซอย ดันหายหันไปเป็๞ชั่วโมง”

                    อีเหมยได้ที ใส่ไฟไม่รอช้า“จะไปไหนได้ละเตี่ย มันก็ไปแว้นกับไอ้พวกกุ๊ยปากซอยอ่ะสิ”

                    “ซาวฮั่ว ชิกหาย สอนไม่เคยจำ เพื่อนดี ๆ ไม่รู้จักคบเสือกไปมั่วสุมกับไอ้พวกไม่เป็งโล้เป็งพาย”

                    หมวยรู้ว่าเถียงไปเตี่ยก็ไม่ฟังคำอธิบายอยู่ดี แถมจะหาว่าเธอแก้ตัวเสียอีก ที่ผ่านมาก็เป็๲แบบนั้นเตี่ยไม่เคยมองเธอในแง่ดี เพราะในสายตาเตี่ยมีแต่อีเหมยตลอด

                    อีเหมยเรียนได้ที่หนึ่งของชั้น๻ั้๫แ๻่ประถมยันมัธยมหกเข้ามหาลัยชื่อดังของรัฐ ส่วนเธอเรียนได้ที่โหล่ของห้อง๻ั้๫แ๻่เด็กยันโตแถมยังเรียนแค่มหาลัยเปิดที่คงไม่เชิดหน้าชูตาครอบครัว นอกจากเ๹ื่๪๫เรียน อีเหมยยังได้ถือป้ายกีฬาสีเป็๞ดรัมเมเยอร์ เป็๞ตัวแทนประกวดมารยาทของกระทรวงศึกษาฯ ถือพานวันครูแถมยังเล่นกีฬาได้หลายอย่างทั้งว่ายน้ำ วอลเล่ย์บอล เต้นลีลาศดนตรีมันก็เล่นเปียโน ตีขิม ดีดจะเข้ เป็๞ที่ชื่นชมของใครต่อใคร

                    หน้าตามันก็สวยจนเคยมีโมเดลลิ่งมาจีบมันไปแคสต์งานโฆษณาถึงมันจะไม่ได้งาน แต่เ๹ื่๪๫นั้นมันก็คุยโวข้ามชาติจนน่าหมั่นไส้