Ep 1 รุ่นพี่ รุ่นน้อง
ผู้แต่ง Ming Xin
ณ.มหาวิทยาลัย
จี นักศึกษาปีที่3 คณะวิทยาการจัดการออกแบบโฆษณา มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
“จี” แกคิดเหรอยังว่าเทอมหน้าเราจะไปฝึกงานกันที่ไหนกันดี?” พิ้งค์เพื่อนสนิทที่เรียนคณะเดียวกันเอ่ยถามขึ้นมา
“ไม่ไม่รู้เลยพิ้งค์ ฉันว่าพวกเราต้องหาๆไว้บ้างแล้วล่ะจะได้แจ้งอาจารย์ที่ปรึกษาไว้”
ณ.ใต้ตึกคณะเดียวกัน มี น.ศ.ชายกลุ่มหนึ่งนั่งโต๊ะด้านหลังจีและพิ้งค์ จึงได้ยินสองสาวคุยกันอยู่พอดี
“สวัสดีครับ พี่ชื่อ พี่ก้อง นะครับ เป็รุ่นพี่ปี 4 พี่ได้ยินน้องคุยกันเื่สถานที่ฝึกงานหากน้องยังไม่มีที่ฝึกงานที น้องสนใจไปฝึกงานที่เดียวกับพี่ ที่พี่กำลังฝึกงานอยู่ไหมครับพี่พอจะแนะนำน้องๆได้บ้าง”
“ขอบคุณค่ะพี่ น้องรบกวนพี่หน่อยนะคะ”ยัยพิ้งค์ตัวดีรีบตบปากรับคำทันที
“งั้น พี่ขอเบอร์โทรติดต่อน้องทั้งสองคนไว้เลยนะครับจะได้คุยรายละเอียดกัน”
“อ่อ ได้ค่ะพี่” หลังจากแลกเบอร์โทรศัพท์กันเรียบร้อยแล้ว
“งั้น พี่ขอตัวไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาก่อนนะครับเสร็จแล้วพี่ต้องเข้าไปฝึกงานต่อแล้วพี่ค่อยโทรไปคุยเื่สถานที่ฝึกงานกันนะครับ”
“ค่ะ ขอบคุณพี่มากค่ะ”
เพี๊ยะ!
โอ๊ย!
“แกตีฉันทำไมยัยจี”
“ก็แกเล่นตบปากรับคำพี่เค้าหมดทุกอย่างทั้งที่พึ่งรู้จักกันเองแกไม่กลัวเค้าล่อลวงแกไปขายเหรอไงอ่ะ”
“ไม่น่ะ พี่เค้าออกจะหล่อดูดีด้วย ไม่น่าขี้หลอก”
“เฮ้อ!!!!!!!!! ยัยพิ้ง”
ก้องภพคุยกับรุ่นน้องเสร็จก็หันหลังเก็บเอกสารรายงานการฝึกงานบนโต๊ะแล้วไปพบอาจารย์พร้อมกับเพื่อนในกลุ่ม
“เฮ้ย! ไอ้ก้อง แกสนใจน้องเค้าเหรอว่ะเห็นเข้าไปทำความรู้จัก แถมยังเนียนขอเบอร์โทรมาได้อีก”
“ก็น้องเค้าน่ารักดี และยัง้าความช่วยเหลือ”
“มึงเป็คนดี ว่างั้น”
“แต่ว่ามึงชอบคนไหนว่ะ ไอ้ก้อง”
“ไม่บอก”
“แหม่ๆ มีปิดเพื่อนฝูงกะฮุบไว้สองคนป่ะมึง อย่าให้กูเห็นมึงควงน้องเค้านะกูจะแซวให้ขายหน้าเลยมึง”
ก้องภพไม่ตอบได้แต่แอบอมยิ้มเดินไปพร้อมๆกับเพื่อนในกลุ่มตนเอง
Part จี
หลังจากวันนั้นผ่านไปไม่กี่วัน พี่ก้องก็โทรติดต่อมาแนะนำสถานที่ฝึกงานให้กับเราทั้งสองคน พี่เค้าแนะนำดีมากบอกรายละเอียดชัดเจนและพี่ก้องยังไปคุยกับทางบริษัทให้ด้วยว่าจะมีน้องสองคนมาฝึกงานในปีถัดไป จนสุดท้ายทั้งจีและพิ้งค์ก็ตัดสินใจฝึกงานที่นี่เพราะจริงๆแล้วเราทั้งสองคนก็ไม่ได้หาที่ไหนไว้เลย จึงดำเนินการยื่นเอกสารการฝึกงานกับทางคณะกับบริษัทที่จะไปฝึกก็เป็อันเสร็จเรียบร้อยทางฝั่งบริษัทฝึกงานพี่ก้องก็ขันอาสาดำเนินการจากฝั่งนั้นให้พวกเราทั้งหมด ตอนนี้เราทั้งสองคนแค่รอฝึกงานเท่านั้น
ั้แ่ที่พี่ก้องติดต่อมาแนะนำเื่ฝึกงานพี่ก้องจะติดต่อผ่านทางเบอร์โทรศัพท์จีมาตลอดและในแต่ละครั้งที่โทรมาคุยระยะเวลามันก็เริ่มจะนานขึ้นเรื่อยๆและแต่ละครั้งเมื่อคุยเื่ฝึกงานเสร็จพี่ก้องก็จะชวนคุยเื่อื่น เรื่อยๆจนเป็ชั่วโมงกว่าที่พี่แกจะยอมวางสายจนตอนนี้มันเหมือนกับเราเป็รุ่นพี่รุ่นน้องที่ค่อนข้างสนิทกันมากๆ
ณ.มหาวิทยาลัย
“จี แกว่าเราชวนพี่ก้องไปกินข้าว ดีป่าวอ่ะ”
“เนื่องในโอกาส?” จีหันไปถามพิ้งค์
“เพื่อเป็การเลี้ยงขอบคุณที่พี่เค้าช่วยจัดการเื่ฝึกงานให้เราเกือบทั้งหมดไง พวกเราสบายปรื๊อ….เลยแก เพื่อนคนอื่นๆต้องจัดการเองทุกอย่างหัวหมุนหมดแล้วแต่ละคน พวกเราตอนนี้แค่รอฝึกงาน”
“ได้ๆ แก เอาตามนั้นก็ได้”
“จี แกโทรไปนัดพี่เค้าด้วยละกัน”
“โอเคร”