หมาป่าเหมันต์จ่าฝูงที่เห็นว่ามนุษย์ธาตุลมเข้าโจมตีเข้าใส่ตนมันก็ะโหลบสายลมที่มีความคมยิ่งกว่ามีดหากโดนเข้าละก็คงจะได้เืาเ็ไม่น้อยเป็แน่
หมาป่าเหมันต์ปล่อยสภาวะพลังออกมาจากนั้นก็กระโจนเข้าปะทะกับฟางเจี้ยนิทันที ด้วยพละกำลังของมันแน่นอนว่าย่อมมีพลังมากกว่าฟางเจี้ยนิหลายเท่านัก ถึงตอนนี้มันจะเป็แค่สัตว์ิญญาแต่ก็มีอายุหกหมื่นปีมาแล้ว อย่างที่รู้หากมันมีอายุครบหนึ่งแสนปีมันก็จะกลายเป็สัตว์เทพซึ่งระดับพลังิญญาของมันก็จะอยู่ในระดับจอมทัพทันทีซึ่งก็เหนือกว่าพลังิญญายุทธ์ระดับแก่นแท้อย่างมหาศาล
อวิ๋นเฟยเฟิ่งเห็นว่าฟางเจี้ยนิรับมือไม่ไหวและเสียท่าจึงใช้เถาวัลย์เข้าไปพันดึงขาเ้าหมาป่าจ่าฝูงเอาไว้จากนั้นก็ซัดพลังธาตุน้ำแข็งที่สร้างเป็แท่งแหลมคมหนึ่งแท่งเข้าใส่เ้าหมาป่าจ่าฝูง
โฮ่กกกก!
แท่งน้ำแข็งเสียงเข้าขาหลังข้างขวาของมันอย่างจังมันร้องออกมาด้วยความเ็ป มันหันสายตาสีฟ้าครามที่ดุร้ายไปมองอวิ๋นเฟยเฟิ่งทันทีและเลิกสนใจฟางเจี้ยนิ หมาป่าเหมันต์พยายามจะใช้พลังของมันตัดเถาวัลย์ที่ยึดเหนี่ยวขาของมันออกแต่ก็ไม่เป็ผล มันดิ้นรนด้วยพลังทั้งหมดที่มีก็ไม่สามารถตัดเถาวัลย์ของอวิ๋นเฟยเฟิ่งออกได้จนขาข้างที่ถูกแท่งน้ำแข็งเสียบเริ่มมีเืไหลออกมามากมาย
"หลิงซวง! เ้าต้องสยบหมาป่าจ่าฝูงให้ได้เดี๋ยวนี่! ข้าจะช่วยเ้าเอง"อวิ๋นเฟยเฟิ่งร้องะโบอกหลิงซวง ตอนนี้หมาป่าเหมันต์กำลังอ่อนแรงรีบจัดการมันก่อนที่มันจะหนีไป
"อู๋เหล่ยส่งสายฟ้าของเ้าฟาดเข้าใส่มันเร็วเข้า!"หากมันโดนสายฟ้าฟาดใส่ก็จะทำให้มันมึนงง และเป็การเปิดโอกาสให้หลิงซวงเข้าไปสยบมัน
อวิ๋นเฟยเฟิ่งกล่าวจบนางก็ปลดปล่อยสภาวะพลังกดทับฝูงหมาป่าเอาไว้ ด้วยพลังกดดันที่ปล่อยออกมาทำให้พวกหมาป่าเหมันต์ขยับตัวไม่ได้
"หลิงซวง ตอนนี้แหละสยบจ่าฝูงมันซะ!"โจวจื่อซินเร่งหลิงซวงให้รีบลงมือ
"ข้า ข้าทำไม่ได้! พลังของข้าไม่มากพอที่จะสยบหมาป่าเหมันต์"ไม่ใช่ว่านางไม่อยากทำแต่เพราะรู้ขีดจำกัดของตัวเองว่าพลังิญญายุทธ์ของนางไม่เพียงพอ
"เ้าทำได้แน่! เร็วเข้าทุกคนเชื่อในตัวเ้า"ฟางเจี้ยนิเอ่ยเขาเชื่อว่าหลิงซวงต้องทำได้
"นายหญิงท่านเองก็สยบสัตว์ิญญาและสัตว์เทพได้เช่นกันเ้าค่ะ ด้วยเพราะกายเทพศักดิ์สิทธิ์ของท่านที่สำคัญคือไม่มีขีดจำกัดเหมือนผู้ฝึกสัตว์ทั่วไปเ้าค่ะ"หงหงสื่อสารผ่านจิตบอกเื่นี้แก่นายหญิงของตน เผื่อว่าสหายคนนั้นของนายหญิงทำไม่สำเร็จ
"อืม ข้ารู้ว่าต้องทำอย่างไรขอบใจเ้ามากที่บอก"ไม่น่าเชื่อเลยว่ากายเทพศักดิ์สิทธิ์จะสามารถสยบสัตว์ได้ด้วย ก็ดีเหมือนกันหากหลิงซวงไม่ไหวจริงๆค่อยยื่นมือเข้าช่วย
หลิงซวงมองทุกคนที่มองมาที่นางอย่างคาดหวังและเชื่อมั่นว่านางจะสามารถทำได้ ดังนั้นนางจะมัวแต่กลัวไม่ได้ต้องทำให้ถึงที่สุด หลิงซวงเดินเข้าไปใกล้เ้าหมาป่าเหมันต์สามหางอย่างมั่นคง ตอนนี้มันาเ็หนักล้มลงกับพื้นแล้วอีกทั้งมีพลังิญญายุทธ์ของอวิ๋นเฟยเฟิ่งกดทับมันเอาไว้มันจึงขยับตัวขัดขืนไม่ได้
หลิงซวงค่อยๆยื่นมือไปวางบนศีรษะของเ้าหมาป่าเหมันต์จ่าฝูงแล้วหลับตาลงแพ่งสมาธิส่งพลังิญญาเข้าไปใบหน้าเล็กเริ่มมีเหงื่อไหลออกมาหยดแล้วหยดเล่า มือที่ส่งพลังก็สั่นไหวเพราะเกิดการต้านทานภายในขึ้นอย่างรุนแรงหลิงซวงรวบรวมพลังิญญาทั้งหมดและตั้งสมาธิให้มั่นคง
กว่าสองชั่วยามที่หลิงซวงสยบหมาป่าเหมันต์จ่าฝูงและยามนี้หลิงซวงกระอักเืออกมาคำโต แต่ก็ไม่มีใครสามารถช่วยอะไรได้เพราะการสยบสัตว์ิญญาห้ามมีอะไรมาขัดจังหวะมิฉะนั้นผลที่ตามมาอาจหมายถึงชีวิต และแล้วความพยายามของหลิงซวงก็ประสบผลสำเร็จเ้าหมาป่าเหมันต์จ่าฝูงก็ถูกสยบลง
พรวด!
"หลิงซวง!"โจวจื่อซินเข้าไปรับร่างบอบบางที่กระอักเืออกมาอีกครั้งของหลิงซวงเอาไว้เพราะอยู่ใกล้ที่สุด
"เป็อย่างไรบ้าง"อู๋เหล่ยเมื่อเห็นหลิงซวงล้มลงก็รู้สึกเป็กังวลไม่น้อย
"อดทนเอาไว้"ฟางเจี้ยนินำน้ำออกมาให้หลิงซวงดื่มเมื่อเห็นใบหน้าซีดขาวของนาง
"กินโอสถนี่ก่อน เ้าเก่งมาก"อวิ๋นเฟยเฟิ่งนำโอสถระดับตำนานออกมาให้หลิงซวงกิน ถึงจะใช้เวลาเวลาไปมากแต่ก็นับว่าสำเร็จ เป็ผู้ฝึกสัตว์ต้องใช้พลังิญญายุทธ์มหาศาลจริงๆและต้องมีสมาธิสูงอีกด้วย
ในระหว่างที่หลิงซวงสยบหมาป่าเหมันต์จ่าฝูงอยู่นั้นเหล่าลูกสมุนของมันก็ถูกอวิ๋นเฟยเฟิ่งใช้เถาวัลย์มัดเอาไว้ทั้งหมดให้อยู่ในความสงบ
"ข้ารู้สึกกำลังจะเลื่อนระดับ!"หลิงซวงหลังจากกินโอสถรักษาแผลภายในของอวิ๋นเฟยเฟิ่งเข้าไปก็รับรู้ถึงกระแสพลังที่เชี่ยวกรากขึ้นมา
"อะไรนะ!/เลื่อนระดับ!/เป็ไปได้อย่างไร!"โจวจื่อซิน อู๋เหล่ยและฟางเจี้ยนิถึงกับใเมื่อหลิงซวงจะเลื่อนระดับ
"ไม่แปลกหรอกเพราะหลิงซวงได้ข้ามขีดจำกัดไปแล้วโดยการสยบสัตว์ิญญาตัวแรกของนางก็มีอายุตั้งสามหมื่นปี"อวิ๋นเฟยเฟิ่งอธิบายและให้ทุกคนถอยออกมา
หลิงซวงนั่งขัดสมาธิรวบรวมพลังิญญาที่ตีขึ้นมานางรับรู้ถึงแรงบีบอัดของพลัง หนึ่งเค่อต่อมาก็มีกลิ่นเหม็นเน่าลอยคละคลุ้งออกมาพร้อมกับเมือกเหลวสีดำไหลออกมาจากรูขุมขน
ปัง!
หลิงซวงลืมตาขึ้นั์ตาของนางมีประกายแสงออกมาใบหน้าสวยฉายแววยินดี จากพลังิญญายุทธ์ระดับแก่นแท้ขั้นสูงเข้าสู่ระดับนักรบขั้นต่ำ
"ยินดีกับเ้าด้วยหลิงซวง"ทุกคนต่างดีใจและยินดีกับนางที่ตอนนี้ได้เลื่อนระดับพลังิญญายุทธ์อย่างคาดไม่ถึง
"หลิงซวงเ้าควรทำพันธสัญญากับหมาป่าเหมันต์จ่าฝูงตัวนี้มันเหมาะกับเ้ามาก"อวิ๋นเฟยเฟิ่งกล่าวเพราะพลังธาตุน้ำของหลิงซวงเหมาะกับหมาป่าเหมันต์สามหางนี้ที่สุด
"ให้คนอื่นก่อนก็ได้ ข้าไม่รีบอีกอย่างยามนี้ข้าเลื่อนระดับพลังิญญายุทธ์แล้ว เป็ข้าที่ต้องขอบคุณทุกคน"หลิงซวงเอ่ย ต้องขอบคุณอวิ๋นเฟยเฟิ่งที่ชวนนางออกมานอกเขตอาคมไม่อย่างนั้นนางคงไม่ได้เลื่อนระดับพลังิญญายุทธ์เช่นนี้
"เ้าตัวนี้มันเหมาะกับพลังธาตุน้ำของเ้ามากกว่าพวกข้า เ้ารีบทำพันธสัญญากับมันเถิด"ฟางเจี้ยนิเอ่ย
"ใช่ เอาไว้ค่อยหาสัตว์ิญญาที่เข้ากับพวกข้าได้เมื่อไหร่คงต้องรบกวนเ้าสยบมันให้พวกเรา"โจวจื่อซินกล่าวด้วยรอยยิ้มไม่หุบนางยินดีกับหลิงซวงจริงๆที่การมาครั้งนี้ได้ประโยชน์อย่างมาก
"อืมได้! ข้าจะทำให้ทุกคนมีสัตว์ิญญาไว้ก่อนออกจากป่าลึกลับให้ได้"หลิงซวงยิ้มกล่าวก่อนจะทำพันธสัญญากับหมาป่าเหมันต์สามหางที่นอนสงบอยู่
เมื่อทำพันธสัญญาเสร็จสิ้นอวิ๋นเฟยเฟิ่งก็ให้โอสถรักษาาแกับหลิงซวงเพื่อให้นางนำไปให้หมาป่าเหมันต์สามหางกิน ส่วนเหล่าหมาป่าเหมันต์ที่เหลือเมื่อจ่าฝูงมีคู่พันธสัญญาแล้วพวกมันก็ต้องเลือกจ่าฝูงตัวใหม่อวิ๋นเฟยเฟิ่งปล่อยพวกมันไปโดยไม่ทำร้ายอะไรพวกมัน
"เฟยเฟิ่งเ้ามีพลังธาตุพิเศษคือธาตุน้ำแข็งแล้วเหตุใดจึงต้องปกปิดเอาไว้"โจวจื่อซินกล่าวขึ้นเมื่อทุกอย่างอยู่ในความสงบอีกครั้ง ทุกคนรอฟังคำตอบจากอวิ๋นเฟยเฟิ่งอย่างใจจดใจจ่อ
"เพราะว่าข้าไม่อยากเป็จุดสนใจ ข้าไม่ชอบความวุ่นวาย"อวิ๋นเฟยเฟิ่งตอบข้อสงสัยของโจวจื่อซิน
"นั่นสิ ขนาดว่าข้ามีพลังธาตุพิเศษแค่สายเดียวยังเป็ที่จับตามองขนาดนี้ ถ้าคนพวกนั้นรู้ว่าเฟยเฟิ่งมีพลังธาตุสองสายทั้งยังเป็ธาตุพิเศษคงถูกแย่งตัวจนหาความสงบไม่เจอ"อู๋เหล่ยเข้าใจเหตุผลของอวิ๋นเฟยเฟิ่ง
"ข้าหวังว่าพวกเ้าจะปิดเป็ความลับไม่บอกใคร"นางรู้ดีว่าพวกเขาไม่พูดอย่างแน่นอนแต่ก็แค่หยอกล้อเล่นเท่านั้น
"แน่นอน!/อืม!/ได้เลย!/รับรองได้!"ทั้งสี่รับปากอย่างหนักแน่น
"เอาล่ะเราไปต่อกันเถอะ ข้าเชื่อว่าในป่าลึกลับแห่งนี้ต้องมีสัตว์ิญญาที่เข้ากับพลังธาตุของทุกคนแน่นอน"เอ่ยจบจากนั้นอวิ๋นเฟยเฟิ่งก็เดินนำสหายเดินลึกเข้าไปในป่าอีก
นับั้แ่อวิ๋นเฟยเฟิ่งและเหล่าสหายข้ามเขตอาคมมาก็เป็เวลาห้าวันแล้ว ตอนนี้ทุกคนมีสัตว์ิญญาในพันธสัญญากันทุกคนแล้วโดยหลิงซวงเป็คนสยบสัตว์ิญญาให้เหล่าสหายจนตอนนี้หลิงซวงมีความชำนาญในการฝึกสัตว์หลายเท่าตัว
โดยโจวจื่อซินได้กระรอกหนามพิษอายุแปดหมื่นปี อู๋เหล่ยได้อินทรีทะลายเมฆอายุเก้าหมื่นปี และฟางเจี้ยนิได้เสือดำอายุหกหมื่นปีเป็สัตว์ในพันธสัญญา และแน่นอนว่ากว่าจะสยบได้แต่ละตัวก็ไม่ใช่เื่ง่าย ซึ่งบางตัวหลิงซวงต้องใช้เวลาเป็วัน เช่นสัตว์ิญญาของอู๋เหล่ยอินทรีทะลายเมฆที่มีอายุเกือบแสนปีแล้ว
ต้องบอกก่อนว่าในเขตอาคมแห่งนี้มีสัตว์ิญญาชุกชุมมากมายแต่ละตัวมีอายุเกือบแสนปีแล้ว นับเป็โชคของพวกเขาอย่างมาก ซึ่งทุกๆวันอวิ๋นเฟยเฟิ่งและเหล่าสหายไม่ได้ว่างเว้นในการต่อสู้เลยแม้เพียงวันเดียว และแน่นนอนว่าความชำนาญในการต่อสู้ของทุกคนก็เชี่ยวชาญขึ้นอย่างมากมาย
"เฟยเฟิ่งพวกเรามีสัตว์ิญญาเป็คู่พันธสัญญากันหมดแล้วเหลือแต่เ้าคนเดียวที่ยังไม่มี เ้ามีสัตว์ิญญาที่อยากได้เป็พิเศษหรือไม่"ฟางเจี้ยนิเอ่ยขึ้นขณะที่ตอนนี้ทุกคนอยู่บนต้นไม้ใหญ่ต้นเดียวกันเพื่อนอนในคืนนี้ ฟางเจี้ยนิในเวลานี้ได้เปลี่ยนแปลงไปมากเช่นกัน
ตลอดเวลาที่ได้ร่วมเดินทางกับเหล่าสหายกลุ่มนี้ผ่านความยากลำบากเสี่ยงเป็เสี่ยงตายกันมาทำให้เขากล้าพูดคุยมากกว่าเดิมและมีความมั่นใจในตัวเองอีกด้วย จากบุรุษไม่มั่นใจตัวเองเมื่อคุยกับใครมักจะก้มหน้าก้มตาไม่กล้าสบตาใคร แต่ตอนนี้กลายเป็บุรุษผู้มีความมั่นใจในตัวเองสูงและยังเก่งกาจมากกว่าแต่ก่อนอีกด้วย
297
![[นิยายแปล] บุพเพเกี่ยวพัน สารพันปีศาจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761813404_82577577.webp)
