ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าผมหนะโชคดีสุดๆ

หลังจากที่ผมไปจะเอ๋กับมิเซเรียในป่าหลังจากนั้นเราก็ยืนคุยกันที่ป่าแห่งนั้นถึงเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้น และดูเหมือนเธอจะยังมึนๆกับสิ่งที่ผมอธิบายไห้เธอฟังไปแต่เธอก็ยอมจับพวกโจรที่สลบอยู่และถอนตัวไปแต่โดยดี
'เหนื่อยชะมัด กว่าจะคุยกันรู้เ๱ื่๵๹ก็ต้องใช้เวลาตั้ง30นาที

หลังจากที่โทชิโร่คุยกับมิเซเรียจบมันก็ตกเย็นพอดี

'คืนนี้เอาไงดี...ไปหาโรงแรมอยู่ดีกว่า'

5นาทีต่อมา

"ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับคุณคือผู้ที่เข้ามาพักในโรงแรมนี้เป็๲คนที่9999พอดีดังนั้นคุณจึงได้รับสิทธิ์ พักฟรีจนกว่าจะคุณจะออกไปเองครับ"

สิ้นสุดคำพูดนั้นพนักงานในโรงแรมต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดี

"ยินดีด้วยนะ"

"ยินดีด้วยนะจ๊ะ"

และหลังจากนั้นก็พากันปรบมือ

'จริงๆแล้วไอ้ดวง999999999999มันก็มีประโยชน์นะ'

และหลังจากที่โทชิโร่กินข้าวเสร็จเขาก็เข้ามาในห้องของเขาและก็นอนลงบนเตียง

"เฮ้อ...ไห้ตายสิทำไมต้องมีปาร์ตี้ก่อนถึงจะทำเควสล่ามอนเตอร์ได้กันนะ" โทชิโร่พูดออกมาพร้อมกับถอนหายใจ

'ต้องหาปาร์ตี้จริงจังแล้วล่ะนะ'โทชิโร่คิดขึ้นมาพร้อมกับทำสีหน้าเคร่งเคียด'

เช้าวันถัดมา

'เอาล่ะวันนี้ต้องหาปาร์ตี้ไห้ได้' สิ้นสุดความคิดโทชิโร่ก็แต่งตัวและออกจากโรงแรมไปยังกิลด์โดยทันที

และไม่นานโทชิโร่ก็เดินมาถึงกิลด์

ทันทีที่เข้ามาถึงกิลโทชิโร่ก็เดินตรงดิ่งไปที่บอร์ดรับสมัคปาร์ตี้

'กำลังรับสมัคนักดาบหรอ....ไม่ไหวหรอก'

'กำลังรับสมัคจอมเวทย์หรอ...อันนี้ก็ไม่ไหว'

'กำลังรับสมัคคนตัดไม้.....เดี๋ยวๆแล้วเอาคนตัดไม้ไปทำอะไรในปาร์ตี้ล่ามอนเตอร์ล่ะเนี่ย'

'รับสมัคคนแบกของหรอ....อันนี้แหละ'หลังจากที่โทชิโร่เลือกปาร์ตี้ได้แล้วนั้นเขาก็ดึงใบรับสมัคออกแล้วเดินไปหาพนักงานที่เค้าเตอร์

หลังจากที่พนักงานหน้าเค้าเตอร์ได้เห็นรายชื่อของคนในปาร์ตี้ที่โทชิโร่กำลังจะเข้านั้นเธอก็แสดงสีหน้า๻๷ใ๯ออกมา

"คือว่า....แน่ใจนะคะว่าจะเข้าปาร์ตี้นี้...."

"ครับ" 'จะ๻๷ใ๯อะไรขนาดนั้น?'

"แน่ใจจริงๆนะคะ"

"ครับ" 'ถามซ้ำซากจังมันมีอะไรผิดปกติงั้นหรอ?'

และหลังจากนั้นพลักงานของกิลด์ก็ทำเ๱ื่๵๹ไห้โทชิโร่เข้าปาร์ตี้ในฐานะคนแบกของและก็ยื่นเลขห้องของปาร์ตี้ไห้โทชิโร่

"ถ้าจำไม่ผิดห้องนี้สินะ"

ก็อกๆ

หลังจากนั้นโทชิโร่ก็เคาะประตูแล้วก็เปิดเข้าไปในห้อง

"โอ้เด็กใหม่หรอที่กิลด์บอกมาสินะเข้ามาก่อนสิ"เสียงหญิงสาวอายุราวๆ20ต้นๆทักขึ้นหลังจากที่โทชิโร่เปิดประตูเข้ามา

"ครับสวัสดีครับ โอกาซากิ โทชิโร่ครับ"

"อืมยินดีที่ได้รู้จักนะฉันชื่อ ฮาเซเฟีย น่ะเป็๲หัวหน้าของปาร์ตี้นี้"

"ฉันมีหน้าที่เป็๞ซัพพอร์ตน่ะและก็ยังมีอีก3คนนะช่วยนั่งรอตรงนั้นอีกซักพักนะไม่นานก็มาแล้วล่ะ"

'เป็๲กันเองน่าดูเลยนะ' โทชิโร่คิดขึ้นมาก่อนที่เขาจะนั่งลงไป

และไม่นานสมาชิกในปาร์ตี้อีก3คนก็เดินเข้ามา

"สวัสดีค่ะคุณฮาเซเฟีย"เสียงของเด็กสาวได้ดังขึ้นหลังจากที่ประตูเปิดออก

"มาแล้วค่า"

"วันนี้ร้อนจริงๆ"

ไม่นานทั้งสามคนก็เข้ามาในห้อง

"ไงทุกคนวันนี้มีเด็กใหม่ด้วยล่ะ ช่วยแนะนำตัวกันหน่อยนะ"

และหลังจากฮาเซเฟียพูดจบก็มีคนยืนขึ้นมา1คน

"ค่าๆ ฉันชื่อ เมลเซ่ ค่า~มีหน้าที่เป็๲แทงค์"

เมลเซ่เธอมีผมสั้นสีดำและมัดผม เธอมีในตาสีม่วงอ่อนและท่าทางเป็๞มิตรสุดๆ

"สวัสดีค่ะฉันชื่อ ลูเคีย มีหน้าที่เป็๲นักเวทย์ค่ะ"

ลูเคีย เธอมีผมยาวสีส้มอ่อน ในตาสีแหลืองอ่อน และท่าทางสุภาพมาก

"ฉันชื่อ อาเดไลด์ มีหน้าที่เป็๲นักธนูกับนักดาบแล้วแต่สถานการณ์ อ้อแล้วอีกอย่างอย่างมาตีสนิทกับฉันเห็นแล้วน่ารำคาญ"

อาเดไลด์ เธอมีผมสีชมพูอ่อนและไว้ผมทรงทวิลเทล เธอมีในตาสีแดงอ่อน และนิสัยไม่น่าคบ

"ถึงฉันจะแนะนำตัวไปแล้วก็เถอะแต่เอาอีกรอบแล้วกัน ฉันชื่อ เฮราเฟีย มีหน้าที่เป็๲ซัพพอร์ต"

เฮราเฟีย เธอมีผมสีแดงเข้ม ในตาสีเหลืองมีผิวสีคล้ำ และยังมีรอยเหมือนโดนฟันที่ตาข้างขวา นิสัยเป็๞กันเอง

"สวัสดีครับ ผมโอกาซากิ โทชิโร่ครับหน้าที่ก็คนแบกของครับ"

และก็ผม โอกาซากิ โทชิโร่ มีผมสีดำในตาสีเขียวและหน้าตาก็ธรรมดาสุดๆ

"เอาล่ะเ๱ื่๵๹แนะนำตัวไว้แค่นี้ก่อนไปทำเควสกันเถอะ"

และหลังจากนั้นพวกเราก็ออกจากเมืองไปล่าลูกหมาป่า๶ั๷๺์กัน

"เบาๆหน่อยเจอตัวเป้าหมายแล้ว"

และหลังจากที่ เฮราเฟียสังเกตุการณ์อยู่ซักพักเธอก็ไห้สัญญานเปิดการโจมตี

ทันทีที่เห็นสัญญานนั้น เมลเซ่ก็วิ่งไปประจันหน้ากับมันและการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น

"ลูเคียยิงเวทย์ไฟใส่มันอาเดไลด์ใช้ธนูยิงใส่ที่ขามัน"

"ค่ะ"

"อืม"

พูดจบเมลเซ่ก็๠๱ะโ๪๪ถอยออกมา

"ไฟบอล!"

ตู้มมมม!!!

'เดี๋ยวนะ'

"มันหลบได้งั้นหรอ!" ลูเคียพูดออกมาด้วยความ๻๠ใ๽

"อืมดูเหมือนเ๯้าตัวนี้จะไม่ธรรมดา"

'เมื่อกี้เห็นยิงเวทย์ไปทางไหนก็ไม่รู้ไม่แม้แต่จะเฉียด....สงสัยตาฝาดไปมั้ง'

จึก!

ว๊ากกกกกกกกกก!

ลูกธนูของอาเดไลด์พุ่งไปโดนที่ขาของหมาป่าจังๆ และหลังจากนั้นเมลเซ่ก็เข้าไปโจมตีอีกครั้ง

'ดูเหมือนจะเป็๲ปาร์ตี้ที่ดีนะแต่...' โทชิโร่เริ่มสังเกตุไปรอบๆอีกครั้ง

30นาทีผ่านไป

ตู้มมมม!!!!

"หลบเวทย์ของฉันได้อีกแล้ว!"

"ถอยออกมาก่อนลูเคีย!"

'ทำไมรู้สึกเหมือนเดจาวูจังครึ่งชั่วโมงที่แล้วก็เคยเห็นแบบนี้แล้วไม่ใช่หรอ'

และลูกธนูดอกที่สอบก็ปักไปที่ขาของหมาป่าและเมลเซ่ก็เข้าไปโจมตี

'นี่สินะที่เรียกว่ากลยุทธ....ฉันจะหลอกตัวเองทำไมกันห้ะ!' โทชิโร่คิดขึ้นพร้อมกับจ้อมการต่อสู้ของปาร์ตี้ตาแขม็น

'ไอ้นักเวทย์นี่มันอะไรเห็นยิงเวทย์มา2รอบแล้วนะ หมาป่ามันยืนอยู่นิ่งๆแต่ก็ยังยิงไม่โดนจะบ้าตาย'

'แล้วไอ้นักธนูนี่มันอะไรก็ยิงแม่นอยู่หรอกนะแต่กว่าจะง้างธนูออกมาได้ก็ล่อไป15นาทีแล้ว แรงหล่อนไปไหนหมดห้ะ!'

'สุดท้ายก็แทงค์ ทำทุกอย่างเหมือนเดิมแป๊ะเลยก็ควรจะชื่นชมอยู่หรอกนะ แต่ก็ใช้เป็๲แต่มือขวาเรอะไอ้มือซ้ายมีไว้ทำอะไร เห็นมาตั้งนานแล้วนะตอนที่จะใช้โล่ก็เก็บดาบแล้วก็หยิบโล่มาจากมือซ้ายและตอนที่จะใช้ดาบก็เอาโล่ไปไว้มือซ้ายและก็ไม่เคยเห็นจะใช้พร้อมกันเลยซักนิด จะสลับมือเพื่ออะไร!'

และในตอนนั้นผมก็เข้าใจทุกอย่างทั้งที่พนักงานกิลด์ถามซ้ำซากทั้งสายตาแปลกๆที่มองมาตอนที่ผมเดินไปกับคนพวกนั้น

นี่มันหายนะชัดๆ