ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ตอนที่ 110 รังนกฟีนิกซ์

ก่อนออกจากเมืองนู่ลั่งมา ถังฮวนได้สอบถามซานซานมาเป็นพิเศษเกี่ยวกับ 'ราชาวิหคเพลิง' และได้เข้าใจสถานการณ์ของมันแล้วที่สำคัญที่สุดคือในภูเขาเฟิงหมิงในปัจจุบัน นอกจาก 'ราชาวิหคเพลิง' แล้วก็ไม่มีใครปรากฏตัวที่นี่อีก
โดยไม่คาดคิด ที่นี่ไม่เพียงแต่มี 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' เท่านั้น แม้แต่ 'ราชาวิหคเพลิง' ก็อยู่ที่นี่ด้วย
นอกจากนี้ร่างของ 'ราชาวิหคเพลิง' ทั้งหมดถูกห่อหุ้มด้วย 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' …เป็นไปได้ไหมว่านางกำลังใช้ 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของนาง?ในช่วงเวลานั้นเองความคิดที่จะออกจากวัง ก็เข้ามาในหัวของถังฮวน แต่เขาก็สงบใจลงอย่างรวดเร็วและคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง
ในฐานะที่เป็นหนึ่งในแปดราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่เช่นกัน ภัยคุกคามของ 'ราชาวิหคเพลิง' น่าจะยิ่งใหญ่กว่า ‘จ้าวหมาป่าวั่งเทียน’ ที่ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักด้วยฝีมือของซานซาน แม้ว่าถังฮวนจะปรารถนาถึงอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชุดที่เหลืออยู่ใน ‘ราชาวิหคเพลิง’ แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะเป็นศัตรูกับ ‘ราชาวิหคเพลิง’ แต่อย่างใด  ท้ายที่สุด ทั้งสองฝ่ายไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันด้วยซ้ำ
ภายใต้สถานการณ์ปกติ เมื่อถังฮวนเปิดประตูห้องโถงและเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ‘ราชาวิหคเพลิง’ สามารถตรวจจับตัวเขาได้ ด้วยความแข็งแกร่งของเขาไม่ว่าจะบาดเจ็บขนาดไหน การสังหารถังฮวนซึ่งเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธระดับสี่นั่นง่ายดายยิ่ง แต่จนถึงตอนนี้นางยังนอนอยู่บนแท่นกลมโดยไม่ไหวติง เป็นไปได้ไหมว่านางกำลังเข้าสู่ห้วงนิทราหรือ…ขยับไม่ได้?
“หือ!”ดวงตาถังฮวนเปลี่ยนเป็นจริงจัง ทันใดนั้นก็กระโดดขึ้นไปบนแท่นทรงกลม คว้า ‘ปืนสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์’ ที่เปลี่ยนเป็นแสงสีแดงกวาดไปยังลูกไฟบนแท่น
"เจ้ากำลังหาที่ตาย!"ทันใดนั้นเสียงเฉียบคมและอ่อนโยนก็ดังขึ้นมา หลังจากนั้นไม่นานจากหลุมตรงกลางแท่นทรงกลม ปีกสีแดงเพลิงคู่หนึ่งก็กางออกกว้างและกระพือปีกไปทางถังฮวน
ฟึ๊บบ! ในเสี้ยววินาทีก็มีลมแรงพัดเปลวไฟขนาดใหญ่พุ่งเข้าหาถังฮวน “อื้อ!”ถังฮวนย่อตัวลง ศักยภาพของของปืนเปลี่ยนไปในทันที ท่ามกลางการปะทะกันอย่างน่าตื่นตา รัศมีของปืนเป็นวงกลมก็แผ่ออกมาโดยใช้ “กระบวนท่ายิงสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์!”
"ตูมม!"ในพริบตาเปลวเพลิงที่เกิดจากปืนสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์ก็ปะทะเข้ากับลูกไฟที่โหมกระหน่ำนั้น ท่ามกลางเสียงพื้นดินสั่นสะเทือน ความร้อนก็โหมกระพืออย่างบ้าคลั่ง ร่างของถังฮวนดูจะได้รับผลกระทบอยู่บ้าง เขาถลาร่อนลงบนแท่นถอยหลังไปหลายก้าว พลังปราณแท้ในร่างกายของเขาผันผวน และบนแท่นทรงกลม ร่างนั้นได้ลุกขึ้นจากหลุมแล้ว
“ท่านคือราชาวิหคเพลิง?”เพียงแวบเดียวถังฮวนก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ แม้ว่าคนที่อยู่ในเปลวไฟจะมีปีกขนาดใหญ่ แต่ร่างที่อยู่ระหว่างกลางปีกคู่นั้นดูเหมือนเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ อายุสักสี่หรือห้าขวบได้  นี่มันต่างจากสิ่งที่ถังฮวนรู้มาอย่างสิ้นเชิง 'ราชาวิหคเพลิง' ที่น่าจะเป็นอิสตรี จะเป็นสาวน้อยน่ารักไปได้ยังไง? "เจ้าเป็นใครถึงสามารถเข้ามาใน 'รังนกฟีนิกซ์' ได้? เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ไม่ตอบคำถามเขา แต่ถามกลับมาแทน ดวงตาสีดำกลมโตของนางจ้องตรงมาที่ถังฮวน ขณะที่ตะโกนออกมาด้วยเสียงของเด็ก ใบหน้าของเด็กสาวดูสวยงามและอ่อนโยน ทว่ากลับเต็มไปด้วยความโกรธขึ้ง “รังนกฟีนิกซ์?”ความประหลาดใจในดวงตาของถังฮวนจางหายไปในขณะที่เขาพูดด้วยรอยยิ้ม  "เข้ามาที่นี่จะยากอะไร? ข้าเพิ่งจับวงแหวนที่ประตู หลังจากที่ให้พวกมันดูดพลังไปสักหน่อย ประตูสองบานนั่นก็เปิดออกเอง " “เป็นไปไม่ได้!”
ถังฮวนพูดอย่างสงบนิ่ง แต่เมื่อเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ได้ยินเช่นนั้นนางก็แทบคลั่ง  "ประตูสู่รังนกฟีนิกซ์ไม่ใช่อะไรที่ผู้ฝึกยุทธ์พเนจรเช่นเจ้าจะเปิดได้ แม้แต่จ้าวปรมาจารย์ยุทธ์ระดับเก้าก็ยังทำไม่ได้ สิ่งเดียวที่สามารถเปิดมันได้คือพลังแห่งไฟที่บริสุทธิ์ที่สุด มิฉะนั้นใครก็ตามที่อยู่ในระดับต่ำกว่าปรมาจารย์ยุทธระดับแปด ทันที่สัมผัสวงแหวน พลังและเลือดทั้งหมดของพวกมันจะถูกชำระโดยการดูดของประตูรังนกฟีนิกซ์และกลายเป็นซากศพที่เหือดแห้ง!” “บอกมา เจ้าที่แท้เป็นใครกันแน่?” ในตอนท้ายเสียงของสาวน้อยก็กลับมารุนแรงขึ้นอีกครั้งจะมีความลึกลับซ่อนอยู่ที่ประตูได้ยังไง? หากไม่ใช่เพราะเขาสามารถดูดซับความร้อนที่ปล่อยออกมาจาก 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' แล้วส่งเข้าไปในวงแหวนได้ ผลที่ตามมาก็คงจะเป็นไปไม่ได้อย่างที่ว่านั่นแหละ “ข้าเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่ตัวเล็ก ๆ เท่านั้น!”ในใจถังฮวนหวั่นไหวยิ่ง แต่ใบหน้ายังคงคลี่ยิ้มอย่างสงบ 
“ถึงยังไงก็นับว่าเจ้าได้เปิดหูเปิดตาข้าแล้ว ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าราชาวิหคเพลิงผู้สง่างาม ที่เป็นหนึ่งในแปดราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ จะเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีผมสักเส้นเลย” "เจ้ากล้าดียังไง!"
นางทั้งอายและโกรธมาก ตะโกนใส่ว่า "เจ้าเด็กน้อย เพราะว่านี่เป็นเพียงครั้งแรกที่เจ้าทำให้ข้าขุ่นเคือง ข้ายังจะให้โอกาสเจ้า จงออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ข้าจะหยุดโต้เถียงกับเจ้าไว้เท่านี้...หรือไม่เช่นนั้น เจ้าก็ต้องทิ้งชีวิตไว้ในรังนกฟีนิกซ์นี่” การดุด่าและท่าทีโกรธขึ้งของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่วางท่าให้ดูน่าหวาดกลัวของนางกลับทำให้นางดูน่ารักยิ่งขึ้น  ดูเหมือนนางจะรู้ว่าตนไม่มีอำนาจพอที่จะข่มขู่ผู้อื่น เสี้ยววินาทีก่อนจะพูดจบนางกางปีกสีแดงเพลิงขนาดมหึมาบนหลัง กระพือปีกไปข้างหน้าอย่างดุดันจนเปลวไฟบนแท่นทรงกลมกลายเป็นเปลวไฟที่ลุกโชติช่วงปกคลุมถังฮวน
"มีหรือที่หนึ่งในแปดราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ของเทพปีศาจจะมีความเมตตา?"
ไม่เพียงแต่ไม่กลัว เขายังเริ่มหัวเราะเสียงดังแทน เท้าขวาของเขาเหยียบลงบนพื้นทำให้ร่างกระโจนไปยังแท่นบูชาทรงกลมอีกครั้ง หอกปลายปืนสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์ในมือแทงใส่ด้วยความเร็วที่ยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่า เสียงหวีดแหลมดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณพระราชวัง นี่คือเหตุผลที่เขาบอกว่า ก่อนหน้านี้คือเพื่อตรวจสอบสิ่งต่างๆ หาก 'ราชาวิหคเพลิง' ไม่พูดอะไรอีก และยังคงไล่ล่าเขาต่อ เขาคงคิดถอยแล้ว แต่เพราะ ‘ราชาวิหคเพลิง’ คิดจะปล่อยเขาไปจริงๆ นี่ทำให้ถังฮวนมั่นใจมากยิ่งขึ้นว่า "ราชาปีศาจ" มีแนวโน้มที่เกิดความผิดปกติบางอย่าง และมันไม่กล้าโจมตีเขาด้วยกำลังทั้งหมดที่มี อาจเป็นเพราะอุบัติเหตุบางอย่างหรือเหตุผลอย่างอื่น แต่ 'ราชาวิหคเพลิง' ไม่มีแรงพอที่จะฆ่าเขาได้อีกแล้ว! “พลังปราณแท้!”ถังฮวนใช้พลังปราณแท้ไปมากแล้ว หอกของเขาส่องสว่างเบ่งบาน เปลวเพลิงควบแน่นขึ้นอีกครั้งและปะทะกันอย่างไร้ความปรานีกับเปลวไฟที่กระพือปีกของ ‘ราชาวิหคเพลิง’ “ตูม! บนแท่นสูง เปลวไฟกระพืออย่างรุนแรง ขณะที่คลื่นความร้อนก็ปั่นป่วน 
คราวนี้ถังฮวนโจมตีเปลวไฟด้วยหอกของเขา พุ่งไปที่ขอบของแท่นทรงกลม ในใจกลางของแท่นทรงกลมร่างของ 'ราชาวิหคเพลิง' ขยับเล็กน้อยราวกับว่ามันถูกเปลวเพลิงพัดกลับมา "เจ้าเด็กน้อย เพราะเจ้ากำลังแส่หาที่ตาย ข้าจะให้เจ้าได้สมปรารถนา!" ภายในเปลวเพลิง ความโกรธที่รุนแรงทวียิ่งขึ้นบนใบหน้าเล็ก ๆ ที่สวยงามของ 'ราชาวิหคเพลิง' นางอ้าปากเล็ก ๆ แล้วส่งเสียง 
"วืดดดดด!" 
ลูกไฟที่พ่นออกมาเปลี่ยนเป็นนกฟีนิกซ์สีแดงเพลิงตัวเล็กในพริบตา พุ่งเข้าหาถังฮวนด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
-โปรดติดตามบทต่อไป-

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน