เหยาหย่วนเป่าขนให้สุนัขตำรวจจนแห้งด้วยความน้อยใจในโชคชะตา จากนั้นก็นำอีกฝ่ายไปวางไว้บน ‘ที่นอนหมาชั่วคราว’ สุนัขตำรวจตัวนั้นไม่ซาบซึ้งใจใดๆ ยังคงส่งเสียง ‘อื้อๆ’ อยู่ตลอดเวลา
เหยาหย่วนที่ยังคงสวมกางเกงในอยู่เหมือนเดิมครุ่นคิดเป็เวลานาน แล้วถามด้วยความสงสัยว่า “วันนี้ทั้งวันไม่ได้กินอะไรเลย คุณคงหิวสินะครับ แต่สภาพคุณในตอนนี้กินไม่ได้หรอกนะครับ ผมรับรองว่าพรุ่งนี้เช้าจะไปซื้ออาหารหมามาให้นะครับ เอา ‘ยี่ห้อรอยัล’ เป็ไงครับ”
เหยาหย่วนเห็นสายตาราวกับจะฆ่าคนของสุนัขตัวโต ก็รู้สึกโชคดีมากที่ตอนนี้เ้าหมาขยับไปไหนไม่ได้ ท่าทีของมันในตอนนี้ กำลังไม่พอใจอยู่อย่างเห็นได้ชัด
นี่ต้องปรนนิบัติตำรวจต่างชาติระดับสูงเหมือนกับปรนนิบัติบรรพบุรุษหรือไงกัน
เหยาหย่วนบ่นในใจพลางเอ่ยปากถาม “คืนนี้คุณคงไม่ได้อยากจะนอนบนเตียง แล้วอยากกินซาลาเปาเป็อาหารเช้าหรอกนะครับ”
ที่เขาถามไปแบบนี้ เพราะรู้สึกอับจนและหงุดหงิด ไม่คิดเลยว่าจะทำให้อีกฝ่ายเงียบทันตา บรรยากาศที่เงียบสงัดในห้องนอนเล็กๆ ราวกับกำลังบอกว่าเขาเดาใจ ‘ท่านบรรพบุรุษจากต่างแดน’ ถูกต้อง
ตอนอาบน้ำ เวลส์รู้สึกสบายเพราะมีคนสาดน้ำใส่หลัง จึงเผลอง่วงงุน แต่ตำรวจน้อยกลับคลำ ‘่ล่าง’ เขาเสียนี่
ความรู้สึกนั้นดูจะแปลกพิลึกอยู่หน่อยๆ ถ้าคุณบอกว่านี่คือการล่วงละเมิด แต่อีกฝ่ายดูแลด้วยใจบริสุทธิ์แน่นอน หากคุณคิดว่านี่เป็เื่ปกติแล้ว ก็ต้องยอมรับว่าตัวเองเป็เพียงสุนัขตัวหนึ่ง
นี่คือการกระตุกหนวดเวลส์ ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางนอน ‘ที่นอนสุนัข’ นี่เด็ดขาด แล้วเื่กิน ‘อาหารหมารอยัล’ นั่นด้วย เขายังมั่นใจด้วยว่าตำรวจน้อยคนนี้กำลังคิดไม่ซื่อกับร่างกายสง่างามและแข็งแกร่งของตัวเองอีกต่างหาก
“หา อย่างนี้เองเหรอครับ...อย่างนั้นก็ได้ครับ...นอนด้วยกันแล้วกันครับ” ตำรวจหนุ่มถอนหายใจอย่างจนใจ เมื่อพูดจบก็ดึงผ้าปูเตียงซึ่งตอนแรกปู ‘ที่นอนสุนัข’ เปลี่ยนมาปูเตียงแทน
ดูสิ เขาพูดว่า ‘นอนด้วยกันแล้วกันครับ’ กำลังวางแผนอะไรอยู่ชัดๆ!
เวลส์กลอกตาอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วมองไปยังผ้าปูเตียงของตำรวจน้อยอย่างจับผิด ดูไปดูมา เขาก็เริ่มรู้สึกว่าหุ่นของเ้านี่ดูดีทีเดียว
ถึงแม้จะไม่ค่อยมีมัดกล้ามเท่าไร แต่มีร่องกล้ามชัดเจน แขนที่กำลังคลี่ผ้าปูอยู่ทำให้กระดูกสะบักหลังเคลื่อนไปดันแผ่นหลังอันเกลี้ยงเกลาและหนั่นแน่นเกิดเป็เส้นโค้งที่เหมือนกับปีกหนึ่งคู่ เอวคอดต่ำลงไปมีบั้นท้ายกลมกลึงที่นูนเด่นจนทำให้กางเกงในสามเหลี่ยมเต็มแน่น จึงเห็นเงาโค้งครึ่งล่างของบั้นท้าย จากนั้นก็เป็่ขาที่ยาวและเหยียดตรง ข้างหนึ่งเหยียบอยู่ข้างเตียง ส่วนอีกข้างคุกเข่าอยู่บนเตียง
เวลส์รู้สึกเหมือนใช้เวลาเป็ทศวรรษในการปูเตียง ก้นกลมของตำรวจน้อยที่อยู่ในกางเกงในสามเหลี่ยม รวมถึงเส้นร่องสีเข้มที่อยู่ตรงกลางเนื้อบั้นท้าย กวัดไกวไปมาตรงหน้าเขาไม่หยุดหย่อน
เมื่อสารวัตรระดับสูงพบกับ ‘การยั่วยวน’ เข้าก็ถึงกับใจลอย และไม่รู้ว่าควรจะเสียใจหรือดีใจดี...ที่เวลานี้ร่างกายของเขานั้นไม่ฟังคำสั่งเลย
จนเมื่อตำรวจน้อยพาเขาขึ้นมาวางบนเตียง เวลส์คิดว่าในที่สุดคืนนี้ก็อยู่ร่วมกันได้เสียที แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีเื่น่ารำคาญเื่ใหม่เกิดขึ้น...ด้วยประสาทััการดมกลิ่นอันว่องไว กลิ่นที่ปนเปบนเตียงเริ่มทำให้เวลส์รู้สึกกระวนกระวายใจ
นี่พาคู่นอนกลับมาค้างคืนด้วยกี่คนเนี่ย! ถึงว่าไปจับ ‘่ล่าง’ ของคนอื่นตามใจชอบ!
จริงๆ เขาไม่รู้เลย ว่าห้องของตำรวจน้อยเป็ห้องเช่า ส่วนเตียงผู้ให้เช่าก็เอาไว้ให้ แถมเอาฟูกมาซักก็ไม่ได้ แน่นอนว่าย่อมหลงเหลือกลิ่นของผู้เช่าคนก่อนเอาไว้ ผิดที่เขาจมูกดีเกินไป คนธรรมดาดมไปก็ไม่ได้กลิ่น แต่เขาน่ะได้กลิ่น
ร่างบางที่อาบน้ำเสร็จแล้วสวมเสื้อคอกลมทรงหลวมและกางเกงขาสั้นขึ้นเตียงนอนหลับ ทว่านอนได้ค่อนคืนจู่ๆ เ้าตัวก็อยู่ไม่สุข แม้เสียงกรนฟังดูหลับสนิทดี แต่มือเท้ากลับมาเกาะแกะไปหมด
เพราะเวลส์เป็ไข้อ่อนๆ ดังนั้นจึงหลับไม่ค่อยสนิทนัก จึงรู้สึกว่าคนคนนี้ไม่เพียงกอดตนเท่านั้น ใบหน้าและ่เอวยังถูเข้ากับร่างของตนอีก เสียดสีไปสีมามันก็แข็ง แถมพูดละเมองึมงำ ไม่รู้ว่าฝันเื่หยาบโลนอะไรอยู่!
พอฟ้าเพิ่งสาง เวลส์ที่ไข้ลดก็เริ่มมีเรี่ยวแรงในที่สุด เขาตะกุยอุ้งเท้าผลักเ้าโง่ถอยไป จึงค่อยหายใจโล่งหน่อย เขาะโลงจากเตียง แอ่นหลังยืดเส้นยืดสายช้าๆ จากนั้นก็เริ่มสำรวจบ้านของตำรวจน้อยจากอาการติดทำงาน
ห้องเก่าโทรม แต่เก็บกวาดได้สะอาดดี อืม เป็คนมีระเบียบ เห็นได้ชัดเจนว่าไม่ได้ทำอาหารในห้องครัวมานานแล้ว ในถังขยะมีถุงใส่กล่องอาหารจานด่วนเมื่อหลายวันก่อน เฮ้อ กินอาหารขยะ ของใช้ในชีวิตประจำวันไม่เยอะและเป็ของเรียบง่าย แต่อุปกรณ์อาบน้ำและเครื่องประทินผิวครบชุด ชิ เป็เกย์จริงด้วย
พื้นที่เล็กๆ ที่ควรจะเป็ห้องรับแขก มีหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สามจอวางบนโต๊ะหนังสือตัวยาว ยังมีเครื่องซีพียูสองตัวและสายไฟพันกันยุ่งกองหนึ่งอยู่ใต้โต๊ะ เวลส์ไม่ค่อยชำนาญในคอมพิวเตอร์มากนัก แต่แค่มองก็รู้ว่านี่ไม่ใช่คอมพิวเตอร์ที่เอาไว้ใช้เล่นอินเทอร์เน็ตตามปกติแน่
เขาซึ่งกำลังยืนเหม่ออยู่ในห้องรับแขกเล็กๆ ทันใดนั้นก็ชะงักเพราะได้ยินเสียงลมหายใจยาวสม่ำเสมอจากในห้องนอน ตามมาด้วยเสียงตำรวจน้อยหาวหวอดๆ และฟูกที่โดนเสียดสีดัง ‘เอี๊ยดๆ’
เวลส์หันกลับไปเห็นตำรวจน้อยเดินลากรองเท้าแตะเดินไปทางห้องน้ำ ระหว่างที่เดินก็เกาตัวไปด้วย กอปรกับเส้นผมยุ่งเหยิงชี้ไปคนละทิศละทาง ก็สมเป็คนโง่อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ทำไมบ้านของเ้าคนโง่นั่นถึงมีอุปกรณ์ครบชุดแบบนี้