ลลิดา

    บทที่ 19 พบเจอครั้งแรก

            บทที่ 19 พบเจอครั้งแรก

            ผมขับรถพาเธอมายังร้านอาหารแห่งนึง ระหว่างทางผมกังวลเ๹ื่๪๫ที่จะถามเธอมาก

            “เ๱ื่๵๹อะไรค่ะตุลย์”เธอเอ่ยถามผม

            “เออออ...คือ อ่อพอดีพี่สาวบอกกับผมว่าคุณไม่สบายหนะเป็๞ไงบ้าง”

            “อ่อ ลิดาแค่รู้สึกมึนหัวนิดหน่อยตุลย์ไม่ต้องเป็๲ห่วงนะคะ”

            “อ่อออ อืออ แล้ววันนี้ทำงานเป็๞ไงบ้าง”ผมตัดสินใจไม่ถามเธอเพราะผมอยากให้เธอพูดกับผมเองมากกว่า

            “ก็เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ แล้วตุลย์ละคะ?”

            “ของผมบริษัทจะมีการขยายสาขาเลยขอคนจากแผนกผมไปช่วย”

            “ขยายไปที่ไหนค่ะ”

            “ภูเก็ต”

            “โห....ภูเก็ต แล้วตุลย์....????”

            “ผมไม่ได้ไป พี่ๆเขาต่างหากที่ต้องไป แต่ไปแค่”

            “โล่งอก ถ้าเป็๲ตุลย์ลิดาคงคิดถึงตุลย์แย่เลยเนอะ????”เธอพูดพลางเอื้อมมือมาจับมือผม

            “อ้าววว....คนสวยของลุงไม่เจอกันนาน”อยู่ๆก็มีชายคนนึงดูมีอายุเดินเข้ามาหาผมกับลิดา

            “ลุง!!!!????”

            “ยังจำลุงได้อีกเหรอออจ้ะ”

            “คนแบบลุงฉันไม่มีวันลืมหรอก”

            “ใครเหรอลิดา”

            “ละ...”

            “ลุงของลิดาเอง แล้วนี่แฟนของลิดาเหรอ”

            “ใช่ครับ ผมตุลย์แฟนของลิดา สวัสดีครับ”

            “หึ ผู้หญิงแบบเธอมีแฟนด้วยเหรอ แล้วเขาจะรู้ไหมว่าเธอ......????”

            “ผมรู้ครับ!!! ว่าพวกคุณทำอะไรกับลิดาบ้าง!!!”

            “????”

            “คุณทำกับผู้หญิงตัวเล็กๆยังงี้ได้ไงครับ”

            “แก!!!”

            “ขอร้องนะครับ ช่วยออกไปจากโต๊ะของพวกผมด้วย”

            “แก!!!!อีผู้หญิงสกปรก”ก่อนที่ลุงของลิดาจะเดินออกไปเขาหันมาพูดกับลิดาทำให้เธอสำหน้าไม่ค่อยดีเลยดีเดียว

            “ลิดา”ผมเอื้อมมือผมไปจับมือเธอเพื่อให้เธอสบายใจ

            “ไม่เป็๞ไรนะ คุณอย่าไปฟังคำพูดคนที่ทำร้ายคุณเลย”

            “ค่ะ ลิดาขอบคุณตุลย์มากนะคะ????”หลังจากที่ผมทานข้าวกับลิดาเสร็จผมเลยกะจะแวะเข้าบ้านไปหาแม่กับพี่ชายสักแปป

             

            บ้านติลเวชนะ

            “เป็๞อะไรเหรอ”

            “ปะป่าวว”

            “ตื่นเต้นเหรอ”

            “นิดหน่อย ไม่เคยมีใครพาลิดาเข้าบ้านเลยรู้ไหมตุลย์เป็๲คนแรก”

            “อ่อ ไม่ต้องกังวลนะ????”

            “อือ????”ผมเลยจับมือลิดาลงจากรถเพื่อจะให้ลิดาเจอกับแม่และพี่ชายของผม

            “ตุลย์กลับมาแล้วเหรออ แม่คิดถึงลูกจัง”

            “ครับผมก็คิดถึงคุณแม่”

            “แล้วพี่ตาลละครับ”

            “พี่อยู่นี้ เป็๲ไงหายหน้าหายตาไปเลยนะ”

            “แล้ว....”

            “สวัสดีค่ะ หนูชื่อลิดาค่ะเป็๲...”

            “เป็๞แฟนของผมครับ”

            “คนนี้เหรอที่แกบอกว่าเคยถ่ายโฆษณา”

            “ใช่ครับ”

            “สวยมาก แม่ชอบ!!!”

            “????”ส่วนพี่ผมยืนเงียบไม่พูดอะไรสักคำ หรือพี่จะรู้จักกับลิดา คงไม่หรอกมั้ง

            “สวัสดีค่ะพี่ตาล”

            “อืม”

            “คุณน้าค่ะ ลิดาซื้อขนมมาฝากด้วยค่ะ”

            “โห...ขอบคุณมากนะจ้ะ เป็๞เด็กดีจริงๆ”

            “ตุลย์พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ”

            “ได้สิครับ”

            “ลิดาเดียวคุณนั่งคุยกับแม่ผมก่อนนะ”

            “ค่ะ”

            พี่ตาลเลยพาผมเข้ามาในห้องของเขาพร้อมกับล็อคประตู สีหน้าพี่ดูเปลี่ยนไป๻ั้๹แ๻่เจอลิดา

            “มีอะไรป่าวครับ”

            “แกไปเอาผู้หญิงคนนี้มาเป็๲แฟนได้ไง”

            “ทำไมครับพี่ตาล”

            “แกไปเลิกกับเธอเดียวนี้นะ!!!”

            “ทำไมครับ พี่ช่วยบอกผมหน่อย”

            “ฉันไม่มีวันให้เธอเข้ามาอยู่ในครัวของเราเด็ดขาด”พี่ตาลยิ่งพูดผมยิ่งงงและสับสนไปหมด

            “พี่ก็บอกผมสิครับว่ามันเ๹ื่๪๫อะไร”

            “เธอเป็๲ผู้หญิงขายตัว!!!”