ตอนที่ 1 พบเจอ
สวัสดีครับ ผม...สิงหราชเป็เ้าของรีสอร์ตและสวนผลไม้ ผมมีพี่น้องที่คลานตามกันออกมาจากท้องแม่สามคนส่วนตัวผมเป็ลูกคนกลาง ตอนนี้ผมกำลังขับรถกลับบ้านสวน ในรถมีคุณแม่กับหลานสาวตัวเล็กของผมนั่งมาด้วยแกชื่อหนูนิดอายุสองขวบกว่าๆ เป็ลูกของพี่ชายของผมเองครับ ตอนนี้หม่ามี๊ของแกแพ้ท้องหนักผมจึงชวนคุณแม่กับหนูนิดมาเที่ยวที่รีสอร์ตสักพัก
“คุณอาขา...นิดหิวขนมค่ะ”เสียงเล็กๆของหนูนิดร้องบอกเมื่อแกเห็นว่ารถกำลังวิ่งผ่านตลาดระหว่างทางกลับบ้านสวนพอดี
“หนูนิดหิวขนมอะไรคะผ่านตลาดพอดีอาจะได้แวะซื้อให้”
“นิดหิวขนมอะไรก็ได้ค่ะ”
“ขนมอะไรก็ได้มันเป็ยังไงคะ”
“อื้อ...ข้าวเหนียวไก่ย่างก็ได้ค่ะ”
“โอ้โห...สงสัยจะหิวจริงๆเล่นของหนักเลยเดี๋ยวอาจอดรถแวะซื้อให้นะ ขออาหาที่จอดรถก่อน”
"คุณแม่ส้มตำไก่ย่างมั้ยครับ"
"จะกินก็ซื้อมาเถอะแม่ยังไงก็ได้"
ผมหาที่จอดรถได้ก็เดินลงจากรถไปหาร้านไก่ย่างที่หลานสาวของผมอยากกินแต่อยู่ๆผมก็ถูกผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้คว้ามาที่แขนของผม
"มับ!"เฮ้ย!...ใหมด! หันไปเห็นว่าเป็ผู้หญิงแถมยังสวยซะด้วยผมก็เลยปรับสีหน้าลงนิดหน่อย ถ้าเป็ผู้ชายอยู่ๆมาจับแบบนี้ผมเสยหน้าเข้าให้แล้ว
“คุณ! ช่วยฉันหน่อยนะคะ”เธอเหมือนกำลังหนีใครสักคนอยู่
“ช่วยอะไร...”
“แกล้งเป็แฟนใหม่ให้ฉันที”อ่อนึกว่าหนีอะไร หนีแฟนเก่าอยู่นี่เอง
“แฟน!” เธอพยักหน้าเร็วๆส่วนผมยังไม่ทันได้ตอบรับหรือได้ตัดสินใจที่จะช่วยเธอเลยสักนิดสาบานได้!เธอก็คว้าแขนของผมเอาไปกอดไว้แน่น ตัวหอมด้วยแฮะ!
“เขาเดินมาโน่นแล้ว”เขาไหนวะ! ผมกำลังมองหาคนที่เธอพูดถึง แล้วทำไมผมต้องทำตามที่เธอบอกด้วยเนี่ยว่าแล้วผมก็ยอมให้เธอลากไป หันหลังปุ๊บ!
“แก้ม...ผมหาคุณตั้งนานแล้วนี่ใคร” แก้มเหรอ...ชื่อน่ารักจัง ผู้ชายคนที่เดินเข้ามาใหม่มองหน้าผมทีมองหน้าเธอที ไหนๆก็ไหนๆแล้วช่วยเธอหน่อยแล้วกัน
ผมยกแขนขึ้นโอบเอวของเธอเอาไว้ทำทีเป็เ้าข้าวเ้าของเต็มที่แหม! ได้แฟนสวยทั้งทีคนอย่างสิงหราชไม่พลาดโอกาสดีๆแบบนี้หรอกครับ
“แฟนใหม่ของแก้มเองค่ะ”ขนาดแกล้งเป็แฟนจำเป็ให้เธอยังยิ้มได้ขนาดนี้ ถ้าได้เป็แฟนเธอจริงๆคงดีไม่น้อย
“ไม่จริง พี่ไม่เชื่อแก้มอย่ามาโกหกพี่ เรามีเื่ต้องคุยกันมากับพี่เดี๋ยวนี้”ผู้ชายคนนั้นคว้ามาที่ข้อมือของเธอแต่ถูกเธอสะบัดออก แขนของเธอกอดมาที่แขนของผมอีกครั้งแถมยังกอดเอาไว้ซะแน่น...ใจเย็นๆเว้ยไอ้สิงห์เดี๋ยวเลิกกันปุ๊บมึงก็เสียบเลย
“ไม่ค่ะ เราเลิกกันแล้วพี่เพชรนอกใจแก้มก่อน ระหว่างเราไม่จำเป็ต้องมีเื่อะไรต้องคุยกันอีก”ตอนนี้ผมก็แค่ไม้กันหมาไม่รู้จะพูดอะไร ทำได้แค่ยืนฟังคู่รักทะเลาะกันเฉยๆ
“ไม่นะแก้มพี่ไม่ได้รักชมพู่ พี่รักแก้ม” ชมพู่คือใคร...
“ความรักแบบนี้แก้มไม่้าหรอกค่ะขอโทษนะคะ แก้มมีแฟนใหม่แล้ว เชิญพี่เพชรกลับไปเถอะค่ะ” ผมเองครับแฟนใหม่ของเธอยืดๆหน่อยเว้ยไอ้สิงห์!
“ไป! สิคุณ...”
“อ่อๆ”เธอกำลังชวนผมเดินหนี
“เดี๋ยวแก้ม...แก้มยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นเรายังคุยกันไม่รู้เื่เลย”ตื้อเก่งจังวะ!
“พี่เพชรพูดไม่รู้เื่เหรอคะแก้มมีแฟนใหม่แล้วค่ะ” มารยาทต้องดีขนาดไหนวะ ทะเลาะกันยังพูดเพราะขนาดนี้ใบหน้าสวยมารยาทดี นี่มันลูกสะใภ้คุณแม่ชัดๆ
“พี่ไม่เชื่อแค่ไม่กี่วันแก้มไม่มีทางหาคนใหม่ได้เร็วขนาดนี้แน่”
“ทำไมคะแสดงว่าพี่เพชรกับเพื่อนของแก้มก็คงจะคั่วกันมานานแล้วสินะคะถึงขนาดตั้งท้องได้ตั้งหลายเดือนแล้ว ไปคุณ!” ห๊ะ!ต้องชั่วเบอร์ไหนวะเนี่ยไปเอากับเพื่อนของแฟนตัวเองเนี่ยนะ โถๆๆมาๆพี่จะดามใจให้เอง...
“เดี๋ยวแก้ม...” ตื้อไม่ยอมเลิกแฮะ!
“ถอยไปครับแฟนผมเขาไม่ได้้าคุณแล้ว เธอ้าแค่ผม คุณกลับไปเถอะ”
“ไอ้บ้านนอก มึงจะไปรู้อะไรถอยไป!” หล่อขนาดนี้เรียกไอ้บ้านนอก ตาต่ำจริงๆ
“ไม่ถอย...มึงนั่นแหละกลับไปแล้วถ้ายังไม่เลิกตามแฟนผม อย่าหาว่าผมไม่เตือน!” บรรยากาศโดยรอบตอนนี้ผู้คนเริ่มทยอยกันเข้ามามุงดูแล้ว
“ฝากไว้ก่อนเถอะมึงไอ้บ้านนอก!” คนอย่างสิงหราชไม่เคยยอมให้ใครชี้หน้าด่าผมแกะแขนเล็กๆที่เกาะแขนของผมออกแล้วรีบสาวเท้าเดินไปหาไอ้หน้าตี๋นั่นแล้วปล่อยหมัดไปที่ใบหน้าขาวๆของมันทันที
"ผลัวะ!!โดนหมัดไอ้บ้านนอกสักทีเป็ไง"
"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!"มันชี้มาที่หน้าผมอีกครั้ง ผมกำลังจะก้าวขาเข้าไปหามันอีกแต่ถูกคนสวยวิ่งมารั้งแขนของผมเอาไว้ซะก่อน ผมหันมามองหน้าเธอเธอส่ายหน้าเบาๆให้แต่ไม่ได้พูดอะไร ผมก็เลยปล่อยให้แฟนเก่าของเธอเดินหนีไป
“ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วย”
“คุณไม่เป็อะไรใช่มั้ยครับ”ผมหมายถึงสภาพจิตใจ
“ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็ไร”
“คุณไม่ใช่คนแถวนี้ใช่มั้ยครับ”ดูจากการแต่งตัวและผิวพรรณไม่น่าจะใช่
“ค่ะฉันเป็คนกรุงเทพฯ”คนบ้านเดียวกันเลย!
"ขอบคุณที่ช่วยขอตัวก่อนนะคะ"พูดจบเธอก็หันหลังให้แล้วเดินจากไป
"..........." ผมยังไม่ทันจะได้อ้าปากเธอก็เดินไปโน่นแล้ว ขาที่กำลังจะก้าวเดินตามเธอไปแต่กลับนึกขึ้นมาได้ว่าคุณแม่กับหนูนิดอยู่ในรถ
“ตายห่าแล้ว...ไก่ย่างหนูนิด”ผมรีบเดินเร็วๆตรงไปที่ร้านข้าวเหนียวไก่ย่างทันทีสั่งส้มตำใส่ถุงไปทานกับคุณแม่ที่บ้านด้วย จากนั้นผมจึงรีบเดินกลับมาที่รถ...รู้สึกเสียดายผู้หญิงคนนั้นจัง
“หนูนิดคะข้าวเหนียวไก่ย่างได้แล้วค่ะ”ผมยื่นถุงข้าวเหนียวไก่ย่างที่ผมซื้อมาให้คุณแม่รับเอาไปถือไว้ส่วนถุงส้มตำไก่ย่างถุงใหญ่ผมวางไว้ที่ด้านหลังคนขับ
“คุณอาไปช่วยแม่ค้าย่างไก่มาเหรอคะ”
“เปล่าค่ะ กินๆเข้าไปตัวแค่นี้พูดมากนะเราน่ะ”
“ทำไมไปนานจังลูก”
“มีคนขอความช่วยเหลือนิดหน่อยครับ”
“ว่าแต่เราน่ะอายุก็พอสมควรแล้ว เมื่อไหร่จะหาเมียสักทีล่ะ พี่เราก็แต่งงานไปแล้วไม่อยากมีครอบครัวเหมือนพี่เขาบ้างเหรอ” อยากครับ แต่มันหาไม่ได้...
“โธ่คุณแม่ครับจะไปหาจากที่ไหนล่ะครับ วันๆผมทำแต่งงาน”
“อยากจะอยู่แก่จนขึ้นคานก็ตามใจ”เอ้า! ดูคุณแม่พูดเข้า
“คุณแม่ก็...อร่อยมั้ยคะหนูนิด”ผมจึงหันมาคุยกับหลานสาวแทน ในขณะที่ทำหน้าที่ขับรถไปด้วย
“อร่อยค่า...”
“อร่อยก็กินให้หมดนะ”ไก่ย่างข้าวเหนียวถูกป้อนเข้าปากคำเล็กๆให้กับหนูนิดด้วยมือคุณย่า
ทางด้านนิชนันท์(หมอแก้ม)
หลังจากที่ได้รู้ว่าแฟนตัวเองไปได้กับเพื่อนสนิทเธอก็เลยขอย้ายมาประจำอยู่ที่โรงพยาบาลเล็กๆในชนบทแทนหวังแค่เพียงชีวิตที่สงบสุขแค่นั้นส่วนผู้ชายที่คบกันมาสองปีเธอตัดสินใจเลิกเด็ดขาดเหตุผลก็คือแฟนของเธอทำเพื่อนสนิทท้องเื่ก็เลยแดงออกมาเพราะผู้ใหญ่ทางฝ่ายหญิงเรียกร้องให้ฝ่ายชายรับผิดชอบส่วนเธอทำแต่งานไม่เคยสงสัยมาก่อน
7K
![[จบ] เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1705481683_43462351.webp)
