และพอพ่อลู่และลู่หยวนที่ตื่นขึ้นกันมาแล้ว และพอรู้ว่าอาหารที่พวกเขาได้ทานกันอยู่ในตอนนี้ที่ไม่อร่อยมากนั้น เป็ฝีมือของสองแม่ลูกซูหงและลู่ลี่อินกันนั่นเอง
ทำให้หลังจากที่พวกเขาได้ทานมื้อนี้กันแล้ว พ่อลู่ก็ถึงกับเอ่ยปากบอกว่า ถ้าลู่ไจ้ไจ้ยังไม่หายดี ต่อไปตัวเขานั้นจะไปทานอาหารที่โรงอาหารของโรงงานแทน
เพราะลู่จือก็คิดว่า ถ้าเกิดตัวเขายังฝืนทานอาหารฝีมือของภรรยาและลูกสาวคนรองต่อไป ตัวเขาก็อาจจะผอมตายเพราะทานอาหารที่ไม่อร่อยแบบนี้ได้นะสิ
และพอครอบครัวลู่ทุกคนได้ทานอาหารเช้าของมื้อนี้ผ่านไปอย่างยากลำบากแล้ว ครอบครัวลู่ทุกคน ต่างก็พากันแยกย้ายไปทำหน้าที่ของใครของมันในทันที
ทำให้แม้ทุกคนจะรู้แล้วว่า ตอนนี้ลู่ไจ้ไจ้ไม่สบายหนักมากนั้น แต่ก็ไม่มีใครคิดจะพาเธอไปหาหมอเพื่อให้เสียเงินเสียทองของครอบครัวได้กันหรอกนะ
เนื่องจากลู่หยวนนั้น ตอนนี้เขายังคงต้องไปเรียนอยู่ ทำให้พอเขาได้ฝืนทานอาหารฝีมือแม่และพี่รองจนหมดแล้วนั้น เขาก็รีบออกไปเรียน
ส่วนตัวลู่ลี่อินนั้น ตัวเธอก็มีงานทำแล้วเช่นกัน ตอนนี้เธอเป็พนักงานชั่วคราวอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าของรัฐ แล้วตอนนี้ตัวเธอก็กำลังคิดว่า เธอจะทำยังไงกับชีวิตของตัวเองต่อไปดีนะ และพอคิดเื่นี้ขึ้นมา มันก็เลยทำให้เธอก็เลยลืม ลู่ไจ้ไจ้ที่ได้นอนป่วยไม่ได้สติอยู่ที่ในบ้านลู่ในทันทีนั่นเอง
+++++++++
ด้านตัวของมีนาที่ได้มาเกิดใหม่ในร่างของลู่ไจ้ไจ้ที่ถูกทิ้งให้นอนป่วยนอนซมไม่ได้สติอยู่ที่ในบ้านลู่คนเดียวนั้น
หลังจากที่ตัวเธอได้มาเกิดใหม่ในร่างของลู่ไจ้ไจ้ และทำความเข้าใจกับชีวิตของลู่ไจ้ไจ้เสร็จดีแล้ว จู่ ๆ ดวงิญญาของเธอก็ถูกดึงเข้ามาในสถานที่ที่ดูแปลกและแตกต่างจากห้องโทรมๆ เมื่อกี้ในทันที
และพอเธอรู้ว่าตอนนี้ สถานที่ที่เธอถูกดึงดวงิญญาเข้ามานั้น มันเป็ของที่คุณตายมทูตได้มอบมาเป็ของขวัญให้แก่เธอนั่นเอง
ซึ่งหลังจากที่มีนาได้เข้ามาแล้ว เธอก็ได้สอบถามกับเสี่ยวเมา ซึ่งเสี่ยวเมาเป็หุ่นยนต์เอไอ ที่มีร่างเป็แมวเปอร์เซียสีเทา และเขาก็ได้เป็คนอธิบายเื่ราวทุกอย่างให้เธอได้ฟังได้อย่างละเอียดอีกด้วย
และในส่วนสถานที่ที่คุณตายมทูตได้มอบให้เป็ของขวัญของเธอมานั้น ตัวมีนาขอเรียกมันว่า ช่องว่างมิติก็แล้วกัน ส่วนภายในมิติที่เธอได้รับมานั้น มันก็จะมีลักษณะเป็เหมือนโกดังเก็บของที่มีขนาดใหญ่มากถึงประมาณสัก 2 สนามฟุตบอลได้เลยมั้ง
และภายในโกดังนั้น ก็จะมีอุปกรณ์ตัดเย็บเสื้อผ้าทุกชนิดที่เธอ้าเลย แล้วพอตัวมีนาที่ทำใจยอมรับเื่ของขวัญที่คุณตายมทูตมอบให้ตัวเธอมาได้แล้ว
เธอก็ไม่โกรธคุณตายมทูตที่ส่งเธอมาเกิดในยุคที่ล้าหลัง อีกทั้งวัฒนธรรมหรือวิถีชีวิตก็ช่างแตกต่างจากชีวิตก่อนของเธอแบบนี้ต่อไปอีกแล้วล่ะนะ
เพราะถ้าเกิดว่า เธอจะสามารถมีข้าวของอุปกรณ์พร้อมจะทำแบรนด์เสื้อผ้าเป็ของตัวเองพร้อมอย่างนี้แล้ว ตัวมีนาก็ไม่สมควรจะโกรธคุณตายมทูตต่อไปได้อีกแล้วล่ะ
อีกทั้งนอกจากที่ตัวมีนาจะไม่โกรธคุณตายมทูตแล้วนั้น ตอนนี้ตัวเธอก็แทบอยากจะไปกราบขอบพระคุณอย่างงามๆ ให้ต่อหน้าคุณตายมทูตเชียวเลยล่ะ
และพอเธอได้รับรู้จากเสี่ยวเมามาอีกว่า สิ่งของที่อยู่ในมิติแห่งนี้ ตัวเธอนั้นก็ใช้ได้ไม่มีวันหมดอีกด้วย ทำให้มีนาคิดว่า สงสัยว่านับั้แ่ต่อจากนี้ไป ตัวเธอต้องหมั่นทำบุญแล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้กับคุณตายมทูตเยอะๆ แล้วล่ะ
และตอนนี้พอได้ของขวัญที่คุณตายมทูตมอบมาให้อย่างวิเศษแบบนี้แล้ว มีนาก็อยากจะเจอคุณตายมทูตอีกสักครั้งด้วยเช่นกัน
แต่พอคิดว่า ถ้าเกิดได้เจอกับคุณตายมทูตอีกครั้งนั้น ก็ต้องเป็ตอนที่เธอตายแล้วนะสิ ในเมื่อเป็อย่างนี้ มีนาก็ขอยังไม่ไปขอขอบคุณคุณตายมทูตตัวต่อตัวในตอนนี้ก็แล้วกันนะ
เพราะว่าเธอก็ยังไม่อยากจะรีบตายอีกครั้งแล้วด้วยนะสิ อีกทั้งตอนนี้ยิ่งเธอมีของวิเศษแบบนี้อยู่กับตัวของเธอแล้วด้วย มีนาก็เลยไม่ได้อยากจะรีบตายเหมือนชาติก่อนของเธอหรอกนะ
“แล้วน้ำพุที่ตั้งอยู่หน้าโกดังทางเข้านั้นคืออะไรล่ะเสี่ยวเมา”
“น้ำพุนั้น เป็น้ำพุจาก์ แต่สรรพคุณของมันไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ แต่ถ้าตัวโฮสต์ได้ทานอย่างต่อเนื่องทุกวัน มันก็จะช่วยให้ค่อย ๆ ฟื้นฟูร่างกายของโฮสต์ที่ได้รับความเสียหายหรือาเ็ ทำให้กลับมาแข็งแรงได้อีกครั้งครับ”
“ว๊าว! ถ้าอย่างนี้ก็ดีนะสิ ถึงจะใช้เวลานานหน่อยก็ยังดีกว่าไม่ช่วยอะไรเลยนะ”
มีนาที่ได้ยินสรรพคุณของน้ำพุ์ที่เสี่ยวเมาบอกมาแล้ว เธอก็คิดว่า มันดีมากเลยนะ เพราะว่าร่างกายของลู่ไจ้ไจ้นั้น ก็้าการบำรุงร่างกายที่หนักมากเลยยังไงล่ะ
“มันก็คงจะดีอย่างที่โฮสต์คิดมั้งครับ”
ด้านเสี่ยวเมาที่เห็นโฮสต์ดีใจกับสรรพคุณของน้ำพุ์ที่มีน้อยนิดนั้น เขาก็คิดว่า ถ้าสรรพคุณของน้ำพุ์ไม่ถูกจำกัดเพราะกฎของโลกใบนี้นะ ตัวโฮสต์จะต้องตะลึงกว่านี้อย่างแน่นอนเลยล่ะ
แต่เสี่ยวเมาเขาก็ได้คิดแค่ในใจของเขาเท่านั้น เขาไม่ได้เอ่ยมันออกไปให้โฮสต์ของเขาได้ยินหรอกนะ เพราะเขาก็กลัวว่าโฮสต์จะรู้สึกผิดหวังกับสรรพคุณของมันนะสิ
688
