ปังปังปัง.... เสียงปืนดังแว่วมาจากชายแดนบริเวณป่าหมอกดำ
เย่เทียนเฉินลืมตาขึ้นช้าๆมองสหายด้านข้างที่เกือบจะหมดสติ
พักผ่อนไปชั่วครู่เขาไม่ได้กำลังหลับอยู่ ในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ อาจตายได้ตลอดเวลาไม่มีใครสามารถหลับลงได้
เขาลองกระตุ้นพลังพิเศษภายในร่างพบว่ามีพลังอยู่บางๆ
คงเป็เพราะร่างกายของคนแปลกหน้าที่ิญญาของเขามาอาศัยอยู่นั้นไม่สามารถรองรับพลังพิเศษระดับ
พระเ้าได้ เขาจึงลดจากผู้มีพลังพิเศษระดับพระเ้าเป็ระดับระดับราชันหากตอนนี้มีสัตว์กลายพันธุ์โผล่มาสักตัวหนึ่ง เขาต้องตายแน่นอน
“เย่เทียนเฉิน นายฟื้นแล้วเหรอ ดีดีจริงๆ ไม่เป็ไรใช่ไหม?”
เห็นเย่เทียนเฉินฟื้นขึ้นมา ชายที่สะพายปืนไว้ข้างหลังซึ่งอยู่ด้านข้างมีเืไหลออกมาไม่หยุด เอ่ยปากถามอย่างอ่อนแรง
เย่เทียนเฉินมองชายด้านข้างในสมองก็ปรากฏภาพขึ้นมาแวบหนึ่ง สหายร่วมรบนายนี้มีชื่อว่าหลิวเหว่ยเป็หนึ่งในทหารหน่วยรบพิเศษที่ปฏิบัติภารกิจในครั้งนี้
เพียงแต่เย่เทียนเฉินตรงหน้าไม่ใช่ทหารหน่วยรบพิเศษคนเดิมตอนนี้เขาถูกผู้มีพลังพิเศษระดับพระเ้าสิงร่าง ในวินาทีที่ตกหน้าผาสถานะของเขาก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว เพียงแต่สหายหลิวเหว่ยที่อยู่ด้านข้างไม่รู้
“ฉันไม่เป็ไร หลิวเหว่ยนายเป็ไงบ้าง?” เย่เทียนเฉินได้สติกลับมา ตอบคำถามที่เป็ห่วงเขาก่อนหน้านี้
“ไม่เป็ไรมาก สหาย ฟังฉันนะตามแผนที่ด้านหน้าสุดจะมีูเาสูงอยู่ลูกหนึ่ง ขอเพียงนายข้ามูเาลูกนั้นไปได้ก็จะสามารถคุ้มครองนักวิทยาศาสตร์สาวคนนั้นไปถึงสถานที่ที่ปลอดภัยได้จะได้ไม่เป็เหมือนสหายร่วมรบคนอื่นๆ....”
หลิวเหว่ยพูดถึงตรงนี้ ก็พูดต่อไม่ออกดวงตาแดงขึ้นเล็กน้อย รวมกับาแที่ถูกยิงเจ็บ ทำให้ใบหน้าซีดขาวดูอิดโรยมากขึ้นคิดถึงสหายศึกทั้งเจ็ดคนที่ปฏิบัติภารกิจในครั้งนี้ร่วมกัน ต่างพลีชีพไปหมดแล้วเหลือแต่เย่เทียนเฉินกับเขาที่ยังมีชีวิตรอด ส่วนจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือไม่และจะมีชีวิตอยู่ต่อได้ได้นานเท่าไหร่ ก็เป็สิ่งที่ไม่มีใครรู้หลิวเหว่ยรู้สึกเสียใจนัก!
เย่เทียนเฉินมองหญิงสาวในเครื่องแบบทหาร ซึ่งได้หมดสติไปเรียบร้อยแล้วด้านข้างชื่อของหญิงสาวผู้นี้คือ
หานเจี๋ย เป็นักวิทยาศาสตร์ประจำเขตทหาร อายุประมาณยี่สิบปี
แม้ว่าจะสวมชุดทหารอยู่ แต่ว่า ก็ไม่สามารถปิดบังความสวยงามได้โดยเฉพาะทรวดทรงองค์เอวที่มีส่วนโค้งส่วนเว้าของเธอภารกิจของหน่วยรบพิเศษทั้งเจ็ดคน ก็คือคุ้มครองนักวิทยาศาสตร์สาวนามหานเจี๋ยคนนี้ กลับไปยังค่ายทหารให้สำเร็จ
“หลิวเหว่ย ไม่ต้องพูดแล้วฉันจะพานายไปจากที่นี่เอง!” เย่เทียนเฉินพูด
“ไม่ พวกเราสามคนหนีไม่รอดแน่อีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก นายรีบพานักวิทยาศาสตร์คนนี้ไปเถอะ รีบไป....” หลิวเหว่ยส่ายหัว พลางกล่าวออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้วถึงเขาจะไม่ใช่เย่เทียนเฉินทหารหน่วยรบพิเศษคนนั้น และเป็ผู้มีพลังพิเศษระดับพระเ้าที่เกิดใหม่มาอาศัยร่างนี้แต่ก็ยังมีความรู้สึกนึกคิดของเย่เทียนเฉินคนเดิมอยู่
เื่ทอดทิ้งสหายร่วมศึก ไม่ว่าจะเป็ชาติก่อนหรือชาตินี้เย่เทียนเฉินก็ทำไม่ได้
ครั้งนี้พวกเขาหน่วยรบพิเศษทั้งเจ็ด คุ้มครองนักวิทยาศาสตร์สาวจากประเทศ M ทะลุป่าหมอกดำบริเวณชายแดน เพื่อกลับไปยังค่ายทหารที่ชายแดน
ใครจะรู้ว่า รัฐบาลประเทศ M นั้นไม่กล้าลงมือโดยเปิดเผย เพราะเกรงว่าจะทำให้เกิดา แต่กลับจ่ายเงินว่าจ้างจำนวนมหาศาลเพื่อเชื้อเชิญทหารชั้นยอดจากองค์กรทหารรับจ้างนานาชาติ ‘กลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต’
หน่วยรบพิเศษเจ็ดนายคุ้มครองนักวิทยาศาสตร์หญิงพอเข้าไปในป่าหมอกดำก็ประสบกับการลอบทำร้ายของพวกทหารรับจ้างมารโลหิตฝ่ายตรงข้ามนอกจากมีฝีมือสูงกันทุกคนแล้ว ยังมีอาวุธที่มีพลังทำลายล้างสูงอยู่ด้วยมีแนวโน้มที่พวกเย่เทียนเฉินจะถูกจัดการราบคาบ
สู้ไปพลางถอยไปพลาง เผชิญหน้ากับกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตที่มีจำนวนกว่าพวกตนหลายเท่ารวมกับฝ่ายตรงข้ามมีการดักซุ่มโจมตีอยู่ก่อน พวกเย่เทียนเฉินไม่ทันไรก็มีสหายศึกสามนายพลีชีพ
ตอนที่ถูกบังคับให้ถอยร่นจนมาถึงหน้าผาแห่งหนึ่งหลิวเหว่ยก็เอาตัวเข้าบังะุให้เย่เทียนเฉิน ในขณะที่เย่เทียนเฉินคุ้มครองผู้บัญชาการหญิงทั้งสามจึงตกหน้าผาไปด้วยกันส่วนสหายร่วมรบอีกสองนายก็ถูกพวกโจรชั่วะเิสมองตายเพื่อปกป้องพวกเขา
“วางใจเถอะ ฉันจะพานายรอดออกไปให้ได้!” เย่เทียนเฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้มหล่อเหลา
หลิวเหว่ยอดจะตกตะลึงไม่ได้เขาพบว่าสายตาของเย่เทียนเฉินเปลี่ยนไป
เย่เทียนเฉินที่เพิ่งจะกลายเป็หน่วยรบพิเศษนี่คือภารกิจที่ลงาจริงเป็ครั้งแรกจะมากน้อยก็ยังคงมีความตึงเครียดและความหวาดกลัวอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้เขาไม่มีความตึงเครียดและความหวาดกลัวแม้แต่น้อยใช้ท่าทีสนุกสนานปฏิบัติต่อวิกฤตการณ์ใหญ่ในครั้งนี้ ทำให้หลิวเหล่ยรู้สึกประหลาดใจมาก
“เทียนเฉิน นาย....”
“นายไม่ต้องพูดมาก ถอดเสื้อออกซะฉันจะช่วยดูแผลให้นาย!”
เย่เทียนเฉินขัดคำพูดของหลิวเหว่ย ไม่อยากให้หลิวเหว่ยคิดอะไรต่ออีกเพราะตอนนี้เขารู้สึกถึงวิกฤตแล้วจริงๆ ในฐานะที่เป็ผู้มีพลังพิเศษระดับเทพเ้า ย่อมมีััเฉียบแหลมถ้ายังล่าช้าอยู่อย่างนี้ต่อไป เกรงว่าพวกเขาทั้งสามต้องตายอยู่ที่นี่จริงๆ แน่
“นี่...ไม่ต้องหรอก ไม่ร้ายแรงอะไร แผลเล็กน้อยแค่นี้ฉันเอาอยู่น่า!”
หลิวเหว่ยทราบว่าสถานการณ์เลวร้ายจะมามัวรักษาแผลได้อย่างไร ภารกิจอันหนักอึ้งที่สุดของนายทหารคนหนึ่งคำสั่งคือที่สุด แม้ตัวจะตายก็ต้องทำภารกิจให้สำเร็จนี่คือจิติญญาของนายทหารแห่งกองทัพจีน
“แผลเล็กน้อย? หลังของนายเืออกเต็มไปหมด หาแผลไม่เจอด้วยซ้ำถ้าหากติดเชื้อที่กระดูกสันหลัง ก็อาจทำให้เป็อัมพาตได้ ถึงตอนนั้นแม้แต่แรงเอาไว้ขึ้นเตียงกับสาวๆก็ไม่มี ไม่ร้องไห้ก็แปลกแล้ว!”
ได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉินหลิวเหว่ยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ตัวเขานั้นไม่ได้คิดไปไกลถึงจุดนั้นเย่เทียนเฉินยังมีอารมณ์ล้อเล่นได้อีก!
ฟิ้ว!
ในขณะที่เย่เทียนเฉินเตรียมที่จะตรวจสอบอาการาเ็ให้แก่หลิวเหว่ยนั้นก็มีะุบาซูก้ายิงมา หลิวเหว่ยรีบผลักเย่เทียนเฉินออกไป
ตูม!
เย่เทียนเฉินผวา แม้เขาจะเป็ผู้มีพลังพิเศษระดับพระเ้าที่มาเกิดใหม่ชีวิตเดิมก็ประสบกับการต่อสู้เอาชีวิตมามาก ก็ยังต้องตกตะลึงกับฉากนี้
หลิวเว่ยถูกรเบิดจนกระเด็นขึ้นไปหลายสิบเมตร เืสดๆ ทั้งตัว ไหลลงมาหลิวเหว่ยใช้ชีวิตของตน เืเนื้อและร่างกายของตน ปกป้องภารกิจของเขาในฐานะทหาร เข้าปกป้องภารกิจอันหนักอึ้งในฐานะทหารของเขา
“หลิวเหว่ย....”
เย่เทียนเฉินรีบพุ่งเข้าไปประคองหลิวเหว่ยที่ตกลงมากัดฟันะโ
“รีบไป พาท่านนักวิทยาศาสตร์คนนี้ไปเหลือแค่นาย....แค่นายแล้ว จะต้อง ต้องทำภารกิจให้สำเร็จ....” หลิวเหว่ยเืท่วมตัว พูดจบก็ไม่หายใจอีก
เย่เทียนเฉินกัดฟัน กำหมัดแน่นรู้สึกถึงพวกโจรชั่วหลายคนที่ล้อมเข้ามาที่นี่ ทันใดนั้นความ้าฆ่า
พลุ่งพล่าน ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกเสียใจเช่นกัน เพิ่งจะได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้พลังของเขาอ่อนแอเกินไปแล้วจริงๆ มิฉะนั้นจะต้องมาเห็นสหายศึกตายไปเฉยๆ ได้อย่างไร
เย่เทียนเฉินแบกนักวิทยาศาสตร์หญิงผู้นั้นขึ้นหลังรีบวิ่งหายเข้าไปในพงหญ้าที่เขียวชอุ่ม ตอนนี้เขา้าเวลาสักเล็กน้อยเพื่อกระตุ้นพลังพิเศษภายในร่างมิฉะนั้นก็คงไม่อาจรอดพ้นจากการถูกล้อมฆ่าของโจรชั่วพวกนี้
ตกดึก เย่เทียนเฉินนั่งขัดสมาธิตาทั้งสองข้างเบิกกว้างจ้องมองไปข้างหน้า กระตุ้นพลังพิเศษในร่างกายได้เล็กน้อยเกิดใหม่ในร่างนี้ คิดจะใช้พลังระดับพระเ้ายังอันแข็งแกร่งยังยากเกินไปสามารถกระตุ้นพลังได้เล็กน้อยอย่างนี้ ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว
นักวิทยาศาสตร์สาวประจำเขตทหารซึ่งใส่เครื่องแบบทหารที่ชื่อหานเจี๋ยลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อเธอเห็นเย่เทียนเฉิน ก็เอ่ยปากถามอย่างอดไม่ได้ว่า
“คนอื่นๆล่ะ?”
“สละชีพไปหมดแล้ว เหลือแค่คุณกับผม”เย่เทียนเฉินตอบกลับอย่างราบเรียบ
หานเจี๋ยนิ่งอึ้ง ครั้งนี้เธอแทรกซึมประเทศM อย่างเป็ความลับ จนได้ข้อมูลลับมา หลังจากที่ถูกพบทางจีนก็ส่งทหารหน่วยรบพิเศษเจ็ดคนมาคุ้มครองตน
แต่คิดไม่ถึงพอประสบกับการลอบโจมตีที่ป่าหมอกดำ ทหารหน่วยรบพิเศษเจ็ดนายไม่ทันไรก็สละชีพไปถึงหกนาย ตอนนี้เหลือรอดเพียงเย่เทียนเฉิน นายทหารหน่วยพิเศษที่เพิ่งเลื่อนขึ้นขึ้นมาใหม่คนนี้หรือว่าเธอจะไม่มีทางรอดกลับไปแล้วจริงๆ
“งั้น งั้นตอนนี้พวกเราจะทำยังไงดี?”
หานเจี๋ยเป็นักวิทยาศาสตร์ประจำหน่วยทหารมีพบเจอกับการรบถึงขั้นเป็ตายแบบนี้น้อยมาก อีกทั้งเธอก็เป็ผู้หญิงคนหนึ่งใน่เวลาอันตราย และอกสั่นขวัญหายเช่นนี้ ทำได้เพียงปรึกษากับเย่เทียนเฉิน
“ฆ่าพวกมันผมจะล้างแค้นให้สหายร่วมรบที่ตายไป....” เย่เทียนเฉินรู้สึกได้ว่าภายในร่างกายสามารถกระตุ้นพลังพิเศษออกมาได้อย่างบางเบาเขาทนไม่ได้ที่จะต้องเห็นสหายรบตายไปต่อหน้า จะต้องล้างแค้นให้พวกเขาอย่างแน่นอน
“อะไรนะ? อีกฝ่ายเป็ทหารชั้นยอดของกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตตอนนี้ก็เหลือแค่นายกับฉัน ยังคิดจะล้างแค้นอีก พูดเพ้อเจ้ออะไรอยู่?”
หานเจี๋ยไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เธอถามพลางมองเย่เทียนเฉินอย่างแปลกใจ
“ผมไม่สามารถปล่อยให้พี่น้องของผมตายเปล่า!” เย่เทียนเฉินกล่าวออกมาอย่างหนักแน่น
“นาย....ภารกิจของพวกนายคือคุ้มครองฉันกลับไปที่ค่ายนายอย่าลืมภารกิจของตัวเอง ตอนนี้ฉันขอสั่งนาย ไม่อนุญาตให้สู้ ปกป้องฉันออกไปจากที่นี่”
หานเจี๋ยไม่ใช่ว่าจะรักตัวกลัวตาย แต่ไม่อยากให้มีการตายเพิ่มขึ้นอีกทหารหน่อยรบพิเศษเจ็ดคนสละชีพไปแล้วหก เธอเองก็รู้สึกปวดใจอีกฝ่ายนั้นฝีมือยอดเยี่ยม แต่เย่เทียนเฉินกลับบอกว่าจะไปล้างแค้นนี่ไม่ใช่ว่าไปหาที่ตายเหรอ?
“เก็บคำสั่งของคุณกลับไปซะผมเย่เทียนเฉิน ไม่ว่าจะอยู่ในเวลาไหน จะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรญาติมิตรและพี่น้องของผมได้ใครหน้าไหนกล้ามาสร้างความอัปยศ ต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”เย่เทียนเฉินกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“นาย....”
หานเจี๋ยโกรธจนทนไม่ไหว ประโยคยังไม่ทันพูดจบจู่ๆ เย่เทียนเฉินก็โถมตัวเข้าหาเธอ กดเธอลงกับพื้นในชั่วพริบตา เปรี้ยงๆ ลูกะุแถวหนึ่งยิงผ่านหัวไปหากไม่ใช่ว่าเย่เทียนเฉินระแวดระวัง หรือช้าไปอีกหนึ่งวินาทีพวกเขาต้องถูกยิงพรุนแน่ๆ
“อีกฝ่ายมีคนเยอะ อาวุธครบมือนายอย่าไปเสี่ยงอันตรายเลย อย่างทำการเสียสละที่ไร้ความหมาย!” หานเจี๋ยรีบร้อนกล่าวออกมา
ในเวลานี้หานเจี๋ยถึงแม้ว่าจะตึงเครียดมาก อย่างไรเสียคนที่โจมตีพวกเขาก็เป็โจรโฉดจากกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต
นี่คือกลุ่มทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงระดับโลกภายในกลุ่มมีทหารชั้นยอดมากมายมิฉะนั้นทหารหน่วยรบพิเศษอย่างพวกเย่เทียนเฉินทั้งเจ็ดคนคงไม่พบกับการาเ็ล้มตายที่มากมายเช่นนี้
แต่ว่าตอนนี้หานเจี๋ยก็ยังรู้สึกได้ถึงสองมือของเย่เทียนเฉินที่กดอยู่บนหยกคู่งามอันตั้งตระหง่านของตนศีรษะก็ซบอยู่ระหว่างร่องหุบเขาลึก ทันใดนั้นใบหน้าของหานเจี๋ยก็กลายเป็สีแดง
หลังจากเสียงปืนผ่านไปไม่รอให้หานเจี๋ยได้ทันมีปฏิกริยาอะไร เย่เทียนเฉินก็ยันตัวลุกขึ้นก่อน กล่าวเพียงหนึ่งประโยคว่า“อยู่ที่นี่นิ่งๆ รอบผมกลับมา!”
ไม่ทันไรหานเจี๋ยก็ได้ยินเสียงร้องอย่างน่าอนาถดังมาจากบริเวณรอบๆทั้งหมดสามเสียง ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็ห่วงเย่เทียนเฉิน ถึงอย่างไรเขาเป็คนใหม่ที่เพิ่งกลายเป็หน่วยรบพิเศษจะแข็งแกร่งขนาดไหนก็มีข้อจำกัด อีกทั้งศัตรูที่ต้องสู้ด้วยก็เป็โจรโฉดกลุ่มทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงระดับโลก
ตอนที่หานเจี๋ยกำลังวิตกกังวล และคิดหาทางอยู่นั้นพงหญ้าก็ถูกแหวกออก
มือซ้ายของเย่เทียนเฉินลากโจรโฉดคนหนึ่งออกมาปรากฎเบื้องหน้าหานเจี๋ยราวกับลากสุนัขตายตัวหนึ่งกริชในมือขวามีเืสดๆหยดลงพื้นไม่ขาดสาย