เท้าน้อย ๆ วิ่งตามแสงสลัวของคบเพลิงที่วางห่างกันเป็ระยะ ๆ นางไม่กล้าวิ่งเข้าไปในป่ารกยามค่ำคืน เพราะกลัวผีสางแลสัตว์ดุร้าย ไม่นานนนักนางก็พบว่าคบเพลิงสิ้นสุดลงที่บ่อน้ำร้อนแห่งหนึ่ง มีไอพวยพุ่งขึ้นเป็ม่านบาง ๆ รอบ ๆ บ่อมีโขดหิน และต้นไม้ขึ้นหนาคล้ากับกำแพงหนึ่งชั้น
ดวงตาหงส์เป็ประกายด้วยความดีใจ นางเดินทางมาตลอดทั้งวัน ทั้งยังถูกใช้ให้ทำความสะอาดกระโจม จนร่างกายของนางทั้งเหมื่อยล้า ทั้งเหนียวเหนอะไปทั้งตัว หากได้ลงแช่น้ำอุ่น ๆ คงจะสบายมิใช่น้อย
ร่างกายไวเท่าความคิดหลินหลินจึงรีบเปลื้องอาภรณ์ออก แล้วย่างเท้าก้าวลงบ่ออย่างรวดเร็ว ไอน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมาเปรียบเสมือนผ้าม่านบาง ๆ ทำให้มองเห็นเฉพาะระยะประชิดเท่านั้น นางลูบไล้ผิวกายอย่างสบายใจขณะที่ค่อย ๆ เคลื่อนร่างนวลเนียนขาวผ่องลึกลงไปในบ่อน้ำอุ่นนั้น ฉับพลันก็มีเสียงดุดันคุ้นหูตวาดขึ้นข้างตัว
“ใครอนุญาตให้สาวใช้อย่างเ้า เข้ามาในบ่อน้ำร้อนแห่งนี้ !”
หลินหลินสะดุ้งใรีบหันขวับไปมอง สายตานางปะทะเข้ากับร่างเปลือยเปล่าของแม่ทัพหน้าโหดอยู่ในระยะประชิด
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
นางกรีดร้องออกมาสุดเสียง
“หยุดร้อง!”
แม่ทัพหยางจงคำรามลั่น ใบหน้าดุดันยิ่งทวีความน่ากลัว แต่ความน่ากลัวนั้น ก็ไม่ทำให้เสียงกรีดร้องของนางสงบลงได้
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
สติของนางกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว นางจึงหลับหูหลับตากรีดร้อง แม่ทัพหนุ่มเกรงว่าพลทหารจะแตกตื่นกันทั้งค่าย เขาจึงคว้าตัวนางเข้าแนบชิด ริมฝีปากร้อนระอุของเขาทาบทับบนริมฝีปากนุ่มนิ่มของนางจนแนบสนิท กลืนกินเสียงร้องของนางเอาไว้
“อึก... อื้อ”
หลินหลินเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง แม้นางมิอาจส่งเสียงได้อีกแล้ว แต่เขากลับยังไม่ผละปากออก อีกทั้งยังเพิ่มความร้อนแรงขึ้น จุมพิตของเขานั้นทำให้ความซาบซ่านแปลบปลาบจู่โจมเข้าใส่ร่างในอ้อมแขนแกร่งทุกสัดส่วน นางรู้สึกว่าตนเองไร้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้านขัดขืน ไม่นานนักร่างนางก็อ่อนระทวยลงกับอ้อมแขนแข็งแรงของแม่ทัพหนุ่ม
“อ่า”
หยางจงถอนจูบออกทั้งที่ลมหายใจเขายังถี่กระชั้น ดวงตาดำสนิทหรี่ปรือมองนางในอ้อมอกแล้วพบว่า นางได้สลบไปแล้ว มุมปากเขากระตุกไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะนาง หรือร้องไห้ให้กับตนเองดี เพราะขณะที่ตนกำลังนอนแช่ในน้ำอุ่นครุ่นคิดว่าจะจัดการกับองค์หญิงต่อไปอย่างไรดี สตรีในห้วงความคิดก็ปรากฏกายตรงหน้าด้วยเรือนร่างไร้ซึ่งอาภรณ์ ผิวพรรณของนางขาวละเอียดเกลี้ยงเกลาดุจหยกชั้นดี ใบหน้าสวยงามหยดประดับด้วยดวงตาหงส์มีประกายระยับจับใจยิ่งกว่าดาวบนท้องฟ้า
นางก้าวลงบ่อน้ำร้อนโดยไม่สังเกตเห็นเขาแม้แต่น้อย เขาจึงรีบหลับตาลงระงับเืลมที่พลุ่งพล่านขึ้นมา แต่นึกไม่ถึงว่าร่างนุ่มนิ่มยจะเคลื่อนกายเข้าใกล้เขามากขึ้นจนแทบจะชิด เขาจึงส่งเสียงออกไป นึกไม่ถึงว่านางจะกรีดร้องออกมา เขาจึงดึงนางเข้ามาจูบหมายจะหยุดเสียงร้อง แต่กลับกลายเป็ว่าบัดนี้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะเสียแล้ว
ร่างน้อยสลบไม่ได้สติเช่นนั้น เขาจึงหลับตาอุ้มนางขึ้นมาจากบ่อน้ำร้อนเพื่อไม่ให้มองเห็นเรือนร่างอันงดงาม อย่างไรเสียเธอก็เป็ถึงองค์หญิงในห้องหอ เขาเป็บุรุษอาจหาญผู้หนึ่งจะไม่เอาเปรียบนางขณะที่หมดสติ แต่ผิวนุ่มนิ่มที่ััเสียดสีกับกายแกร่งของเขาให้ความรู้สึกแสนจะทรมานยิ่งนัก เขาจึงรีบคว้าเอาอาภรณ์ของนางมาห่อหุ้มร่างสวยเอาไว้อย่างมิดชิด จากนั้นก็อุ้มนางกลับไปยังกระโจมใหญ่
.....................................จบตอน...............................................
2K
