อาจารย์จึงค้นหาข่าวการฆ่าตัวตายยกครัวเมื่อหลายปีก่อนและพบข่าวของครอบครัวแทอู ทำให้อาจารย์รู้สึกโกรธพ่อของแทอูมากที่ตัดสินใจทำแบบนั้นกับครอบครัวของตัวเอง ยิ่งทำให้อาจารย์อยากจะช่วยแทอูมากขึ้นไปอีก
“ฉันจะทำยังไงดีล่ะ” อาจารย์นั่งคิดอยู่สักพักหนึ่ง
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
พอมาวันหนึ่งมีคนไข้ที่พยายามฆ่าตัวตายยกครัวเข้ามา ลูกชายเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ลูกสาวและคนพ่ออาการสาหัส ส่วนคนแม่ตอนนั้นเธอออกไปทำงานแล้วพอรู้ข่าวว่าคนพ่อพยายามฆ่าตัวตายยกครัว คนแม่ก็ร้องไห้โวยวายและบอกกับอาจารย์หมอว่าไม่ต้องรักษาคนพ่อเพราะเขาพยายามฆ่าตัวตายเอง แทอูและเวโรนิก้าเดินมาได้ยินพอดี อาจารย์จินกูจึงให้เวโรนิก้าพาคนแม่ไปสงบสติอารมณ์ก่อน และให้แทอูรักษาและผ่าตักคนพ่อด่วน แต่แทอูกลับปฏิเสธไปเพราะเขาเห็นด้วยกับคนแม่ว่าคนพ่อตั้งใจจะฆ่าตัวตายอยู่แล้วถ้าเขาอยากตายนักก็ปล่อยให้ตายไป
เด็กไม่ได้มีความผิดอะไรไม่รู้เื่อะไรด้วย ทำไมต้องให้เขาตาย เพราะแทอูนึกถึงตอนที่พ่อตนเองฆ่าตัวตายยกครัวทำให้เขาดิ่งอีกครั้งและเดินหนีไป โดยที่หมอและพยาบาลคนอื่นก็ไม่ได้รู้เหตุผลที่แทอูทำแบบนั้นพอถึงเวลาต้องเข้าผ่าตัดด้วยความที่โรงพยาบาลนี้เล็กและเป็เพียงโรงพยาบาลสาขาเท่านั้นจึงมีศัลยแพทย์ทั่วไปเพียงแค่ 2คน คืออาจารย์จินกูแต่อาจารย์ต้องเข้าผ่าตัดคนลูกเลยให้เวโรนิก้าไปตามแทอูมาเข้าผ่าตัดคนพ่อซะ เวโรนิก้า เปิดประตูห้องพักแพทย์มาแล้วเห็นว่าแทอูนั่งก้มหัวอยู่จึงเดินเข้าไปและพูดคุย
"นี่นาย อาจารย์ให้ตามไปผ่าตัดคนไข้ที่พยายามฆ่าตัวตายน่ะ"
"ฉันไม่ไป"
"นายจะไม่ทำหน้าที่หมอหรือไง" เวโรนิก้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่โมโหเล็กน้อย
"วันนี้ฉันไม่มีตารางผ่าตัดและฉันไม่ได้มาเป็หมอเพื่อช่วยคนอย่างเขา"
"นี่มันเป็เคสฉุกเฉินจะมีตารางให้นายได้ยังไง เอาล่ะรีบๆไปได้แล้วเดี๋ยวคนไข้จะแย่เอา"
"บอกว่าไม่ไปไง"
"คนไข้อาจเลือกหมอได้แต่หมอไม่สามารถเลือกคนไข้ได้ ฉันเรียนรู้มาแบบนี้"
"ก็เธอเข้าผ่าตัดไม่ได้เลยพูดได้ง่ายๆแบบนี้ไง แล้วจะช่วยคนอย่างเขาเพื่อจะชดใช้ที่เข้าผ่าตัดไม่ได้หรือไง" แทอูตะคอกกลับไปด้วยความโมโห
"ใช่ ฉันเข้าผ่าตัดไม่ได้และฉันก็ต้องทำสิ่งที่ตัวเองทำได้เพื่อชดใช้ ฉันน่ะทำไม่ได้แต่นายเลือกที่จะไม่ทำแล้วแบบไหนมันขัดกับการเป็หมอมากกว่ากันล่ะ" (เดินออกไป)
แทอูนั่งคิดด้วยความโมโหและสับสน แต่สุดท้ายเขาควบคุมอารมณ์ได้และไปเข้าผ่าตัดเคสคนพ่อ และบอกกับอาจารย์ว่า "ผมไม่ได้มาเพราะอยากช่วยเขาสำหรับเขาแล้วก็ยังเป็คนไข้ที่ผมไม่อยากรักษาอยู่ดี แต่มีคนบอกผมมาว่าถ้าไม่ทำในสิ่งที่ทำได้มันขัดกับความเป็หมอ..ผมเลยมาเข้าผ่าตัดครับ" อาจารย์ไม่ได้พูดอะไรมากนักเพียงแต่บอกกับแทอูว่าอย่าปล่อยให้คนไข้ตายแล้วกัน..และทั้งคู่ก็เข้าผ่าตัด การผ่าตัดผ่านไปอย่างราบรื่นด้วยดีและแทอูก็ได้ไปขอโทษเวโรนิก้าที่พูดแรงเกินไปเื่ที่เธอเข้าผ่าตัดไม่ได้และบอกกับเธอว่าอาจารย์จินกูเรียกเธอไปพบ