แด่เธอ คนที่ฉันไม่มีวันจะได้ครอบครอง

        Her : เธอ

        Her : เราอย่าห่างหายไปจากกันอย่างนี้อีกเลยนะ

        Her : อยู่เป็๲ของขวัญวันเกิดให้กันและกันก่อนนะคะ ขอร้อง

        Me : วันนี้ไปกินยาตัวไหนผิดตัว ถึงได้มาเพ้อกับเรา

        Me : ทีก่อนหน้านี้ ตอนได้มีเวลาร่วมกันถึงไม่เห็นแกจะแยแสเราเลย

        Her : เราแสดงออกไม่เก่ง

        Her : เราขอโทษนะคะ

        Her : เพราะมัวแต่โฟกัสเ๹ื่๪๫งานจนลืมความสัมพันธ์ของเรา

        Her : ที่ผ่านมาเธอรู้สึกโดดเดี่ยวมากเลยใช่มั้ย

        Her : โกรธเรามากเลยใช่รึเปล่า ที่มัวแต่ทำตัวเหมือนตัวเองเป็๞จุดศูนย์กลางของจักรวาล

        Me : โครต โกรธจนอยากตีแกให้หลังลาย

        Me : โกรธที่รักแกมากขนาดนั้นแต่ดันไม่เคยเห็นหัวกัน

        Me : แต่พูดไปก็เท่านั้น แกก็คงทำแบบเดิม

        Me : ก็ห่างกันไปแบบนี้แหละ

        Me : แกคงจะพอใจน่าดู

        Her : เราไม่พอใจค่ะ ที่ต้องห่างเธอแบบนี้

        Her : ง้อนะคะเธอคนดี เดี๋ยวเราจะไปให้เธอตีจนหลังช้ำเลย

        Me : ที่มาง้อนี่คือเหงา หรือยังไง?

        Me : ถ้าแกไม่คิดจะจริงจังกับเรา๻ั้๹แ๻่แรกแกก็ปล่อยเราไปเหอะ

        Me : ชอบนักหรอ ที่ได้เห็นน้ำตาเราอ่ะ

        Her : ตรงๆเลยนะ

        Her : ตอนแรกเราก็เล่นๆนั่นแหละ

        Her : แต่กลับมาคราวนี้เราไม่เล่นแล้ว

        Me : เหอะ

        Her : อ่ะถ้าไม่เชื่อก็ไปดูในโปรไอจีเรา

        Me : ดูเพื่อ?

        Her : มันเป็๲รูปที่เธอเคยชมเราว่า "หล่อจนอยากจับทำผัว"

        Me : อ่า แล้ว?

        Her : เรากลับมาแล้วนี่ไง จับเราทำผัวเลย

        Me : อันนี้คือตลกอ่อ?

        Her : เราพูดจริง คราวนี้ถ้ากลับมาคบกัน เราจะป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้

        Her : ว่าคนนี้อ่ะ คนของเรา ใครจะมองว่าเราประหลาดก็ช่างแม่ง

        Her : และตอนง้อเธอ เราก็บอกที่บ้านแล้วด้วยว่าเราชอบเธอ

        Me : ถ้าแน่จริง พรุ่งนี้เธอพาครอบครัวมาเจอเรา เมญ่า บ่ายโมงสี่สิบห้านาที

        Her : รับคำท้า