เอริคพยายามที่จะหาเหตุผลต่างๆนาๆมาเพื่ออธิบายสิ่งที่มันเกิดขึ้นทั้งหมดให้กับโอฟีเลียฟัง เพราะในตอนนี้ตัวเขานั้นจะต้องเริ่มที่จะทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะหาคนที่ไว้ใจเขาให้ได้สักคนก่อน เพราะมันต้องยอมรับเลยว่าจุดเริ่มต้นของเขานั้นมันยากเป็อย่างมากเลยทีเดียว
ถ้าหากจำไม่ผิดแล้วละก็นิยายที่พระเอกไปต่างโลกทั้งหลายนั้นต่อให้พระเอกจะเลวทรามหรือไม่เอาไหนสักเท่าไหร่ก็ตาม แต่ในชีวิตของพวกเขานั้นจะต้องมีสักคนสองคนแหละที่คอยสนับสนุนพระเอกั้แ่แรก
แต่สำหรับเอริคในตอนนี้แล้วมันเรียกได้ว่าไม่มีเลยสักคน เพราะฉะนั้นเขาจะต้องเริ่มจากทำให้คนรอบข้างนั้นไว้ใจซะก่อน แล้วก็ใช้โอกาสนี้เปลี่ยนตัวเองไปเลย เพราะถ้าในอนาคตมีคนบอกว่าเขานั้นไม่เหมือนเอริคคนเดิมเขาก็จะได้มีเหตุผลที่จะเอามาอ้างว่าเหตุใดเขาถึงได้เปลี่ยนไปอย่างเช่นในตอนนี้ที่เขานั้นกำลังพูดกับโอฟีเลยอยู่
"ท่านหมายความว่ายังไงที่บอกว่าท่านจะตายน่ะ!!!!?"
ตอนนี้โอฟีเลียนั้นหันมาสนใจสิ่งที่เอริคนั้นพูดแล้ว
เพราะถึงยังไงซะเื่ที่เขาพูดนั้นมันก็เป็เื่ที่ใหญ่มาก
เอริคมองไปที่โอฟีเลียด้วยสายตาที่สงบนิ่งก่อนที่จะพูดออกมา
"วันนี้ถ้าข้าไม่ได้เ้าพาข้ากลับมาแล้วดูแลข้าอย่างดี ป่านนี้ข้าอาจจะตายเพราะพิษที่อยู่ในตัวของข้าแล้วก็เป็ได้ ถ้าเ้านำข้ากลับมาช้ากว่านี้อีกไม่กี่นาที ป่านนี้ทั้งคฤหาสน์นั้นก็คงจะเริ่มจัดงานศพข้าไปแล้ว"
"หากข้าตาย สิ่งที่ทุกคนจะได้รับรู้ก็คงจะเป็ข่าวที่ว่า ข้านำคู่หมั้นของตัวเองไปเป็สิ่งของเพื่อการพนันแล้วเสียจากนั้นข้าก็ดื่มจนช็อคตายเพราะดื่มหนักเกินไป"
"แต่มันจะมีสักกี่คนที่รู้ว่า เหล้าแก้วนั้นที่ข้านั้นดื่มเข้าไปมันคือสิ่งที่ไม่มีใครควรจะดื่มมันเข้าไปเพราะในแก้วนั้นมันมีพิษ"
"ท่านว่าไงนะ!!!!"
ต้องบอกเลยว่าเอริคนั้นพูดไปแบบแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปอย่างถึงที่สุดเลยก็ว่าได้ เพราะเื่ที่เขาพูดไปนั้นช่องโหว่ของเื่ราวนั้นมันมีอยู่เบ้อเร้อเลยทีเดียว แต่ใครจะไปสนตรงนั้นกันล่ะ เพราะทุกคนที่ได้ฟังแบบนี้นั้นก็คงจะโฟกัสไปที่มีคน้าที่จะลอบสังหารขุนนางต่างหาก
ซึ่งโอฟีเลียก็เป็เช่นนั้นเหมือนกัน เมื่อบอกว่าเขานั้นเกือบจะตายเพราะพิษในแก้วเหล้าตอนนี้เธอก็เริ่มที่จะจริงจังขึ้นมาบ้างแล้ว แน่นอนว่าเธอนั้นไม่ได้เชื่อเอริคอย่างเต็มที่หรอกเพราะเธอรู้ว่าเอริคนั้นเป็คนยังไง
แต่ว่ามันก็มีหลายอย่างที่เธอนั้นสงสัยอยู่มากเช่นกัน เพราะอาการของเอริคเมื่อตอนบ่ายนั้นมันไม่เหมือนคนที่เมาเพราะดื่มหนักเลยสักนิด เพราะนางต้องใช้เวลานานเป็อย่างมากเพื่อที่จะปลุกเอริคให้ตื่นขึ้นมา
อีกทั้งมันยังมี่ที่เอริคนั้นหยุดหายใจไปแปปหนึ่งอีกด้วย นั่นทำให้โอฟีเลียนั้นเริ่มที่จะคิดเกี่ยวกับเื่นี้อย่างจริงจังในทันที นางนั้นไม่ใช่คนโง่ นางเองก็รู้ว่าเื่ของเอริคนั้นมันไม่ได้สมบูรณ์แบบขนาดนั้น แต่นางก็ให้ความสนใจไปที่เื่ยาพิษมากกว่า
เมื่อเห็นว่าโอฟีเลียนั้นเริ่มที่จะเชื่อเขาแล้วเอริคก็ทำการรุกต่อทันที
"นั่นเป็เหตุผลที่ว่าเหตุใดข้าถึงได้พูดเื่นั้นขึ้นมา เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นข้ารู้สึกว่าตัวเองนั้นได้ทำตัวโง่เง่าขนาดไหน ข้าละเลยไปหลายสิ่งหลายอย่างเพียงเพราะแค่คิดว่ามีคนที่อยู่่และปกป้องข้าอยู่ตลอดเวลา"
"แต่เมื่อความตายนั้นใกล้เข้ามาถึงอยู่แค่เอื้อมมันจึงทำให้ข้านั้นรับรู้ได้อย่างชัดเจนแล้วว่า ตัวข้านั้นมันเปราะบางแค่ไหน"
เอริคร่ายยาวออกมาอย่างจริงจังเพื่อแสดงให้โอฟิเลียเห็นว่าตัวเขานั้นเริ่มเปลี่ยนไปแล้วเมื่อต้องเผชิญกับความตาย แน่นอนว่าสายตาของนางนั้นมีแต่ความไม่เชื่ออย่างชัดเจน แน่ล่ะคำจากปากของเขานั้นมันแทบจะไม่มีนำหนักเลยด้วยซ้ำ
"ข้าเข้าใจในสิ่งที่เ้านั้น้าที่จะทำแล้ว ข้าสัญญากับเ้าว่า ถ้าทุกอย่างมันดีขึ้นแล้ว เมื่อข้านั้นกลับเข้าสู่หนทางที่เหมาะสมแล้ว วันนั้นข้าจะใช้อำนาจที่ตัวเองมีถอนหมั้นให้กับเ้า เพื่อที่เ้านั้นจะได้ไปใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองนั้น้า ไม่ต้องมาทนทำในสิ่งที่มันไม่มีความหมายเช่นการดูแลคนอย่างข้าอย่างในตอนนี้"
เมื่อเอริคพูดคำนี้ออกไปมันทำให้โอฟิเลียนั้นใเป็อย่างมาก เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเมื่อเขาพูดแบบนั้นออกไปโอฟิเลียนั้นใเป็อย่างมากเพราะนางนั้นไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ออกมาจากปากของเอริค
เพราะนางนั้นรู้ดีว่าเอริคนั้น้าตัวของนางมากแค่ไหน เขานั้นพยายามใช้เล่เหลี่ยมต่างๆมากมายเพื่อที่จะหลอกล่อนางต่างๆนาๆแม้กระทั่งการพูดแบบนี้มันก็เคยมี
แต่ว่ามันไม่เคยมีเลยสักครั้งที่เขานั้นพูดว่าจะยกเลิกการหมั้นกับนาง
และทั้งน้ำเสียงแล้วก็สายตาของเขานั้นมันแสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าเขานั้นพูดจริงอย่างแน่นอนและเขานั้นก็เหมือนว่ามั่นใจเป็อย่างมาก นั่นทำให้โอฟิเลียนั้นสับสนมากเลยทีเดียว
มันไม่ใช่ว่านางนั้นไม่เคยคิดถึงเื่นี้ นางนั้นคิดอยู่เสมอมาว่ามันจะมีสักวันหรือไม่ที่เอริคนั้นจะถอนหมั้นกับนาง แต่นางก็รู้ดีว่าเื่นี้นั้นมันก็เป็ได้แค่ความหวังลมๆแร้งๆเท่านั้นแหละ มันเป็ไปไม่ได้ แต่ว่าตอนนี้นางกลับมาได้ยินเขาพูดออกมาเองแบบนี้เนี้ยนะ
"หึหึหึ ข้ารู้ว่าเ้านั้นคิดว่ามันเป็ไปไม่ได้ เพราะฉะนั้นข้าก็จะทำให้เ้าเห็น สิ่งที่ข้า้านั้นไม่ได้มากมายอะไรนัก ข้าขอเพียงแค่อย่างเดียวก็คือให้เ้านั้นคอยช่วยข้า เ้าไม่ต้องทำอะไรมากมายนักเพราะเื่ทั้งหมดนั้นข้าจะจัดการเอง สิ่งที่ข้า้าจากเ้านั้นก็มีเพียงแค่แรงสนับสนุนก็เท่านั้น ข้าหวังว่าเพียงแค่นี้เ้าคงจะสามารถให้ข้าได้"
โอฟิเลียเดินออกมาจากห้องของเอริคด้วยความว่างเปล่า
นางนั้นยังประมวลข้อมูลที่ได้รับมาไม่เสร็จเลย
เพราะสิ่งที่เอริคพูดออกมานั้นมันทำให้ความคิดของนางนั้นมันวิ่งวุ่นอยู่ในหัวของนางไม่หยุดหย่อน นางนั้นไม่รู้ว่าคำพูดของเขานั้นสามารถเชื่อได้มากแค่ไหน แต่อีกใจนั้นนางก็อยากจะเชื่อในสิ่งที่เขานั้นพูดมา เพราะมันดูเหมือนว่าในครั้งนี้เขาจะเริ่มเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ เพราะนางเองก็เคยได้ยินมาบ่อยๆว่า เมื่อคนเรานั้นเฉียดเข้าใกล้ความตายแล้วผ่านมันมาได้คนๆนั้นอาจจะเปลี่ยนไปทันทีเพราะเื่ที่เกิดขึ้น
ซึ่งเอริคนั้นก็เหมือนจะเป็แบบนั้นซะด้วยสิ เพราะนางนั้นคอยสังเกตุเขาอยู่บ่อยครั้งแล้วมันทำให้นางนั้นเห็นว่ามันเหมือนกับว่าเอริคนั้นไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป อย่างอื่นนั้นมันอาจะหลอกกันได้ แต่แววตากับความรู้สึกนั้นมันหลอกไม่ๆได้อย่างแน่นอน
มันถึงขนาดที่มีบาง่เลยที่นางนั้นคิดว่าที่อยู่ต่อหน้าของนางนั้นไม่ใช่เอริคแต่เป็คนอื่นไปแล้วอีกด้วย ถ้าเอริคได้มารู้ความคิดนี้ของนางนั้นเขาก็คงจะขนลุกอยู่ไมน้อยเลยเช่นกัน เพราะความรู้สึกของผู้หณิงคนนี้มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว แต่ถึงยังไงเขาก็คิดว่าเื่ในวันนี้นั้นสำเร็จแล้วอย่างแน่นอน