ย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค )

ความถูกแพงของหุ้น ไม่ได้วัดกันที่ราคาว่าหุ้นราคา 1 บาทถูก หุ้นราคา 10 บาทแพง

สมมุติว่าคุณมีร้านก๋วยเตี๋ยวกับร้านลาบหมูอย่างละร้าน ที่ต้นทุนกำไรเท่ากันหมด ต่อมาคุณทยอยเอาหุ้นร้านก๋วยเตี๋ยวกับร้านลาบหมูอย่างละสามสิบเปอเซนต์เข้าตลาด

โดยคุณแบ่งหุ้นร้านก๋วยเตี๋ยวเป็๲ร้อยหุ้น ขายในตลาด 30 หุ้น

ส่วนร้านลาบหมูคุณแบ่งหุ้นร้านเป็๞สิบหุ้น ขายในตลาด 3 หุ้น

จะเห็นได้ว่า ร้านลาบหมูมีจำนวนหุ้น เพียงสามหุ้นที่ขายในตลาด แต่ก็มีราคารวมเท่ากับหุ้นร้านก๋วยเตี๋ยวสามสิบหุ้น

------------------------------------------------

ถ้าจะมีวิชาที่ทำให้ ณรัชต์ ดูเก่งสมกับการเป็๞คนย้อนกลับมาอยู่ในร่างตัวเองสมัยอดีตได้ก็คงเป็๞วิชานี้ล่ะ

ขณะกำลังเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ณรัชต์ใจลอยย้อนคิดไปถึงสาเหตุที่ทำให้เขาใช้ภาษาอังกฤษได้ดี

คนทั่วไปมักคิดว่าคนจบวิศวกรรมศาสตร์ จะต้องซ่อมเครื่องยนต์กลไก เครื่องจักรเป็๞ทุกคน

เขายังจำได้ว่าสมัย๰่๥๹เวลาก่อน ขนาดพ่อของเขา เมื่อรู้ว่าเขาสอบติดคณะวิศวกรรมศาสตร์ ยังบอกว่าเมื่อเรียนจบจะเปิดอู่ซ่อมรถให้

ใน๰่๥๹ชีวิตที่แล้ว ณรัชต์เป็๲มนุษย์กลาง ๆ คนหนึ่ง

เรียนกลาง ๆ เกรดกลาง ๆ จบมหาวิทยาลัยกลาง ๆ ตอนหลังยังทำงานบริษัทกลาง ๆ อีก

แน่นอนว่าเขาไม่ได้เก่งภาษาอังกฤษจากตอนเรียน เพราะสมัยเรียน เกรด 2 คือความสามารถสูงสุดของเขาแล้ว แต่เมื่อเขาเข้าทำงานครั้งแรก เถ้าแก่โรงงาน ผู้มีความคิดเหมือนคนทั่วไปว่าคนจบวิศวกรรมศาสตร์ ย่อมสามารถซ่อมได้ทุกอย่าง

เมื่อรับเขาเข้าทำงาน เถ้าแก่ก็ชี้ไปที่เครื่องจักรสำคัญในการผลิตตัวหนึ่งในโรงงานและบอกให้เขาดูแลให้ดี

เขาได้แต่เหงื่อตก สมัยเรียนมันมีไอ้เครื่องพวกนี้ให้เรียนซะที่ไหนล่ะ ณรัชต์ได้แต่รับคำเถ้าแก่เสียงอ่อย ๆ

เหมือนที่ใครเคยพูดไว้ การทำงานแทบจะเป็๞การเรียนรู้ใหม่หมดทุกอย่าง

ถ้าคิดว่าความรู้สมัยเรียนเพียงพอแล้ว นั่นไม่ใช่เลย ณรัชต์รีบค้นหาคู่มือเครื่องจักรชิ้นนั้นทั่วโรงงาน กว่าจะไปเจอซุกอยู่มุมหนึ่งในห้องเก็บของ คู่มือเล่มหนา ภาษาอังกฤษล้วน ๆ

เขาได้แต่บ่นตัวเองที่สมัยเรียนไม่รู้จักตั้งใจ

เมื่อเรียนและศึกษาเพื่อตั้งใจจะหาความรู้นำเอาไปใช้จริง ๆ ไม่ใช่เพียงเพื่อสอบ ผลที่ได้ย่อมดีกว่ากันมาก

ณรัชต์ค้นคว้าศึกษาคู่มืออย่างหนักเพื่อให้เข้าใจการทำงานของเครื่องจักรที่เขาต้องดูแล

นี่คือ พลังแฝง ตอนไฟไหม้ สินะ

แต่สุดท้ายแล้วณรัชต์ก็ต้องขอบคุณอาจารย์ที่ปรึกษาสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ที่ถูกเขารบกวนสอบถามอย่างหนักหลายเ๱ื่๵๹แต่ก็ยังช่วยเหลือแนะนำจนเขาผ่านมาได้ แม้สุดท้ายอาจารย์จะอดแซวเขาไม่ได้ว่า เงินเดือนเขาครึ่งหนึ่งควรแบ่งให้อาจารย์ด้วยก็ตาม

"นะ นะ" เสียงเต้สะกิดเขาออกจากภวังค์

"ว่าไง " เขาขยับปากถามโดยไม่มีเสียง เพราะกำลังอยู่ในคาบเรียน

"ช่วยเลือกกลอน ดี ๆ ให้หน่อย" เต้ส่งคำขอมาเป็๲กระดาษ

สุดท้ายเต้คงยังไม่ไว้ใจวิทย์เท่าไหร่ในการเลือกลอน เพราะมีบ่อยครั้งที่เต้โดนวิทย์อำเล่นบ่อย ๆ จึงยังหวาดระแวงอยู่

เขาหยิบเศษกระดาษที่เขียนชื่อตัวเองเล่นตอนใจลอย พลิกด้านหลัง คิดนิดนึงแล้วเขียนประโยคหนึ่งให้เต้

"ถ้าฉันมี สิบหน้า อย่างทศกัณฐ์ สิบหน้านั้น ฉันจะหัน มายิ้มให้เธอ "

ณรัชต์เขียนท่อนขึ้นต้นของเพลงสมัยก่อน ที่มีคนฮิตนำมาส่งข้อความเข้าเพจเจอร์พอสมควร และไม่เลี่ยนจนทำให้เขาจั๊กจี้เหมือนหลาย ๆ กลอนที่เต้เลือกมา

ตอนนี้เขาซื้อหุ้นตามที่วางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว

หลังจากนี้ก็ทำเพียงอย่างเดียวคือ รอ

รอ ค่าระวางเรือจะขยับขึ้น........

-------------------------------------

นักลงทุนในตลาดหุ้น แบ่งกว้าง ๆ ได้สองประเภท จากสิ่งที่เขาใช้ในการตัดสินใจ ซื้อ-ขายหุ้น

หนึ่ง วิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน เช่น ดูเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม หรือดูตัวบริษัท ในการซื้อขายหุ้น

สอง วิเคราะห์ทางเทคนิค เช่น ดูกราฟ ดูปริมาณการซื้อขาย ดูพฤติกรรมของราคาหุ้น

ณรัชต์ เป็๲ประเภทแรก

ตลาดหุ้นไม่ใช่เ๹ื่๪๫ง่าย เคยมีคนกล่าวไว้ว่า คนร้อยคนเดินเข้ามาในตลาดหุ้น จะมีคนเสียแปดสิบคนและมีคนได้ยี่สิบคน แสดงให้เห็นว่าตลาดหุ้นยังมีความเสี่ยงสูงเมื่อเข้ามาลงทุน

สาเหตุที่๰่๥๹ชีวิตที่แล้ว เขาหลีกเลี่ยงหุ้นขนส่งทางทะเลเพราะค่าระวางเรือ มีความผันผวนสูงมาก คาดเดายาก สามารถปรับตัวขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าสามสี่เท่าได้ภายในเวลาเพียงสองสามเดือน

สิ่งที่คาดเดายากและเรามีความรู้ไม่พอเมื่อคิดจะลงทุนย่อมไม่ต่างกับการพนัน

แต่ถ้าพอจะรู้ล่วงหน้า มันก็เป็๞อีกเ๹ื่๪๫ จริงไหม?

คาบอิสระวันนี้ผู้ชายห้องณรัชต์ลงมาเตะฟุตบอล ส่วนกลุ่มผู้หญิงส่วนน้อยไปชุมนุมกันที่ไหนไม่รู้

เขานั่งเป็๞กองเชียร์และคุยกับเพื่อนๆ ที่ข้างสนาม ส่วนเต้กับวิทย์ กำลังวิ่งไปมาอยู่ในสนาม

เห็นอย่างนี้แก๊งเขาก็ไม่ธรรมดานะ เต้มีฝีมือระดับติดทีมโรงเรียนได้เลย แต่ไม่เอา เพราะไม่ชอบไปซ้อม ส่วนวิทย์ก็เล่นกีฬาได้ดีหลายอย่างทั้งบาสเกตบอล แบดมินตัน และปิงปอง เพียงแต่๰่๥๹มอปลายติดการ์ตูนเลยไม่ค่อยได้เล่น

ส่วนณรัชต์ก็มนุษย์กลาง ๆ เล่นได้ แต่ไม่อยากเหงื่อโชกเสื้อเปียกตอนจะเที่ยงแบบนี้

เขาเลยมานั่งฟังเพื่อนร่วมชั้นที่ข้างสนามคุยกัน ตอนนี้เพื่อนแฟนทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด กำลังดวลฝีปากเกทับกับเพื่อนที่เป็๞แฟนลิเวอร์พูล เพราะตอนนี้ฟอร์มการเล่นของ รุด ฟาน นิสเตลรอย กับ ไมเคิล โอเว่น กำลังร้อนแรง

ณรัชต์ไม่ได้สอดแทรก เพียงแต่มองเพื่อนที่เป็๞แฟนบอลลิเวอร์พูลด้วยแววตาสงสาร

เกมฟุตบอลในสนามจบเต้รีบวิ่งเหงื่อโชกมาฉุดแขนณรัชต์

"เร็ว เดี๋ยวหมดคาบก่อน ไปส่งเพจกัน"

คาบต่อไปเป็๞พักเที่ยง เต้จึงรีบร้อนเพราะถ้าเป็๞คาบพัก คิวโทรศัพท์ใต้ตึกจะยาวมาก

เขาทำมือบอกวิทย์ที่ริมสนามขณะกำลังจะลงเล่นต่ออีกเกมว่าเจอกันที่โต๊ะข้างโรงอาหาร

ที่ตู้โทรศัพท์หยอดเหรียญใต้อาคารมอปลาย

คอลเซนเตอร์ : 152 สวัสดีค่ะ ขอทราบหมายเลขด้วยค่ะ

เต้ : หมายเลข XXXXXX ครับ

คอลเซนเตอร์ : ขอทราบข้อความค่ะ

เต้ : ถ้าฉันมีสิบหน้า อย่างทศกัณฐ์ สิบหน้านั้น..

คอลเซนเตอร์ : 'ถ้าฉันมีสิบหน้า อย่างทศกัณฐ์ สิบหน้านั้น ฉันจะหัน มายิ้มให้เธอ ใช่ไหมคะ' คอลเซนเตอร์สาวทวนประโยคตัดหน้าหน้าเต้ที่ยังไม่ทันได้พูดจบท่อน

เต้ : ครับ