หอประชุมคอนกรีตกว้างขวางเต็มไปด้วยหนุ่มสาวหน้าอ่อนประมาณร้อยคนในชุดเครื่องแบบสีขาวดำยืนเข้าแถวตอนอย่างเป็ระเบียบราวกับทหารเกณฑ์ เลเวียร์ที่ยืนอยู่ตรงกลางถูกขนาบด้วยคนแปลกหน้าท่าทางไม่เป็มิตรทุกทิศทาง เหล่านักเรียนใหม่ต่างรอคอยการปรากฏตัวของผู้อำนวยการใหญ่ที่กำลังเดินทางมาจากเมืองหลวงเซนทรัลลิส[Centralis, Capital City] มายังโรงเรียนกลางป่ากลางเขาแห่งนี้ สถานที่ที่ห่างไกลจากความวุ่นวายของเมืองใหญ่และริงเกอร์ชั่วร้ายที่หวังจู่โจมความหวังรุ่นใหม่ของมนุษยชาติ
โรงเรียนเตรียมตำรวจต่อต้านริงเกอร์ [Anti-Ringer Police Department Cadets Academy] หรือที่คนทั่วไปรู้จักกันในนาม‘อคาเดมี่’
“เห้ย ไอ้ตุ๊ด ไปทำผมมาจากร้านไหนวะ” เสียงห้วนต่ำของชายคนหนึ่งลั่นขึ้นมากลางแถว แถมเ้าตัวยังทำท่าชี้ไม้ชี้มือมาทางเลเวียร์ ทำให้คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ต่างมองมาที่เขาไปตาม ๆ กันจนเขากลายเป็จุดสนใจไปเสียอย่างนั้นจากสีผมอันแปลกตาและผิดธรรมชาติ
“หุบปาก เ้าพวกเด็กใหม่!” สาวแว่นผมทองหุ่นดีในชุดเ้าหน้าที่ ARPD สีดำะโเสียงดังใส่หนุ่มสาวที่ยืนอยู่ในแถวจนพวกเขาสะดุ้งโหยง “ผู้อำนวยการใหญ่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า จากนี้ หากใครกล้าส่งเสียงสักแอะ ฉันจะลงโทษพวกแกอย่างสาสมเชียวล่ะ”
“เหอ ๆ เป็ผู้หญิงที่น่ากลัวจังเลยน้า” หนุ่มแว่นผมดำที่ยืนอยู่ทางขวาของเลเวียร์บ่นกระซิบเขาราวกับ้าริเริ่มบทสนทนากับเพื่อนใหม่ เขายิ้มให้กับหนุ่มผมเทาอย่างเป็มิตร “ฉันเนปจูน โกลด์[Neptune Goald] …นายล่ะ”
“…ฉันเลเวียร์” เขายิ้มให้กับหนุ่มแว่นคนนั้น แต่ไม่ทันไรก็มีเสียงดังตึงจากประตูไม้ด้านหลังจนทุกคนในหอประชุมต่างสะดุ้งกับเสียงนั้น
“ทั้งหมด ทำความเคารพผู้อำนวยการใหญ่ ARPD!” ครูฝึกสาวผมทองคนเดิมะโ เมื่อสิ้นเสียง นักเรียนชายหญิงต่างยืนตัวตรง แขนซ้ายไขว้ที่ด้านหลังและเอามือขวาแบทาบบนอกด้านซ้าย ทำท่าแสดงความเคารพแบบฉบับของอคาเดมี่อย่างพร้อมเพรียง ห้องที่แต่เดิมเงียบอยู่แล้ว กลับเงียบเชียบไปอีก พวกเขาได้ยินเสียงฝีเท้าที่หนักอึ้งเป็จังหวะ นักเรียนใหม่ทุกคนพยายามไม่เหล่ตามองไปยังต้นเสียง เพราะกลัวว่าการกระทำที่แหกคอกจะนำไปสู่การลงโทษแบบหมู่คณะ พวกเขาจึงมองเพียงเวทียกระดับเบื้องหน้า หายใจให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ และแล้ววินาทีที่พวกเขารอคอยก็มาถึง การปรากฏตัวของผู้อำนวยการใหญ่แห่งกรมตำรวจต่อต้านริงเกอร์ ชายร่างใหญ่ผมสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าประดับด้วยหนวดและเคราสีน้ำตาลเข้มที่เริ่มมีหงอกแซมรำไรมองดูคล้ายกับสิงโตในคราบมนุษย์ เขาสวมผ้าคลุมสีดำที่มีสัญลักษณ์ของ ARPD ปักอยู่ด้านหลัง มีเหรียญตราสีทองมากมายที่ติดประดับไว้ที่หน้าอก ซึ่งเป็รางวับเกียรติยศจากผลงานปราบปรามริงเกอร์มากมายและนำสันติสุขมาสู่มนุษยชาติ ดวงตาข้างซ้ายของเขาถูกปิดคลุมไว้ด้วยแผ่นปิดตาสีดำ แต่กลับไม่อาจปกปิดแผลข่วนลากยาวจากหน้าผากมาถึกแก้มได้ทั้งหมด เขาคือชายที่โด่งดังและแข็งแกร่งที่สุดในโลก ผู้ถูกขนานนามว่า ‘ดวงตะวัน [The Sun]’ แห่ง ARPD และถูกเรียกว่า ‘เคียวยมทูต [The Scythe]’ โดยริงเกอร์
ผู้บัญชาการ โอเรก้อน ไฟร์
ตอนนี้ เขายืนอย่างองอาจต่อหน้านักเรียนทุกคน ดวงตาสีเขียวเหลืออยู่หนึ่งข้างจดจ้องนักเรียนใหม่แต่ละคนด้วยสายตาที่ชวนขนลุก โอเรก้อนเอื้อมมือขวาหยิบดาบขนาดใหญ่ที่หุ้มด้วยปลอกอันซอมซ่อและถูกเหน็บไว้ข้างเอวออกมา แล้วใช้มันเป็ไม้เท้าดันพื้นเบื้องหน้า มือทั้งสองข้างยึดมันไว้อย่างมั่นคง จากนั้นจึงเริ่มขยับริมฝีปาก
“ยินดีต้อนรับสู่อคาเดมี่ นักเรียนใหม่ทั้งหลาย” ชายชรากล่าวด้วยเสียงอันหนักแน่น “พวกเ้า คือ ทรัพยากรอันมีค่าของมนุษยชาติ เป็กลุ่มคนที่สามารถดึงพลังมนตราจากริงเกียร์ออกมาใช้ได้ ชีวิตของพวกเ้านั้นสำคัญและหาได้ยากยิ่ง”
ตึง!
“แต่อย่าผยองให้มากนัก!” ชายแก่เอาดาบกระทุ้งเวทีพื้นไม้จนเกิดเสียงดังลั่นเสียจนทุกคนในหอประชุมต่างสะดุ้งเฮือก “คุณค่าของพวกเ้าไม่ได้มาการที่พวกเ้าเป็ริงยูสเซอร์ แต่เป็สิ่งที่พวกเ้าจะได้ทำต่อจากนี้!จงใช้พลังกาย พลังใจ และพลังมนตราทั้งหมดที่มี ทุ่มเทฝึกฝน ต่อสู้ เพื่อเข่นฆ่าศัตรูและปกป้องเพื่อนมนุษย์ของเ้า!”
ชิ้ง!
ผู้อำนวยการใหญ่ใช้มือขวาดึงดาบสีเงินที่มีอักขระสลักอยู่ที่ใบมีดออกจากฝัก แล้วชี้ไปที่เหล่านักเรียนใหม่ ะโลั่นดุจเสียงคำรามของสิงโต
“จงให้สัตย์ปฏิญาณต่อหน้าข้า โอเรก้อน ไฟร์ และ ‘ดาบของวิคเตอร์ [Victor’s Sword]’ ดาบของมนุษย์คนแรกที่สังหารริงเกอร์เมื่อ 284 ปีก่อน …จงสาบาน…ว่าพวกเ้าจะเป็กำลังให้กับเรา เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์และ…”
“กวาดล้างริงเกอร์ชั่วร้าย!”
“ครับ/ค่ะ!” เสียงนักเรียนใหม่ขานรับดังขึ้นอย่างกึกก้องและพร้อมเพรียงจากการปลุกใจของโอเรก้อน
“มนุษย์ …ต้อง …ชนะ!”
603
