ท่ามกลางสายหมอกยามรุ่งอรุณ ทวีปมนุษย์ของยุทธจักรนักเล่นแร่แปรธาตุเผยความงดงามและยิ่งใหญ่ แม่น้ำเงินใสไหลผ่านหุบเขาสูงใหญ่ แสงอาทิตย์สะท้อนเป็ประกายบนยอดเขา แผ่นดินที่ปกคลุมด้วยทุ่งหญ้าและป่าเขียวขจีดูราวกับมีชีวิต เสียงนกร้อง เสียงลมพัดผ่านยอดไม้ และกลิ่นหญ้าอ่อน ๆ ผสมกับควันธูปจากสำนักเก่าแก่ สร้างบรรยากาศเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยพลัง
เหอหลงอวี่ หนุ่มน้อยวัยสิบห้าปี ผมดำสนิทตัดสั้นเรียบร้อย ดวงตาสีเขียวเข้มฉายแววใสสงสัย เขายืนอยู่บนลานหินหน้าสำนักเก่าแก่ของหมู่บ้านตระกูลเฉียนหยวนหรง ฝ่ามือกำแน่น ขณะพยายามควบคุม ธาตุพื้นฐานขั้นแรก—ไฟและน้ำแข็ง—ให้สมดุล
“ฮึบ!” เขากลั้นหายใจ พลังกำลังไหลเวียนจากฝ่ามือขึ้นสู่ร่างกาย ไฟสีแดงอ่อนลุกวาบบนฝ่ามือ แต่ความร้อนยังไม่สมดุล น้ำแข็งสีฟ้าอ่อนบางส่วนเริ่มละลายก่อนถึงเวลาที่ควร
“อีกแล้วเหรอ!” เสียงหัวเราะดังมาจากด้านหลัง
เหอหลงอวี่หันไปเห็น หลิวเฟยเหิง เพื่อนร่วมรุ่นและคู่แข่งที่มักคอยท้าทาย เขายืนอยู่บนยอดหินสูง ดวงตาเฉียบคมมองเหอหลงอวี่ด้วยความเย้ยหยัน
“ฝึกฝนให้หนักกว่านี้ซะเหอหลงอวี่ ถึงจะหวังเข้าใจพลังธาตุได้!” หลิวเฟยเหิงพูด พร้อมกับยกมือปล่อยลูกไฟเล็ก ๆ พุ่งไปบนลานหินแต่ไม่ทำอันตราย
เหอหลงอวี่ถอนหายใจ พลางคิดในใจ
“ทำไมฉันถึงยังควบคุมพลังไม่ได้ดีเหมือนเขา… ต้องอดทน ต้องไม่ยอมแพ้…”
เขาก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง พลังธาตุเริ่มตอบสนองช้า ๆ ไฟและน้ำแข็งหมุนวนรอบฝ่ามืออย่างไม่เป็ระเบียบ แต่เมื่อเขารวบรวมสมาธิ แสงสลัวของธาตุสองสีเริ่มสร้าง เกลียวคู่ธาตุเล็ก ๆ เหมือนพายุขนาดจิ๋ว
“ดีขึ้นเล็กน้อยแล้ว… แต่ยังไม่พอ…” เขาพูดกับตัวเอง
รอบลานหินเต็มไปด้วย ใบไม้เปียกน้ำค้าง และ หินเรียบแผ่นใหญ่ เหอหลงอวี่ใช้มันเป็ตัวช่วยฝึก
เทคนิคธาตุไฟพื้นฐาน: ปล่อยพลังเป็ลูกไฟขนาดเล็ก ลอยเหนือฝ่ามือไม่ให้ลุกไหม้พื้น
เทคนิคธาตุน้ำแข็งพื้นฐาน: สร้างเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ คลุมฝ่ามือเพื่อควบคุมสมดุล
เทคนิคคู่ธาตุขั้นเริ่มต้น: ผสมไฟและน้ำแข็งเป็เกลียวหมุนรอบฝ่ามือ เรียนรู้การสลับความร้อน-เย็น
แต่ละเทคนิคต้องใช้ สมาธิและลมหายใจสอดคล้องกับธาตุ ทุกการเคลื่อนไหวสอดคล้องกับธรรมชาติรอบตัว: ลมพัด, น้ำไหล, แสงแดด
ระหว่างที่เขาฝึก เหอหลงอวี่เหลือบไปเห็น ขวดแก้วคริสตัลโบราณ มุมลับของสำนัก แสงภายในของเหลวใสระยิบระยับเป็สีแดงสลับน้ำเงิน เหมือน ดาวนับพันหมุนวนอยู่ในน้ำ
“น้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์… เป็เื่จริงเหรอ…?” เขาคิดในใจ ลมหายใจเริ่มสั่นด้วยความตื่นเต้นและความกลัว
เมื่อเหอหลงอวี่เข้าใกล้ ขวดแก้วสั่นเล็กน้อย แสงจากน้ำอมฤตส่องสะท้อนบนใบหน้าเขา รู้สึกถึง พลังคู่ธาตุที่ตื่นขึ้น ผสมทั้งความอบอุ่นและเยือกเย็น
หลิวเฟยเหิงเดินเข้ามาใกล้ เขาหัวเราะเบา ๆ
“เห็นแล้วใช่ไหม… นั่นคือสิ่งที่ทุกคนใฝ่ฝัน อยากเป็ปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุต้องเข้าใจมันให้ได้… แต่สำหรับนายเหอหลงอวี่ มันจะไม่ง่ายขนาดนั้น”
เหอหลงอวี่พยักหน้า แต่ดวงตายังคงมุ่งมั่น
“ฉันจะทำได้… ต้องทำให้ได้… ไม่ว่าจะยากแค่ไหน”
หลิวเฟยเหิงสบตาเขา เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ
“งั้นเรามาแข่งกันดู… ใครสามารถควบคุมธาตุคู่ได้สมบูรณ์ก่อนกัน”
เหอหลงอวี่หัวเราะเบา ๆ ในใจ
“นี่แหละสิ่งที่จะผลักดันให้ฉันฝึกฝนต่อไป… ไม่ใช่แค่ตัวฉัน แต่เพื่อเข้าใจพลังและความลับของยุทธจักรนี้ด้วย”