เธอทำตามและเขาก็สุขอย่างมาก มากพอๆ กับที่หญิงสาวรู้สึกทุกจังหวะการเคลื่อนไหวขยับสะโพกเร็วยิ่งขึ้นเบียดกดส่วนอ่อนนุ่มลงไปเสียดสีกับเนินเนื้อซึ่งปกคลุมด้วยเส้นไหมของเขาเบาๆ ด้วยสัญชาตญาณ รับรสความสุขนั้นพร้อมกัน
เขาใกล้จะทนไม่ไหวเช่นเดียวกับหญิงสาวที่ใกล้แตะขอบฝั่งเต็มที่ ร่างบางยิ่งโยกขยับถี่ขึ้นเป็นจังหวะซ้ำๆๆๆ กระทั่งแตะขอบฝั่งสำเร็จลุล่วงพร้อมเพรียงกับเขา
ภัทรกรรับร่างเล็กเข้าสู่อ้อมแขน จูบขอบคุณบนพวงแก้มเนียนใสซ้ำไปซ้ำมาด้วยความสุขเต็มเปี่ยม แม้ถึงฝั่งฝันแต่เขายังคงอยู่ภายในกายของหญิงสาว ลืมจนหมดสิ้นว่าไม่ได้ใช้เครื่องป้องกัน แต่ปริแตกอย่างหมดจดภายในตัวของเธอ
เขาไม่กลัวหากว่ากณิกนันท์จะตั้งท้องดีซะอีกเขาจะหาแม่ของลูกที่น่ารักไม่ทะเยอทะยานเกินตัว แถมยังอ่อนหวาน และเข้าอกเข้าใจเข้าได้ดีขนาดนี้จากที่ไหนอีกหากไม่ใช่เธอ
ท้องก็ดี เขาอยากเป็นพ่ออีกทั้งเชื่อว่ากณิกนันท์สามารถเป็นแม่เลี้ยงดูลูกของเขาได้อย่างดีเช่นกัน
เธออยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของเขา ซบใบหน้ากับแผงอกกว้าง อยากกอดตอบ อยากจุมพิต และลงท้ายด้วยการบอกรักก่อนเข้าสู่ห้วงนิทรา แต่ต้องยั้งใจทำสิ่งใดเกินกว่าขอบเขตภรรยาชั่วคราวไม่ได้ มันเจ็บปวดลึกๆ หากแต่มีความสุขมากกว่าเพราะทำให้เขาพึงพอใจและมีความสุขได้แม้เป็นเพียงคราวสุขชั่วครู่ชั่วยามแค่ทางกายก็ยังดี
ภัทรกรเพิ่งถอนกายออก หญิงสาวหลงคิดว่าเขาจะผลักไสกลับกลายเป็นว่าเขาแค่ถอนมันออกไปเพื่อจะกลับเข้ามาอีกครั้งต่างหาก
“คืนนี้ผมจะไม่ปล่อยให้คุณนอนง่ายๆ หรอก ชดใช้ให้ซะดีๆ ที่ทำผมอยากได้คุณแทบตายแต่ต้องทรมานทั้งที่ใช้ผนังห้องเดียวกันมาร่วมเดือนแท้ๆ”
เธอยินดีมอบความสุขให้เขาจึงเป็นฝ่ายผงกศีรษะเข้าหา เริ่มเกมรักอีกครั้งด้วยรสจูบอ่อนหวานรัญจวนใจ
…
“หลานฉันเป็นยังไงบ้าง” กณิกนันท์ใช้สองมือประสานใต้คาง ถามบารมิตาซึ่งมีน้ำมีนวลขึ้นมาด้วยอายุครรภ์เกือบ 24 สัปดาห์เต็ม
หญิงสาวลูบท้องก่อนดึงมือผู้เป็นพี่สาวไปวางเหนือครรภ์กลมนูน
คนไม่เคยท้องยิ้มอัศจรรย์ใจ
“เวลาโดนกระทุ้งแบบนี้เจ็บมั้ย”
“ไม่เท่าไหร่ แต่บางครั้งถ้าแรงมากๆ ก็จะจุกหน่อย” สาวท้องแรกเล่าประสบการณ์
ชีวิตคู่ของเธอกับสามีกำลังดำเนินไปด้วยดี แม้ยังไม่ได้การยอมรับจากแม่สามีเช่นตลอดหลายปีที่ผ่านมาแต่ความรักที่สามีมอบให้ก็ชดเชยช่องโหว่ตรงส่วนนั้นไปได้มาก เธอไม่ต้องการอะไรเลยตราบใดก็ตามที่ปริตถกรมีความสุขเธอก็จะพานสุขใจไปกับเขาด้วย
“รู้กำหนดคลอดหรือยัง”
“ทำไมจะเตรียมของรับขวัญใช่ม้า”
“อื้อ คุณภรีมฝากถามน่ะ”
“ยังหรอก น่าจะอีกสักพักหนึ่งเลย” มือเรียวประดับด้วยแหวนเพชรกะทัดรัดลูบครรภ์วนไปมา
ชีวิตของแม่บ้านมีสามีเลี้ยงดูปูเสื่อบางวันก็น่าเบื่อใช่หยอก ว่างงานไม่มีอะไรให้ทำเป็นชิ้นเป็นอัน วนลูปไปแต่ละวันสองสาวจึงนัดเจอกันบ่อยครั้ง ไม่ตามคาเฟ่ทานขนม กณิกนันท์ก็จะเป็นฝ่ายขับรถไปหาบารมิตาถึงบ้าน หัดทำอาหาร หัดตัดเย็บเสื้อผ้ากับของเล่นดีไอวายสำหรับเจ้าหนูตัวน้อยที่จะลืมตาดูโลกในอีกไม่ช้า
“ตอง”
“หืม” บารมิตายังจดจ่อกับงานเย็บตะเข็บเสื้อตัวเล็กจ้อยในมือ แต่สนใจฟังสิ่งที่พี่สาวอยากเอ่ยถาม
“เคยกินยาคุมฉุกเฉินมั้ย มีเอฟเฟกต์อะไรบ้าง”
“สดกันเหรอ”
กณิกนันท์ตีมือน้องสาวดังเปี๊ยะ
“ทะลึ่ง!”
“เมื่อไหร่” น้องสาวแปลงร่างเป็นผู้สัมภาษณ์ในฉับพลัน เธอรู้เหตุผลการแต่งงานของกณิกนันท์และภัทรกรดีเช่นกันนับเป็นอีกหนึ่งในผู้กุมความลับร่วมกับสามีอีกคน
“เมื่อคืน” กณิกนันท์เอ่ยอ้อมแอ้ม
“ยังไม่ได้กินยาเหรอ”
“ยัง แต่ซื้อมาแล้ว” เธอแวะซื้อระหว่างทางมาที่บ้านบารมิตาแต่ยังลังเลไม่ได้กินเพราะกลัวเอฟเฟกต์จากยาตามที่หลายคนเล่าประสบการณ์จึงจะถามจากผู้เป็นน้องสาวใกล้ชิด เครือญาติกับก็พอจะอนุมานได้ว่าหากบารมิตามีผลข้างเคียงอย่างไรเธอก็อาจจะมีอาการแบบเดียวกันก็ได้... ละมั้ง
“แน่ใจเหรอว่าจะถามจากฉัน” ใบตองชี้ท้องนูนๆ ของตัวเอง ผลข้างเคียงจากความสุขคืนเดียว และทานยาคุมฉุกเฉินเช่นเดียวกัน
กณิกนันท์ถอนหายใจ
ทานเข้าไปแล้วกันส่วนผลลัพธ์มันจะเป็นยังไงค่อยว่ากันอีกที