ตอนที่ 8
บทชมโฉม?
รถเฟอร์รารี่สีแดงรุ่นใหม่ล่าสุดกำลังติดแหง็กอยู่กับที่บนท้องถนนเนื่องจากการจราจรไม่คล่องตัวแพรววนิดมองเวลาบนนาฬิกาข้อมือข้างซ้ายด้วยความหัวเสียเพราะใกล้เวลานัดกับกลุ่มเพื่อนสนิทแล้ว เธอถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่าเพราะครุ่นคิดว่าการจราจรของประเทศไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก
‘สมเป็สุขุมวิท’
เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ในที่สุดหญิงสาวก็นำพาเ้ารถคันหรูมาถึงที่หมายให้ตายสิ สาบานได้ว่าเธอจะไม่ขับรถในเวลาแบบนี้อีก ดวงตากลมโตมองขึ้นไป้าเพราะเหนื่อยใจคงจะมีแต่วันปีใหม่และวันสงกรานต์สินะที่ถนนจะโล่ง เมื่อสำรวจความเรียบร้อยบนร่างกายและทรงผมก่อนที่จะลงจากรถเพื่อเข้าไปในร้านอาหารสไตล์อิตาเลี่ยน
ทันทีที่เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับร่างของใครคนหนึ่งก้าวเข้ามาข้างในทำให้ผู้คนที่กำลังรับประทานอาหารต่างตกอยู่ในภวังค์เมื่อได้เห็นเ้าของร่างเรือนร่างอรชรมีดวงหน้าคมสวยราวกับนางอัปสร ผิวพรรณผุดผ่องภายใต้ชุดเดรสเกาะอกสีส้มน้ำหอมกลิ่นพีชจางๆลอยคละคลุ้งทั่วบริเวณที่เ้าหล่อนเดิน
แพรววนิดเดินตามบริกรชายมายังโต๊ะที่จองไว้ก่อนที่สายตาจะสะดุดที่ผู้ชายสองคนนั่งฝั่งตรงข้ามกำลังคุยกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียดก่อนคนหนึ่งจะลุกขึ้นเพื่อไปรับโทรศัพท์ เหลือเพียงคนที่นั่งหันหลังให้แม้จะไม่เห็นหน้า แต่แม่สาวแสบก็จำได้ดีว่าเป็คุณหมอคู่อริแพรววนิดเรียกบริกรชายมาใกล้ๆ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างก่อนที่เธอจะลงไปนั่งบนเก้าอี้อย่างสบายใจ
ไม่นานนักไวน์ขาวและกุหลาบสีแดงสดถูกนำมาเสิร์ฟที่โต๊ะของรัชยุทธ์บริกรกระซิบบอกศัลยแพทย์หน้าหวานและชี้นิ้วมาที่ทางแพรววนิด
ทันทีที่เห็นคนส่งใบหน้าหวานก็เกร็งเขม็ง ดูเ้าหล่อนทำท่าเข้ามีอย่างที่ไหนส่งจูบให้ผู้ชายในที่สาธารณะเขาค่อนขอด์ที่บังเอิ๊ญบังเอิญจริงๆ ที่ยายคุณหนูนรกมากินข้าวที่นี่ร้านอาหารในกรุงเทพมีตั้งเยอะแยะ ก็จำเพาะมากินที่เดียวกัน
“เมื่อกี้แกถามว่าหน้าตาลูกสาวเ้านายของฉันสวยหรือเปล่าใช่ไหมวะคิว” รัชยุทธ์ถามรณภพผู้เป็เพื่อนสนิทที่เพิ่งเดินกลับมาที่โต๊ะอีกครั้ง เขานึกอะไรสนุกๆได้แล้ว
‘เ้าบทเ้ากลอนนักใช่ไหมยายตัวแสบ’
“เออ ใช่ ทำไมวะนึกพิศวาสขึ้นมาหรือยังไง” รณภพถามกึ่งทีเล่นทีจริง
“ไม่ใช่โว้ย ที่ถามก็เพราะจะบรรยายความงามของเธอให้ฟัง”ศัลยแพทย์หน้าหวานหันหน้าไปทางแม่ตัวดี ก่อนจะพูดขึ้นว่า
“สูงระหงทรงเพรียวเรียวรูด”แพรววนิดยิ้มกริ่มเมื่อได้ยินคำชมจากคนปากร้ายแต่แล้วรอยยิ้มก็ต้องหายไป เมื่อได้ยินประโยคถัดมา “งามละม้ายคล้ายอูฐกะหลาป๋าพิศแต่หัวตลอดเท้าขาวแต่ตา ทั้งสองแก้มกัลยาดั่งลูกยอ”
“เฮ้ยนั่นมันบทชมโฉมนางประแดะนี่หว่า อ๊าย ไอ้คุณหมอ” คนถูกชมความงามกัดฟันกรอดๆเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหลอกด่าผ่านบทกลอนในเื่ ‘ระเด่นรันได’ของพระมหามนตรี (ทรัพย์) ยิ่งเห็นเพื่อนของเขากำลังหัวเราะจนท้องแข็งเธอก็ยิ่งนึกแค้นคนพูดนัก
“คิ้วก่งเหมือนกงเขาดีดฝ้ายจมูกละม้ายคล้ายพร้าขอ หูกลวงดวงพักตร์หักงอ ลำคอโตตันสั้นกลม” คนพูดไปก็ขำไป คนฟังก็หัวเราะไม่หยุด
“สองเต้าห้อยตุงถุงตะเครียวโคนเหี่ยวแห้งรวบเหมือนบวบต้ม” เพื่อให้สมจริงกับกลอนรัชยุทธ์จึงใช้สายตาจดจ้องไปที่หน้าอกแม่ตัวแสบและเงยหน้ามาสบตาเ้าหล่อนพร้อมทำมือล้อเลียนก่อนที่อีกฝ่ายจะยกมือปิด ส่งสายตาขุ่นเคืองกลับมา
“เสวยสลายาจุกพระโอษฐ์อมมันน่าเชยน่าชมนางเทวี” สิ้นบทชมความงาม ทั้งรัชยุทธ์และแพรววนิดจ้องมองกันด้วยสายตาเข่นเขี้ยวอย่างไม่มีใครยอมใคร
“คนนี้ใช่ไหมที่ว่าเป็ลูกสาวเ้านายแก”รณภพถามขึ้นเมื่อเห็นถึงความคุกรุ่นระหว่างเพื่อนสนิทและสาวสวยแปลกหน้า
“เออ” เ้าของเสียงทุ้มตอบอย่างเสียไม่ได้
“ว้าวๆมองหน้ากันด้วยสายตาหวานเชื่อมเลยนะ” เ้าของธุรกิจส่งออกเครื่องประดับได้ทีแซวเพื่อนรักเป็การใหญ่เพราะนานๆทีจะเห็นเพื่อนรักยิ้มและหัวเราะสักทีแต่ก็อดนึกสงสัยไม่ได้ว่าเ้าหมอนั่นตาบอดหรือยังไงถึงเห็นได้เห็นเพชรเม็ดงามเป็ลูกยอไปได้
“นี่แกใช้สมองคิดแล้วใช่ไหมใช้เท้ามองหรือไงวะ” รัชยุทธ์ถลึงตาใส่เพื่อนสนิท ก่อนจะหันไปมองคนที่ทำหน้าล้อเลียนกันไม่หยุดยิ่งเห็นเ้าหล่อนจงใจประทับลิปสติกบนแก้วไวน์ ทั้งทำท่าทียั่วยวนไม่อายใครๆเขาก็ยิ่งนึกรังเกียจการกระทำของเธอนัก
“ฉันขอตัวกลับก่อนอยู่ตรงนี้นานๆไม่ได้ อากาศเป็พิษ” รัชยุทธ์รีบลากลับเพราะรู้ตัวดีว่าหากอยู่นานกว่านี้ คงได้ลับฝีปากกับยายคุณหนูนรกอีกเป็แน่
“ไม่ใช่เพราะกลัวตกหลุมอากาศรักเหรอวะ”รณภพไม่วายเย้าแหย่อีกรอบ
“ไอ้คิว!” เ้าของเสียงทุ้มตวาดเสียงดัง พร้อมส่งตาขุ่นๆไปเพื่อบอกให้หุบปากซะแต่ดูท่าอีกฝ่ายจะไม่รู้สึกกลัวสักนิด
“ขอโทษครับเพื่อน โอเคไม่ชอบก็ไม่ชอบ ระวังนะโว้ย เกิดไปหลงรักเขาขึ้นมาจริงๆ ถ้าเขาไม่เอาแล้วจะเสียดาย”
“ไอ้ห่…” คำสบถที่หลุดออกจากริมฝีปากหยักบาง ไม่ได้ทำให้นักธุรกิจหนุ่มสลดลงสักนิดอีกทั้งยังส่งรอยยิ้มล้อเลียนตอบกลับ เพราะนานๆจะได้เห็นคุณหมอที่มักระวังคำพูดจะหลุดคำหยาบสักทีดูเหมือนว่าเ้าเพื่อนรักพยายามข่มอารมณ์ไว้สุดฤทธิ์และคงนึกอยากกระทืบปากกันสักทีล่ะสิ ดูนั่นรีบสะบัดก้นออกจากร้านเชียวกลัวเผลอใจรักเขาหรือไง รณภพส่ายศีรษะก่อนหัวเราะอย่างขำๆ
สายตามองคนที่เพิ่งหยุดหัวเราะหลังจากพ้นหลังเพื่อนสนิทไปอย่างพิจารณาความจริงแล้วเธอจัดว่าเป็ผู้หญิงที่สวยทีเดียวเรียกว่าสวยกว่าสาวๆหลายๆคนเ้าหมอนั่นเคยมีสัมพันธ์ด้วย ว่าแต่ทำไมเ้านั่นถึงมองว่าเธอน่ารังเกียจกันนะไหนจะบอกว่าเ้าหล่อนสวยแต่รูปจูบไม่หอมอีกต่างหากเขายังเย้าเลยว่าเคยจูบแล้วหรือไง และนั่นก็ทำให้เขาเกือบถูกหมัดหนักๆชกเข้าที่ปากโทษฐานที่ไปแซวผู้ชายที่ปากบอกว่าเกลียดผู้หญิง แต่มันก็มีเซ็กส์กับผู้หญิง
‘เออ เอากับมันสิ’
รณภพหลุดจากภวังค์เมื่อดวงตากลมโตจ้องมองมาที่เขารอยยิ้มกว้างอย่างเป็มิตรถูกส่งไปให้เ้าของใบหน้าสวยก่อนมันจะกลายเป็ยิ้มเจื่อนๆ เมื่ออีกฝ่ายตีหน้าขรึมเพราะไม่พอใจที่ถูกแอบมองนักธุรกิจหนุ่มหยิบแก้วน้ำมาดื่ม ก่อนเรียกเด็กเสิร์ฟมาเก็บเงินค่าอาหารและเดินออกจากร้านอาหารอย่างรวดเร็ว
เมื่อคู่อริไม่อยู่แล้วแพรววนิดจึงเปิดมือถือดูผลงานตัวเองก่อนหลุดหัวเราะให้กับโพสต์โฆษณาในเว็บเกย์ที่เธอลงไว้แกล้งคุณหมอปากร้ายยิ่งได้เห็นคอมเมนต์จากผู้คนหลากหลายสนใจจะใช้บริการ ก็ยิ่งทำให้เธอยิ้มไม่หุบ
“อารมณ์ดีอะไรมาจ๊ะคุณเพื่อนคุยกับผู้ชายหรือยังไง ยิ้มหน้าบานเชียว” เกริก หรือริก้าชายหนุ่มมาดแมนแต่มีหัวใจเป็หญิงนำพาร่างที่คิดว่าอ้อนแอ้นมาหาสาวสวยที่โต๊ะอาหาร
“ยายริก้า” แพรววนิดฉีกยิ้มดีใจที่ได้เจอเพื่อนสนิท ดวงตากลมโตมองไปด้านหลังก่อนถามขึ้นว่า “แล้วคนอื่นๆล่ะ”
“ชลกับเก่งใกล้ถึงแล้ว แต่อ้อนโทรมาบอกว่าคงมาไม่ได้เพราะมีเคสฉุกเฉิน”
“เฮียโซลนี่โหดใช่เล่น ใช้งานเพื่อนเราหนักเหมือนกันนะเนี่ย”
“ก็งานพยาบาลอ่ะแกไม่ค่อยมีเวลาเหมือนคนอื่นๆหรอก ว่าแต่แกเถอะ กลับไทยมาแค่อาทิตย์เดียวก่อเื่เลยนะ”
“เื่ไหนล่ะยะ”
“ก็เื่ที่แกไปตามจีบคุณหมอที่โรงพยาบาลไงแต่เห็นยายอ้อนบอกว่าเขาไม่สนใจผู้หญิงไม่ใช่เหรอยะ แล้วไปตามจีบเขาทำไม”
“เป็เกย์แล้วไง ใครแคร์ เป็ได้ก็เลิกได้”
“เกย์กลับใจไม่มีย่ะมีแต่ไบเซ็กชวลที่ชอบทั้งชายและหญิง ว่าแต่มีรูปให้ดูไหมฉันจะช่วยสแกนให้ว่าเป็ไหม” แพรววนิดส่งมือถือที่กำลังเปิดรูปภาพของรัชยุทธ์ให้ดูเป็รูปเดียวกับที่เธอเอาไปโพสต์ที่เว็บเกย์ ส่วนข้อมูลส่วนตัวน่ะเหรอสืบไม่ยากเลย เธอก็ค้นหาในอินเทอร์เน็ต เพราะเขาลงข้อมูลส่วนตัวสำหรับยืนยันสิทธิ์รับรางวัลในเว็บไซต์หนึ่งถึงแม้ว่าจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม แต่ข้อมูลยังคงมีอยู่นี่นับว่าเธอยังปราณีที่ไม่ใส่เบอร์โทรศัพท์ลงไปนะ ไม่งั้นจะหรรษากว่านี้อีก
‘เขาจะได้จำไว้ว่าอย่าบอกข้อมูลส่วนตัวให้ใครรู้ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่ได้โดนแกล้งแค่นี้หรอกวันหนึ่งอาจจะเลยเถิดขนาดที่มิจฉาชีพเอาข้อมูลไปแอบอ้างเป็เขาก็ได้เพื่อทำธุรกรรมก็ได้’
“กรี๊ดดดด ยายพริ้นท์แกตาแหลมมากๆ ผู้ชายอะไรเนี่ย หล่อยังกับดาราเกาหลี” ริก้าระริกรี้เพราะเห็นผู้ชายหล่อแล้ววารีดำเนิน “นี่ถ้าบอกว่าเป็ดาราก็จะเชื่อนะเนี่ยน่าแชร์รูปไปที่เพจ ‘หมอหล่อบอกต่อด้วย’”
“เออ ไอ้หล่อน่ะหล่อแต่ปากหมาชะมัด” เธอไม่เถียงว่าเขาดูดี เฟอร์เฟ็คและเหมาะเป็สามีในอุดมคติของหลายๆคน แต่ถ้าจะดูติดลบก็เพราะความปากหมานี่แหละและนั่นก็เป็เหตุผลหนึ่งที่ทำให้เธอตามแกล้งเขาทุกวันนี้ อยากจะรู้นักว่าจะปากร้ายได้นานอีกแค่ไหน
“ฉันยืนยันได้เลยว่าคุณหมอคนนี้ไม่ได้เป็เกย์แน่นอน ถ้าจะเป็ก็คงจะเป็ตอนเป็ผัวฉันนี่แหละ น่ากินสุด อยากได้ๆ”ว่าแล้วชายหัวใจหญิงก็ส่งจูบให้รูปถ่ายหนึ่งทีพร้อมด้วยสายตาเว้าวอน นึกอยากเกิดเป็ผู้หญิงซะจริงๆ
“คุยอะไรกันอยู่จ๊ะสาวๆ”ชนวีร์และณัฐพลทักสองเพื่อนสนิทที่กำลังคุยกันอย่างออกรสสองหนุ่มหล่อเป็สมาชิกในแก๊งอสรพิษ หรือชื่อแก๊งในสมัยมัธยมปลายสุดเกรียนประกอบไปด้วย แพรววนิด หรือ พริ้นท์ หัวโจกสุดแสบ, ภาพตะวันหรืออ้อน, เกริก หรือริก้า, นภัทรหรือต้น, ชนวีร์ หรือสายชล และสุดท้ายณัฐพล หรือเก่งชื่อกลุ่มนี้ พวกเขาไม่ได้ตั้งเองหรอก แต่ทุกๆคนในโรงเรียนตั้งให้เพราะวีรกรรมอันโด่งดังเลื่องชื่อ
“ก็กำลังเม้าท์เื่เพื่อนเราไปตามจีบผู้ชายน่ะสิยะนี่ไงแก หล่อไหมล่ะ” ริก้ารีบบอก ก่อนส่งมือถือให้สองหนุ่มดู
“แรดไม่เปลี่ยนเลยนะแกเนี่ยเพิ่งกลับมาแท้ๆ” ชนวีร์แขวะเพื่อนสนิทอย่างไม่จริงจังเพราะพูดไปอย่างนั้น แพรววนิดเคยมีนิสัยอย่างที่ว่าซะที่ไหน มีแต่ท้าผู้ชายต่อยตีจะมาเรียบร้อยก็ตอนมีแฟนนั่นแหละ แต่ก็เป็อดีตไปแล้ว
“ไม่แรดก็ไม่มีผัวสิวะ”คำตอบตรงๆทำเอาคนทั้งโต๊ะขำก๊าก ก่อนส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ ยายคนนี้ยังคนเป็คนโผงผางเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน
“แล้วเขาเป็นายแบบเหรอวะโคตรหล่อ ภาษาผู้หญิงเขาว่าอะไรนะไอ้เก่ง” ทนายหนุ่มหันมาถามณัฐพลขณะที่กำลังดูรูปด้วยกัน
“แบบนี้เขาเรียกว่าหล่อวัวตายควายล้ม”นายตำรวจเพิ่งติดยศร้อยตรีหมาดๆบอก
“เออ ใช่ ว่าแต่เขาเป็ใคร” ชนวีร์เลิกคิ้วถาม
“เป็หมอที่โรงพยาบาลพ่อฉัน”
“บ๊ะนี่มันสมภารกินไก่วัดชัดๆ” ทนายหนุ่มตบหน้าขาดังฉาดยายคนนี้มันร้ายจริงๆ สมแล้วที่เป็หัวหน้าแก๊งอสรพิษ
“ก็ถ้าไก่วัดงานดีแบบนี้ทำไมฉันกินเองไม่ได้ล่ะ” แม่สาวแสบตอบพลางยักคิ้วให้อย่างกวนๆ
“สรุปว่าแกจะตามจีบเขาจริงๆใช่ไหม” ริก้าถาม
“ก็เออน่ะสิพวกแกคอยดูเถอะ ฉันจะทำให้เขามาสยบแทบเท้าฉันให้ได้” และเมื่อถึงวันนั้นเธอจะทำให้เขาต้องเป็ฝ่ายงอนง้อขอความรักบ้าง แพรววนิดคิดอย่างมาดมั่นงานนี้เธอต้องไม่แพ้อลิชา ยิ่งเห็นว่าเขาสนิทกับญาติผู้พี่ เธอก็ยิ่งอยากเอาชนะอย่างที่เคยบอกกับอีกฝ่าย ว่าจะแย่งของรักทุกอย่างและทวงทุกสิ่งคืนจากอลิชาให้หมด