ศีลเสมอกัน(Ambivert)

    Ambivert.2

    วันที่ 12 เมษายน

    เวลา 06:02 น.

    ณ บ้านปฏิทิน

    ฟรึบ!!

    "โอ๊ย!!!"

    ปฏิทินสะดุ้งตื่นจากฝันอันแสนหวาน เพราะมันมีอะไรบางอย่างที่หนักราว ๆ 70 กิโลกรัม ๷๹ะโ๨๨ลงมาทับร่างของเขาเต็ม ๆขณะนอนคลุมโปงอยู่

    "555 ตื่นโว้ย ตื่น!"เสียงหัวเราะด้วยความสะใจ พร้อมกับกลิ้งตัวไปมาบนตัวของเขา

    ปฏิทินเลิกผ้าห่มออกจากใบหน้าด้วยความหงุดหงิด และไม่ต้องคาดเดาเลยว่ามันเป็๞ใคร เพราะมันมีแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ ที่ไม่เคยคิดจะเกรงใจอะไรเขาเลย ขนาดบ้านห่างกันตั้ง 8 หลัง มันยังขยันมากวนเขาแต่เช้าอีก

    "มึงจะรีบแจ้นมาอะไรแต่เช้า กูจะนอน!"ปฏิทินบ่นมันออกไปแบบไม่จริงจังมาก

    "ก็กูคิดถึงมึงนี่หว่า...ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 เดือนแหนะ"ต้าร์พูดอ้อน ๆพร้อมกับกระชับกอดปฏิทินผ่านผ้าห่ม

    "แต่กูไม่คิดถึงมึง เอาตัวมึงออกจากตัวกูได้แล้ว กูหนัก!" ปฏิทินโวย

    "คิดถึงสักนิดก็ได้เอา!" ต้าร์ยังจะเล่นอีก

    "ไม่โว๊ย!!!"

    (เกลียดจริง ๆไอ้พวกชอบรบกวนความสุขของคนอื่นในเวลานอนเนี่ย!!ทีหลังถ้ามึงตื่นก่อน ก็นั่งรอไปดิ จะมาปลุกกูเพื่อ?)

    "เสียใจว่ะ" ต้าร์แกล้งตีหน้าเศร้า

    "ไม่สนโว๊ย!!ลงไปรอข้างล่างเลยมึงอะ ชอบขัดจังหวะความสุขของกูจริง ๆ"

    "คำก็ไล่ สองคำก็ไล่ มันน่าน้อยใจจริง ๆลงไปรอก็ได้วะ มึงก็รีบ ๆไปอาบน้ำด้วย"ต้าร์บอก

    (นี่มึงเป็๞พ่ออีกคนของกูรึไง สั่งอยู่ได้!!!)

    .

    .

    เวลา 07:25 น.

    ปฏิทินเดินลงบันไดมาข้างล่างของบ้าน หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ โดยมีต้าร์นั่งรอที่โต๊ะทานข้าวกลางบ้าน พร้อมพ่อและแม่ของปฏิทิน

    ปฏิทินมาในชุด เสื้อยืดสีดำขนาดพอดีตัว และกางเกงสีเทาอ่อน รวม ๆดูดีไม่น้อย ทำให้ต้าร์มองค้างจนลืมตัว

    "จะจ้องอะไรขนาดนั้น ไม่เคยเห็นคนหล่อรึไง"ปฏิทินประชดใส่

    ต้าร์หลุดจากภวังค์ แล้วบ่นให้กับเ๽้าของบ้านทันที

    "ช้าจริง ๆ เลยมึงหนิ!"

    "บ่นยังกับมึงเป็๲เ๽้าของบ้าน!"ปฏิทินประชดมัน พร้อมกับเดินมานั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ ต้าร์ ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพ่อกับแม่ของตน

    "ก็ใช่ไง!"ต้าร์ยิ้มกวน ๆพร้อมกับยักไหล่ตอบ อย่างน่าหมั่นไส้

    "ใช่ก็บ้าแล้ว!!!" ปฏิทินมองค้อนใส่เพื่อนสนิท จนพ่อต้องปรามให้หยุด

    "อายุ 25 กันแล้ว ทำตัวเหมือนเด็กกันอยู่ได้"

    "...ขอโทษครับ"ทั้งคู่ยกมือไหว้ อย่างรู้สึกผิด

    "พ่อก็ดุลูกเกินไป มา ๆกินข้าวกันเถอะ"แม่ร้องปรามพ่ออีกที

    ทุกคนเริ่มลงมือทานข้าวมื้อเช้าด้วยกัน

    .

    .

    เวลา 08:45 น.

    หลังจากที่ปฏิทินและต้าร์ล้างจานเสร็จ ทั้งคู่เดินออกมานั่งเล่นที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้าน และไม่นานเพื่อนสนิทอีกคนที่อยู่บ้านฝั่งตรงข้ามก็เดินมา พร้อมใบหน้ายิ้มแป้นมาแต่ไกล

    "เฮ้ย!ไม่เจอกัน 3 เดือน หล่อขึ้นเยอะเลยนี่หว่า..."มาถึง เกมก็แซวไอ้ต้าร์ทันที พร้อมกับนั่งลงเก้าอี้ตัวข้าง ๆ ต้าร์ ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับปฏิทิน

    "ถึงมึงเจอกูทุกวัน กูก็หล่ออยู่แล้วป้ะ!” ต้าร์ตอบ

    "มั่นหน้าสุด ๆ" ปฏิทินเบะปากอย่างหมั่นไส้

    "เออ...อันนี้กูเห็นด้วย!!"เกมเสริม

    "เอ้า?อะไรของมึงเนี่ยไอ้เกม เมื่อกี้ยังชมกูอยู่หยก ๆ” ต้าร์แย้ง

    "กูเปลี่ยนใจละ มึงมันมั่นหน้าเกิน"เกมตอบหน้ากวน ๆ

    "ชิ!งอนแม่ง!!"ต้าร์กอดอก แล้วเบือนหน้าหนี

    "ตามสบายเลย แล้วอย่าลืมหายงอนเองด้วยนะ กูไม่ง้อ"เกมยิ้มแซวต่อ

    "555"ปฏิทินและเกมหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

    "หายงอนก็ได้วะ พวกมึงแม่งใจร้าย!!!” ต้าร์ทำหน้าหงิกหน้างอใส่เพื่อนสนิททั้งสอง แต่พวกเขาหาได้แคร์ไม่..

    (ตามนั่นแหละครับ แก๊งของผมมันศีลเสมอกัน ไม่งั้นคนอื่นคงมาคบกับพวกผมแล้ว)

    "พรุ่งนี้ไปเล่นสงกรานต์ที่ไหนดีวะ"เกมเอ่ยขึ้น

    "ก็เล่นที่นี่แหละ" ต้าร์หมายถึงที่หน้าบ้านของปฏิทิน

    "โอเค!"เพื่อนทั้งคู่เห็นด้วย

    หลังจากนั้น พวกเขานั่งคุยกันไปเรื่อย ตามประสาเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมา๻ั้๫แ๻่ปีใหม่

    .

    .

    วันที่ 13 เมษายน

    เวลา 15:46 น.

    หนุ่ม ๆทั้งสามคนอยู่ในชุดเสื้อลายดอกไม้ กางเกงขาสั้น กำลังนั่งหน้าหงอยเหงา มา๻ั้๹แ๻่เมื่อเช้า เนื่องจากแถวบ้านเงียบมาก แทบไม่มีใครพากันออกมาเล่นน้ำกันเลย ไอ้ที่ตัวเปียกกับใบหน้าที่ถูกประแป้งจนขาวโพลนไม่ใช่อะไร เพราะสาดน้ำและประแป้งกันเองทั้งนั้น

    "ไอ้ปฏิทิน มึงเปิดดูวันที่ดิ!มันใช่ 13 เมษา ป้ะ?ทำไมมันเงียบแบบนี้วะ"ต้าร์หันมาถามเพื่อนสนิท

    "เออ..มันก็วันนี้แหละ!!สงสัยคนพากันไปเล่นในเมืองหมดมั้ง" ปฏิทินตอบ เพราะเมื่อเช้าตอนประมาณเจ็ดโมง แปดโมง เห็นรถกระบะพร้อมคนนั่งท้ายกระบะหลายคันวิ่งผ่านหน้าบ้าน

    "เออ...ใช่ว่ะ"ต้าร์และเกมพยักหน้าเห็นด้วย

    "งั้นพรุ่งนี้เราไปเล่นในเมืองกันป้ะ?"เกมทำหน้าตื่นเต้น

    "แล้วมึงจะไปรถใคร?" ปฏิทินถาม เพราะพวกเขาไม่มีรถยนต์กันสักคน มีมากสุด ก็แค่รถมอเตอร์ไซค์

    "นั่นดิ!"ต้าร์เสริม

    เกมทำหน้าครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนจะนึกอะไรออก แล้วตอบ

    "เราก็ไปรถกับเพื่อน ๆของน้องอั๋นดิ เมื่อเช้ากูแอบได้ยินตอนที่พวกน้องมันพูดกัน ตอนที่เพื่อนน้องมันจะรับมันไป"เกมตอบ

    "มึงนี่ก็ขี้เสือกเหมือนกันนะ"ต้าร์แซว

    "เอ้า ไอ้นี่!!"เกมชี้หน้าด่าต้าร์

    "พอเลยพวกมึงสองตัว"ปฏิทินห้ามปราม

    "สองคนเว้ย!!!"พวกมันตอบพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย

    "อ้าวหรอ? 555"ปฏิทินแกล้งตีเนียน ก่อนจะเอ่ยต่อ

    "แล้วน้องมันจะให้พวกเราไปด้วยหรอวะ?"

    "มึงลองแชตถามน้องมันดูดิ๊"เกมบอกปฏิทิน เพราะถ้าเกมทัก น้องมันน่าจะไม่ตอบ

    "เออใช่"ต้าร์เสริม

    "เออ ๆ" ปฏิทินเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่โต๊ะม้าหินอ่อน แล้วกดเข้าหน้าแชต

    แชต

    ปฏิทิน : อั๋น พรุ่งนี้จะเข้าไปเล่นน้ำในเมืองกันหรอ

    อั๋น : ใช่ครับ พี่จะไปด้วยกันมั้ย?

    ปฏิทิน : มันพอจะมีที่ว่างให้พี่ ไอ้ต้าร์ ไอ้เกมเปล่า

    อั๋น : มีดิพี่ พวกผมไปกันแค่ 7 คนเอง มีที่เหลือเยอะแยะ

    ปฏิทิน : โอเค งั้นพวกพี่ไปด้วย ไปกันกี่โมง

    อั๋น : ประมาณ 7 โมงพี่ เดี๋ยวสายกว่านี้มันจะร้อน

    ปฏิทิน : โอเค ขอบใจมาก

    จบแชต

    ปฏิทินไม่ต้องบอกเพื่อนทั้งสอง เพราะทั้งคู่ยืนประกบข้างอ่านแชตไปพร้อมกับเขา