“ขอโทษครับ..ขอเสื้อคืน..”
โฟมชายหนุ่มร่างบาง ในวัย28ปี เขาส่งเสียงให้ชายหนุ่มที่กำลัง นำเสื้อคลุมของเขาที่ลืมเอาไว้ ไปคลุมหัวเล่น
“นี่..อาเธียร์หลานต้องตามใจคุณย่านะ..อะ..เอ่อ”
ธาวิตหรือเธียร์ กำลังล้อเลียนเสียงคุณป้าของเขาให้เพื่อนๆ ฟังอย่างสนุกสนาน เขาถึงกับหยุดชะงัก เงยหน้าขึ้นตามเสียงที่เอ่ยด้วยความใ
และจังหวะนั้นเขาเห็นใบหน้าของอีกคนครั้งแรก รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง รวมเข้ากับกลิ่นหอมๆ ที่ติดอยู่บนเสื้อที่เขานำคลุมหัวมาเล่น
ผิวขาว ตาเรียวสีน้ำตาลอ่อนแก้มนวล เพราะฮอร์โมนกระตุ้นดึงดูดเพศอัลฟ่า รอยยิ้มเขิน ๆ จากการมองคนแปลกหน้าที่เล่นเสื้อของตัวเอง ที่ดูโรคจิต เวลานี้ราวกับทั้งโลกเงียบไปชั่วครู่
ย้อนกลับไปก่อนหน้า
โฟมเป็ชายหนุ่มผู้มีความพิเศษติดตัวมาั้แ่กำเนิด ร่างกายของเขาสามารถให้กำเนิดบุตรได้ไม่ต่างจากสตรี หากแต่เงื่อนไขนั้นไม่ง่ายเลย
เขาจำเป็ต้องมีความสัมพันธ์กับผู้ชายที่มีสายเือัลฟา และต้องเป็อัลฟาที่เข้ากันได้กับร่างกายของเขาเท่านั้น ซึ่งหาได้ยากยิ่งในยุคปัจจุบัน
เพราะเหตุนี้ โฟมที่อยากจะใช้ความพิเศษของตน ด้วยการตั้งท้องเพียงลำพัง โดยไม่ต้องมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใคร
วันนี้เขานัดพบ หมอพริ้มเพื่อนสนิท ปรึกษาเื่การตั้งครรภ์ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา พวกเขาลองมาหลายวิธี ปรับเปลี่ยนแนวทางมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
แต่โจทย์ที่ยากที่สุด ยังคงเดิม โฟมไม่้ามีเพศสัมพันธ์ และนั่นเอง…คืออุปสรรคใหญ่ ของความตั้งใจทั้งหมด
หลังจากคุยกันจบ ทั้งสองก็แยกย้ายออกจากร้านกาแฟ จนกระทั่งโฟมกำลังจะเดินขึ้นรถยนต์ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าลืมเสื้อคลุมไว้ที่พนักพิงเก้าอี้ในร้าน
เวลานั้นเธียร์ชายหนุ่มมีเชื้อสายจีนวัย29ปี กับแก๊งเพื่อนวัยเดียวอีกสามคน คือ ตุล เป้ และ เจสัน
เมื่อพวกเขาเดินเข้าในร้าน เจสันก็เดินไปสั่งกาแฟกับเป้ ขณะที่ตุลกับเธียร์มองหาโต๊ะนั่ง หลังจากนั้นทุกคนก็นั่งพูดคุยหาทางออกให้กับปัญหาของเธียร์
เกี่ยวกับการหาแฟนหลอกๆ เพื่อให้คุณย่าเซ็นแบ่งมรดกให้กับทุกคนในตระกูล ซึ่งเธียร์เป็หลานที่คุณย่าเลี้ยงมาั้แ่เด็ก เพราะแม่ของเขาเสียไปั้แ่เขาอายุแค่สามเดือน
เธียร์มีแฟนที่เขารักมากมาั้แ่วัยรุ่น แต่ปัจจุบันเธอกลับต้องแต่งงานกับคนที่ครอบครัวเลือก และเธอบอกให้เขาไม่เกินหนึ่งปี เธอจะย่าแล้วกลับมาแต่งงานกับเขา
และนั่นทำให้เขาต้องมองแฟนปลอมๆ มาหลอกคุณย่าให้เซ็นมรดกให้ญาติๆ และมันคงเป็เวลาพอดี กับที่แฟนของเขาจะย่ากับสามี
จังหวะนั้นเจสันที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเธียร์สั่งเกตเห็นเสื้อคลุมสีน้ำตาลที่พาดอยู่หลังเธียร์ ทำให้เธียร์หยิบขึ้นมาดู ก่อนจะได้กลิ่นบางอย่างที่อยู่ในเสื้อ และมันมีผลต่อความรู้สึกของเขาอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
เธียร์เปลี่ยนอารมณ์จากเคร่งเครียดเป็สนุกสนานราวกับกดสวิตช์ เขานำเสื้อขึ้นมากอด ลองคลุม จนกระทั่งนำมาคลุมศีรษะทำเป็ผม แล้วก็แกล้งเลียนเสียงคุณป้าของเขา ที่เพื่อนๆ มักจะคุ้นเคยเป็อย่างดีเวลาไปที่บ้านคุณย่า
และจังหวะนั้นโฟมก็ยืนมองเสื้อของตัวเอง ที่ถูกชายแปลกหน้า กำลังจับเล่นอย่างสนุกสนาน
กลับมาปัจจุบัน ตุล เป้ และเจสัน ยังหัวเราะค้างอากาศ หลังจากที่เพื่อนของเขาเล่นสนุกกับเสื้อคลุมอยู่ ทุกคนมองตาค้าง ต่างตกตะลึงทั้งใ และเขินอายในเวลาเดียวกัน
“อะ..ครับ”
เธียร์ยื่นเสื้อคืนด้วยความเคาะเขิน ขณะที่โฟมรับมาแล้วยิ้มบางอย่างไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไร ก่อนจะเดินจากไปในทันที
“เชี่ย!น่ารักวะ!”
เป้อุทานเสียงดังมากพอที่เพื่อนๆ ที่เหลือจะพยักหาเห็นด้วย รวมไปถึงเธียร์ที่รู้สึกชื่นชอบกลิ่นหอบๆ ที่ติดอยู่ในเสื้อนั้นอย่างน่าประหลาดใจ
หลังจากเหตุการณ์ในร้านกาแฟ ทั้งสี่คนก็กลับไปนั่งหัวเราะ วางแผนบ้าบอเหมือนเด็ก ๆ ต่ออีกพักใหญ่
ก่อนจะแยกย้ายกันกลับใน่เย็น ตุลยังไม่กลับบ้าน แต่แวะมายังคลินิกเจริญพันธุ์ที่คุ้นเคย เพราะมีของฝากจากแม่ มาให้เพื่อนหมอลูกพี่ลูกน้องของเขา
“อ้าว ตุล! ลมอะไรหอบมาเนี่ย?”
หมอพริ้มเดินออกมาจากห้องตรวจ ถือแก้วกาแฟในมือ ดูท่าว่าวันนี้คนไข้จะเว้น่ให้เธอได้พักหายใจบ้าง
“แม่ฝากน้ำพริกมาให้ เห็นว่า่นี้งานยุ่ง” ตุลยื่นถุงอาหารให้
หมอพริ้มยิ้มกว้าง “ฝากขอบคุณคุณป้าด้วยนะ ว่าง ๆ จะพาเด็ก ๆ ไปเยี่ยม”
“ว่าแต่…มาทำอะไรแถวนี้เหรอ?” เธอถามกลับ
“มากินกาแฟกับไอ้เธียร์กับเพื่อน ๆ มันน่ะ” ตุลตอบสบาย ๆ
หมอพริ้มเลิกคิ้ว “เธียร์… เพื่อนที่ไปเรียนต่างประเทศใช่ไหม?”
“ใช่ เผอิญที่บ้านมันมีเื่ด่วน คุณย่าป่วย แต่ไม่ยอมยกสมบัติให้ใครจนกว่ามันจะมีครอบครัว”
ตุลถอนใจยาว “คุณป้ามันเลยเรียกกลับด่วน”
“คนแก่ก็ห่วงลูกหลานเป็เื่ธรรมดา” หมอพริ้มพยักหน้ารับ
“ใช่ แต่เหมือนป้าจะรู้เื่แฟนมันที่แต่งงานไปแล้วด้วย...”
“อ้าว แล้วยังไงต่อ?” หมอพริ้มขมวดคิ้ว
“ก็นี่แหละปัญหาของมัน ตอนนี้พวกเรากำลังช่วยกันหา แฟนปลอม ๆให้มันอยู่”
หมอพริ้มเปิดตาโตทันที
“โห…พวกนายเนี่ยนะ จะหลอกผู้ใหญ่ได้จริงๆเหรอ?”
“มันก็ดูบ้าอยู่…” ตุลหัวเราะแห้ง ๆ
“แต่ถ้าไม่ทำ คุณป้าจะหาเมียให้มันจริง ๆ อันนี้เื่ยิ่งไปกันใหญ่”
หมอพริ้มยังทำหน้าค้าน แต่ก็ฟังเงียบ ๆ กระทั่งเสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น ตึ้ง!
เธอหยิบมือถือขึ้นมา เปิดดู เป็ข้อความที่ส่งจากโฟม พร้อมรูปถ่ายตอนอยู่ในร้านกาแฟ
“เหมือนยาเร่งฮอร์โมนจะได้ผลนะ
แต่คนที่ดมเสื้อดูโรคจิตมากเลยหมอพริ้ม…”
หมอพริ้มซูมรูปขึ้นมาดูใกล้ๆ…แล้วสะดุดกับใบหน้าของใครบางคนที่นั่งอยู่ด้วย
“ตุล… นายเพิ่งไปร้านกาแฟมาใช่ไหม?”
“อื้ม ทำไมเหรอ?”
หมอพริ้มเอาหน้าจอยื่นให้ตุลดู เขาถึงกับเปิดดวงตาโตเหมือนเห็นผี
“เฮ้ย…!?”
“แล้วคนที่เขาบอกว่าโรคจิต…” หมอพริ้มพูดตามข้อความในแชต
ตุลยกมือทาบหน้าผาก “ก็ไอ้เธียร์ไง!”
หมอพริ้มชะงักก่อนจะเงยหน้ามาสบตาตุล…แล้วค่อย ๆ ยิ้มกว้างออกมา ในหัวสองคน คิดเื่เดียวกันราวกับมีหลอดไฟสว่างปิ้ง!..ขึ้นมาทันที
โฟมจะได้ลูก เธียร์จะได้เมียปลอมๆ เพื่อรอแฟนของเขาย่ากับสามี มรดกถูกแบ่งสันต์ เพราะคุณย่าสบายใจ มันลงตัวเกินกว่าจะเป็เื่บังเอิญ
..............................
1K
