ฮิริว หญิงสาวหน้ารูปไข่ สูง180เซนฯ ผมสั้นสีดำเหยียดตรง ไว้ผมยาวที่ด้านหน้า ตาสีน้ำตาล ผิวสีขาวแต่ดำเพราะตากแดด มีปานที่คอและข้อมือซ้าย กำลังเดินช้าๆตัดกับท้องฟ้าสีดำและดาวที่ส่องแสงสีขาวเป็จุดๆเต็มทั่วทั้งท้องฟ้าบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยหญ้าสั้นเตี้ยที่สูงไม่ถึงข้อเท้า
ฮิริวมองดูฝูงชนจากบนยอดเขา เห็นบรรดาผู้คนในฝูงชนนั้น ร้องเพลง เล่นเครื่องดนตรี บ้างก็คุยกับเพื่อน บ้างก็คุยกับแฟน
ฮิริวเงยหน้าขึ้นมองฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวนั้น มีดาวตกปรากฏให้ฮิริวเห็นอยู่หนึ่ง แล้วฮิริวก็น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง
ฮิริวเดินไปหาต้นไม้พุ่มสูง3เมตร เอาหลังพิงต้นไม้นั้นไว้ แหงนหน้ามองดูฟ้า ถึงฮิริวจะไม่ได้ดูเวลา แต่เที่ยงคืนแล้ว
บรรดาฝูงชนที่พื้นราบนั้นเต้นกันหมดทุกตัวคน ฮิริวมองดูบรรดาฝูงชนนั้นก็น้ำตาไหลออกมา
แล้วฮิริวก็หลับไปทั้งๆอย่างนั้นล้มฟุบลงไปกับพื้นดิน
เมื่อท้องฟ้าสีดำในยามกลางคืนเปลี่ยนเป็สีน้ำเงินเข้ม นั่นคือรุ่งเช้า ฮิริวลืมตาตื่นขึ้น
บรรดาผู้คนไปจากที่นั่นกันหมดแล้ว ไม่มีใครอยู่ที่นั่นอีกเมื่อไม่นับฮิริว ฮิริวค่อยๆลุกยืนขึ้น เอาหลังพิงต้นไม้
แล้วก็มี นักสืบหญิง เอมี่ วัตสัน สาวอังกฤษ สูง180เซนฯ ผิวขาว ผมสั้นสีบลอนด์ และเหมือนตัวการ์ตูนญี่ปุ่นหลุดออกมาสู่โลกแห่งความเป็จริง เดินขึ้นไปบนยอดเขาที่ฮิริวอยู่นั้น พอ เอมี่ วัตสัน เดินไปถึงฮิริวแล้ว นักสืบหญิงวัตสันก็เอารูปชายประหลาด สูงลิ่ว ผิวขาวซีดผิดธรรมชาติให้ฮิริวดูแล้วถามว่า "เห็นคนนี้ไหมคะ?" ฮิริวก็ตอบไปว่า "ไม่ค่ะ"
ครั้นเมื่อจบการสนทนาดังนั้นนักสืบหญิงวัตสันก็ขอบคุณฮิริวแล้วก็ขอลาไป แล้วนักสืบหญิงวัตสันก็เดินต่อไปบนยอดเขานั้น ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งนักสืบหญิงวัตสันเดินลงจากเขาสู่พื้นราบ ก็เห็นบ้านแปลกๆ เป็บ้านสองชั้นที่มีขนาดเล็ก บ้านหลังสีขาว มีบ่อน้ำทำจากหิน มีคูน้ำเล็กที่มีน้ำไหลตลอดเวลา มีผักและผลไม้ รวมถึงต้นข้าว ทั้งข้าวเ้าและสาลีขึ้นอยู่กับคูน้ำ
นักสืบหญิงวัตสันก็เดินไปที่บ้านหลังนั้น ก็มีชายสูงลิ่ว ผิวขาวซีดผิดธรรมชาติ เดินออกมาจากบ้านหลังนั้น นักสืบหญิงวัตสันก็เดินไปหาชายนั้น
ชายนั้นก็พูดว่า "ไม่ได้มีใครจ้างคุณให้มาตามหาผม คุณแค่เจออะไรแปลกๆแล้วตามหาผมเองใช่ไหม?" นักสืบหญิงวัตสันก็ถามว่า "ทำไมถึงรู้ได้ล่ะ?" ชายนั้นก็ว่า "ผมรู้กว่าที่คุณคาดไว้"
ฮิริวก็เดินมาจากข้างหลังนักสืบหญิงวัตสัน มาถึงบ้านหลังนั้นพอดี ชายนั้นก็เรียกฮิริวแล้วถามว่า "คุณครับ คุณชื่อฮิริวใช่ไหมครับ?" ฮิริวก็นิ่งนึกสงสัยอยู่ตรงนั้น ครั้นแล้วนักสืบหญิงวัตสันก็ถามว่า "คุณช่วยบอกชื่อเราหน่อยได้ไหมคะ?" ชายนั้นก็ตอบว่า "เอมี่ วัตสัน" นักสืบหญิงวัตสันก็นิ่งนึกสงสัยอยู่
ชายนั้นก็เรียกให้ฮิริวเดินเข้ามาใกล้ จึงว่า "ในอนาคตข้างหน้า พวกคุณสองคนจะเป็คู่รักกัน" ทั้งฮิริวและนักสืบหญิงวัตสันได้ฟังดังนั้นก็นิ่งนึกสงสัยอยู่ แล้วชายนั้นก็ว่า "ผมมาจากอนาคต จากปีค.ศ.5000 คุณอยากรู้วิธีเดินทางข้ามเวลาไหม?
แรงโน้มถ่วงเองก็มีผลกับแสง เมื่อแสงเดินทางผ่านพื้นที่ที่มีแรงโน้มถ่วง แสงจะเดินทางช้าลง ทำให้เวลาเร็วขึ้นเพื่อชดเชยความเร็วแสงที่เสียไป แสงและเวลาจึงมีความเกี่ยวข้อง
อันที่จริงแล้วอนาคตไม่มีอยู่จริง เพราะถ้าไม่มีอดีตและปัจจุบัน ก็ไม่มีอนาคต อนาคตจึงเป็ผลรวมของอดีตกับปัจจุบัน ดังนั้นถ้าเขียนเป็สมการ อดีต-(อดีต+ปัจจุบัน) ถ้านำอดีตเป็ตัวตั้งลบด้วยผลรวมของอดีตกับปัจจุบันหรือก็คืออนาคต ก็จะได้อดีต
นี่คือหลักการเดินทางข้ามเวลาของพวกเรา เราสะท้อนแสงที่เดินทางผ่านโลกไปแล้วกลับเข้าสู่โลกให้ไปรวมกับแสงที่พึ่งเดินทางมาถึงโลก จากนั้นเราก็สะท้อนทั้งแสงที่พึ่งเดินทางถึงโลกและแสงที่เดินทางผ่านโลกไปแล้วที่ถูกสะท้อนกลับมาสู่โลกอีกครั้ง ให้ทั้งสองแสงนั้นออกสู่โลก
เราเอาแสงในอดีตและแสงในปัจจุบันที่ถูกรวมกันออกจากโลกเพื่อย้อนเวลา น่าเสียดาย เพราะหลักการนี้ ทำให้ไม่สามารถเดินทางไปในอนาคตได้ ทำได้เพียงเดินทางไปยังอดีตเท่านั้น"
ฮิริวได้ฟังดังนั้นก็ถามว่า "ถ้าตามหลักการนี้ อนาคตไม่มีจริง แล้วทำไมถึงมีมนุษย์จากอนาคตย้อนเวลามา?"
ชายนั้นก็ตอบว่า "เพราะคนที่ถูกมองข้ามในยุคของพวกคุณ ตัดสินใจคิดค้นทฤษฎีที่อธิบายเวลาได้สำเร็จและคิดหลักการเดินทางข้ามเวลาเอาไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาพยายามย้อนเวลา พวกเราก็คงย้อนเวลามาไม่ได้ ถ้าไม่มีทฤษฎีเวลาและหลักการข้ามเวลาของเขาที่เขาคิดค้นขึ้นเพราะเขา้าย้อนเวลา เพราะถ้าไม่อดีตและปัจจุบันก็ไม่มีอนาคต"
ทั้งฮิริวและนักสืบหญิงวัตสันยังไม่ปักใจเชื่อทันที ฝ่ายฮิริวนั้น เดิมทีแค่อยากจะเดินไปที่อื่นไม่ได้จะมาอยู่ตรงบ้านนี้ แต่ชายนั้นรู้ชื่อฮิริวได้ ฮิริวก็ยังอยู่ตรงนั้นกำลังนึกวิธีหาความจริงอยู่
แล้วฮิริวก็แกล้งถามว่า "ทำไมถึงย้อนเวลามาเหรอคะ" ชายนั้นก็ตอบว่า "พวกเราย้อนเวลามาเพื่อทำให้โลกนี้ดีขึ้น" ฮิริวก็ทวนคำตอบนั้น "ทำให้โลกนี้ดีขึ้น?"
ชายนั้นจึงว่า "ในปีค.ศ.5000 บรรดาพ่อค้าแม่ค้าหรือบรรดาเ้าของธุรกิจขนาดเล็ก จะเป็เ้าของโรงพิมพ์ คนรับตัดต่อรูป ช่างซ่อมเครื่องยนต์ หรืออะไรก็ตาม จะไม่มีรายได้ ทุกคนจะยากจน คนที่รวยมีแค่กลุ่มเดียว คือบรรดากลุ่มธุรกิจขนาดั์ที่เป็เ้าของและผูกขาดทรัพยากรที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวันทั้งหมด โจร ขโมย และอาชญากรจะมีอยู่ในบ้านทุกหลัง ผู้คนจะฆ่ากันตายได้ง่ายขึ้น บางครั้งก็ไร้เหตุผล ความรุนแรงคือสิ่งจำเป็ของปีค.ศ.5000 จะไม่มีใครสนใจอะไรอีกต่อไปยกเว้นตัวเองและความรุนแรงเท่านั้น
พอดีเลย ที่เราย้อนเวลากลับมาเจอพวกคุณสองคน ก่อนหน้าที่เราจะย้อนเวลามา พวกคุณสองคนตั้งใจจะทำให้โลกนี้ดีขึ้น น่าเสียดายที่พวกคุณพ่ายแพ้ไปเสีย พวกคุณคือคู่รักที่ดีมากเลยล่ะ เราจะช่วยพวกคุณ"
ฮิริวได้ฟังดังนั้นก็ถามว่า "พวกเราสองคน?" ชายนั้นก็ตอบว่า "ก่อนที่พวกเราจะย้อนเวลามา พวกคุณสองคนจะได้เจอกันที่นี่ พวกคุณสองคนจะได้ทำงานด้วยกันซักพัก จากนั้น พวกคุณสองคนจะรู้เื่ส่วนตัวของกันและกันมากขึ้นจนหมด พวกคุณสองคนจะอาศัยอยู่ด้วยกัน ท้ายที่สุดพวกคุณสองคนจะรักกันและคบกัน"
นักสืบหญิง เอมี่ วัตสัน ก็ถามว่า "ทำให้โลกนี้ดีขึ้น แบบ ทำยังไง?" ชายนั้นก็ตอบว่า "ก่อนหน้าจะถึงปี5000 ผู้คนจะฆ่าเอาชีวิตกัน และเมื่อถึงปี5000 ก็จะรุนแรงหนักขึ้น เราจะสร้างสังคมที่ดีไว้ที่นี่ ส่วนสังคมที่น่าเกลียดนั้นก็ไม่ต่างจากสังคมเลือกที่จะฆ่าตัวตายเสียเอง พวกคุณสองคนเป็หัวหอกในการพยายามทำให้โลกนี้ดีขึ้น ก่อนหน้าพวกเราย้อนเวลามาพวกคุณทำไม่สำเร็จ แต่ตอนนี้พวกเราย้อนเวลามาที่กาลเวลานี้ได้แล้ว พวกคุณมีโอกาสทำสำเร็จมากขึ้น"
ครั้นชายนั้นพูดจบแล้วก็บอกลาฮิริวกับนักสืบหญิง เอมี่ วัตสัน แล้วขี่จักรยานลับสายตาหายไป
231
