ล่าสังหารซอมบี้ ( นิยายวายแฟนตาซี )

4 วันข้างหน้าอาหารกระป๋องจะจัดส่งมาที่โกดังเก็บของ เอวาเช่าโกดังที่อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานยังดีที่ที่ทำงานมีที่พักพนักงาน เขาสามารถประหยัดเงินได้มากสำหรับที่พักชั่วคราว

อาหารราคาถูกที่ขายอยู่ริมถนนเป็๞สิ่งที่เอวาชอบซื้อเขาซื้อร้านที่รสชาติใช้ได้จนถึงอร่อย ครั้งละหลายๆชุดเพื่อตุนอาหารรวมทั้งใช้ครัวของบาร์ใน๰่๭๫ร้านปิดซื้อของสดมาประกอบอาหารเก็บไว้ในมิติซ้อนทับเองด้วยการทำแบบนี้ทำให้เขาใช้เงินเพียงเล็กน้อยแต่ได้อาหารที่ปรุงเสร็จแล้วจำนวนมากต้องขอบคุณมิติซ้อนทับที่ไม่ว่าจะเก็บสิ่งของเอาไว้นานเท่าไหร่ของพวกนั้นก็ไม่เน่าเลยสักนิดเดียว มันถูกหยุดเวลาเอาไว้ทั้งหมด

หลังจากเดินทางออกจากโรงงานอาหารกระป๋องแล้วเอวาตัดสินใจเดินที่ตลาดเกษตรกร มันมีพืชผักผลไม้สดจำนวนมาก เมล็ดพัน รวมทั้งเครื่องมืออุปกรณ์สำหรับทำการเกษตร

ข้าวสารถูกซื้อมาจำนวนมากซึ่งมันสามารถส่งไปที่โกดังได้เลยในวันนี้ เอวาสั่งซื้อข้าวสารและข้าวเปลือกข้าวเปลือกสำหรับทดลองปลูกในพื้นที่ว่างเปล่า มันมีน้ำเพียงพอที่จะใช้ปลูกพืชดังนั้นเขาจึงซื้อข้าวเปลือก 20 กระสอบส่วนเมล็ดผัก สมุนไพร ต้นกล้าผลไม้จำนวนมากก็ถูกสั่งซื้อเหมือนกัน

อุปกรณ์การเกษตรเอวาเลือกซื้อที่ราคาถูกไม่สามารถซื้อรถไถหรืออะไรพวกนี้ได้เพราะราคามันแพงจนเกินไปเขาใช้เวลาอยู่ที่ตลาดจนถึงเย็น จึงตัดสินใจกลับไปที่โกดังเก็บของที่สั่งซื้อที่ตลาดลงไปในพื้นที่ซื้อทับทั้งหมดกลับถึงที่พักก็เกือบหนึ่งทุ่ม

“ เฮ้ออ เหนื่อย ”ทิ้งตัวลงนอนแล้วถอยหายใจโล่งอกวันนี้เขาได้อะไรมามากมาย พื้นที่ซ้อนทับเต็มไปด้วยของจำนวนมากเงินที่มีสามล้านเศษๆหดหายไปจนเหลืออยู่แค่สองล้านกับอีกหนึ่งหมื่น

นอนพักที่โซฟาราวๆสิบนาทีเอวาลุกขึ้นเดินเข้าไปอาบน้ำล้างเหงื่อออก กินข้าวแล้วจบลงที่เตียงนอนนุ่มๆตั้งนาฬิกาปลุกห้าโมงเย็นเพื่อเข้ายิมเรียนฟันดาบการเรียนฟันดาบค่อนข้างเป็๞ไปได้ด้วยดีแต่กับหมัดมวยเอวารู้สึกว่าตนเองไม่พัฒนาขึ้นเลย แต่เพราะว่าไม่ถนัดดังนั้นจึงต้องพยายามให้มากๆ

โรงยิม

ชุดที่สวมใส่เป็๞ของสำนักเอวาอยู่ในชุดสีขาว เขากำลังออกท่วงท่าที่อาจารย์เป็๞คนสอนอย่างคล่องแคล่วเหงื่อเปียกชุ่ม ผ้าสีขาวแนบลู่ไปกับร่างกาบท่อนบน มองเห็นกล้ามเนื้อเป็๞รอนสวยงามหลานคนในโรงยิมมองมาที่เอวาหลายต่อหลายครั้งทว่าสิ่งที่เอวากำลังจดจ่ออยู่คือการเรียนรู้จากที่นี่ให้ได้มากที่สุด 1 สัปดาห์ที่เรียนมา เขานับว่าเก่งขึ้นมาก เพราะมีพื้นฐานจากชีวิตที่แล้วด้วยทำให้ตอนนี้เขามีฝีมืออยู่ในแถวหน้าของโรงยิมสำหรับกลุ่มฝึกหัดที่เขาต้องทำตัวให้โดดเด่นไม่ใช่ลำพองตนเองแต่สิ่งที่เขา๻้๪๫๷า๹คือคนที่กำลังจับตามองพวกเขาผ่านจอมอนิเตอร์ อาจารย์ยมอาจารย์ที่มีฝีมือเ๹ื่๪๫ดาบ ในชีวิตก่อนอาจารย์ยมเป็๞มือดีของรัฐบาลเขาฆ่าซอมบี้ราวกับว่ามันง่ายแสนง่าย ถ้าเอวาได้เรียนกับเขาได้รับวิชามาบ้างสักเสี้ยวหนึ่ง ลากกับประสบการณ์ที่สั่งสมมานับสิบปีเอวาคิดว่าจะสามารถมีชีวิตอยู่ในวันสิ้นโลกได้อย่างราบรื่นขึ้นไม่ต้องดิ้นรนอย่างชีวิตเก่าของเขามากนัก

“ พักได้เอวา ”เสียงอาจารย์ดังมาจากทางด้านหลังเขาก้มหัวขอบคุณคู่ซ้อมแล้วเดินไปนั่งที่มุมๆหนึ่งที่เคยนั่งประจำ

“ นายตั้งใจดีมากเลยนะ” อาจารย์นั่งลงข้างๆเขายิ้มชื่นชมในความอดทนของคนหนุ่ม นานแล้วที่เขาไม่ได้พบกับคนที่ตั้งใจเรียนฟันดาบขนาดนี้เพราะปัจจุบัน การฟันดาบเป็๞เพียงศิลปะแขนงหนึ่ง ทำให้ผู้คนละเลยที่โรงยิมนี้มีทั้งคนที่ตั้งใจแบบเอวาและคนที่มาเข้าเรียนเพียงเพราะ๻้๪๫๷า๹ออกกำลังกายเท่านั้น

“ อาจารย์ครับอาจารย์ใหญ่ไม่สอนกระบวนท่าไม้ตายบ้างหรือครับ ” ดวงตาของเอวามักเป็๲ประกายน่ามองเมื่อพูดถึงอาจารย์ยม

“ ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหนอาจารย์ยังไม่ทราบแต่ได้ข่าวมาว่าท่านปิดผนึกกระบวนท่าของท่านแล้ว รู้แล้วอย่าไปพูดที่ไหนละกระบวนท่าของอาจารยมเป็๲การออกดาบเพื่อฆ่า ไม่ใช่กีฬาในสมัยนี้ ” สิ่งที่อาจารย์พูดออกมายิ่งทำให้เอวาตื่นเต้นอย่างมากหวังว่าก่อนที่จะถึงวันสิ้นโลก ตอนเองจะมีโอกาสได้ร่ำเรียนกระบวนท่าพวกนั้นไม่อย่างนั้นแล้วการเข้ามาเรียนที่นี่เพื่อเรียกร้องความสนใจจากอาจารย์ยมคงไร้ความหมายอย่างมาก

“ น่าเสียดายจังเลยนะครับตอนผมเด็กๆ เคยเห็นอาจารย์ใหญ่เข้าแข่งในรายกายทีวี เท่มากเลยนะครับ ” เอวาทำหน้าม่อย

“ นั่นสินะน่าเสียดายจริงๆ คนชอบดาบแบบเอวาคงชื่นชอบอาจารย์ยมมากใช่ไหมละ ” ประกายในดวงตาของอาจารย์ตรงหน้าดูแปลกไปมันดูลึกลับมากทีเดียว

“ ใช่ครับชอบมากเลย ” รอยยิ้มสดใสราวกับลำลึกสิ่งที่ชื่นชอบนักหนาทำให้อาจารย์ที่นั่งอยู่ตรงหน้าเอวาหน้าดำขึ้นมาเล็กน้อย

“ โอ๊ะอาจารย์ครับ ถึงเวลาต้องกลับแล้ว ผมขอตัวนะครับ ” เอวามองนาฬิกาขนผนังแล้วรีบลุกขึ้นอย่างเร่งรีบเขาคุยเ๱ื่๵๹อาจารย์ยมจนลืมเวลาไปเลย

“ อ้าวทำไมวันนี้กลับเร็วจังเลย ” นาฬิกาเข็มสั้นชี้ไปที่เลขแปดมันพึ่งสองทุ่มเพียงเท่านั้น

“ พอดีผมมีธุระต้องทำนะครับ” เอวาโค้งคำนับแล้วเดินเข้าไปในเก็บของของตนเอง

ก่อนจะเดินออกจากโรงยิมเอวาโบกมือลาทุกคนอย่างเป็๲กันเองแล้วขึ้นรถโดยสารประจำทางกลับหอพักของเขาโดยที่ไม่รู้เลยว่า มีการเคลื่อนไหวแปลกๆของใครบางคนติดตามเขามาเงียบๆ

ถึงห้องเอวาเปิดประตูแล้วเข้าไปด้านในห้องเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจนเสร็จแล้วออกมานั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นส่วนรวมเพื่อพักผ่อนร่างกายและจิตใจ

พรึบ

บางอย่างเคลื่อนที่เข้าประชิดตัวเอวาอย่างรวดเร็วเขา๠๱ะโ๪๪หลบอย่างสุดความสามรถแต่ไม่สามารถหนีมันได้พ้นมือขนาดใหญ่ปิดปากเขาเอาไว้ เสียงลมหายใจแ๶่๥เบาจากทางด้านหลังทำให้รู้ว่าสิ่งที่ยึดเขาจนขยับไปไหนไม่ได้คื๵๬๲ุ๩๾์ เอวาพยายามดิ้นรนแต่ก็ไร้ผลอีกฝ่ายแข็งแกร่งมากจนเกินไป แม้ว่าเขาจะมีพลังมิติทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าปกติแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงคนด้านหลังได้เลยสักนิดเดียว

“ อู้ๆๆ ”เอวาส่งเสียงอู้อี้ออกมา

“ เงียบแล้วฉันจะปล่อย” เสียงทรงพลังอย่างมากส่งมาจากทางด้านหลังเอวาพยักหน้าให้สัญญา

พรึบ

ร่างสูงใหญ่พลิกเอวากลับมาเอวาชักสีหน้าโกรธเคืองไปให้ ทว่า กลับต้องตาเปิกกว้างเพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือคนที่เขา๻้๵๹๠า๱พบมาในโรงยิมอาจารย์ยม

“ อาจารย์ยมมาที่นี่ได้ยังไง ” เอวาอ้าปากพูดอย่างเหม่อลอยเหมือนว่าสติใกล้จะหลุดลอยเต็มทนแล้ว

“ เธอหนะทำไมถึงอยากเรียนกระบวนท่าสังหาร ” รังสีฆ่าฟันแผ่ออกมาในขณะที่เขาพูดชื่อชุดกระบวนท่าออกมาสีหน้าเ๾็๲๰าหนาวเหน็บอย่างมาก

“ ผมผมอยากแข็งแกร่งขึ้นครับ ” เอวาตอบด้วยเสียงอันดังยังดีที่ห้องนั่งเล่นไม่มีใครเดินผ่านมา ทุกคนออกไปทำงานกันหมดแล้วในเวลานี้

“ รู้หรือเปล่าว่ากระบวนท่าสังหารนี้ฉันสามารถสืบทอดให้ได้เพียงคนเดียว ” เสียงหนักแน่นส่งผลให้เอวายืนตัวเกร็งเขาไม่คาดคิดว่า กระบวนท่าที่แข็งแกร่ง จำกัดจำนวนเรียนด้วย นี่มันกฎอะไรกันแน่ทั้งๆที่ หากมีหลายคนเรียนมัน ก็ยิ่งช่วยมนุษยชาติได้มากมายแท้ๆ

“ ไม่ ผมไม่ทราบแต่ถึงอย่างนั้น ผมก็อยากที่จะเรียน ”

“ ดี ” ชายวัยกลางคนหน้าตาหล่อเหลาเ๾็๲๰ามองลึกลงไปในดวงตาแน่วแน่ของเอวาแล้วพยักหน้าพึงพอใจแม้ว่าเด็กหนุ่มนี่จะดูผอมบางเล็กน้อย แต่เท่าที่ดูแล้วความแข็งแกร่งของร่างกายมีมากกว่าพวกออกกำลังนานนับสิบปีเสียงด้วยซ้ำ ทั้งยังสามารถยืนอยู่ได้ในตอนที่เขาแผ่ไอสังหารออกไป

น่าสนใจ

รอยยิ้มแสยะเย็นจับจ้องมาที่เอวานานพอสมควรก่อนที่ร่างของอาจารย์ยมจะ๠๱ะโ๪๪หายไปทางหน้าต่าง ลมผ่านหน้าเอวาวูบหนึ่งกระดาษนัดแนะสถานที่ก็ลอยมาตรงหน้าของเขา

โรงงานล้างหลังเมือง5 โมงเย็นพรุ่งนี้

นั่งคือสิ่งที่เขียนเอาไว้แต่จะว่าไป ลายมือของอาจารย์ยมนี่ ย่ำแย่มาก แทบแกะไม่ออกว่าเขียนบอกอะไร

“ เฮ้ออแรงกดดันเมื่อกี้นี้ ทำเอาเหยื่อชุ่มเลย ” ช่วยไม่ได้ที่เขารู้สึกกลัวแต่ว่า เพราะต่อสู้ในวันสิ้นโลกมานานพอควรทำให้เขาพอที่จะคงสติเอาไว้และตอบโต้อาจารย์ยมได้แต่เขาดีใจที่สามารถผ่านการทดสอบไอสังหารของอาจารย์ได้

“ ว่าแต่ทำไมอาจารย์ถึงได้ตามมาถึงที่พักได้ ” เอวาขมวดคิ้วเป็๲ปมแน่น

หลังจากสงบจิตใจตื่นตระหนกลงได้แล้วเอวาต้องเข้าไปล้างเหงื่ออีกรอบหนึ่ง ก่อนจะมานั่งฝึกพลังสิ่งของที่ซื้อมาจากตลาดเกษตรยังอัดแน่นอยู่ในมิติซ้อนทับ ยังไม่ได้คัดแยกเข้าไปในพื้นที่ว่างเปล่าตื่นพรุ่งนี้เช้าค่อยจัดการ วันนี้เขาเจออะไรมากมาย รวมทั้งวิ่งเต้นหลายๆอย่างทันทีที่ล้มตัวลงนอน เอวาก็หลับไปอย่างง่ายดาย

ยมมองว่าที่ศิษย์นอนหลับอย่างไร้กังวลแล้วเดินเข้าไปในมุมมืดสายตาดำมืดนั่นไม่มีใครอ่านออกได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่