ตอนที่ 2 เรื่องย่อของนิยาย
ในเรื่องย่อของนิยายที่ปรากฏอยู่หน้าแรกของเล่มนี้เขียนไว้ว่า..........เพียงขวัญเป็นอดีตภรรยานอกสมรสของทายาทเศรษฐีพันล้าน ที่มีชื่อว่า ภูวดล ในตอนนั้นภูวดลชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมทั้งรูปร่าง หน้าตา และฐานะ เขาเป็นทายาทเพียงคนเดียวในตระกูลธำรงศักดิ์ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นชายหนุ่มที่อยู่ในสังคมชั้นสูงซึ่งแตกต่างจากเพียงขวัญราวฟ้ากับเหวนั้น แต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่างทำให้ภูวดลคิดเสมอว่าเขาเป็นหนี้ชีวิตให้กับเพียงขวัญ จึงทำให้ภูวดลและเพียงขวัญเกิดความใกล้ชิดสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆชายหนุ่มที่เพิ่งเรียนจบและยังไม่เคยเปิดใจให้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลย ชีวิตของเขามีเพียงเพียงขวัญเท่านั้น ทำให้เพียงขวัญสามารถมัดใจหนุ่มหล่อทายาทเศรษฐีคนนี้ได้ไม่ยากในเวลาต่อมา แม้ว่าจะมีสาวๆ หน้าตาดี เข้ามาเสนอตัวเลือกให้กับเขา แต่ก็ไม่สามารถที่จะดึงหัวใจของเขาออกจากเพียงขวัญได้เลย และทันทีที่เขาเรียนจบเขาก็ขอเธอแต่งงานทันที โดยไม่สนใจคำทักท้วงของพ่อกับแม่ของเขาเนื่องจากเพียงขวัญเป็นเด็กกำพร้าและเติบโตมาจากการดูแลของสถานสงเคราะห์ ดังนั้นแม่ของภูวดลจึงเกลี้ยกล่อมให้เธอแค่ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันโดยไม่ต้องมีการจัดงานแต่งงานและไม่ต้องการให้ทั้งสองคนจดทะเบียนสมรสกันในตอนนี้เพียงขวัญตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอไม่ต้องการสร้างความหนักใจให้กับภูวดลมากนัก ดังนั้นเธอจึงยินยอมทำตามโดยที่ไม่โต้แย้งใดๆ และในที่สุดเธอก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หรู ในฐานะภรรยาของภูวดลเดิมทีเพียงขวัญคิดว่าเมื่อแต่งงานและเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของภูวดลแล้ว เธอก็จะมีสิทธิ์ในทรัพย์สินทั้งหมดของเขา และวันที่มีความสุขหอมหวาน ความร่ำรวยและความสะดวกสบายเช่นนี้จะคงอยู่กับเธอตลอดไป แต่จุดเปลี่ยนของเรื่องราวก็มาถึงเพียงขวัญสึกโกรธมากเมื่อตกอยู่ในเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ และคิดว่าตำแหน่งของเธอในตอนนี้ไม่ปลอดภัย ความฝันของเธออาจจะพังลงเมื่อไหร่นั้นไม่มีใครรู้ ที่สำคัญเธอไม่รู้เลยว่าแม่ของเขาวางแผนจะทำอย่างไรต่อไป วันหนึ่งเธออาจจะบังคับให้ภูวดลแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นที่อยู่ในสังคมเดียวกันและบีบบังคับให้เธอยอมอยู่ในบ้าน เป็นเพียงภรรยาลับๆ ของเขาในที่สุดเมื่อแม่ของเขาไม่ต้องการให้ภูวดลจดทะเบียนสมรสกับเธอ และความโลภเข้าครอบงำจิตใจของเธอมากเกินไป ทำให้เธอเริ่มแปลงร่างเป็นปีศาจ และเธอก็คิดแผนชั่วร้ายเพื่อกำจัดแม่ของเขาออกไปจากเส้นทางชีวิตที่สวยงามของเธอเธอวางแผนให้คนสร้างสถานการณ์เพื่อให้รถที่แม่ของเขานั่งไปทำงานในทุกๆ วันนั้นเกิดอุบัติเหตุ และไม่ต้องการให้แม่ของเขามีชีวิตรอดเพื่อกลับมาถึงบ้านได้สุดท้ายแล้วเมื่อตำรวจทำการตรวจสอบอย่างละเอียด ก็พบว่าเพียงขวัญคือผู้บงการอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดภูวดลโกรธมากและไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้ แม้ว่าเขาจะรักเพียงขวัญหมดหัวใจแต่ก็ไม่อาจที่จะใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงที่ต้องการฆ่าแม่ของเขาได้ก่อนที่ตำรวจจะนำตัวเธอออกไป ภูวดลแจ้งให้ทนายจัดทำเอกสารสัญญาว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเธอ โดยที่เธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องค่าเลี้ยงดูแม้แต่บาทเดียว และแม้ว่าเพียงขวัญจะไม่ต้องการออกไปจากชีวิตของภูวดล เธอร้องไห้และกรีดร้องพร้อมกับพยายามอ้อนวอนให้เขายกโทษให้เธอ แต่ภูวดลโกรธมากและไม่ต้องการที่จะเห็นหน้าเธออีกต่อไปในความเป็นจริงถ้าเพียงขวัญไม่ทำตัวเป็นปีศาจ หลังจากที่ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของภูวดล ใครจะรู้ว่าเธออาจจะเป็นภรรยาเพียงคนเดียวของภูวดลและใช้ชีวิตที่สุขสบายอยู่กับเขาตลอดไป หรือหากแม่ของเขาต้องการให้เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนใหม่ เพียงขวัญยังสามารถมีเรียกร้องค่าเลี้ยงดูได้เป็นสิบๆ ล้านจากครอบครัวเศรษฐีหมื่นล้านนี้อีกด้วยเมื่อคิดถึงสิ่งนี้เพียงขวัญก็เพียงต้องการที่จะสาบานกับเจ้าของร่างคนเดิมว่า โง่มากที่ทำแบบนั้นถ้าเป็นเธอ เธอจะมีความสุขกับกองเงินกองทองที่ได้ครอบครองนี้ หรือรอจนกว่าเขาจะหมดความอดทนและขอเลิกกับเธอ โดยเธอสามารถเรียกร้องค่าเลี้ยงดูได้หลายสิบล้านบาท เพื่อเอาเงินหลายสิบล้านไปซื้อที่ดินสักแปลง ปลูกบ้านสวยๆ อยู่ตามชาญเมือง ซื้อรถหรูป้ายแดงรุ่นใหม่ล่าสุดสักคัน ส่วนที่เหลือก็จัดสรรเงินลงทุนมีดอกเบี้ยไว้เลี้ยงชีพอยู่ได้ตลอดชีวิตโดยไม่ต้องลำบาก แค่นี้ก็ไม่อาจจินตนาการได้แล้วว่าชีวิตจะมีความสุขมากแค่ไหนโอ้! คิดถึงแบบนี้เพียงขวัญก็อดไม่ได้ที่จะกอดผ้าห่ม "ทำไมฉันรู้สึกว่าเธอโง่มาก ไม่รู้จะเรียกเธอว่าอะไร? "ภูวดลเปิดประตูห้องและเห็นเพียงขวัญกอดผ้านวมอยู่บนเตียงภูวดลจ้องมองเพียงขวัญที่ยิ้มเยาะอยู่ชั่วขณะเพียงขวัญกอดผ้านวม นอนคิดถึงค่าเลี้ยงดูที่จะได้รับหลังจากการเลิกรา เธอวาดฝันว่าเงินจำนวนมากมายขนาดนี้จะเอาไปทำอะไรก่อนดีฮ่า ๆ ๆ ๆ ……แต่เดี๋ยวก่อน นี่เป็นเพียงเรื่องราวในนิยาย ฉันสามารถแก้ไขเรื่องราวด้วยตัวเองหรือไม่? เมื่อบทบาทได้รับการจัดวางที่ชัดเจนแล้วตั้งแต่ต้น ฉันต้องทำอย่างไร?ฆาตกร? ติดคุก? โอ๊ย...ไม่แน่นอน! ฉันต้องไม่ให้มันเป็นแบบนั้นลูกแกะตัวน้อยตอนนี้กลายร่างแล้ว เธอไม่ใช่ลูกแกะตัวเดิมอีกต่อไป เมื่อสังเกตเห็นมนุษย์หมาป่า ที่จ้องมองมาที่เธอเป็นเวลานานที่ประตู เธอก็อดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในจินตนาการที่ยอดเยี่ยมของเธอเองอะไรที่ทำให้คุณหัวเราะและดูมีความสุขได้ขนาดนี้? ภูวดลมีแววตาที่อ่อนโยนกับหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงเงิน..........."โอ้ ... " เพียงขวัญเงยหน้าขึ้นและเห็นภูวดล เธอรีบเอามือปิดปากของเธอและดวงตากลมโตของเธอกะพริบและจ้องไปที่เขา เธอแอบขอบคุณตัวเองสำหรับการตอบสนองอย่างทันท่วงทีและไม่ได้พูดความคิดที่แท้จริงภายในทันทีถ้าภูวดลรู้ว่าเธอกำลังต้องการเงินหลายล้านจากกระเป๋าของเขา ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง?แหมไม่กล้าคิดเลย ..."คุณโอเคใช่ไหม? " การจ้องมองลึก ๆ ของภูวดลกวาดลงบนใบหน้าของเธอสองสามครั้ง เขาเห็นดวงตากลมโตสีเข้มของเธอกะพริบด้วยแสงสว่างเต็มไปด้วยความชื่นชมและชื่นชมเขาแน่นอนว่าเพียงขวัญเต็มไปด้วยความชื่นชมและชื่นชมเงินหลายล้าน เธอมองไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา เธอนึกถึงภาพที่ปรากฏอยู่ในหน้าปกนิยายได้เป็นอย่างดี ใบหน้าของเขานั้นไม่มีแม้จุดที่สามารถตำหนิได้เลย นี่ใช่หรือไม่ที่เขาเรียกว่าเทพบุตรสุดหล่อในนิยายชีวิตจะวิเศษขนาดไหนถ้าได้ครอบครองผู้ชายที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ โอ๊ยยยยย ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกจมไม่ลงแล้วสิเราในหัวของเพียงขวัญในตอนนี้เกือบลืมไปแล้วว่า เธอเพิ่งถูกบอกเลิกจากแฟนหนุ่มของเธอ และตอนนี้เธอกำลังรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก เนื่องจากมีเทพบุตรรูปงามกำลังจ้องมองมาที่เธออย่างไม่ละสายตาด้วยดวงตากลมโตที่เป็นประกายของเธอ จ้องมองเขาอย่างตั้งใจสร้างความพึงพอใจให้กับจิตใจของภูวดลที่ต้องการชื่นชม ใบหน้าของเธอแดงและผิวที่บอบบางและเรียบเนียนเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ภูวดลก็เดินเข้ามาใกล้ๆ เขาวางนิ้วลงบนใบหน้าของเพียงขวัญและลูบมันเบา ๆ มันเป็นความรู้สึกที่เนียนนุ่มลื่นไหลและสบายเพียงขวัญไม่แสดงท่าทีขัดขืน จากนั้นภูวดลก็หยุดการเคลื่อนไหว แล้วขยับตัวออกห่างเธอ“อ่าว...” เพียงขวัญถูกโยนทิ้งกลางทางในเวลาเดียวกัน ดวงตากลมโตของเธอกะพริบมองเขาอย่างน่าสงสารเขาทำการจ้องมองลูกแกะตัวน้อยที่อยู่ตรงหน้า แล้วพูดขึ้นว่า "วันนี้ผมต้องเข้าบริษัทนะ ถ้าคุณเบื่อก็ออกไปช๊อปปิ้งข้างนอกก็ได้""บัตรเครดิตของคุณไม่จำกัดวงเงินนะ คุณสามารถช๊อปปิ้งได้เหมือนเดิม""โอ้..." เพียงขวัญพยักหน้าหลังจากพูดจบภูวดลก็ยังไม่ออกไปในทันที เขายืนลังเลอยู่สักครู่ เมื่อเห็นว่าเพียงขวัญยังไม่ได้มีปฏิกิริยาที่จะส่งเขาไปทำงานเหมือนทุกๆ วัน ปากของภูวดลโค้งเล็กน้อยและเขาก็กระซิบ: “ขอกำลังใจหน่อย” พูดเสร็จภูวดลก็ก้มหน้าลงไปจูบเบาๆ ที่หน้าผากของเพียงขวัญแล้วเดินออกจากห้องไป"ห๊ะ? " ใบหน้าของเพียงขวัญแดงระเรื่อขึ้นมาอีกรอบ เมื่อเธอรู้ว่าในฐานะภรรยาของเขา เขาต้องจูบหน้าผากของภรรยาก่อนออกไปทำงานทุกวันเธอเพิ่งจะถูกผู้ชายบอกเลิก จากนั้นก็ดื่มจนเมาแล้วหลับไปและหลุดเข้ามาในหนังสือ และได้พบกับสามีผู้หล่อเหลาและเอาแต่ใจ โอ้...ชีวิตนี้เธอยังไม่เคยแต่งงานมาก่อน แต่ข้ามขั้นไปเรียกผู้ชายแปลกหน้าว่าสามี!แม้ว่าร่างเดิมของเธอจะแต่งงานกับภูวดล แต่ในแง่ของความรู้สึกระหว่างเธอที่มีให้กับภูวดลนั้น เขายังเป็นแค่คนแปลกหน้าสำหรับเธอเธอชื่นชมความสามารถในการปรับตัวของตัวเองจริงๆ เห็นได้ชัดว่าเธอเพิ่งผ่านมา เป็นเวลาสั้น ๆ เพียงสิบนาทีกับภูวดล แน่นอนว่าการแลกเปลี่ยนทางกายภาพที่ลึกซึ้งเมื่อคืนไม่ถูกนับ ในตอนนั้นเธอก็หมดสติ ฉันไม่เข้าใจมันอย่างลึกซึ้ง ในตอนนี้ฉันสามารถเรียกภูวดลว่าสามีได้อย่างเต็มปากในทางกลับกันปัญหาไม่ได้อยู่ที่ภูวดล แต่อยู่ที่ตัวละครของเพียงขวัญต่างหาก เธอจะเปลี่ยนแปลงเรื่องนี้อย่างไร?