สี่สหายกับเกาะหมอกลึกลับ

   หลังจากกินอาหารเที่ยงเสร็จเหล่าเด็กๆช่วยกันเก็บกวาดเศษอาหารและถุงห่ออาหารจนเกลี้ยงทำให้บริเวณนั้นกลับมาสะอาดอีกครั้ง ประจวบเหมาะกับที่เจมส์กลับมาพอดี

   “เจมส์คุณหายไปไหนมาค่ะ” แอนนี่เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นเจมส์เดินมาทำให้เด็กคนอื่นๆหันไปมองที่เจมส์ด้วย

   “ฉันแค่ออกไปล่องเรือแถวๆ นี้นะ”เจมส์ตอบ

   “แล้วเมื่อคืนคุณได้พายเรืออกไปข้างนอกไหมครับ”ดีนถาม

   “ป่าว ฉันนอนหลับสนิทเลยละ”เจมส์ตอบ

   “ว่าแต่พวกเธอมากันนานรึยัง”เจมส์ถามต่อ

   “พวกเรามาได้สักพักละค่ะ” แอนนี่ตอบ

   “งั้นเหรอแล้วพวกเธอมีแผนจะทำอะไรกัน” เจมส์ถามขึ้นมา

   “เรากะมาให้คุณช่วยสอนพายเรือให้เรานะครับ”แจ็คตอบ

   “ได้สิเดี่ยวฉันไปเตรียมตัวแปปนึงนะ” เจมส์ตอบก่อนจะเดินเข้าบ้านไป

   “งั้นพวกเราจะไปรอที่เรือตรงโขดหินนะครับ”ดีนบอกเจมส์ก่อนที่เจมส์จะเดินเข้าบ้านไป

  แล้วเด็กทั้งสี่คนก็เดินตรงไปยังโขดหินที่เจมส์ใช้จอดเรือพายของเขาอีกครั้งโดยแจ็คเร่งให้ทุกคนรีบเดินเพื่อให้พ้นระยะที่เจมส์จะได้ยินเสียง

   “นายจะเร่งเราให้รีบเดินทำไมละแจ็ค”อลิซเอ่ยถาม

   “ฉันมีเ๹ื่๪๫อยากจะคุยหน่อย”แจ็คพูด

   “นายมีอะไร” อลิซถามต่อ

   “จำได้ไหมเมื่อคืนเราเห็นแสงไฟในทะเลสาบเราคิดว่านั้นเป็๞เรือของเจมส์” แจ็คพูดขึ้น

   “จำได้” แอนนี่ตอบ

   “แต่เมื่อกี้เจมส์บอกว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้ออกไปไหนเลยเขานอนหลับสนิทอยู่ในบ้านเรา” แจ็คพูดต่อ

   “งั้นก็แสดงว่าเจมส์โกหกเรา ไม่ก็เป็๲คนอื่นที่ไม่ใช่เขาจริงๆ”ดีนพูดต่อประโยคของแจ็คให้

   “แต่เจมส์จะโกหกเราไปทำไมละ มันไม่มีเหตุผลที่เจมส์จะต้องโกหกเราเลยนะ”แอนนี่ถามต่อ

   “เธอจำได้ไหมในบ้านของเจมส์มีวิทยุสื่อสารด้วย”ดีนพูดขึ้น แอนนี่และอลิซพยักหน้าอย่างเข้าใจ

   “งั้นนึกลองนึกสิว่าเขาเป็๞นัก่องเที่ยวแต่เขาจะพาวิทยุสื่อสารมาทำไมแล้วทำไมเขาต้องโกหกเราด้วยว่าไม่ได้ออกไปข้างนอกเมื่อคืนนี้” ดีนพูดต่อ

   “แต่มันก็อาจจะเป็๲คนอื่นก็ได้นะทำไมเราไม่ถามเจมส์ไปตรงๆ เลยละว่าทำไมเขาต้องโกหกเราด้วย” แอนนี่พูด

   “ก็อาจจะเป็๞เหมือนที่เธอว่าแต่ถ้าเ๹ื่๪๫ที่เจมส์ไม่ยอมบอกเราเป็๞เ๹ื่๪๫จริงก็แสดงว่าเจมส์ไม่อยากให้เรารู้เ๹ื่๪๫ที่เขาทำเมื่อคืนนี้” อลิซเสริมต่อก่อนปีปิกจะหัวเราะลั่นทำให้ทุกคนหันไปดูก็พบว่าเจมส์กำลังเดินตรงมายังพวกเขาทุกคนจึงตัดสินใจว่าจะไม่พูดเ๹ื่๪๫นี้ให้เจมส์ฟังก่อน เผื่อเขาจะลำบากใจ

   “เอาละเดี่ยวฉันจะพาพวกเธอไปล่องเรือกันก่อนแล้วค่อยกลับมาสอนพายเรือให้นะ” เจมส์พูดขึ้นเมื่อเขาเดินมาหยุดยืนต่อหน้าเด็กๆ ทั้งสี่คน

   “แล้วเราจะพายเรือไปไหนค่ะ”แอนนี่เอ่ยถาม

   “ฉันคิดว่าเราจะพายเรือเรียบริมทะเลสาบไปนะ”เจมส์ตอบก่อนจะบอกให้พวกเด็กๆ ค่อย ลงไปในเรือทีละคนจนหมดโดยมีปีปิกเกาะบ่าแจ็คไปด้วย แล้วเจมส์ไปนั่งท้ายเรือพร้อมถือไม้พายเตรียมสำหรับพายเรือนั้นทำให้แจ็คและดีนสนใจเป็๲อย่างมาก

   “เอาละไปกันเถอะ” เจมส์พูดก่อนจะใช้ไม้พายค้ำยันด้านหลังแล้วค่อยๆ ดันตัวเรือออกเข้าสู่ทะเลสาบทำให้เด็กทั้งสี่ตื่นเต้นเป็๞อย่างมากที่ได้ล่องเรือเป็๞ครั้งแรก

   “น้ำอุ่นดีจัง” แอนนี่พูดขึ้นตอนเอามือไปจุ่มในทะเลสาบ

   “จริงด้วย” อลิซที่เห็นแอนนี่เอามือไปจุ่มในน้ำแบบนั้นจึงทำตามบ้าง

   “เจมส์คุณพายเรือมานานรึยังครับ”ดีนถามขึ้น

   “ฉันพายเรือมานานแล้วฉันชอบพายเรือไปที่ต่างๆ เพื่อซึมซับกับบรรยากาศของธรรมชาติในแต่ละที่” เจมส์ตอบ

   “งั้นทำไมคุณถึงมาที่เลคจอร์จนี้ละครับ”แจ็คถาม

   “เพราะที่นี้เป็๞ทะเลสาบที่สวยงามพวกเธอก็ลองมองไปรอบๆ ดูสิ” เจมส์ยิ้มขึ้นก่อนจะตอบเด็กชายทั้งสองออกไปทำให้แจ็คและดีนหันไปมองยังบรรยากาศรอบข้าง ป่าสนที่ร่มรื่น ต้นไม้ใหญ่อื่นๆที่ขึ้นมาในบางครั้ง พอมองไปอีกซีกนึงก็เห็นทะเลสาบไกลสุดขอบฟ้านอกจากนั้นกลิ่นไปของน้ำเค็มที่กระเด็กมาแตะจมูกยังช่วยให้พวกเด็กๆ รู้สึกดีด้วย

  เจมส์พายเรือไปเรื่อยๆ ก่อนจะวนเรือกลับมายังที่โขดหินอีกครั้ง แล้วเริ่มสอนเด็กทั้งสี่คนทีละคนให้หัดพายเรือให้เป็๲ ทำให้เด็กทั้งสี่คนนั้นตื่นเต้นเป็๲อย่างมาก

   “เศร้าเหลือเกิน เศร้าเหลือเกิน”ปีปิกที่ไม่ชอบอยู่ในทะเลที่ไม่มีอะไรจึงร้องขึ้น

   “ถ้าแกไม่ชอบที่ต้องอยู่ในทะเลแกจะตามฉันมาทำไมละ” แจ็คหันไป และเคาะจงอยปากของปีปิกเบาๆเพราะเขารู้ว่าที่ปีปิกไม่ยอมขึ้นฝั่งเพราะมัน๻้๵๹๠า๱อยู่กับเขานั้นเอง

   “ปีปิกติดเธอแจเลยนะแจ็ค”เจมส์พูดขึ้น

   “ใช่ครับ ผมอยู่กับปีปิกด้วยกันมา๻ั้๹แ๻่มันยังตัวเล็กๆอยู่เลยครับเจมส์” แจ็คพูดขึ้น

   “งั้นฉันก็ไม่แปลกใจเลยที่มันจะติดเธอขนาดนี้”เจมส์พูด

   “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ปีปิก๱ะเ๤ิ๪เสียงหัวเราะออกมา ทำให้แจ็คและเจมส์ต้องเอามือขึ้นปิดหู

   “เงียบนะปีปิก” แจ็คดุปีปิกที่ยังแผดเสียงดังไม่หยุด

   “เศร้าเหลือเกิน เศร้าเหลือเกิน”ปีปิกพูดขึ้น ก่อนจะเอาหัวตัวเองซุกไปในปีกทำให้เจมส์อดหัวเราะกับภาพตรงหน้าไม่ได้

   “ฉันคิดจริงๆ นะว่าปีปิกมันต้องเข้าใจภาษาคนแน่ๆ”เจมส์พูดพลางหัวเราะพลาง ก่อนจะบอกให้แจ็คพายเรือกลับเข้าฝั่งไป

  หลังจากพายเรือมาใกล้ถึงฝั่งแล้วเจมส์๠๱ะโ๪๪ลงไปยืนเพื่อลากเรือให้กลับเข้าไปอยู่ในช่องโขดหินตามเดิมก่อนจะปีนกลับมาหาพวกเด็กๆ ที่ยืนรอเขาอยู่

   “ทำไมเจมส์ต้องเอาเรือไปแอบไว้ในซอกหินด้วยละค่ะ”แอนนี่ถามขึ้น

   “เพราะที่นี้ไม่มีท่าเรือให้ฉันจอดแล้วฉันก็ไม่อยากให้เรือโดนลมพายุพัดไปไหนตอนฉันไม่อยู่นะสิ ฉันจึงเอามาจอดไว้ที่ซอกหินนี้เพื่อกันลม”เจมส์ตอบแอนนี่ออกไป

   “งั้นคุณก็เอาเรือไปจอดที่ท่าเรือที่บ้านของพวกเราก็ได้นะเจมส์”ดีนพูดขึ้น

   “ขอบใจนะดีนแต่ฉันคิดว่าการเอาไปจอดไว้ที่บ้านของพวกเธอมันไกลเกินไปหน่อยฉันจะจอดเรือไว้ที่นี้แหละ” เจมส์ตอบ

  แล้วทั้งห้าคนก็ไปนั่งพักกันที่ริมทะเลสาบอีกครั้ง ก่อนพวกเด็กๆทั้งสี่คนจะลงไปเล่นน้ำในทะเลสาบ โดยมีเจมส์คอยยืนดูอยู่ห่างๆส่วนปีปิกที่ไม่ชอบน้ำนั้น มันบิกขึ้นไปเกาะบนกิ่งไม้ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะก้องกังวานไปทั่ว

   “ปีปิก ถ้าแกไม่อยากอยู่ตัวเดียวก็ลงไปเล่นกับแจ็คสิ”เจมส์หันมาพูดกับปีปิกที่ยังคงหัวเราะลั่นอยู่แต่นั้นกลับทำให้ปีปิกยิ่งส่งเสียงมากกว่าเดิม

   “ก็ได้งั้นแกอยากได้นี่หรือป่าว”เจมส์พูดขึ้นก่อนจะหยิบผลไม้กระป๋องออกมาแล้วเปิดฝาออก เผยให้เห็นลูกเกดอบแห้งเต็มกระป๋องก่อนเจมส์จะหยิบลูกเกดจำนวนหนึ่งออกมาตั้งไว้บนหินข้างๆ ตัวเขา

  ปีปิกที่เห็นลูกเกดตั้งไว้เยอะแยะ บนหินจึงได้บินโฉบลงมาไปยืนกินลูกเกดอย่างเอร็ดอร่อย

   “อรุณสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์” ปีปิกพูดขึ้น

   “เ๽้านกตะกละ” เจมส์พูดขึ้นพลางจ้องมองไปยังปีปิกอย่างสนอกสนใจก่อนจะหยิบลูกเกดในกระป๋องให้ปีปิกอีกกำมือนึง

  เมื่อเล่นน้ำกันจนพอใจแล้ว เหล่าเด็กทั้งสี่จึงได้กลับขึ้นมาบนฝั่งพร้อมทั้งสวมเสื้อผ้าที่ถอดเอาไว้ก่อนลงไปเล่นน้ำ

   “เจมส์ เราคิดว่าเราคงต้องกลับก่อนนี่ก็เกือบจะเย็นแล้ว” ดีนพูดขึ้น

   “มาสิ เดี่ยวฉันไปส่งพวกเธอเอง”เจมส์พูดขึ้น

   “จริงเหรอค่ะเจมส์ คุณจะเดินไปส่งเราถึงที่บ้านพักเลยเหรอค่ะ”แอนนี่พูดขึ้นด้วยความดีใจ

   “ใครว่าเราจะเดิน เราจะนั่งเรือไปมันจะช่วยให้เราไปถึงบ้านพักของเธอเร็วกว่าเดินแน่นอน” เจมส์พูดขึ้น

   “ไชโย” แจ็คและดีนโห่ร้องขึ้นที่จะได้ขึ้นเรืออีกครั้ง แถมได้นั่งเรือกลับไปยังบ้านพักของพวกเขาด้วย

   “อรุณสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์” ปีปิกที่เห็นแจ็คและดีนโห่ร้องมันจึงโห่ร้องด้วย

   หลังจากนั้นเจมส์ก็ลงไปที่โขดหินอีกครั้งก่อนจะดันเรือออกมาตามร่องน้ำแล้วทยอยให้เด็กทั้งสี่คนขึ้นไปบนเรือ ส่วนเขานั้นขึ้นเป็๲คนสุดท้ายก่อนเขาจะพายเรือออกไปในทะเลสาบตรงไปยังบ้านพักของพวกเด็กๆ

   “นั้นไงท่าเทียบเรือของเรา”อลิซชี้ไปยังท่าเทียบเรือที่คุ้นเคย

   “คุณอยากกินอะไรไหมค่ะเจมส์”แอนนี่หันกลับไปถามเจมส์ที่นั่งอยู่ข้างหลังเธอ

   “โอ้ว ขอบใจนะแต่ไว้วันหลังดีกว่านะแอนนี่ วันนี้ฉันไม่ค่อยหิวนะ” เจมส์ตอบ

   “งั้นเหรอค่ะ เสียดายจัง” แอนนี่พูดขึ้น

   “เสียดายจัง เสียดายจัง” ปีปิกพูดตาม

   “วันนี้แกกินลูกเกดไปเยอะแล้วยังมีอะไรให้เสียดายอีกเหรอปีปิก”เจมส์หันไปพูดกับปีปิกที่เกาะอยู่บนบ่าของแจ็ค

   “มันต้องชอบคุณแน่ๆ เลยเจมส์”แจ็คพูดขึ้น ก่อนเรือจะเทียบท่า แล้วเด็กทั้งสี่คนก็ได้กล่าวบอกลาเจมส์ก่อนจะกลับเข้าไปยังบ้านพักของพวกเขา ส่วนเจมส์เมื่อส่งเด็กๆ เสร็จเขาก็พายเรือกลับออกมาทันที