บทที่ 6 1/2
ศึกชิงหัวใจ
ความเดิมตอนที่แล้ว
“เอิ้ก…ไหว …ผมโอเค โอเค โอเค๊ แย๊!”
ในขณะที่กำลังจะก้าวเดิน เตชินทร์ก็เหลือบไปเห็นเมนิลาที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากตัวเขาเข้าพอดี แม้จะไม่เห็นใบหน้าของชายคนที่กำลังร่วมโต๊ะด้วยเพราะเขานั่งหันหลังให้ แต่เตชินทร์ก็สามารถคาดเดาได้จากการแต่งกายของชายคนนั้นอย่างไม่ต้องเสียเวลานึกมากนักว่าเขาคือชรัญ
แต่ทันใดนั้น สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อชรัญยื่นหน้าเข้าไปใกล้เมนิลาจนเหมือนกับว่า…
เขากำลังจูบเธอ!!
-----------------------------------------------------------
แม้ปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายที่สูงเกินปรอทนี้จะทำให้เตชินทร์อยู่ในสภาพเมาแอ๋แทบล้มลงไปนอนกองที่พื้นได้ทุกขณะ แต่เมื่อเขาได้เห็นภาพอันบาดตาบาดใจระหว่างชรัญกับเมนิลาที่กำลังปรากฏอยู่เบื้องหน้านี้แล้ว…
กลับทำให้เขาสร่างเมาขึ้นอย่างทันตาเห็น!
แต่เพราะความโกรธแค้นอันเกิดจากการถูกพรากของรักออกจากอ้อมอกมันอยู่เหนือสติสัมปชัญญะทั้งปวง จึงทำให้เตชินทร์ตรงเข้าไปกระชากคอเสื้อชรัญขึ้นมาต่อยเข้าที่ใบหน้าโดยไม่สนใจเสียงร้องห้ามของเมนิลาและฝูงมวลชนที่เริ่มเข้ามามุงดูเรื่อยๆ
“หยุดนะ!”
เมนิลารีบลุกออกจากเก้าอี้ แล้วพยายามเข้ามาห้ามเตชินทร์
ทว่า ชรัญก็ไม่ปล่อยให้เขาต้องถูกกระทำอยู่เพียงฝ่ายเดียว เขาอาศัยจังหวะที่เตชินทร์เผลอแล้วต่อยเข้าที่หน้าของเตชินทร์ ก่อนจะพลิกขึ้นมาคร่อมข้างบนแทน แต่เพียงเสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น เขาก็พลาดท่าถูกเตชินทร์พลิกเกมกลับมาอยู่เหนือเขาเช่นเดิม
“ว๊ายยยย! แกจะทำอะไรลูกเขยฉัน!”
พิสมัยกรีดร้องอย่างใมาแต่ไกลตามมาด้วยนิรุตติ์ที่วิ่งตามมาติดๆ เมื่อเธอเห็น(ว่าที่)ลูกเขยถูกทำร้าย แม่ยายอย่างเธอก็รีบลงมือปกป้องเขาทันทีด้วยการเอาถังน้ำแข็งที่ละลายเหลือแต่น้ำจากโต๊ะข้างๆสาดใส่เตชินทร์ราวกับสาดไล่สหายสี่ขา
เพราะอุณหภูมิน้ำที่เย็นจัดทำให้เตชินทร์ถึงกับสะดุ้งโหยงก่อนจะถูกพิสมัยกับนิรุตติ์จับแยกโดยทันที ส่วนเอฟกับปั้นที่เพิ่งรู้ข่าวจากบริกรก็รีบวิ่งเข้ามาแยกเตชินทร์ออกเช่นกัน
ต่างคนต่างเช็ดเืที่มุมปากพร้อมทั้งจ้องมองกันด้วยความไม่พอใจ
เมนิลารีบวิ่งเข้าไปดูอาการชรัญ ก่อนจะหันมาแหวใส่เตชินทร์
“นาย…”
“นายทำบ้าอะไรเนี่ยไอ้กุ๊ย!”
แต่ก็ไม่ทันฝีปากสุดแจ๋วของมนุษย์ป้าอย่างพิสมัยที่ตวาดแว้ดขึ้นมาเสียก่อน อีกทั้งเขายังถูกเธอด่ากราดแบบ Non-Stop ชนิดที่ว่าไม่มีใครสามารถพูดแทรกเธอได้เลยแม้แต่คนเดียว
เหตุที่ทำให้อารมณ์เธอขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่นี้ก็เป็เพราะว่าเตชินทร์ทำให้แผนการจับคู่ให้ลูกสาวของเธอพังลงอย่างไม่มีชิ้นดีนั่นเอง กว่าเธอจะหลอกล่อเมนิลาให้มาอยู่กับชรัญแบบสองต่อสองได้แทบรากเื!
“ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะครับ”
เอฟกับปั้นได้แต่ยกมือไหว้ขอโทษอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะเพื่อนตัวดีของพวกเขาดันไปหาเื่ทางนั้นเข้าเสียก่อน
“ฉันไม่รับคำขอโทษจากพวกนักเลงข้างถนนหรอกยะ”
แม้พิสมัยจะพูดตอบโต้เอฟกับปั้น แต่สายตาของเธอกลับมองมาที่เตชินทร์เสียอย่างนั้น
เตชินทร์ได้แต่นึกในใจ แม้ว่าเธอจะจำเขาไม่ได้ แต่ความจงเกลียดจงชังของแม่ยายตัวแสบที่มีต่อเขาก็ยังรุนแรงไม่เคยเปลี่ยนไปจากเดิมเลยจริงๆ ซึ่งปกติเขามักจะได้ยินแต่เื่แม่ผัว-ลูกสะใภ้ไม่ลงรอยกัน แต่สำหรับเขาแล้วกลับเป็แม่เมีย-ลูกเขยที่เจอหน้าเมื่อไรเป็ต้องวางมวยกันทุกที!
ซึ่งความไม่พอใจก่อนหน้าที่ชีวิตของเขาจะกลับตาลปัตรอาจมีสาเหตุมาจากการที่เตชินทร์ไม่ยอมไปสู่ขอเมนิลาสักทีเพราะเขาเองก็ยังอยู่ใน่สร้างเนื้อสร้างตัว ไหนจะความดื้อรั้นของลูกสาวที่ตัดสินใจมาอยู่กินกับเขาโดยที่ไม่สนใจคำทัดทานจากผู้เป็แม่นี่อีก ทำเอาพิสมัยแทบจะเอาเท้าขึ้นก่ายหน้าผาก
ดังนั้นเมื่อสบโอกาส พิสมัยมักจะยุยงและเป่าหูให้เมนิลาเลิกกับเตชินทร์อยู่ตลอดเวลา เพราะความที่เมนิลาเป็ลูกสาวคนเดียว เธอจึงอยากให้ลูกได้เจอคนที่เพียบพร้อมมากกว่านี้ แต่เขาเองก็โชคดีที่พ่อตาอย่างนิรุตติ์ยังเข้าใจและคอยเป็กำลังใจให้เขาอยู่ห่างๆ
แม้จะผ่านไปกว่าสิบนาทีแล้ว คำผรุสวาทก็ยังถูกปล่อยออกมาอย่างไม่หยุดหย่อนสักที ทำเอาเตชินทร์เริ่มรู้สึกหงุดหงิดจนชักจะทนไม่ไหว
“กล้าดียังไง มาทำลูกชรัญของฉันน่ะฮะ”
“โว้ย! ก็มันจูบเมย์อะ!” เตชินทร์สวนคืนอย่างเหลืออด
เมนิลาที่ได้ยินเช่นนั้นก็ใ หากแต่พิสมัยกลับยกมือปิดปากราวกับได้ยินเื่ราวน่าตื่นเต้น นี่เธอพลาดช็อตเด็ดไปได้อย่างไรกัน!
“ว๊าย จริงเหรอลูก” เธอหันไปถามลูกสาว
เมนิลาปฏิเสธเป็พัลวัน “โอ๊ย ใช่ซะที่ไหนกันคะแม่”
“จะไม่ใช่ได้ไง ฉันเห็นหมอนั่นยื่นหน้าเข้าไปจูบเธอชัดๆ!”
เมื่อเตชินทร์ยังคงยืนยันอยู่แบบนั้น เมนิลาจึงตัดสินใจชูคอนแทกต์เลนส์ที่มีร่องรอยฉีกขาดขึ้นมาเพื่อเป็หลักฐาน
“จูบบ้าจูบบออะไรของนาย พี่เขาช่วยถอนคอนแทกต์เลนส์ให้ฉันต่างหากเล่า”
เมื่อเตชินทร์มองไปที่ดวงตาของเมนิลาก็พบว่ามีน้ำตาคลอเบ้าเธออยู่เล็กน้อยและถ้าสังเกตดีๆจะเห็นอาการตาแดงได้อย่างค่อนข้างชัด ทำเอาคนเข้าใจไปไกลถึงกับหน้าเหวอทำเป็ยิ้มแหยกลบเกลื่อนความผิด
“อีกอย่าง ฉันกับพี่ชรัญไม่ได้เป็อะไรกันสักหน่อย ทำไมต้องจูบกันด้วยละ”
แม้ว่าเมนิลากับชรัญจะรู้จักกันมาั้แ่เด็ก แต่เธอก็มองเขาในฐานะพี่ชายที่แสนดีมาตลอดอย่างไม่มีวันที่จะคิดเกินเลยไปมากกว่านี้เลยสักนิดเดียว ถึงจะรำคาญข่าวลือซุบซิบนินทาในบริษัทเื่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธออยู่ไม่น้อย ทว่า เมนิลาก็พยายามไม่เก็บมาใส่ใจและตั้งใจทำงานต่อไป เพื่อ้าพิสูจน์ตัวเองว่าที่เธอสามารถก้าวมายืนในตำแหน่งหัวหน้าทีมได้เป็เพราะศักยภาพของเธอเอง หาใช่เส้นสายหรือความเสน่หาไม่
“จริงเหรอ?!” เตชินทร์เบิกตากว้างพร้อมถามย้ำ
“ก็จริงน่ะสิ!”
เมื่อได้รับการยืนยันจากปากของเมนิลา จากที่นั่งอกหักซดเหล้าเคล้าน้ำตามาเกือบค่อนคืน เตชินทร์ก็กลับมาดีใจเป็ลิงโลดหลังจากที่รู้ความจริงว่าเมียของตัวเองยังไม่ได้ถูกชายหน้าไหนพรากออกไปจากอ้อมอกของเขา
เขาในตอนนี้แทบอยากจะลุกขึ้นมาะโโลดเต้นเพื่อแสดงความยินดีให้กับความโสดที่ยังคงอยู่ของเธอเสียจริง!
แต่ในขณะเดียวกัน คำพูดที่เพิ่งออกมาจากปากเมนิลากลับกรีดลงที่หัวใจของชายอีกคนอย่างเ็ปรวดร้าว ใบหน้าก่อนหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มกลับถูกแทนที่ด้วยความเศร้าโศกที่เข้ามาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
“พี่ชรัญคะ”
เมนิลาหันมาทางเขา เขาจึงต้องพยายามซ่อนความรู้สึกไม่ให้เผยออกมาให้เธอจับสังเกตได้
“ว่าไงครับ”
เมนิลายกมือขึ้นไหว้ชรัญอย่างรู้สึกผิด
“เมย์ขอโทษแทนผู้ช่วยเมย์ด้วยนะคะ”
“ไม่เป็ไรครับ”
ชรัญยิ้มแล้วยกมือขึ้นลูบหัวเมนิลาอย่างที่เคยทำมาั้แ่ตอนที่เธอยังเป็เด็ก โดยไม่สนใจสายตาของใครบางคนที่จ้องเขม็งมาพร้อมกับแยกเขี้ยวใส่อย่างไม่พอใจ
เพราะเลยวัยที่จะมาปลอบกันเหมือนเด็กๆแล้ว เมนิลาจึงหันไปแหวใส่ตัวปัญหาเพื่อ้าจะกลบเกลื่อนความเขินอายนี้
“นั่งแอ็คอยู่นั่น รีบขอโทษพี่ชรัญเดี๋ยวนี้นะ”
เตชินทร์ทำหน้าฉงนพร้อมทั้งชี้มาที่ตัวเอง
“ถ้าไม่ใช่นายแล้วจะเป็หมาที่ไหนละ”
เมนิลาเท้าเอวมองอย่าง้าจะกดดัน เตชินทร์ถึงกับหันขวับไปมองชรัญโดยทันที ก่อนจะพบกับสายตาที่แอบมองเย้ยหยันมาที่เขาอย่างกับผู้ชนะ อีกทั้งเขายังััได้ถึงสาส์นท้ารบที่ถูกส่งออกมาจากดวงตาคู่นั้นอีกด้วย
“ยังอีก!” เมนิลาตวาด
เตชินทร์ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะพูดออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก
“โทษ..”
ท่าทีที่ไม่จริงจังของเขาทำเอาเมนิลายืนบ่นเขาต่อจนหูชา แม้หูจะฟังเธอเทศนา แต่สายตาเขากลับมองเขม่นไปที่ศัตรูตรงหน้า
เพียงมองชรัญปราดเดียว เตชินท์ก็รับรู้ได้ทันทีว่าหมอนั่นมีใจให้คนรักของเขาเป็พิเศษ แม้เมนิลาจะไม่ได้คิดอะไรก็ตามเถอะ แต่ตอนนี้เขาตัดสินใจได้แล้วว่าเขาต้องรีบทำอะไรบางอย่างให้ความทรงจำระหว่างเขากับเธอกลับคืนมาดังเดิมให้ได้ แม้เขาจะอยากลาออกจากบริษัททัวร์ทุกวินาทีเพียงใด แต่เมื่อเห็นผู้ชายเข้ามายุ่มย่ามกับเมียสุดที่รักแล้วนั้น…
เห็นที เตชินท์ต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนาน!
โปรดติดตามตอนต่อไป
-----------------------------------------------------------
เ้าต้นนุ่น:
เฮ้อออ โล่งอก นึกว่าเมียตัวเองไปคบกับคนอื่นซะแล้ว
แต่เฮียชินอย่าชะล่าใจน้า เพราะเจ้เมย์ยังสามารถเลือกได้ อิอิ
ความในใจเ้าต้นนุ่น :
คอมเมนต์สักนิดเพื่อเป็กำลังใจให้เ้าต้นนุ่นได้มีแรงปั่นเฮียชินหน่อยนะคะพี่ๆ
1K
