ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ผู้คนบนเวทีพูดคุยกัน และไม่มีใครสนใจสิ่งอื่นๆ อีกเกือบสองนาทีครึ่งต่อมา เปลวไฟในฝ่ามือของถังฮวนก็ดับลง และชิ้นเหล็กที่หลอมละลายก็กลายเป็นรูปใบมีดเพียงพริบตาถังฮวนรู้สึกประหลาดใจที่พบว่า มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำสิ่งนี้เสร็จก่อนเขาเขาคิดว่าตัวเองทำได้ช้ามากแล้ว ทว่าก็ยังเร็วกว่าอีกหลายคน
ในด่านที่สอง เขาก็ยังไม่อยากโดดเด่นจนเกินไป ด้วยวิธีนี้ในด่านที่สาม เขาสามารถบรรลุเป้าหมายด้วยเวลาที่เร็วกว่านี้ได้อีกแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าหลายคนคาดว่าจะจดจำเขาได้แล้ว
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ถังฮวนก็สังเกตเห็นว่านักหลอมหลายคนมองมาที่เขาโดยเฉพาะชายหนุ่มที่สวมชุดสวยหรู ดวงตาของเขาที่มองมากลายเป็นหม่นหมองเล็กน้อยใบหน้าขาวรูปงามมีความรู้สึกละอายคล้ายโดนหลอก?
เกิดอะไรขึ้นกับชายคนนี้กันนะ?
ถังฮวนยักไหล่ กะพริบตาอย่างไม่รู้ไม่ชี้เมื่อเห็นสีหน้าของถังฮวน ชายหนุ่มดูจะรำคาญมากยิ่งขึ้น สายตาเขาฉายแววเยียบเย็นแล้วหันกลับไปแต่สตรีชุดกระโปรงสีเหลืองด้านหลังอดไม่ได้ที่จะจุ๊ปากและหัวเราะเสียงดัง จากนั้นนางก็ยิ้มทันทีใบหน้าแม้จะดูเหยียดตึง แต่ก็ยังคงดูมีเสน่ห์
ถังฮวนไม่สนใจสายตาของคนรอบข้างอีกต่อไป เขานั่งนิ่งลงกับพื้น เริ่มหลับตาและปลุกจิตวิญญาณของเขา
“ด่านที่สอง จบลงแล้ว!”ทันทีที่เสียงเคลื่อนไหวของทรายจับเวลาเงียบลง เสียงของอาโอบะก็ดังขึ้นอีก
เสียงนี้แจ่มชัดและไพเราะ แต่สามารถได้ยินถึงในหูของนักหลอมหลายคนผู้ซึ่งยังทำไม่เสร็จสิ้น แต่ก็ไม่ได้ตีอกชกหัวแต่อย่างใด
ทว่ากลายเป็นเสียงร่ำไห้คร่ำครวญตามมาต่างหาก!
ถังฮวนยืนขึ้นและพบว่ามีนักหลอมที่ถูกคัดออกอย่างน้อยหนึ่งพันคนในครั้งนี้
“เริ่มการตรวจสอบ!”บรรดานักหลอมหลายสิบคนเดินเข้ามา ทุกครั้งที่มีผู้ตัดสินว่านักหลอมไม่มีคุณสมบัติพวกผู้เข้าแข่งขันเก็เดินออกจากสนามแข่งขันไปอย่างสิ้นหวังเมื่อการตรวจสอบเสร็จสมบูรณ์จึงเหลือคนอยู่ประมาณห้าร้อยคน
“ขอแสดงความยินดีด้วย พวกเจ้าได้ผ่านด่านที่สองไปแล้ว ต่อไปจะเป็นด่านที่สาม และเป็นด่านสุดท้ายของการแข่งขันการหลอมหากมีเพียงสามคนที่ผ่านด่านนี้ไปได้ จะถือว่าพวกเขาคือผู้ชนะสามอันดับแรกหากมีสิบคนผ่านด่านนี้ จะมีปรมาจารย์สองคนคือท่านกูยีและท่านปี้ชิงจะเป็นผู้ทำการทดสอบและตัดสินใจในการจัดอันดับเป็นการส่วนตัว” อาโอบะยิ้มอย่างกระตือรือร้น และเน้นย้ำอีกครั้งว่ากฎเกณฑ์สำหรับการตัดสินถือเป็นที่สุด
แม้เสียงของนางจะเป็นเสียงที่ไพเราะ หากแต่บรรยากาศในสนามแข่งขันที่บางตากลับทำให้จิตใจค่อนข้างหดหู่อย่างบอกไม่ถูกมีนักหลอมเพียงไม่กี่คนที่ดูผ่อนคลายเล็กน้อย และยังไงใบหน้างามสง่า ต่างจากคนอื่นๆ
ด่านที่สาม “ในการแข่งขันนักหลอม” นั้นยากกว่าสองด่านแรกมากนักและยิ่งยากมากขึ้นอีกเมื่อมีการจำกัดเวลาที่น้อยลงกว่าเดิม
“ด่านที่สามเริ่มต้นได้!”หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง อาโอบะจึงดื่มน้ำ แล้วนาฬิกาทรายซึ่งถูกแทนที่ด้วยอันเล็กลงก็ถูกหมุนกลับ
คราวนี้นักหลอมทั้งหมดไม่ได้เร่งรีบ แต่ได้ยืนขึ้นเบื้องหน้าโต๊ะ ปรับลมหายใจ รวบรวมสมาธิการหลอมรวมอัญมณีและช่องว่างต่างๆ ประสานเข้าด้วยกัน มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำอย่างรวดเร็วเพราะหากกำหนดเวลาไม่ถูกต้องแล้วล่ะก็ มันจะนำไปสู่ความล้มเหลวในการหลอมรวมในที่สุด
ถังฮวนชำเลืองตามอง แล้วฉายรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่บนหน้า
ทันทีที่เสียงของอาโอบะเงียบลง ถังฮวนก็จับมีดนั้นด้วยมือซ้าย“จงมา!”ระหว่างที่คิดอยู่นั้น 'เตาสวรรค์เก้าสุริยัน' และวงล้อวิญญาณภายในจุดตันเถียนก็พุ่งสุดขีดประกายไฟรุนแรงพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือ ไม่ช้าก็กลายเป็นลูกไฟขนาดใหญ่ช่องว่างของใบมีดในฝ่ามือถูกปิดสนิท แล้วแทนที่ด้วยลมหายใจที่ร้อนแรงอย่างบ้าคลั่ง
ก่อนหน้านี้ ในด่านแรก เปลวไฟที่ปรากฏอย่างทรงพลังมากที่สุดมีขนาดเท่ากับอ่างล้างหน้าแต่เปลวไฟที่ถังฮวนกระตุ้นอยู่ในเวลานี้มีเส้นผ่าศูนย์กลางเกินความยาวของอาวุธในมือของเขาเสียอีก
ใบมีดนั้นยาวขนาดเก้าสิบเซนติเมตร แต่เปลวไฟขยายลามไปถึงหนึ่งเมตรเลยทีเดียว!
“โอ้!”ความเคลื่อนไหวขนาดใหญ่นี้ดึงดูดทุกสายตาบนเวทีในทันที ผู้คนต่างสูดหายใจพร้อมกัน มีดวงตาคู่หนึ่งมองไปรอบๆ แล้วถึงกับตกตะลึง
รอบๆ จัตุรัสมีเสียงอุทานขึ้นทันที
“เห็นมั้ยนั่น?”บนแท่นเวทีสูง ผู้นำสามตระกูลใหญ่ ปรมาจารย์กูยีและปี้ชิง ท่านมู่หยุน และไหตี้ แห่งเมืองนู่ลั่ง ซึ่งนั่งอยู่ประจำที่ถึงกับลุกขึ้นยืนอย่างตกตะลึงด้วยใบหน้ายากจะเชื่อ มีเพียงนายพลสองคนในชุดเกราะที่ยังคงนั่งอยู่ตรงนั้นพวกเขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้าง
“เกิดอะไรขึ้นกันหรือทุกท่าน?”ที่ด้านข้างของเวทีสูง อาโอบะเพิ่งหันกลับมาเดินไปยังที่นั่ง แต่ทันใดนั้นนางก็ได้เห็นภาพแปลกประหลาด แทบอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาตัวนางเองก็หันกลับไปโดยไม่รู้ตัว ที่จัตุรัสกว้างนั้นสายตามองเห็นดวงไฟขนาดใหญ่
“นี่ นี่....”ริมฝีปากสีแดงของชิงเย่เผยอขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของนางดูแน่วแน่
นางเพิ่งประกาศเริ่มด่านที่สาม เจ้าเด็กนี่ก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จนกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนในทันที
“ซู่!”ทั้งในและนอกของจัตุรัส นาฬิกาทรายไม่ได้มีผลกระทบกับสิ่งรอบข้าง และเสียงของมันยังดังไปเรื่อยๆ ไม่สิ้นสุด
หลังจากที่ถังฮวนเริ่มทุ่มเทสมาธิ ความสนใจของเขาก็จมอยู่กับช่องว่างในฝ่ามือของเขาสมาธิแน่วแน่จนไม่ถูกรบกวนจากสิ่งใดได้อีก
หลังจากหยุดชะงักไปชั่วครู่ นักหลอมหลายคนที่เข้าร่วมการแข่งขันก็รีบดึงสติของตนกลับมา
“มันบ้าระห่ำมาก เด็กคนนี้เป็นใครมาจากไหนกัน?”“ข้าสนใจเขาอยู่ ด่านแรกก็ดูไม่ธรรมดา ในด่านที่สองนั้นเร็วกว่าเก่า แต่ก็ไม่ได้สังเกตว่ามาถึงด่านที่สามนี้ได้อย่างไร...”“ผู้ชายคนนี้เจ้าเล่ห์จริงๆ เขาซ่อนความแข็งแกร่งไว้ตั้งแต่สองด่านแรก เพียงเพื่อที่จะลุยไปในด่านที่สาม!”
"..."
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 ม้ามืดปรากฎ (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 ม้ามืดปรากฎ (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้