บทที่ 22
ย้อนกลับไปเมื่อเช้า ณ ดินแดนเทพไลเทนเนีย กรเดินออกมาจากห้องรูหนูของเขา เพื่อไปทำเควสที่ค้างคาอยู่ในวันนี้เช่นเคย แต่ในขณะที่เขากำลังจะเดินไปทางลิฟต์ประตูห้องด้านข้างก็เปิดออกมาพอดี พร้อมเสียงเรียกขานกามเทพหนุ่มจากหญิงสาว“คุณกรเดี๋ยวก่อนค่ะ” ผู้ที่เรียกเทพหนุ่มก็คือเพื่อนบ้านสาวแสนสวยคายะนั่นเอง“เอ๋? คุณคายะวันนี้ยังไม่ไปทำงานเหรอครับ?” กรสงสัยถึงการปรากฏตัวของเพื่อนบ้าน เพราะปกติเธอจะออกไปทำงานเช้ามาก จึงไม่เคยเจอกันเวลานี้เลยสักครั้ง“เอ่อ...คือ...” คายะหลบสายตาชายหนุ่มเล็กน้อย ท่าทางของเธอเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็มีความไม่มั่นใจอย่างเห็นได้ชัด สำหรับกามเทพหนุ่มในเวลานี้แล้วเทพสาวตรงหน้าของเขานั้นช่างน่ารัก และมีเสน่ห์มากจริงๆ เขาอดไม่ได้ที่จะจ้องมองเธอตาไม่กะพริบ ซึ่งนั่นทำให้ฝ่ายคายะที่ประหม่าไม่กล้าพูดกลับรู้สึกสะกิดใจแปลกๆเพราะชายหนุ่มกลับเงียบไป เมื่อเธอจ้องกลับไปที่เขาก็เห็นเพียงกรที่ยืนนิ่ง สายตาของเขาแสดงความเคลิบเคลิ้มหยาดเยิ้มพร้อมยิ้มน้ำลายไหลยืดยาวราวกับกำลังฝันอยู่“คุณกรคะ คุณกรคะ!” คายะเดินเข้าไปเรียกเทพหนุ่มใกล้ๆด้วยเสียงที่ดังขึ้น ดังขึ้นเรื่อยๆ“อ้ะ! คะ...ครับ คุณคายะว่าไงครับ?” กรกลับมามีสติอีกครั้ง เขาลุกลี้ลุกลนรีบทำตัวให้ปกติ แต่ทุกการกระทำก็อยู่ภายในสายตาของเทพสาวตรงหน้า ท่าทางเปิ่นๆซุ่มซ่ามของเขาทำให้คายะหัวเราะออกมาได้“ฮะๆๆ คุณกรนี่ตลกจังเลยนะคะ เอิ่ม...แต่ว่าคุณคงจะรีบไปทำเควส อย่างนั้นฉัน...เอิ่ม...” แม้ว่าความซื่อบื้อของกรจะทำให้หญิงสาวหายประหม่าได้แล้ว แต่เมื่อเธอกำลังจะพูดบางอย่างกลับเกิดความลังเลอีกครั้ง“พูดมาได้เลยครับคุณคายะ ไม่ต้องเกรงใจผม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรผมยินดีรับฟังคุณเสมอ(โคตรหล่อเลยว่ะ)” กรกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม และจดจ้องไปที่อีกฝ่ายอย่างตั้งใจที่จะรับฟัง“อ่า...อย่างนั้นฉันจะพูดแล้วนะคะ...คือ...คุณกรใช้ธนูแห่งความรักเป็นแล้วใช่ไหมคะ?” คายะกล่าวถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยมั่นใจ แต่จากคำถามก็บ่งบอกได้ชัดเจนเลยว่าเธอเป็นห่วงเรื่องนี้แทนเพื่อนบ้านผู้ซุ่มซ่ามของเธอ“เอ๋? เรื่องธนูงั้นเหรอครับ ก็แค่หยิบบัตรประจำตัวขึ้นมา เลือกเข้าไปที่เมนูอาวุธ แล้วกดที่รูปธนู ซึ่งผมก็มีแค่อันเดียว มันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะครับ” กามเทพหนุ่มตอบกลับด้วยการอธิบายพร้อมทำตามขั้นตอนให้อีกฝ่ายดู และในตอนนี้ในมือของเขาก็มีธนูสีขาวปรากฏขึ้นมาแล้ว“เฮ้อ! เป็นอย่างที่ดิฉันกังวลจริงๆด้วย ถ้าในสถานการณ์จริงเควสของคุณกรคงล้มเหลวแน่นอนค่ะ” เทพสาวถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายพร้อมอธิบายเหตุผลให้กามเทพฝึกหัดเข้าใจ กรที่ได้ยินอย่างนั้นก็หน้าชาไปทันที แต่เขาไม่ได้โกรธที่ฝ่ายหญิงสบประมาทเขาแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้ามหญิงสาวคอยแนะนำในสิ่งที่เขามองข้ามไปเสมอ ซึ่งเรื่องเหล่านั้นก็มักจะเกี่ยวข้องกับเทคนิควิธีการทำงานต่างๆที่พี่เลี้ยงอย่างจินซานควรจะบอก แต่กลับปล่อยให้เขาไปเผชิญชะตากรรมเอาเองตั้งแต่แรก แถมการที่จินซานเลือก 3 สกิลไร้ประโยชน์ให้กับกร ซึ่งทำให้เขาต้องถูกฮอลล์ออฟไชน์สอบสวนอีกด้วย โชคดีที่คายะเป็นคนช่วยกามเทพฝึกหัดผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ให้รอดพ้นจากการสอบสวนสุดโหดออกมาได้ และที่ทำให้กรถึงกับหน้าชาก็เพราะ มันทำให้เขาคิดไปถึงความโชคร้ายของตัวเองที่ถูกจินซานวางระเบิดเอาไว้“เอิ่ม...คุณกร คือดิฉันขอโทษนะคะที่ดิฉันต้องพูดออกไปตามตรง ถ้าคุณจะโกรธดิฉันก็ไม่...” คายะที่รู้สึกผิดขึ้นมากับอาการอึ้งของเทพตรงหน้ายังไม่ทันจะขอโทษเสร็จ อีกฝ่ายก็กล่าวแทรกขึ้นมาก่อน“ไม่ต้องขอโทษผมหรอกครับ คำแนะนำของคุณคายะช่วยผมไว้ได้เสมอ ผมต้องขอบคุณคุณมากกว่าที่คอยช่วยผมตลอดทั้งที่ผมก็ยังไม่ได้เรื่องเหมือนเดิม ขนาดตั้งใจแล้วแต่ก็ไม่พัฒนาไปไหนสักทีจนทำให้คุณคายะต้องเป็นห่วง” กรกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกผิด และต้องการขอบคุณเทพสาวจากใจจริง“ที่จริงคุณกรไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนี้ก็ได้นะคะ ดิฉันแค่แนะนำไปเล็กน้อยเท่านั้นเอง แต่เรื่องการยิงธนูซึ่งเป็นขั้นตอนสำคัญที่สุดของภารกิจกามเทพไม่อาจผิดผิดพลาดได้ จึงจำเป็นต้องมาดักรอเพื่อบอกคุณจริงๆค่ะ” คายะพูดออกมาอย่างจริงจัง แสดงให้เห็นว่าเรื่องนี้สำคัญมากเพียงใด“คุณคายะมาตั้งใจมารอผมก็เลยยังไม่ไปทำงานเหรอครับเนี่ย! แล้วคุณรู้ได้ยังไงครับว่าผมจะออกมาจากห้องกี่โมง กำแพงที่นี่ก็หนาจนไม่ได้ยินเสียงประตูห้องข้างๆเปิดด้วยซ้ำ?” จู่ๆกรก็เกิดสงสัยการกระทำของหญิงสาว“เอ้ะ! อ้ะ! คือนั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกค่ะ เรามาคุยไปเดินไปดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลาด้วย เริ่มจากการเรียกธนูออกมาก่อนเลยนะคะ” เทพธิดารีบปัดไม่ตอบคำถามของกร แล้วเข้าเรื่องสำคัญทันที ธนูแห่งความรัก คือธนูประจำตัวของกามเทพทุกคน มันปรากฏขึ้นมาในช่องเก็บอาวุธของกามเทพพร้อมกับบัตรประจำตัวตั้งแต่แรกเริ่ม แม้ว่าสิ่งนี้จะเรียกว่าเป็นอาวุธแต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เอาไว้ทำร้ายใคร อย่างหนึ่งก็มาจากหน้าที่ของกามเทพนั้นไม่ใช่การต่อสู้ แต่เป็นการทำให้มนุษย์รักกัน สาเหตุอีกอย่างที่ธนูแห่งความรักนี้ไม่สามารถทำร้ายใครได้ นั่นก็เพราะมันมีเพียงแค่คันธนูมาให้กับกามเทพเท่านั้น ไม่ได้มีลูกศรติดมาด้วย แต่เหล่ากามเทพจะได้รับลูกศรก็ต่อเมื่อกดรับเควส และพวกเขาก็จะได้ศรแห่งรักมาเพียงแค่ดอกเดียวเท่านั้น ส่วนการใช้งานนั้นแม้จะเพียงแค่ง้างสายขึ้นลูกศรแล้วปล่อยสายธนูออกไปดังเช่นธนูปกติ แต่สิ่งที่สำคัญคือพลาดไม่ได้ หากลูกศรยิงออกไปแล้วไม่ถูกที่หัวใจของเป้าหมาย แต่โดนส่วนอื่นของร่างกายเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จก็จะลดลงไปตามระยะห่าง แต่หากยิงไม่โดนคนคนนั้นลูกศรก็จะหายไป และเควสจะล้มเหลวทันที“เอ๋! ล้มเหลวทันทีเหรอครับ? งั้นก็หมายความว่าสิ่งที่ทำมาทั้งหมดก็สูญเปล่าอย่างนั้นเหรอ?” กรโพล่งออกมาเสียงดังกลางทางเลื่อนอัตโนมัติที่มีเหล่าพลุกพล่าน สายตาพวกเขาต่างหันมาจดจ้องกามเทพฝึกหัดด้วยความสนใจ“ชู่วๆๆ เบาๆสิคะคุณกร คนอื่นเขามองมาทางนี้หมดแล้ว” คายะเรียบปรามเทพหนุ่มทันทีที่เขาเรียกร้องความสนใจ“เอิ่ม...ขอโทษครับ ผมตกใจจริงๆกับเรื่องนี้”“ไม่เป็นไรค่ะ ตอนมาที่นี่ครั้งแรกดิฉันก็ตกใจกับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ว่ามีวิธีแก้ไขง่ายๆ แค่คุณกรเข้าไปประชิดตัวเป้าหมายแล้วยิงเข้าหัวใจของเขาจากด้านหลังแบบเน้นๆเควสก็สำเร็จได้แล้วล่ะค่ะ” คายะตอบกลับชายหนุ่มพร้อมรอยยิ้ม ตอนนี้เธอรู้สึกสบายใจแล้วที่ได้บอกเรื่องสำคัญออกไป เพราะเธอก็กังวลกับความไม่รอบคอบของชายหนุ่มมาทั้งคืน แต่ก็เพิ่งจะได้พูดออกมา“เอ๋! ง่ายแบบนั้นเลยเหรอ? ถ้าเปลี่ยนเป็นมีดน่าจะง่ายกว่าธนูเยอะเลยนะครับเนี่ย แต่มันจะไปมีที่ไหนกันล่ะมีดแห่งความรักที่แทงข้างหลังคนอื่นแบบนั้นฮะๆๆ” กรที่รู้สึกว่าวิธีการแก้ไขเรื่องความแม่นยำนั้นง่ายกว่าที่คิดเลยพูดเล่นขึ้นมาด้วยความสบายใจ แต่ทางฝ่ายเทพสาวก็เพียงยิ้มตอบนิ่งๆไม่ได้หัวเราะตลกไปกับมุกแป้กของเขา ซึ่งนั่นทำให้กรแปลกใจอยู่ไม่น้อย“เอ่อ...คุณคายะเป็นอะไรรึเปล่าครับถึงเงียบไป?”“คือคุณกรคงยังไม่รู้สินะคะ ว่ามีดแห่งความรักนั้นมีจริงๆ และมันก็เป็นอาวุธประจำตัวของฉันเองค่ะ” คราวนี้คายะตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง“เอ๋!...................................” กามเทพหนุ่มถึงกับร้องเสียงหลงท่ามกลางสาธารณชนอีกครั้ง“ฮะๆๆๆ! ฉันล้อเล่นน่ะค่ะ คุณกรนี่ตลกจังเลย” ในครั้งนี้เทพสาวไม่ได้อายที่กรเรียกร้องความสนใจจากผู้คน แต่เธอกลับหัวเราะเสียงดังเพราะท่าทางโอเวอร์แอคติ้งตอนประหลาดใจของชายหนุ่ม นั้นตลกอย่างกับพวกมีมในโซเชียลมีเดียเลยก็ว่าได้