เสียงกระแอมของเขาปลุกให้ฉัตรชฎาสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความคิด รีบเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แล้วก็ได้ยินคำพูดดุๆจากเขาอีกตามเคย
“จะนั่งอยู่ในร้านอาหารนี้ทั้งวันเลยหรือไง ผมไม่มีเวลาว่างมากขนาดนั้นหรอกนะ”
“เอ่อ งั้นเอาข้าวผัดก็ได้ค่ะ”
เด็กสาวสั่งออกไปแบบไม่ได้คิด แต่ไม่ใช่หรอก สมองของเธอกำลังคิดเื่อื่นอยู่มากกว่า จนไม่ได้คิดถึงเื่อาหาร
คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามถึงกับส่ายหน้าก่อนจะบอกกับพนักงานในร้านไปว่า
“เอาข้าวผัดปูแล้วกัน”
พนักงานรับออเดอร์แล้วเดินจากไป ไตรลักษณ์จึงเขม่นมองคนที่นั่งก้มหน้าอยู่ตรงหน้าอย่างเพ่งพิศก่อนจะลอบถอนหายใจเบาๆ
แต่ก่อนที่เขาจะตัดสินใจพูดอะไรออกไปนั้น อรปรียาซึ่งบังเอิญเข้ามาทานอาหารในร้านนี้เหมือนกันแล้วเห็นเข้าก็รีบเดินตรงเข้ามาหาทันที
“นี่มันหมายความยังไงคะพี่เต้”
ชื่อเล่นของเขากระชากความรู้สึกของคนที่นั่งทานข้าวอยู่เงียบๆในที่นี้ ให้เงยหน้าขึ้นมามองทันที ฉัตรชฎาไม่ได้คิดไปเอง เขาคือพี่เต้จริงๆ แต่ทำไมเขาถึงจำเธอไม่ได้
“หมายถึงอะไรหรือครับน้องอร”
ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปีเอ่ยถามเพื่อนสาวคนสนิทด้วยความแปลกใจ ทำไมเธอจะต้องทำท่าไม่พอใจอย่างนั้นใส่เขาด้วย
“ก็อรชวนพี่ออกมาทานข้าวข้างนอกทีไร พี่บอกไม่เคยว่าง อ้างโน้นอ้างนี่ตลอด แล้วนี่อะไรคะ พี่มากินข้าวกับใคร”
“ก็ตอนที่อรชวน พี่ติดงานจริงๆนะ แล้ววันนี้พี่ก็ออกมาทำงาน แต่เห็นว่าเที่ยงแล้วก็เลยหาอะไรทานก่อนเข้าบริษัท”
ไตรลักษณ์ตอบเรียบๆแต่อีกฝ่ายย้อนถามเสียงสูงปรี๊ดอย่างบ่งบอกความไม่พอใจชัดเจน
“แล้วอรถามว่านังผู้หญิงคนนี้มันเป็ใคร”
นิ้วเรียวเคลือบเล็บสีสวยสดชี้ไปยังสาวน้อยที่นั่งอึ้งอยู่ตรงนั้นด้วยทันที
“เสียมารยาทนะอร ทำตัวไม่น่ารักเลย”
ชายหนุ่มเตือนเสียงขรึม หากไม่สนิทจริงๆจะไม่รู้หรอก ว่านั้นคือเขากำลังไม่พอใจ
“ทำไมพี่เต้ถึงไม่ตอบอร อรแค่ถามว่าผู้หญิงคนนี้มันเป็ใคร”
“เป็เลขาคนใหม่ของพี่ ได้คำตอบแล้วก็กลับไปนั่งที่โต๊ะของเอได้แล้ว พี่้าความเป็ส่วนตัว”
เป็ครั้งแรกที่คุณหนูอย่างอรปรียาถูกออกปากไล่ และเป็การไล่จากผู้ชายที่เธอแอบรักแถมยังต่อหน้าผู้หญิงที่เธอคิดว่าเป็คู่แข่งอีกด้วย เสียหน้าชะมัด
สาวสวยถึงกับกรี๊ดลั่นออกมาทันที
“กรี๊ด นี่พี่เต้กล้าไล่อรเลยเหรอ”
ไตรลักษณ์ไม่ตอบ แต่กวักมือเรียกพนักงานให้มาเช็คบิลก่อนจะคว้าข้อมือของฉัตรชฎาดึงพาออกมาจากร้านอาหารอย่างรวดเร็ว ทำเอาอรปรียาถึงกับเหวอไปเลย เมื่อไม่อาจเรียกร้องความสนใจอะไรจากเขาได้
จิตใจของสาวสวยพลันพุ่งความโกรธแค้นไปที่เลขาคนใหม่ของเขาทันที ก่อนหน้านี้ไตรลักษณ์ไม่เคยแสดงท่าทีอย่างนี้กับเธอ ั้แ่มีนังผู้หญิงคนนั้นเข้ามา เขาก็เหมือนไม่สนใจเธออีกเลย ฮึ่มมมม...
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
“อ้าว ทำไมวันนี้กลับบ้านเร็วจังลูก”
คุณดาวรายถามบุตรสาวอย่างแปลกใจ
“เย็นนี้ดาด้าต้องไปงานเลี้ยงกับบอสเล็กค่ะ”
“ใครคือบอสเล็ก”